Homemade limoncello (recept)

Standard

Een nieuw jaar, een nieuwe uitdaging. Aangezien back to basics helemaal hip is, leek het me niet verkeerd om eens iets uit de oude doos te proberen. Waarom niet zelf eens een drankje brouwen? Een grote glazen pot, een rasp en een massa citroenen vormen samen limoncello. Het recept? Dat deel ik graag met u!

Ingrediënten

  • 12 citroenen
  • 1 liter alcohol (96%)
  • 800 gram suiker
  • 1 liter water
  • grote, afsluitbare pot (ik gebruikte deze)
  • lege, afsluitbare flessen (ik gebruikte deze)

Bereidingswijze

  • Maak zeste van citroenen. Ik heb de citroenen geraspt, wat eigenlijk not done is. Maar hey, tradities doorbreken doe ik al sinds 1983. Raspen ging in elk geval goed en het resultaat valt mee.
  • Citroenzeste in de grote glazen pot
  • Alcohol erbij
  • Geheel afsluiten en in de kelder (donker en koel) zetten en regelmatig eens schudden
  • Twee weken laten doen, maar af en toe schudden. Ik deed dat elke dag.
  • Na twee weken een liter water koken met 800 gram suiker erbij tot je een beetje een siroopje hebt
  • Suikersiroop bij in de grote pot en een nacht laten afkoelen.
  • Het brouwsel zeven en over de flessen verdelen
  • Flessen in de kelder of in de diepvries om een paar weken te laten rusten
  • Klaar

Kijk, het is nog geen moonshine, maar wel een eerste stap. Next up: notenport en opgelegde krieken! Inspiratie haalde ik vooral bij tuinadvies.be.

Nu nog drie weken laten rusten en dan: klaar voor het eerste lentezonnetje!

Wanneer Henk Jozefien blijkt te zijn

Standard

Liefste Jozefien

Toen je een paar weken geleden je blote kont aan ons liet zien, vertelde Doctor ShaBAM ons dat Henk niet Henk zou zijn. Wij krijgen een prinses van het zuiverste water! Dat treft, want de superoma uit Achterbroek heeft toevallig zes zussen en heet Astrid en is dus een metekindje van de koningin en dus moet jij wel een prinses zijn.

Logisch, niet?

Nu, niet dat wij een voorkeur hebben hoor. Ik vind het wel prettig om te weten dat we nu met een gerust hart over jou kunnen spreken: niet meer “de baby” of “het kind”. Nee, nu is het echt: ons meisje, mijn dochter. De bompa’s informeren al hoe het “met mijn kleindochter” is. Nog niet aanwezig en je laat al een stevige indruk na!

Vorige week mochten we nog een keer naar Doctor ShaBAM. Om te kijken hoe goed onze prinses er uit ziet. Om nog eens te zwaaien. Om te kijken of alles vitaal en aanwezig is.
En de Doctor stelde ons gerust. Je bent volkomen normaal, zeer gemiddeld (wat enorm goed is voor baby’s) en volledig ontwikkeld zoals je moet zijn.

Volgens mij ben je zelfs de rest al voor, qua streken. Wij die dachten een glimp van je gezichtje op te vangen, vingen bot. Geen smoeltje, geen glimlach. Geeneens een onnozel gezicht getrokken naar de camera. De mamie en de papie vinden dat een gemiste kans.
Jozefien, volgende keer verwachten we meer.

Hoewel die stamp tegen mijn linker ringvinger wel kon tellen: ik was de koning te rijk.
Waarvoor dank.
Prinses.

Ik kan haast niet wachten tot je hier bent en me uit mijn bed huilt.

Swaffelen

Standard

Ik zei het al, maar de Van Peel is goed.swaffelen
Boenk erop.
Vooral zijn idee van hoe we met z’n allen dagelijks in het gezicht geswaffeld worden is wat blijven hangen. Dossierkosten, besparingen, verstrengde maatregelen, “nieuwe” namen voor oude bedrijven: zwaar in het gezicht geswaffeld.

En de Glenn, die heeft daar een gifke van gemaakt.

En niet alleen bij mij, precies.

Goede voornemens, goede gewoonten

Standard

Een nieuw jaar is traditioneel hét moment om goede voornemend te maken. Het moment om het lijf zomerklaar te krijgen, vroeger te gaan opstaan en meer te schrijven. Productiever te worden. Een beter en actiever en socialer leven te leiden.
Eindelijk! Er tegenaan!
Tjakkaa!

