Verrassingen houden het leven spannend
Dat smste Youri me donderdagavond.
‘t Ventje lag in een Kempisch hospitaal te liggen. En te discussiëren over voeding, naalden, spuiten en suiker. Bloedsuiker.
Na 22 “gewone” jaren, treden sinds afgelopen vrijdag de 78 “andere” jaren aan.
Onverwacht? ‘t Is te zeggen.
Youri, de man die sterker is dan alle andere mannen in heel Limburg (hij is dan ook in Antwerpen geboren), eet al een jaar of vijf zeer strikt. Strikt in die zin dat hij weet wat hij eet en weet wat er met zijn lijf zal gebeuren. Geen koolhydraten, veel vetten en veel eiwitten.
Gezond of niet is een discussie die de dieetiste graag met hem voert en waar ik me niet over uitspreek. Afgetraind en sterk, that is.
In mijn ogen in elk geval de man die, van al mijn broers, het meest met voeding, lijf en leden bezig is.
Een man die weet waarover hij spreekt als het gaat om voeding, voedingswaarde en dat in combinatie met sport.
260 kilogram deadliften is sport. Topsport.
Gelukkig is het al wel duidelijk, na twee dagen van verschieten, dat sport zeker niet is uitgesloten omwille van diabetes.
Gelukkig.
Ook goed: hij weet al wat er in zijn lijf gaat en wat dat daar doet. De aanpassingen met insuline zal hij er snel genoeg bijnemen.
Goed gerationaliseert gerationaliseerd, dat wel. En bediscussieert bediscussieerd met meneer doktoor.
Ik ben al lang blij dat er in the end niet zoveel verandert en dat we in de Westerse wereld goede dokters, verpleegkundigen en wetenschappers hebben.
What doesn’t kill us, makes us stronger.
Als ik wat zocht rond topsport en diabetes, kwam ik dankzij Google en een hoop hulpvaardige mensen op volgende websites uit:
