Bottleneck.be: internetwijn in uw living!

Standard

Via via leerden we Lander kennen.
Toffe gast. Ondernemend en nadenkend.
De Lander, die is pas een wijnhandel gestart: Bottleneck.be

Het idee: lekkere, onbekende én betaalbare wijn naar België brengen.
Een wijnassortiment waar iedereen zijn gading in vindt.
De bedoeling is om via het web te verkopen.
Maar ook, en dat vonden wij een uiterst fijn idee, door huiskamerproeverijen.

Vorige week viel ons die eer te beurt.
Ik kan u zeggen: elke wijn werd door minstens 80% van de aanwezigen gesmaakt.
Vier rode, vier witte en twee schuimwijnen.
Allemaal tussen  de 4,85 euro en de 13euro.
Awel, het was een succes.

Lander ging het afgelopen jaar naar verschillende wijngaarden in Frankrijk, Bulgarije en Hongarije.
Om de mensen achter de wijn te leren kennen.
Om het verhaal van de wijn te horen.
Om alleen maar dingen aan te bieden waar hij volledig kan achterstaan.

Ik raad u aan  om eens contact met hem op te nemen.
Als u van wijn houdt.
Als u een man of tien in uw living kan herbergen.
Als u van gezellige en joviale avonden houdt.

info@bottleneck.be
lander@bottleneck.be
0496/931.768
Auwersstraat 68-2600 Berchem

 

Take my money!

Standard

image

Gadgets zijn mijn zwak. Mijn achilleshiel als het ware. Alhoewel ik grote voornemens maakte in januari, weet ik dat ik die moeilijk ga kunnen blijven waarmaken.
Ik koop nu eenmaal graag.
Gelukkig ben ik af en toe rationeel genoeg.
Inwendige conversaties als deze houd ik dan ook vaak in mijn hoofd:

Sportschoenen, da’s wel duur eh.
Ja, dat wel maar bij den Decathlon valt dat dan weer wel goed mee.
Ahja?
Ja *opent website*
Ahja!
*loopt naar den Decathlon, koopt sportschoenen. Twee paar. Voor de prijs van een paar Reebok Nano’s*
Seg.
Ja?
Die Reebok Nano’s.
Ja?
Grave schoenen eh.
Ja.
Kopen?
Ja!

Als ik diezelfde dag niet geflitst was geweest, ik had nu drie paar sportschoenen gehad…

 

Vaccination gone bad

Standard

Gisteren met het hele gezin op stap naar het Tropisch Instituut. Aangezien we in de niet-meer-zo-heel-verre-toekomst een stevige trio trip aanvatten, leek het ons wijs om alvst wat voorzorgsmaatregelen te nemen in de vorm van vaccinaties.

Hepatitis A en B, Tyfus, Polio.
Mijn trip van een paar jaar geleden stond garant voor een immuniteit voor hep A/B, voor polio ben ik ook al levenslang ingeënt.
Mijn lief had op’t werk al wat dingen gekregen, maar kreeg desalnietemin drie spuitjes.
Ik moest enkel de buiktyfusprik opnieuw ondergaan, wat me wel ok leek: klein prikje en verder niks.

Tot ik een half uur later wat at.
Instant mottig.
Maar geen erg: dat kan nu eenmaal gebeuren.
Tot ik rond zes uur de eerste keer wat opliggend eten opgaf.
Straf.

Thuis aangekomen mezelf naar de zetel gesleept om daarna, via een omweg langs de toiletpot, op bed te eindigen.
Doodziek, sprak de hypochonder in mij.
“Wa plattekes”, zei mijn lief bij thuiskomst.
Tot ik een derde en finale keer mijn maag leegschudde.
Ik herkende het gevoel ergens van… 

Niets kunnen eten, vervelend liggen woelen op de zetel en dan maar in bed verder geslapen.
Tot vanochtend 9u.
Fris! Vrolijk!
Klaar om te gaan werken!
Tot ik hijgend in de douche stond: volledig leeg.

Toch maar niet gaan werken dan.
Thuisblijven, slapen en rusten, sprak de baas.

Naar de winkel gesukkeld, twee bananen gegeten en wonder boven wonder bleven die binnen.
Maar het had toch niet veel meer moeten zijn, voel ik.

Nu gaat het beter, dank u.
Maar nog niet goed.
Beter is niet altijd goed.
Helaas.

Mannen met baarden

Standard

Sinds een jaar of vijf ben ik quasi fulltime bebaard. Ik ging af en toe weer met een gezicht als een babypoepeke door het leven, maar meestal leek het meer op een getrimde mannenkont. De verbale diarree heeft daar vast ook mee te maken doch dat geheel terzijde.
In de afgelopen baardjaren leerde ik alles over het cultiveren van gezichtsbegroeiing.

Enkele lessen in het goede beheer van uw eigenbaard deelt uw dienaar graag met u.

Trim de baard niet te vaak.
Zelf kies ik steevast voor een twee tot drie wekelijkse cyclus.
Hoofdharen worden wekelijks aan het mes onderworpen, baardharen zijn zachter als je ze eerst wat langer laat groeien.

Langere baard, zachte baard.
Dankzij de crèmespoeling van vrouwlief. En hij riekt nog goed ook!
Een mooie, lange en niet te wilde baard hou je zo perfect in het gareel.

Mosterd laat je baard sneller groeien. Een mythe, maar de bloeddoorstroming gaat wel harder.
Het kan dus waar zijn. Ik wacht nog op een proefpersoon met een babyface.
Kandidaten mogen zich melden.

Waarom een baard goed geconditioneerd moet zijn?
Omdat de vrouwen er zot van zijn, natuurlijk.

Piercings en prospectie: le me, le loser

Standard

Sinds mijn zeventiende en achtiende jaar loop ik rond met chirurgisch staal.
Los door mijn vel.
Omdat dat toen iets was wat ik moest doen, vond ik.
Ons moeder had schrik: “binnenkort lijk je op zo’n volgepiercede marginaal!”.
Wist zij toen veel dat ik wijzer was.

In de afgelopen 11 jaar heb ik die nooit uitgedaan, behalve voor een occasioneel saunabezoek (de eerste keer vergeten, not gonna happen anymore). Ik solliciteerde voor mijn eerste job als software consultant  in pak en das. En met een ringetje in mijn oor.
Diezelfde maand naar de bank gestuurd om daar een job te gaan doen. Mét een ringetje.
Niemand nam er aanstoot aan en ik vond maar dat men mij moest nemen zoals ik ben.
Met gaten in’t lijf.

De laatste jaren is dat gevoel er wat minder.
‘t Is gewoon mezelf en alles dat daarbij hoort dat je op een dag over uw vloer krijgt.
Geen stress, geen gedoe.

Maar gisteren.
Terugkijkend walg ik een beetje van mezelf.
Gisteren deed ik de piercing uit mijn oor uit.
Om, gotbetert, een prospect te benaderen.
Niet eens een klant!

Lang verhaal kort: als hun product een mens zou zijn, zou dat een m/v met talent zijn met zonder tattoe’s of piercings.
En ik ging daar in mee.
Loser! Watje!
Wees een man en stand up for who you are!

Dus vanaf nu zal u steeds mezelf met een piercing zien.
U weze gewaarschuwd.

Zweefteef (m/v)

Standard

Eergisteren kwam het plots in mijn kop: een zweefteef, ok, maar wat is de mannelijke vorm?

Een serieuze discussie ontstond. Terecht.

Met als beste besluit:

 

Let wel: zweefteef slaat in bovenstaande uitleg enkel op de uitleg van Van Dale: “(scheldwoord, vulgair) vrouw met zweverige denkbeelden of interesses”

Het Zuid Afrikaanse woord voor stewardess heeft er niets mee te maken.

(oh, en Twitter doet nu oEmbed in WordPress!)

Standing desk: het verdict

Standard

Sinds een goede anderhalve maand sta ik op kantoor.
Mijn bureaustoel werd direct ingepalmd en daarmee was de beslissing onomkeerbaar.
Een hele dag staan. rechtstaan.
Van de ene voet op de andere huppen terwijl je mailt.
Zot eh?

En eerlijk: dat is niet lastig.
De eerste week (wat maar een halve was) heb ik op mijn tanden gebeten.
Voetzolen en de hielen.
En de kuit.
En de achillespees.
Pijn, maar ook wat ongemakkelijk in de onderrug.

Het bureau

Het bureau dat ik gebruik is een Ikea Frederik Computer Stand.
Maar dan met de onderste en bovenste planken omgewisseld.
Eenvoud siert, dus dat is echt “ne fermen bureau”.

Ik heb daar gewoon mijn computer bovenop gezet en verder liggen er nog wat boeken bij.
En dat is dat.

De schoenen

Een erg belangrijk onderdeel van de standing desk zijn je schoenen.
Ik heb gemerkt dat de minste ongelijkheid na een tijd leidt tot lijden.
Een klein hakje? Auwtsj.