Tot het een week of drie verder is.
Erg moeilijk om gemotiveerd te blijven, om je goede voornemens écht ter harte te nemen.
Er zijn fitnesscentra die leven van de goede voornemens.
Hoe dat dat komt?
Omdat we te vaag, te moeilijk en te veel in één keer willen veranderen.

De mensen achter Lift hebben dat gezien.
Die gaan van een andere, wél werkende filosofie uit. Zij willen niet dat je goede voornemens maakt, maar wel dat je nieuwe gewoonten aankweekt. Dat je stap voor stap kleine dingen verandert die je leven beter maken omdat je je er goed bij voelt.

Hoe het werkt?
Eenvoudig:

  • je installeert de applicatie (iPhone en Android)
  • je bepaalt een paar nieuwe gewoonten (meer water drinken, elke dag 20 push ups, je lief elke dag een extra zoen geven,…)
  • je wordt elke dag aan je nieuwe gewoonte herinnerd

Sign Up Log In Unlock your potential. Change your life. Lift helps you reach your goals. iPhone Android Steps & Milestones Whether your goal is large or small, Lift gives you steps and milestones to make progress more manageable.

from Pocket https://lift.do/
via IFTTT

De app traint en coacht je elke dag opnieuw.
Niet vervelend, maar motiverende meldinkjes.
Tot het een gewoonte wordt.

Mijn goede voornemens voorlopig:

  • meer water drinken (lukt me goed, want ik heb overal grote bekers verstopt)
  • elke dag mijn prioriteiten te stellen (lukt redelijk, maar lijstjes blijven lijstjes)
  • drie – vier keer gaan crossfitten per week (lukt zeer goed want dat is plezant)
  • dagen dat ik niet ga crossfitten 100 kettlebell swings doen (lukt (nog) niet om ik weet niet welke reden)
  • bewust zijn van een goede houding (lukt aardig, dankzij de bewustmakingssessie van coaches Timo en Bert)
  • meer lezen in boeken (lukt redelijk wegens weer een e-reader ter beschikking)

En gij, wat gaat gij dit jaar bijleren?

Meer lezen kan bij Wim of in dit artikel.

Stopt mè zagen!

Standard

Michael Van Peel zegt het zoals het is.
Vroeger, toen we nog echte Belgen waren, riepen we tegen azijnpissers:

Ey, stopt is mè zagen!

Nu geven we die een klakske, een boekske en nen bic.
En kunnen ze GAS-boetes uitdelen.
Bah.

Ook de eerste keer dat ik de Chromecast écht gebruikt heb.

Oh, en dat filmke waar Van Peel het in het begin over heeft?
Over de gasten die het vlees van een troep leeuwen stelen?

Mijn bureau vandaag

Standard

Vandaag werk ik van thuis.
Omdat het vakantie is, omdat het al lang geleden is en omdat ik dat dit jaar één keer per week wil doen. En aangezien ik deze week in dit nieuwe jaar maar één keer de werkbotten aantrek, moest het wel vandaag gebeuren.
Niet gemakkelijk, maar ook zeker niet moeilijk.

Ten eerste had ik dinsdag al een duidelijk lijstje gemaakt van wat ik wel en wat vooral niet ging doen.
Voorbereiding is key, dat is altijd zo als je iets nieuws probeert.
Verder leek het me wel een strak plan om eerst te gaan sporten: dan ben ik volledig wakker en klaar voor de dag én ben ik om 9u gewassen, gevoed en min of meer aangekleed. Want blijkbaar moet dat niet per se wanneer je thuis werkt.

Een eerste issue rees toen ik na een uurtje (e-mails en een offerte) rechtstond voor koffie. Pijn in de rug. Lage rug. F U stoel!
Dankzij de werklaptop is het makkelijk om met behulp van wat huisraad een standing desk te bouwen. Mijn bureau vandaag: Bekväm + Melltorp.

Verder: heerlijk.
Rustig. Goede muziek op.
Eten binnen handbereik.
Koffie in écht mooie kopjes.

Ik wil dit nog.
En gij?
Doet gij dat?

2013 in retrospective

Standard

Het jaar is voorbij.
Voorbijgevlogen.
Vorig jaar had ik nu mijn rugzak klaarliggen voor een driemaandendurend avontuur in India.
Mijn 2013?
Een zot jaar.

We starten met een familierondje om afscheid te nemen voor een tijdje.
Drie maanden door India, drie maanden ondergedompeld in een andere cultuur.
Compleet anders, compleet verrast.
Heerlijk.

Om daarna terug te komen en te beginnen zoeken naar een huis.
Met een tuin. In Antwerpen.
Om dat snel te vinden, ons appartement te verkopen en ondertussen ook nog wat van de Zuid Franse zon te genieten met de vrienden. Een hete zomer, zo zal in mei 2014 blijken.

Een jaar getrouwd zijn voelt niet anders en verhuizen duurt niet langer dan een halve dag.
Omdat wij zoveel goede vrienden en vriendinnen en moeders en vaders en broers en zussen hebben.
Ineens blijkt dat wij niet alleen een grote familie hebben, maar dat we die ook willen uitbreiden.
Henk is in aantocht en zal volgens grote verwachting in mei het levenslicht zien.
En niet alleen Henk: de schoonzus doet mee op een paar weken verschil.
Zotjes.

Het einde van 2013 nadert en plots moet er nog veel gebeuren om het jaar in stijl af te sluiten.
Run for Life, Twoooze, UnWordCamp meeting.
Crossfit.
Nog snel wat feesten erbij proppen en hoppa: morgen is er 2014.

De rest van de wereld verging het minder fijn.

Ook geen antwoord is een antwoord

Standard

The sound of silence.
Simon & Garfunkel wisten het ook al te vertellen.
Heerlijk toch, de rust die soms mag zijn.
Zeker als je zelf degene bent die antwoord met stilte.

Zelf gebruik ik het af en toe.
Het mag, vind ik persoonlijk, geen gewoonte worden.
Want dan wordt je al snel bestempeld als hooghartig. Als Wannes de Zwijger.
No thanks.
Maar wel effectief.

Tijdens een verkoopsgesprek.
Of wanneer je mensen advies geeft.
Liefst gecombineerd met een lange staarsessie.
Strak in de ogen kijkend zwijgen.
Weinig lichaamstaal die zo duidelijk boekdelen spreekt.

Natuurlijk, again, niet overdrijven dat staren.

Wijn met passie: Borovitza

Standard

Ik ben een wijnliefhebber.
Niet meer, maar zeker ook niet minder.

Ik hou mezelf het recht voor om wijn onder te verdelen in vier kwadranten:

  • rood
  • wit
  • lekker
  • bagger

Kwestie van de dingen eenvoudig te houden.
Meestal lukt dat ook, op een uitzondering na.
Witte wijn verdwijnt vaker in de baggerzone dan rode en bij die rode is er ook een heel gedeelte dat dan weer maar nipt de quotering “lekker” verdient. Drinkbaar is al veel.

Tot voor kort was ik goed af met deze verdeling.
Eenvoudig en recht door zee.
Maar.
Wat met excellente wijntjes? Wijntjes waar de passie van afdruipt?
Neem nu alles wat uit de stal van Borovitza komt.

Rood én wit.
Gemaakt in het noorden van Bulgarije, in een streek waar andere wijnboeren niet komen.
Verbouwd op veldjes waar je alleen maar met een “three times antique Russian military truck” kan komen. Wijngaarden geplant en ontworpen door een top wijnboer.
Wijn waar je de grond en de passie doorsmaakt.
Wijn die ik als amateur, daar ben ik zeker van, uit tien anderen kan uithalen.

Onlangs op een wijnproeverij van Bottleneck een praatje gemaakt met de wijnboer in kwestie.
Ogy Tzentanov, een man met een guitig accent en meer verhalen dan tijd, vertelde maar wat graag over het ontstaan van Borovitza als wijndomein.
Over de wijnranken die het communistische regime aan de bewoners liet, zodat ze er trots op konden zijn en zelf ook nog wijn konden maken. Hoe ze onlangs een wijnveld huurden van een oude dame om er dan de Gamza Granny van te maken.
Hoe ze telkens iemand bij een proeverij een slok Dux wil uitspuwen boos worden en zeggen dat het een spuugklodder van vijf dollar is.

