Oldskool training: crossfit Antwerpen

Standard

De man van de crossfit in Antwerpen, één van de coaches, den Bert, is bezig met zijn imago.
Althans, met dat van de Crossfit club. Hij wil dat graag aan iedereen kond maken, op internet, Facebook en daarbuiten.
Feit is dat het een eerder onbekende sport is in België.
Feit is ook dat er een pak vooroordelen over bestaan.

Onbekend? Check.
Weet jij wat burpees zijn?
Weet jij wat Buck Furpees betekent?
Kom eens af (van de verniet) en je vergeet dat nooit meer.

Vooroordelen? Check.
Dat dat te zwaar is.
Dat je al een atleet moet zijn.
Dat er wordt verwacht dat je je twintig keer kan optrekken zonder een druppel zweet te vergieten.

Fout.
Het is zelfs best dat je niet te veel kan: dan zie je pas hoe je evolueert.
Je ziet jezelf sterker worden.
Je conditie wordt beter.
Je wordt leniger.
Je kan je plots wél optrekken.

De grote voordelen van Crossfit?

  • je wordt sterker
  • je conditie schiet vooruit
  • je traint in groep en onder professionele begeleiding
  • je doet elke keer een andere workout
  • je bent beachable in anderhalve maand (geen garantie, helaas 🙂

Wat je doet tijdens zo’n workout?
Vanalles. Rennenlopenspringenvallenenweeropstaan.
Nog niet overtuigd?
Zij gingen (en gaan) u voor!

Awel, ik daag u uit: spring eens binnen en train eens mee.
Of neem contact op met Bert.
Tot op de volgende WOD!

bol.com: e-commerce done right

Standard

Ik bestel geregeld iets online. Boeken, cd’s, een fototoestel of een gps.
Ik heb zo mijn adresjes:

Maar boeken, die kocht ik tot voor kort bij de boekhandel. Standaard, Fnac, whatever.
Vasthouden en bladeren en zwaar belanden de fiets weer op en huiswaarts.

Tot voor kort.
Ik kocht dinsdag een boek bij bol.com.
Omdat ze dat daar hadden (en bij Proxis niet), omdat die winkel makkelijk werkte en zoekbaar was en omdat het nieuw was. En ik moet zeggen: ze bleven me verrassen.

Niet alleen kreeg ik een melding dat de bestelling geplaatst en betaald was, ik kreeg ook een email dat het zootje verstuurd was. En vandaag kreeg ik een exclusieve rondleiding door de wereld van Bol.
Waar af en toe ook nog wat klantengegevens werden afgesnoept en ik tot slot nog wat exclusieve (nuja) cadeaus kreeg.

Wel, ik kan u zeggen: ik ga daar vaker iets kopen.

Bij Bol.com kreeg ik niet alleen een online winkel aangeboden, ook nadat de koop gesloten was, bleven ze me aandachtig houden. Op een niet al te opdringerige manier.
Als het boek volgende week toekomt, hoop ik dat ik echt tevreden kan terugkijken.

Mosselen

Standard

Al een week hingen er mosselen in de lucht.
Al een week hingen ze daar samen met onze watertanden.
Maar vandaag was de zin én de tijd er volledig: mosselen!

Naar de markt en de viskraam!
Met centen en goede moed op weg, maar vooral die laatste zonk stevig in de schoenen bij aankomst daar: alleen meer kibbeling te krijgen..
Oplossingen werden bedacht, gezocht en gevonden.
Helaas waren de mosselen ofwel uitverkocht (vishandels) ofwel niet aanwezig (Carrefour).

Dan maar op restaurant.
Ja, wat moeten we anders doen?

Google+

Standard

Ineens zat ik in een hoop circles.
Ineens kreeg ik echt veel e-mails.
Ineens had ik hetzelfde gevoel als een paar jaar geleden, toen ik Facebook ontdekte.
En Twitter, daarvoor.

Maar toen was dat tof en nieuw en prettig.
Nu kennen we de drill al wel: get an account, insert address book, open up for three more times, delete. Or forget.
En ja, dat moet in het Engels.  Omdat dat dat hip is.

Google+? Ik zie er geen meerwaarde in.
Een beetje als die extra pan in de keuken. Die ene die je niet gebruikt omdat je van die andere twee exact weet hoe je ze moet hanteren en hoe het vlees eruit komt.

Just saying.

De Sterkste Man van België

Standard

Mijn kleine broertje (één van de vijf) strijdt vandaag voor de titel van Sterkste Man van België. Tijdens de voorronde deed hij het bijlange niet slecht, voor een tweede deelname: op bijna elk onderdeeel eerste of tweede. Slechts van punten van de onverwachte eerste.
Nee, Youri, die doet dat goed.

