Staken voor de toekomst van onze kinderen en ons pensioen. Fock off vakbond.

Standard

Klare taal op de site van De redactie:

deredactie.be: Zij staken donderdag. Wat zijn de gevolgen voor u?

De grote vakbonden in de openbare sector staken donderdag tegen de pensioenplannen van de federale regering. Wie staking in de openbare sector zegt, weet dat er donderdag wel eens heel wat plannen doorkruist zullen worden. Wie staakt er en wat zijn de mogelijke gevolgen voor u?

De gevolgen staan netjes opgesomd: geen treinen, trams of bussen, geen vliegtuigen en geen post.
Heb maar net een kerstcadeau besteld dat geleverd wordt door Bpack.
Goeie service, dat is niet belangrijk, daar hebben we wel een marketingcampagne voor.

Voor mezelf zullen de gevolgen al bij al meevallen.
Voor de stakers wordt dat een enorm lang weekend: ziekteverzuim op vrijdag 23 december?
Ik zou de cijfers wel eens willen zien.

De wereldvreemde vakbondsleiders weten al meer dan een jaar (van bij het bgein van de regeringsonderhandelingen, weet u nog wel) wat er gaat gebeuren.
Maar toen werd er niets over gezegd.
Toen moest er gejammerd worden over de inefficiëntie van de politiek.
Toen was het niet nodig om aan te halen wat er zou veranderen.
Problemen oplossen als ze zich stellen.

Aleen worden nu geen problemen opgelost.
Door niet met uw bus of trein te rijden, gaat uw pensioen niet gered zijn.
Door geen les te geven, werkt ge de toekomst van de kinderen en de jeugd niet echt in de hand.
Nee, door deze staking gefet ge weer maar eens toe dat vakbonden wereldvreemde zeikstralen zijn.
Goed werk geleverd, 150 jaar geleden.

Mijn idee?
Borstel erover en opnieuw.
En beter.
En Minister Van Quickenborne: u weet wat ik over u denk.

Die keer in mijn inbox op’t werk

Standard

 

Subject: Wannes on the run

Er was eens… 2501 jaar geleden een maffe Griek die vond dat hij dringend de benen moest strekken. De man begon een heuse run op Athene, ooit het middelpunt van de Oude Wereld. ‘t Was voor een goed doel, naar ‘t schijnt. De rest is geschiedenis.

Dezer dagen heeft een stel maloten besloten om dit -onder meer met Wann.es The Brave- nog eens stevig over te doen. De tocht gaat dan wel naar Antwerpen, want in Athene valt niet echt veel meer te rapen. En, toegegeven, Antwerpen is toch ook een beetje het middelpunt van… de parking.

Op vrijdag 23/12 tussen 14u en 15u zou De Dappere met zijn cohort de Groenplaats opstormen, al dan niet op een brancard – doch dit terzijde. Ik vermoed dat hij dan wel wat morele steun, schouderklopjes, een paar snel gefluisterde woorden om de PIJN te verzachten of gewoon onze deugddoende aanwezigheid kan gebruiken. Vandaar dat de bedrijfleiding besloten heeft op die bewuste vrijdag om 13h collectief het werk neer te leggen, zodat jullie een heilzame groet kunnen brengen aan een dappere collega die een stukje van z’n leven opoffert om buikloop te stoppen.

Men zegge het voort.

de chief, managing director

Awel ik vind dat fijn, zo van dat bazenvolk dat zich dan ook eens tot de gewone man wil buigen.
Nee serieus, mijn bazen, die rocken knoerhard, eigenlijk.

Gore egoïstische jaloerse klootzak

Standard

deredactie.be: Aantal doden aanslag Luik loopt op tot vijf

Op de Place Saint-Lambert in het centrum van Luik zijn vanmiddag granaten gegooid en is in het wilde weg geschoten. Het aantal doden is vanavond opgelopen tot vijf. Een van hen is de dader. Er zijn ook 122 gewonden.