De man vertelde met een ongeëvenaarde passie over wijn zoals Johan Boskamp een aanvalssituatie van het voetbal analyseert. Een eigenzinnige man met een eigenzinnige kijk op wijn en zaken doen. En dat sluit perfect aan bij mijn smaak.
Yum!

 

Wie geeft wat hij heeft

Standard

Is waard dat hij leeft. Ofte: ons eigen kleine kerstverhaal.

Zaterdag liepen we met een hele massa volk voor SISP, voor Music for Life en Run for Life. Een stevige bries in de rug zorgde voor een snelle tijd en iedereen geraakte op tijd op de kerstmarkt. Daar stond de hamburgerkraam van mijn zusje om de hongerigen te spijzen.

Licht overschat bleef er nog wat over. 80 Diepvrieshamburgers die niet meer onder nul bewaard mogen worden. Een paar mailtjes, contactformulieren en oproepen op allerlei sociale media later, hadden we nog geen kandidaat.
De 48uren bewaartijd tikten stevig weg.

Tot vanmorgen. Het OCMW uit onze wijk mailde en belde dat zij wel kandidaathamburgervreters kenden. En of ik ze kon langsbrengen.
Jep. Met saus en broodjes inclusief!

Ik ben daar blij om. Want eten weggooien in een stad waar veel armoede heerst is je reinste onzin. En tegen de menselijkheid.
Maar dus.
Ons eigen kerstverhaal. Ha!

Dit was Run for Life 2013

Standard

Bloed, zweet en tranen.
Maar vooral: veel plezier en warmte.
Menselijke warmte.
Dat onthou ik van Run for Life 2013.

Voor het derde vierde jaar op rij werd er een marathon gelopen voor het goede doel. Dit jaar weer voor SISP, net als vorig jaar. Omdat we die mensen kennen, omdat we gezien hebben wat er met een beetje extra steun kan gebeuren. Omdat we Paul en Werner met de feestdagen een extra hart onder de riem willen steken.

Maar dus: de marathon, halve marathon, 13km en 8km.
Een puike prestatie van alle lopers. Alle 63: sterk gedaan!
Maar dat was niet gelukt zonder de bevoorraders. Helpende handen die drankjes en “gellekes” van onze sponsor AA-Drink uitdeelden. Ook u was geweldig!

Om nog maar te zwijgen van de masseurs/masseuses. Niets zo inspirerend om naar uit te kijken tijdens het afzien: een warme douche en dan een professionele sportmassage! Heerlijk!
De supporters konden zich ondertussen verwarmen en laven aan de soep/jenever/snoeperijtjes/hamburgerstandjes en genieten van optredens van Four of a Kind en Bart en Inge. De kerstmarkt werd verder opgeleukt door de mensen van SISP zelf, OXFAM en de uitverkoop van La Vie Marie.

Om 22u sloten we moe maar tevreden alles af en wandelden we met stijve benen naar huis.
Deze editie was geweldig plezant, vermoeiend en hartverwarmend.
Donderdag om 20u30 leg ik dat allemaal nog eens goed uit op de radio, ‘t is maar dat ge het hoort dan eh 🙂

Wil je nog sponsoren?
Wil je nog steunen?
Dat kan:

Mét fiscaal attest:

“Kinderen Derde Wereld” – Brussel
IBAN BE57 0000 0399 9935
BIC BPOT BE B1
Mededeling: RUN FOR LIFE 2013

Voor de Warmste Week (en zonder fiscaal attest):

Koning Boudewijnstichting
Brederodestraat 21
1000 Brussel
BE55 0960 0040 0044
BIC: GKCCBEBB
Mededeling: +++520/0010/55321+++

Volgend jaar opnieuw?
Ik denk het wel.
En gij?

Oh ja, de opbrengst.
In dezelfde lijn als vorig jaar.
+5000 euro.
BAM!