Ik ben benieuwd naar zijn kunnen van vanmiddag.
Maar een broer van me die 240 kilo in deadlift doet, daar heb ik bewondering voor.
Ook niet meer dan voor de rest hoor: hij blijft nu eenmaal een van de kleine broertjes…

 

UPDATE: zesde plaats! #respect

UPDATE II: De Sterkte Man is dus dubbel zo sterk als mijn broer…

Rock chick from hell

Standard

Een heel weekend lang dat ik niet op Werchter zal zijn. Een weekend lang overal geconfronteerd worden met die niet-aanwezigheid. Een weekend lang denken wat ook weer de reden van de niet-aanwezigheid is.

Mijn lief daarentegen. Die loopt vandaag de hele dag rond op de zompige aarde van de heilige wei. Een hele dag rocken gelijk een tiet. Twee.
Mijn lief, da’s een rock chick from hell!
FROM HELLLLL!
(Like a rockchick from hell!)

Bengels

Standard

Soms gebeurt het dat ik bengels wil. Eentje, om te beginnen, dat lijkt me een geweldig idee. Niet overhaast en alles opz ijn tijd, maar soms ben ik er volledig klaar voor. Mijn lief ook, trouwens.

En toch wordt er gewacht. Niet omdat we niet getrouwd zijn (wij zij geuzen meneer!) maar omdat er nog teveel avonturen in de schuif liggen. Avonturen waar voorlopig nog geen kinders bijpassen. Lang op reis gaan en de wereld veroveren en eens goed ons gevoeg doen waar nog nooit iemand zijn gevoeg deed.
Dat soort avonturen.

Maar als ik dan lees van schoonste kinderken op de wereld en al, awel, dan smelt ik en wil er direct ook zo eentje…
Halftijds of zo.

Voor Daan

Standard

In memoriam

Daan

We ontmoetten elkaar twee jaar geleden.
Enkele weken later zagen we elkaar op de twoooze.
We verloren elkaar uit het oog, maar via Twitter en blogs volgden we elkaars leven.

Je was vol levenslust, had grootse plannen en een ongebreideld goed humeur. Afgekickt en klaar om de wereld te veroveren.
Knuffels te geef voor Jan en Alleman.

Tot je plots werd overgenomen door Joske, de kanker die je gisteren velde. Je schreef dapper en luchtig en hakte gendaloos in op de Jos.
Tevergeefs.

Het ga je goed aan de andere kant van de Wolkendam.

Bericht in de media op 27/6

Bierpassie Weekend 2011

Standard 
Zo zatte-kik eens in Holland, 't was een eer voor de belgen.
Die keze aan het leren hoe dat belgen kunnen zwelgen.
Zo zoape-kik op mijn eentje wel twintig vaten leeg.
Om dak dan zekerst wist, dak een vatje gratis kreeg.
Katastroof - Zuipe (lyrics)

Tja. Belgen kunnen zwelgen.
Moeilijk te ontkennen, hoewel de Belg tegenwoordig nog maar 78 liter bier per jaar drinkt.
Er zit dus wat sleet op onze reputatie. Of is die reputatie gewoon wat groter dan onszelf?

Dit weekend is het er anders boenk oep: Bierpassieweekend 2011.
Drie dagen lang bieren te proef en te keur op de Groenplaats.
Lang niet alle bieren, maar wel een fijne (commerciële) selectie van gekende en iets minder gekende bieren.

Ik zal er zijn.
Morgenavond, met een schare bekenden om me heen.
Wij gaan om te proeven, tot nader order van de drankduivel.

Want bier is, naast wijn cognac whiskey gin wodka rum etc etc, een heerlijk vocht.
Om te proeven.
Echt, ik vind het vaak jammer dat er zoveel alcohol in zit: dat is gewoon te lekker.

Crossfit Antwerpen

Standard

Of ik zin had in een extreme sport, vroeg Danny een tijdje geleden.
Toen zat ik nog een beetje met de avondschool in de maag gesplitst, maar vorige week werd ik tot meester gekroond en was ook dat verleden tijd.
Tijd te over dus. En klaar voor “een extreme sport”.

Awel, na vier keer kan ik u zeggen: crossfit is extreem. In alles.
Basic, zwaar, plezant.
Basic als in trainen met uw eigen lijf. En soms wat gewichten. Maar vooral uw eigen lichaamsgewicht voortslepen. Of opheffen. Of neersmijten en weer oprapen.
Zwaar als in rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. En zwarte vlekken zien.
Plezant als in goed trainen, moe zijn en nog kunnen lachen.

Ik ben nog maar net gestart, maar echt: fit en plezant en al.
U komt toch ook?

Ook in Brussel kan je crossfitten: Crossfit Brussel en een mooie reportage op TV Brussel

koolgehaktovenschotel

Standard

Vandaag kook ik.
Correctie: gisteren kookte ik voor vandaag.

  • aardappelen
  • ajuin
  • pijpajuin
  • kool (spits)
  • gehakt

Aardappelen schillen en koken.
En stoempen!
Bij gebrek aan patatten, werd het een zakske Mousseline. Ook erg lekker, dat wel!