Als je het leven niet aan kan, spreek er dan over met uw arts.
Advies van niks, dat geef ik toe.
Maar neem niet het leven van veel te veel anderen mee omdat die het leven toevallig wel aankunnen.
Of zouden aankunnen: 17 maanden levenservaring is namelijk nog niet zo heel veel, op de volledige schaal.

Laat een ander met rust en los je eigen zorgen op.
Klootzak, daar in uw dooie lijf.
Branden in de hel?
Daar geloof ik helaas niet hard genoeg voor.

WordPress 3.3

Standard

Vandaag kwam de laatste versie van WordPress uit: Say hello to Sonny!

Deze 3.3 versie is voor mij een teken aan de wand: waar er nog ergens werd getwijfeld over het gemak en de kracht van WordPress, dan is dat met deze versie sowieso weggeblazen.
Criticasters blijven altijd bestaan, maar als we eerlijk zijn: dit is een waardig CMS.
En handig in gebruik voor de eindgebruiker.

Niet dan?

BMI is overrated

Standard

Sinds ik ongeveer een half jaar geleden weer begon te sporten, heb ik ook mijn gewicht wat in de gaten gehouden.
Ik verloor redelijk wat (105 –> 93) en bleef daar steken.
Wanneer ik mijn BMI bereken (kg/m²: 93/190²=25.8), blijk ik, volgens die theorie, aan overgewicht te lijden.

Advanced bmi calculator of Body Mass Index

Are you overweight?  Body Mass Index can be used to indicate if you are overweight or normal.  But it can wrongly suggest fatness in people who are atheletic or muscular.

Als ik dan foto’s als onderstaande op Facebook tegenkom, dan vraag ik mij af waar ze dat stukje overgewicht verstopt hebben…

Bloginterview

Standard

Ik kreeg de vraag of ik wilde meewerken aan een interview. Een vraaggesprek, maar dan zonder gesprek en bijhorende tas koffie.
En of ik zo omstandig mogelijk wilde antwoorden, dat ze er dan zelf wel de essentie zou uithalen.
Wel Shirin, speciaal voor jou: de essentie samengevat in omstandige antwoorden.
Ter inleiding: de vragen zijn niet bijster origineel en de meeste beantwoordde ik al een keer. Weet u nog? Toen ik, ahum, “Blogger van de week” was bij nieuws.be.

Maar speciaal voor Shirin en haar journalistieke taak: mijn antwoorden op haar vragen.

Hoe oud ben je eigenlijk?

Volgens mijn identiteitskaart werd ik ter wereld geholpen door mijn moeder op 25 januari 1983. Momenteel dus 28 volle jaren oud.
Lijkt me dat ik, zonder een eind weg te lullen, hier niet omstandiger op kan antwoorden

Wanneer ben je voor het eerst begonnen met je blog en waarom?
Was er bijvoorbeeld een aanleiding?

Ik startte in augustus 2004 met een html website, waarvan de restanten nog steeds terug te vinden zijn via The Way Back Machine. Dit was een blog in de breedste zin van het woord, maar zeker niet technisch onderbouwd met een cms.
Later werd dat een blog bij Blogger (wat intussen netjes is geïmporteerd: ziehier de eerste!) en nog later eigen hosting met een eigen stukje WordPress erop.

Een aanleiding om te bloggen was vooral mijn nooit rustende creatieve geest die me meermaal daags parten speelde. Verder had ik tijd te over, toen tijdens mijn tweede zit.
Combineer dat met een dwang om te publiceren en je hebt een blog.

Verder las ik vaak (lees: meermaal daags) blogs van anderen. Michel en Bruno las ik toen. Kwam ik toevallig bij uit. En Polskaya. En nog een heleboel. Toen de scene nog niet zo groot was, was het allemaal nogal ongedwongen. Er kwam Gentblogt en plannen voor Antwerpenblogt om tegen die mannen van Gent te zijn.

En toen ontdekte ik het coolste van bloggen en elkaars navels lezen: mekaar ook echt in’t echt tegenkomen. Net zoals dat dat nu ook met Twitter is, waren er toen, in de begindagen, meetups.
De Bwards, bijvoorbeeld. Georganiseerd door Jeroen. Die er nadien mee gestopt is en zichzelf in een hoekje van het internet heeft teruggetrokken.
Echt wel cool, eigenlijk. En nerdy, dat zeker ook.