 

 

Run For Life sponsoring

Standard

Hopla, december. De laatste maand van het jaar en traditioneel een boel feesten voor de boeg. Met een hoogtepunt in de buurt van Kerstmis: Run For Life. We lopen dan van Antwerpen (of Schoten of Brecht of Sint Lenaerts) naar Hoogstraten. Da’s 42, 24, 10 of 6 kilometer. Niet niks, toch? Waarom we dat doen? Voor SISP. Een Indisch project voor de allerarmsten daar. En allerarmst, da’s echt niks hebben. Geen kleren, geen eten en vooral: veel te weinig kansen. SISP geeft deze allerarmsten weer een kans. Een kans om te studeren, werk te vinden en uit de armoede te geraken. Die mannen van SISP, twee Belgen, die kunnen enorm veel doen met kleine beetjes. Hier een paar voorbeelden:

  • 5 – 10 euro = 1 maand voedsel voor een alleenstaande bejaarde
  • 40 euro = één dag ontbijt en middagmaal voor 50 kinderen (en vaak ook hun enige eten…)
  • 5 – 40 euro = maandelijkse medicijnen voor een chronisch zieke
  • 250 – 400 euro = eenmalige huurwaarborg zodat een gezin wél een woning kan huren

Je ziet: alle kleine beetje helpen! Wij trainen en regelen van alles (van drankjes en verzekering voor de lopers en wandelaars tot een heuse kerstmarkt voor iedereen) en jij mag sponsoren 🙂

“Kinderen Derde Wereld” – Brussel
IBAN BE57 0000 0399 9935
BIC BPOT BE B1
Mededeling: Voor RUN FOR LIFE

Basis WordPress blog plugins

Standard

WordPress is gemaakt om te bloggen. Dat is al jaren zo en dat zal hopelijk ook nog wel blijven. Alle andere mogelijkheden (websites als Coca Cola Belgium of apps als ManageWP) mogen er bij komen, maar het bloggen moet blijven.
WordPress doet dat al goed “from scratch” maar met een paar instellingen en extra plugins doet het dat nog beter.

Social sharing en Social comments van Mailchimp. Omdat mensen willen reageren daarwaar ze zijn, of dat dat nu Facebook of Twitter of je blog is. En geef toe: als elke “like” telt als een comment, is dat beter voor je ego.

Toon volledige berichten in je RSS feed. Echt. Doe dat.
Een beetje liefde voor je volgers via bijvoorbeeld Feedly.
Hoe? Settings – Reading – “For each article in a feed, show…” *wait for it* “Full Text”.
SRSLY.

Een comment volg plugin, zodat mensen de discussie kunnen blijven volgen, als ze gereageerd hebben. Zit mee in Jetpack, samen met nog een berg andere fijne opties.

Verder is een duidelijke theme die focust op je teksten ook een fijn extraatje. Kwestie van de focus van je bezoeker op de juiste plaats te krijgen. Ik heb momenteel de Writr theme van Automattic, maar daarvoor deed ik iets met Superhero, Yoko en RYU.
Die laatste gebruik ik op wann.es, trouwens.

SEO, caching (WP Super Cache of W3 Total Cache) en iets shadowboxachtigs kunnen er ook bij, maar zijn vaak wat overkill. De SEO van Yoast vul ik zelf zelden in, wegens lui, vermoed ik.
Ik heb al moeite met het zoeken van bijpassende afbeeldingen…

Is dat een antwoord op je vragen, Wim?

Mobile Vikings

Standard

Vanaf ergens in de nabije toekomst ben ook ik Mobile Viking.
Gedaan met een abonnement van’t werk bij Mobistar. Want echt waar, dat was tot nu toe de slechtste mobiele operator die ik ooit had. In de afgelopen 12 jaar zag ik de grote jongens netjes de revue passeren. Pay&Go, Proximus (post paid), Base (post paid), Base (van’t werk) en Mobistar (van’t werk).
Maar die laatste heeft ook de duimen gelegd.

Pakweg eind van de week kan ik dus weer bellen in Deurne. Voorlopig ben ik volledig onbereikbaar in onze living, slecht bereikbaar in de keuken en evenzeer niet te bellen in de tuin. Wisseling van het netwerk of zoiets. Battery drainer eersteklas, dat zeker.

Nee, dan maar Mobile Vikings.
Omdat dat een cool bedrijf is.
Omdat die goed communiceren.
En omdat Vikings gratis naar elkaar bellen. En toevallig of niet, is mijn vrouw ook een Viking.
En, vooral, omdat gij mij extra belkrediet kunt geven door ook Mobile Viking te worden.

Langs deze link.
Of door mijn GSM nummer (0473/52.14.93) op te geven.
U kan van deze wereld een betere wereld maken!