Ajuin, look en kool in de wok.

Gehakt bakken. Rul et al.

De schotel:

  • kool
  • gehakt
  • aardappelen. Gestoempt.

Naar believen gemalen kaas toevoegen, in de frigo stoppen en net voor het eten 20minuten in de oven.

En nu: vreten!

Meester Wannes

Standard

Twee jaar geleden vatte ik de Specifieke Leerkrachten Opleiding aan. Twee jaar, da’s best lang geleden, vandaag de dag.
Het was een keuze die me buiten mijn comfortzone dwong.
Niet zo weldoordacht ook, die keuze, maar op dat moment wel een geweldig idee.

Ik zag me op mijn achtiende al leerkracht worden.
Dat het toen net leerkrachten waren die zeiden dat ik dat zeker moest doen en niet de communicatielijn van mijn leven volgen, zorgde voor een rebelse student.
Geen leerkracht dus, wel gegradueerde bachelor in debedrijfscommunicatie.
Ook goed.

Twee jaar geleden draaide er plots iets in mijn hoofd: ik had tijd, geen hobby en wel ambitie. Ambitie om mijn leven ooit in het onderwijs door te brengen. Een wereld waar ik ooit al vijftien jaar van mijn leven spendeerde. En een wereld die me, terugblikkend, heel onbekend was.

Ik leerde voor de klas staan, didactische kneepjes en weetjes over jongeren. Ik studeerde psychologie en de werking van het systeem. Leerkrachten hebben blijkbaar ook verantwoordelijkheden en het onderwij is een stevige pijler in de maatschappij. Als klap op de vuurpijl liep ik stage en berichtte ik erover. Zowel het secundaire als het volwassenenonderwijs kregen mijn aandacht. De tweede leunde dichter bij mezelf aan en viel ook harder mee.

En toen was er plots nog een taak, een stagemap en een examen. En dat was dat. Twee jaar avondschool was gecombineerd met een voltijdse job. En een lief. En een sociaal leven van heb ik jou daar. Aandacht werd verdeeld, compromissen werden gesloten.
Gevloekt, gewerkt en de kantjes er af gelopen. En toch bleef alles draaien. Ik op kop. En op volle toeren.

Deze spurt van twee jaar eindigde afgelopen vrijdag. Een proclamatie met een receptie, een diploma met onderscheiding. En plots stond ik voor de laatste keer buiten de school. Met een diploma en mijn trouwste supporter. Een combinatie die ik zonder mijn supporter niet had kunnen ervaren. Waarvoor dank!

Maar dan komt de moeilijke vraag: wat doe je met zo’n diploma?
Een nieuwe uitdaging zoeken? Een andere job in een vreemde sector? De huidige job opgeven?

Nope.
Voorlopig verandert er niets. Misschien dat er volgend jaar wel wat les wordt gegeven. In avond- of volwassenenonderwijs. Of opleiding aan bedrijven en hun personeel. Syntra of iets, ook mogelijk.
U kan me in tussentijd wel meester noemen. Meester Wannes.

Maar nu? Niks.
Bloggen. Vakantie. Volledig concentreren op de huidige job.
Feest en gezelligheid. Huishouden en mijn lief aandacht geven.
Sporten en spelen.
Op verlof gaan. Genieten qua.

Het Museum Aan de Stroom (MAS)

Standard

Van tijd tot tijd moet een mens eens niet te ver kijken.
Blijf onder uw kerktoren en zie wat er gebeurt. Onze kerktorens (op adem-inhoud-afstand al vier of zo) zijn uitermate geschikt om eens onder te blijven. Altijd is er wel wat te zien, altijd is er wel wat te beleven.

Sinds 17 mei voegde de stad daar ook het MAS aan toe.  Een mas-todont van een gebouw met, zoals wel vaker, een pak voor- en tegenstanders. Over de schoonheid van het gebouw is de laatste noot nog niet gezongen, maar laat dat de pret niet bederven. Ik liep er even binnen (en spaarde een punt op mijn A-kaart) en zag volgende dingen:

  • vriendelijk onthaal. Echt. Wat een fantastische mensen werken daar!
  • roltrappen tot boven aan het panoramisch dak. Easy does it!
  • een zicht. Serieus: wat een uitzicht! (hoewel het uitzicht van op de Boerentoren wel imposanter is)
  • overal WiFi (goed voor de Nomadz onder ons)
  • een pracht van een gebouw. Ik was onder de indruk, in elk geval.

Awel, het MAS, er wordt veel over gescreven, maar het is een aanrader.
De verschillende musea zijn voor een volgende keer, maar het panorama is sowieso de moeite. En gratis.

Het zijn dit soort attracties waar ik in andere steden naar op zoek ga: mooi en gratis.
Gaan we volgende keer samen eens tot boven?