Drie dagen Parijs, twee nachten in Holiday Inn La Vilette dankzij de Flair. Viersterren voor de prijs van een budgethotel: 66euro per nacht.
Wij namen ook twee keer ontbijt op de tiende verdieping met een heerlijk uitzicht over het park. Alles samen: 180 euro.
Een geweldig hotel voor niet zo heel veel geld. Dank u Flair!

We splitsten de stad op in drie dagen zodat we niet teveel plannen maakten: tijd voor hapjes en drankjes en wendingen van het moment zijn erg belangrijk, vinden wij. Belangrijker dan het dichten van culturele gaten, in elk geval.

Op zaterdag bracht een wandeling ons door La Vilette. Mooi, gezellig en ideaal voor lopers. Het wetenschapsmuseum lieten we links liggen, net als La Géode. We namen de metro (kies voor een carnet van 10 kaartjes voor 12,70euro ipv voor een dagpas: je neemt heus niet zó vaak de metro) naar het centrum om even bij La Fayette binnen te gaan. Chique gebouw, minder coole winkel. Kookwinkel E. Dehillerin was daarentegen wél onze meug: alles voor de professionele hobbykok. Echt alles.

We besloten de dag aan Montmartre. Een kleurige bar (Le Soleil de la Butte) voorzag ons van warmte en een glas wijn, de gratie haalden we in de Sacre Coeur. Vooral het uitzicht over de Lichtstad sprak, wederom, boekdelen.
Wij kozen een Italiaans restaurant met zowat de beste pizza die we ooit aten: Alice.
Heerlijke wijn, de allerbeste mouilleux.

En daarna rap rap naar huis door de vrieskou.
Om nog iets in de bar van’t hotel te gaan drinken. –> die was dus dicht, in’t weekend…

Zondag de markt “Marché Richard Lenoir” gezien aan de gelijknamige boulevard.
Coole markt, een beetje als de vreemdelingenmarkt op zaterdag in Antwerpen, maar dan in’t Frans.
Daarna de Place de la Bastille rondgewandeld, ons afgevraagd warvoor dat beeld in’t midden dient en verder naar’t Voskesplaain.
Place des Vosgues, officieel.

Weer verder langs de Seine, Ile de la Cité met zijn kerk van binnen en van buiten en al die toeristen er rond.
Big up for Paris: overal openbare toiletten.
Van die propere, waar ge geen geld voor moet betalen.
Daar kan Patrick Janssens nog iets van leren!

Snel naar binnen in de Conciergerie waar kinders tussen 18 en 25 gratis binnen mogen.
Charlotte dolgelukkig, ik voelde me even een oude aap.
De films die binnen het hele verhaal vertelden deden dat goed en de poppen illustreerden het gevangenisleven.
Op een klein uurtje heb je’t gezien.

Dan, voor mezelf, het hoogtepunt van de dag: het Louvre.
Ik was daar nog nooit binnengeweest, maar nu dus wel.
Geen volk dat stond aan te schuiven (25 mensen, da’s geen volk, tenzij in uwe living) en ook hier: kinders tussen 18 en 25 van de verniet.
Gelukkig zijn wij twee volwassenen die de opportuniteiten en lief en leed delen, dus dat kwam op 5 euro elk.
Mona Lisa? Gezien. Venus van Milo? Gezien.
En nog een heleboel omringende werken.
Een anderhalf uur rondgelopen en dan maar weer naar buiten: dat gat in de cultuur mag er nog wel een beetje blijven.

Los door de Tuillerieën naar de zuil aan La Place de La Concorde om daar de metro in t e duiken naar Quartier Latin.
Om pinten te gaan drinken en Grieks te gaan eten en met gezellige mensen te babbelen.
Ze Bar, voor de halve liters Delirium.
La meteora, voor heel lekker Grieks voor heel weinig geld (34 euro, drie gangen, twee personen, vin/eau inclu.)
Heerlijke afsluiter.

En dan was er nog maandag.
Met weer een fantastisch ontbijt op het tiende, een checkout en achterlaten van de koffers, de Arc de triomphe, de Eiffeltoren, de Champs Elyzées.
En een rustige treinrit later waren we thuis.

Totale kostprijs (vervoer, verblijf, versterking van de innerlijke mens) voor dit grapje: 250 euro per persoon.
Veel geld, maar niet voor wat je er voor terug krijgt. Vind ik.
Of kan dat beter?