Daarom: hoe platter hoe beter.
Binnenkort eens speciale Reebok Nano’s 2.0 op kosten van den baas bestellen, denk ik.
Want de gezondheid van de medewerkers, die gaat toch  voor op een paar centen, niet?
En een bureaustoel, wat kost dat wel niet?

 Meer en betere samenwerking

Mijn collega’s komen geregeld al eens aan mijn toog staan.
Gezellig en makkelijk babbelend.
Sneller en korter overleg ook.

Ook voor u: loop gerust eens binnen.
Ge moogt zelfs een koffieke drinken.
Aan mijn toog.

Het grote waarom

Omdat dat dat anders is dan de rest.
Er even uitspringen, dat is plezant.
Onnozeliteit, maar toch.

Ernst ook, want full time zittend werken  geeft je belachelijk meer kans op een hartaanval: 54%.
Of op pijnlijke rug.
Daarom: sta af en toe eens recht en wandel wat rond.
Hopla, gratis levensreddende gezondheidstips.
Graag gedaan.

De toekomst

Ik heb er geen idee van of ik binnen een jaar nog rechtsta.
Is dat belangrijk?
Nope.
Verandering van spijs en eten, da’s belangrijk.
En af en toe eens stilstaan bij onze gewoonten en die dan ook in vraag durven stellen.

Trouwfeest

Standard

In de aanloop naar dat van onszelf, worden we tegenwoordig al eens uitgenodigd voor een trouwfeest.
Niet dat het ene aan het andere gelinkt is (‘t is niet omdat je gaat trouwen dat je naar trouwfeesten kan gaan) maar het is wel fijn meegenomen.
Er wordt, naar eigen bescheiden mening, tegenwoordig meer getrouwd dan een jaar of tien geleden.
Of is dat vooral in onze eigen vriendenkring, nu iedereen daar naar tram drie neigt?

Zo’n trouwfeest, dat kan op verschillende manieren worden ingevuld.
Als ik terugkijk naar wat er in mijn vierde levensjaar gebruikelijk was toen al mijn ouders trouwden, dan zie ik ook daar een (r)evolutie. Geen mamies en papies die het voor het zeggen hebben, maar trouwlustigen die een dag invullen zoals zij dat graag willen. Met lekker eten, een feest en vaak een fuif erbij. Vaak niet gericht op de 50-plussers van de familie, maar op zichzelf en de naaste vrienden.
Een diner of een aparte bijeenkomst in beperkte kring, dat is dan weer wel voor de oma’s en opa’s.

Wat ik de afgelopen weken zag en hoorde, deed me veel deugd.
Allemaal feesten die a) plezant zijn en b) waar bruid en bruidegom zich te pletter amuseren.
Schi-tte-rend.

Want dat gaan wij ook proberen waar te maken.
Een dag waar zowel mijn toekomstige vrouw als ik met veel plezier naar kunnen terugkijken.
Een dag vol geluk, lekker eten en een spetterend feest.
Met alle mensen die ons zeer nauw aan het hart liggen.
En met een camping. Omdat kamperen plezant is.

Aldiko ebook reader: sync your e-books

Standard

Sinds kort heb ik een tablet te leen. Een Android tablet, uit de Samsung stal.
Veel leuke kanten an het ding, zeker wel.
Momenteel is de,voor mezelf,beste feature toch de ebook synchronisatie.
Klinkt nerdy, is het ook en toch wil iedereen dat.
Alleen weet je dat nog niet.

Ik lees tegenwoordig, sinds de komst van de tablet, meer dan voordien.
Ebooks. PDFen.
Ik lees dat dan thuis op de tablet, vertrek naar’t werk (zonder tablet maar met telefoon) en moet even wachten bij een klant. Bijvorbeeld.
Dan wil ik nog snel wat verder lezen, maar tegen de tijd dat ik de juiste pagina heb gevonden op het boek op mijn telefoon, is de wachttijd voorbij.
Oplossing gezocht!

En gevonden, in de vorm van Aldiko bookreader.
Deze redelijk goede boekenleesapp combineert zichzelf met Dropbox en synchronisatie.
Genialiteit, ik zeg het u.

De verschillende stappen:

  1. Installeer Aldiko op de te synchroniseren toestellen
  2. Installeer Aldiko Sync op de te synchroniseren toestellen
  3. Volg de juiste stappen in de applicatie (Dropbox authenticeren, token,..)
  4. Zet in de settings “Sync to furthest point” aan. Op beide toestellen.
  5. Sync

In de Pro versie gaat de synchronisatie automatisch, in de gratische doe je dat zelf.
Via Dropbox worden je boeken op beide (of meer) toestellen geplaatst.

