Wie geeft wat hij heeft

Standard

Is waard dat hij leeft. Ofte: ons eigen kleine kerstverhaal.

Zaterdag liepen we met een hele massa volk voor SISP, voor Music for Life en Run for Life. Een stevige bries in de rug zorgde voor een snelle tijd en iedereen geraakte op tijd op de kerstmarkt. Daar stond de hamburgerkraam van mijn zusje om de hongerigen te spijzen.

Licht overschat bleef er nog wat over. 80 Diepvrieshamburgers die niet meer onder nul bewaard mogen worden. Een paar mailtjes, contactformulieren en oproepen op allerlei sociale media later, hadden we nog geen kandidaat.
De 48uren bewaartijd tikten stevig weg.

Tot vanmorgen. Het OCMW uit onze wijk mailde en belde dat zij wel kandidaathamburgervreters kenden. En of ik ze kon langsbrengen.
Jep. Met saus en broodjes inclusief!

Ik ben daar blij om. Want eten weggooien in een stad waar veel armoede heerst is je reinste onzin. En tegen de menselijkheid.
Maar dus.
Ons eigen kerstverhaal. Ha!