Wat wil je bereiken met je blog?

World dominance. Echt.
En ook ons moeder wat op de hoogte houden van mijn omgang, reilen en zeilen.
Verder is er eigenlijk geen doel.

Behalve dan af en toe wat mensen in heht echte leven tegenkomen. Omdat dat wel plezant is. En omdat er, via voorkennis van blog of twitter, best wel wat interactie mogelijk is.

Wie wil je bereiken met je blog?

De mensen uit mijn directe omgeving.
Ons moeder. Mijn lief.
De rest van de familie.
Mijn bloglezers.

Eigenlijk is dat helemaal niet de kern van de zaak.
Toch niet van mijn zaak: ik schrijf omdat ik dat graag doe.
En soms dan schrijf ik niet omdat ik daar geen zin in heb.

Wat is het hoofdthema van je blog? of welke thema’s komen het meest aan bod?

Vooral ikzelf ben het lijdend voorwerp. Vertellingen gaan atijd uit van mijn oogpunt, er wordt steeds over mijn leven geschreven.
Dat hangt dan ook samen met zaken waar ik op dat moment mee bezig ben. Dat kan internet zijn, India, crossfit, lopen, Chiro, paleodieet, motorijlessen, wat ik die week gegeten heb.

Frustraties ook. Dingen die ik ergens lees en die ik dan samenvat rond mijn mening.
Komt niet altijd goed terecht, verre van.

Hoe zie jij de toekomst van je blog?

Ik vermoed dat ik er nog lang mee zal blijven doorgaan. Wat ups en wat downs, maar het zal niet direct sterven geloof ik. Ik hoop er ooit een archief voor de kinderen van te kunnen maken. Dat ze eens konden gaan zien hoe vader het deed. Wnat wat vader doet, is altijd goed.

Misschien dat ik ooit een professioneel blog opzet.
Of een themablog. Of een fotoblog.
Of een blog onder een pseudoniem.

Bloggen is, wat kwatongen ook durven beweren, nooit helemaal verdwenen en dat zal ook niet gebeuren.

Wat doe je in het dagelijkse leven?

Opstaan, eten, werken, sporten, slapen.

Ik ben communicatiebeheerder van opleiding en werk nu bij Motionmill als account en project beheerder. Wij maken websites. En webshops. En allerlei voor op’t internet.

Ik probeer een paar keer in de week te gaan Crossfitten en op 23 december loop ik voor het eerst een marathon, voor Music for Life.

En verder ga ik uit, ga ik uit eten, en drink ik heel graag bier.

Je steekt wel veel tijd in je blog, er zijn meerdere posts per maand, hoeveel tijd maak je vrij om die posts te schrijven?

Ik maak geen tijd vrij, eigenlijk. Toch niet via een vaste routine zoals bijvoorbeeld Jan Seurinck.
Ik schrijf als ik daar zin in heb. Als het zich aandraagt. Daarnaast Twitter ik ook.
Elke tweet zou een blogpost kunnen zijn, moest ik er tijd voor hebben. Of tijd voor maken.

THe filthy fifty

Standard

Met de voorbereidingen van de marathon van 23 december (u sponsort toch ook?) was me aangeraden om het iets rustiger aan te doen. Niet meer elke dag sporten, minder intensief en minder Crossfit. Aangezien ik zondag nog een toertje maakte, laste ik maandag en dinsdag in als rustdagen.
Maar woensdag, zo dacht ik, dan ga ik nog wel een work out doen.
Kwestie van niet te verzuren. Of net wel, ‘t is maar hoe je’t bekijkt.

Gistreen stond de Filthy Fifty op het menu.
Een benchmark work out, die overal ter wereld dezelfde is.
Ongeveer.