Serieus.
Superdeluxe functionaliteit.
Die je met de Kindle app ook hebt, natuurlijk…

Eat clean, train dirty

Standard

Zes weken lang was er een challenge.
Proper eten (veel groenten, bijna geen koolhydraten, geen alcohol, geen suiker,…) en veel trainen leverde goede punten op.
Veel slapen en visolie slikken brachten ook punten aan de dijk.
Er was een test in het begin (kracht en uithouding) en er werd vet gemeten.

Mijn resultaten toen waren nog geeneens zo slecht.
Dat zou ook erg zijn na bijna een jaar Crossfit.

Ik startte de challenge met 95.5 kg en 18.6% vet.
Met volle moed begon ik aan de zes weken, maar na een paar dagen was het al duidelijk dat dit niet zo strikt zou zijn als eigenlijk bedoeld.
Gezelligheid is nog steeds belangrijker, dus op café gaan en gaan gaan eten bij vrienden of op restaurant: reken maar van yes.
Wel lette ik tijdens de week op eten en drinken, probeerde ik voor drie tot vier trainingen per week te gaan en werd suiker bijna altijd gemeden.

Een trouwfeest en een festival dreigden roet in het propere eten te gooien, maar niets was minder waar!

Na zes weken liegen de resultaten er niet om:

  • 95.5 kg werd 92.5 kg
  • 18.6% vet werd 15.7%
  • Concreet: 3.2kg vet kwijt en 200gram spiermassa erbij.

Maar wat ik vooral leerde in deze anderhalve maand:

  • eten kan makkelijk gezond
  • wat ze zeggen over koolhydraten klopt echt
  • drie keer trainen per week is best te doen
  • quinoa is beestig lekker in paleo chilli
  • amandelpasta en gemengde notenpasta staan vanaf nu altijd in de kast
  • spinazie met rode vruchten mengen perfect in een blender
  • ik moet veel meer squaten

En nu?

Tja, de challenge zit er op.
Vanavond worden de punten ingeleverd en dat was dan dat.
De man of vrouw met de meeste punten (not me) krijgt nog een prijs, iedereen kreeg al een t-shirt en dat was dan dat.
Ja?

Nope.
Gezond eten wil ik nog steeds blijven doen.
80% van de tijd 100% gezond. Eens zien of dat dat lukt.

Sport: zelfde deeg een koekje.
Het eetdagboek is al een vroege dood gestorven en punten worden ook niet meer geteld.

En gij?
Wat doede gij?

Den tablet

Standard

Sinds een par weken slingert er hier een tablet rond.
Om eens te testen, werd gezegd. Ooit gaat hij teug naar de rechtmatige eigenaar, maar dat zal niet voor direct zijn, sprak de weldoener. Dat er nog geen bestemming voor was.
Mij goed. En voor mijn lief ook.

We spreken over de Samsung Galaxy Tab 10.1.
Een tablet met 16GB ruimte, een behoorlijke processorkracht en oveal altijd internet.
De exacte specificaties vind je hier, maar ik heb de indruk dat dat voor 99% van de bevolking eigenlijk niet uitmaakt.
Zelf vind ik echte specs ok minder belangrijk dan pakweg twee jaar geleden. Het dibg moet werken. Whatever that means.

Consumptie

Wij gebruiken de tablet voor consumptie van informatie. De actualiteit, boeken, recepten, Facebook, rssfeeds: alles wat te vehappen en voorhanden is. E-mails worden voorgelezen, de tablet gaat van hand tot hand als er iets grappigs opstaat en de uitnodiging van onze trouw is al door een beperkte incrowd gezien.

Dat we er beiden ons Google acount op hebben geconfigureerd, maakt dat we ook elkaars e-mail zien. En documenten in Drive.
Op zich geen enkel probleem, vinden wij.
Want het is het betere alternatief. Dat andere is wat kostelijk, niet?

De kranten apps zijn echter nog niet wat ze moeten zijn voor Android.
Wat traag, niet geheel en al in orde en vooral: niet elk artikel is open te klikken…

Apps

Wat mij vooral opvalt, is dat de meeste Android applicaties gemaakt zijn voor telefoons. En dat de tablet eigenlijk behandeld wordt als buitenmaatse telefoon. Jammer, maar dat gaat de komende maanden vast veranderen.
Apps waar ik zeer tevreden over ben:

  • Evernote
  • Gmail
  • Google Reader
  • Aldiko en Aldiko sync
  • Sketchbook Express
  • Drive (hoewel)
  • WordPress
  • Dropbox
  • Yelo (soms)

Zijn er zaken die ik mis?
Typische tablet Android apps?

Want deze tablet zal gemist worden, dat staat al vast.

Start to run (again)

Standard

“Every morning in Africa, a Gazelle wakes up.
It knows it must run faster than the fastest lion or it will be killed.
Every morning a Lion wakes up.
It knows it must outrun the slowest Gazelle or it will starve to death.
It doesn’t matter whether you are a Lion or a Gazelle… when the sun comes up, you’d better be running.”

Maurice Green in the Four Hour Body.

Mezelf eens terug wat verplicht laten hollen.
Kort en hard. Sprintjes van een halve kilometer.
Kwestie van goed wakker te zijn.

Vuil dieven

Standard

Je parkeert in je eigen straat, tegenover je voordeur.
Je sluit de auto af en gaat de stad in.
Je komt terug, checkt nog even de auto (staat em er nog? Niks kapot? Geen extra krassen erop gezet?) en gaat slapen.

Omdat het heerlijk weer is, wordt er gebarbecued en gaan we daar per auto heen.
Gek. Alle papieren uit het handschoenkastje.
Gek, geen sporen van braak.

Wel rommel. Ons kampeergerief door elkaar en duidelijk minder.
De GPS? Weg.
Angst in onze ogen als we elkaar aankijken: Onze tent!

Koffer open: tent weg.
Grondzeil is er nog, maar ook het gasvuur is weg.
Dikke kak.

De tent

Vooral de tent is erg.
We kochten die vorig jaar met het idee dat we die nog vaak gingen gebruiken. Niets zo goed als kamperen, en met die grote nieuwe van vorig jaar, kan dat nog heel lang, ook als er binnen een jaar of twee bengels zijn.

Onze tent, onze geweldige reis van vorig jaar in Spanje.
Volgend weekend naar Rock-am-Ring. Het weekend erop naar de Vooerstreek.
In september naar Kroatië.

Onze tent, die wij gekozen hadden en zwaar over hadden nagedacht.
Gespaard, gewikt gewogen en heerlijk in gekampeerd.
Want wij, wij doen dat graag, kamperen.

De dieven

Blijkbaar gunt niet iedereen ons dat.
Dieven hoegenaamd.
Geen sporen van braak, maar wel alles eruit gehaald.

Volgens de mevrouw van de politie (Blauwe Lijn 080012312) is er een bende op pad die werkt met een loper. Of een set van lopers waarmee alle auto’s geopend kunnen worden.
Weinig aan te doen dus, behalve altijd alles uit de auto te halen.

Klootzakken.

De buit

Wat er allemaal weg is?

477,45. Efkes opnieuw ophoesten.
Dag investering van vorig jaar.
En vooral: morgen naar de politie om een paar uur aangifte te gaan doen.
Grmph.

 

Multimania: adobe cs6 salespitch

Standard

Het eerste uur van Multimania werd, zoals te verwachten was, gebruikt om de nieuwe creative suite voor te stellen. Een echte salespitch, maar wel een paar coole dingen zoals Adobe Cloud.

Al je files en tools altijd bij de hand. Vanaf iets als 50 euro. Super coole demo, dat zeker al wel.

De nieuwe Photoshop ziet er in de demo ook wel snel uit. Benieuwd hoe dat dat er in echt uitziet…

Veel video ook, onder meer in Photoshop. En Prelude en Ingest.

Coole demo’s, vette tools en sexy UI.
Maar vooral: salespitch.
Terecht: de mannen betalen alles…

Brussels Express, heel de stad op de fiets!

Standard

Schitterende documentaire over fietsen en fietskoeriers in Brussel van Sander Vandenbroucke.
Goe zot, maar *zo hard* nodig.
Iedereen op de fiets, zeker in de stad!

Er worden in de film een aantal stevige problemen aangehaald (verdwijnen van de fietspaden, teveel auto’s, geen respect voor fietsers,..) maar evengoed worden er oplossingen geopperd.
Zo haalt een ex-burgemeester van Copenhagen het rekeningrijden aan. Dat je betaalt per kilometer dat je op een bepaald uur in de stad rijdt.
Maar, helaas zoals zo vaak, ontbreekt het aan politieke moed.

Ik ben blij dat ik in Antwerpen woon.
Hier is ook nog veel werk aan de winkel, maar er is wél plaats voor de fiets en de Velo!

De volledige documentaire Brussels Express vind je hier!

via antwerpenize.be