CrossFit Beginner: Filthy Fifty Workout (een korte omschrijving van de oefeningen, zo je dat zou willen lezen)

For time:
50 Box jumps, 24 inch box

50 Jumping pull-ups
50 Kettlebell swings, 16kg
Walking Lunge, 50 steps
50 Knees to elbows
50 Push press, 20kg
50 Back extensions
 aka supermans
50 Wall ball shots, 10kg ball
50 Burpees
 (buck furpees)
50 Double unders (I did 200 singles)
Een half uur om alles te doen.
Dood op.
Efkes gaan trainen en nu nog redelijk kapot.
Old man getting old?

It’s the end of the world as we know it

Standard

Tom Willox, directeur van Formaat Jeugdhuuiswerk Vlaanderen trekt van leer tegen “ons Joke”.
Mevrouw Schauvliege legt nieuwe regels op inzake geluid en het in de kiem smoren ervan.
Jeugdhuizen worden gedwongen tot nieuwe investeringen die onbetaalbaar zijn met als gevolg dat er vooral veel praatjeugdhuizen zullen ontstaan.

Het einde van fuiven en concertjes is nabij – De Gedachte – De Morgen

Het is niet omdat we jongeren vertegenwoordigen dat u ons moet behandelen als kleine kinderen.

Jeugdhuizen zoals de Mussenakker in Meer, ‘t Slot in Wortel en de Cahier in Hoogstraten maken deel uit van mijn jeugd.
Concerten en optredens van bekende en minder bekende bands.
Lokaal talent dat een eerste keer een podium krijgt en dat zo kan laten zien dat het waard is om hogerop te klimmen.
Talent dat, naast mijn nostalgie, vanaf heden de das wordt omgedaan.

Lokale bands, mevrouw, kunnen niet ineens in de grote zalen spelen.

Nog maar eens het bewijs dat er een serieuze discrepantie (pardon my French) is tussen het beleid en de realiteit.

Goe poeier!

Standard

In de voorbereiding naar de marathon van het jaar, liep ik vorige week donderdag een rondje. Het rondje betrof een kleine 25 kilometer en dat was meer dan ik ooit al liep. Na 22 kilometer, op de brug van de Generaal Armstrongweg, gaven de benen echter de brui.
Krampen. Pijn. Spierafbraak.
Miserie, kortom.
Vooral een mentale domper: als ik na 22 kilometer al op ben, dan kan ik nooit de 42 kilometer uitlopen.
Auwtsj.

Gelukkig gaf Twitterland de input die ik nodig had: ga naar de winkel en koop wat poeder. Koop wat bars.
Zorg dat ge verdekke eten en drinken meeneemt.
Ook: twee en een half uur lopen zonder drinken is blijkbaar zeer sterk.
Goed eten, goed drinken en op tijd gaan slapen, beste raad op dat moment.

Vrijdag opgestaan zonder pijn, niet stijf, geen enkel probleem.
Leve het stoofvlees van mijn lief!
‘s Avonds naar de crossfit en daar een goed gesprek gehad met coach Bert.
Over eten en drinken tijdens duursporten.

Gisteren naar de Decathlon voor wat poeier.
En bars. En recovery spul.
En extra BCAA pillen.

En vandaag liep ik.
Ik liep de route in omgekeerde richting en sprak met mijn lief af dat ze me ergens halverwege zou inhalen met de auto.
In Sint Lenaarts, na 27,5 kilometer had ze me eindelijk ingehaald.
En dan zijn we naar huis gereden en hebben we soep gegeten en een recoveryshake en frietjes van de frituur.
Omdat het zondag is.

Mentaal ben ik opgekrikt, fysiek gaat het lukken en ik kan u alleen maar aanraden om naar de winkel te gaan en poeier te gaan halen.
Want dat helpt.
En om te sponsoren.
Want dat helpt hen ook.

Twoooze

Standard

Elke eerste donderdag van de maand is er een Antwerpse web-get-together.
Twoooze. Twitter + boooze.
Ge komt daar dan al eens wat volk tegen en ge blijft daar dan al eens hangen. (ikke niet hoor, tuurlijk niet)

Vragen aan Antwerps finests richt u vandaag best per e-mail en daar kan u maandag in de late namiddag een antwoord op verwachten.
‘t Is maar dat u er weet van hebt.

Deadlines

Standard

Via Andreas’ Twitterstream kwam ik bij dit filmpje terecht.

In het dagelijkse werkleven lopen er altijd wel deadlines rond. Zeker in mijn taak als projectmanager.
Het is belangrijk dat de grenzen worden bewaakt, dat de juiste dingen op tijd gebeuren en dat iedereen blij is.
Maar laat ons wel wezen: een beetje gereserveerde tijd levert schitterende resultaten op.

Zo werk ik, om mezelf gemotiveerd te houden, graag met strakke deadlines.
Zodat ik kan doorwerken. Een paar uur aan een stuk.
Zonder gestoord te worden.

Want multitasken, daar is al menig deadline door gestorven.

Social Media, da’s iets voor mensen

Standard

Dat was de grote rode draad die ik doorheen de presentatie van Ben Caudron telkens kon terugvinden.

Ik mocht namelijk gaan kijken en luisteren, om eens te kijken of onze ideeën van social media in bedrijven wel klopt.
We krijgen nogal vaak de vraag: “En hoe moet dat nu, zo social media gebruiken?”.
De namiddaglezing van Ben leerde me een paar nieuwe inzichten, maar bevestigde vooral wat ik al wist.

Zo legt hij de nadruk op de mens in de hele media mix.
Als bedrijven daar niet in geloven, kunnen ze er beter van wegblijven.
Mensen faciliteren, support bieden en aanmoedigen. Tools, technologieën en middelen komen zoals zo vaak (projectmanagement, todolists,…) op de tweede plaats. Als je, ahum, mindset niet goed zit, kan je het schudden.

Mentaliteit

Bij veel bedrijven heerst al een hele tijd paniek. Er gebeurt iets aan de buitenkant en het management kan maar niet begrijpen wat dat is. Het is iets van “de jeugd”.
Iets dat gratis is, maar toch veel geld kan kosten.
Blokkeren dan maar?
Of gecontroleerd open zetten?

Eén van de mooiste zaken die Ben aanstipte was de mentaliteitsverandering die gepaard gaat met het gebruik van Social Media.
Ik las net nog een treffende post van Fons Van Dyck over het Nieuwe S.O.C.I.A.A.L. Dat alles open is en dat geld op de tweede plaats komt.
Dat het vooral belangrijk is om de juiste, échte leiders te identificeren en er voor te zorgen dat alle individuen in de organisatie in dezelfde richting bewegen. Een vloot van speedboats, zoals ik dat Bart (van Netlash) ooit hoorde zeggen.

Om als bedrijf echt munt te slaan uit Social Media, moet er eerst een voldoende aangepaste sfeer van openheid, vertrouwen en veiligheid heersen. Zorg dat je mensen zichgoed voelen en ze zullen dat uitstralen.
Denk niet te ver, maar hou het op het bureau. Kijk eerst wat er intern kan veranderen voor je de buitenwereld wil aanvallen.

Geloof je niet in samenwerken, collaboreren en, om er maar eentje te noemen, de mens achter de functie?
Blijf dan weg van Social Media om de conversatie aan te gaan. Dat werkt niet. Veel projecten zijn een nobele poging om op de kar te springen, maar sterven vaak een snelle dood.
Redenen genoeg:

  • het is voor de jeugd
  • Wat brengt dat nu eigenlijk op?
  • Geen steun van bovenuit
  • Ge moet iets op Facebook doen, maar niet tijdens de werkuren

Hoe het dan wel moet?

Luister, denk na en vraag het aan Social Media Specialisten.
Klinkt onnozel, maar serieus: als je een griepje hebt, ga je naar de dokter en om een muur te bouwen bel je een metser. Ieder zijn stiel, ieder zijn vak.
Zorg dat je je organisatie mee hebt: sta je bovenaan? Kijk dan eens rond en praat (sociaal eh) met de mensen. Observeer. Leer.
Sta je niet bovenaan? Zorg dan dat je steun krijgt. Zorg dat het management mee is.
Overtuig hen, laat hen rondkijken en praten met mensen. Laat hen observeren en leren.

Continue reading