Meningsverschillen

Standard

Meningen kunnen serieus verschillen!

Vandaag nog met een collega.

De professionele toonhoogte werd bijna verbroken door een hard roepen en scherp gesis.

Gelukkig nam de professionaliteit de bovenhand en zijn we op die manier elk naar ons eigen bureautje teruggekeerd.

Uiteindelijk kwam het eruit.

Dat er meer professionalisme aan de dag moet gelegd worden en dat collega’s van andere toeleveringsbedrijven in de eerste plaats concullega’s zijn.

Dat e met die mensen weleens goed kan worden samengewerkt maar dat die niet op feestjes gevraagd kunnen worden.

Feestjes buiten de uren en al, ook zonder concullega’s.

Voor de groepssfeer.

Werken in een professionele omgeving suckt een pak als het alleen maar om geld mag draaien.

Het licht niet gunnen in andermans ogen omdat hij (m/v) per toeval voor een andere firma werkt, getuigt in mijn ogen niet van professionaliteit maar van kinderachtigheid.

Net zoals het versteld staan van het feit dat mensen wel eens naar een andere firma zouden kunnen overstappen omdat ze denken dat het daar beter is.

Djeezes.

Realiteitszin?

Werken en al is tof, maar het moet om meer draaien dan om geld alleen.

Als dat de enige motivatie is, hoeft het voor mij niet.

Dan kan ik me ook keihard opstellen.

En misschien is dat een minpunt van mezelf, maar ik ben dan wel alleen maar keihard.

Geen tussenwegen.

De planning

Standard

Fijne dagen in’t verschiet!
Morgen zoals wel vaker het loonslaafje uithangen van 07:10u tot iets van een uur of half vijf.
Dan naar huis om de rotzooi op te ruimen.
En geloof me, er ligt rotzooi!
Morgenavond ook nog een planning maken voor Mark en diens content.

Zaterdag naar het containerpark met Jan ziodat onze koer nog eens proper is.
En dan begint het echte werk:

  • Afwassen en de keuken doen blinken
  • Stofzuigen
  • Badkamer en wc en douche cleanen
  • Naar de markt voor Turks brood en misschien nog wel wat
  • Naar O’cool voor harme wapjes
  • Kamer opruimen
  • Douchen

Want in de late namiddag komen de mama’s en de papa’s op bezoek.
En tegen valavond komen de nonkels en tantes eens een kijkje nemen.
Met hapje tapje ook van de partij natuurlijk!

En zondag rustdag?
Niets van!
Open Dag bij de KBC met een wandelzoektocht, een bezoek aan het Museum voor Schone Kunsten, tentoonstelling Hoger Higher Plus Haut én een bezoekje in de panoramazaal van de Boerentoren!
Mijn kodak ligt klaar…

Tegen maandag alles op Flickr!

-dt

Standard

Fuck!
De eerste keer iets in draft doorgestuurd sinds ik ben afgestudeerd.
En de eerste keer dat die mensen iets van mij lezen.
En dan staat er Gotverdoeme een dijk van een werkwoordsfout in…

Op zich zijn werkwoordsfouten een ramp.
Als die krengen dan ook nog in professionele documenten sluipen, is de boot helemaal aan.
En gek eigenlijk.
Want de theorie ken ik.
Blijkbaar kan ik hem nog niet.

Dus: oefening die kunst moet baren!
Dat het in’t vervolg van de eerste keer deftig is…

Die dag bij de CEO

Standard

Vandaag bij de CEO op gesprek geweest.
Ik had haar vorige week blijkbaar getriggerd met mijn bezoek aan de Career Launch van Jobat. Ostentatief stond ik voor de stand van ons bedrijf te zwaaien met mijn ceeveetje. En dat ik het testen graag wil ruilen voor een communicatiejob.
Binnen het bedrijf natuurlijk, dat spreekt voor zich.

Want laat me wel wezen: ik werk bij een fijn bedrijf.
Momenteel wordt er nog druk gesleuteld aan de front end, maar achteliggend begint het wel echt vorm te krijgen. Fijne mensen, fijne collega’s en een dijk van een CEO. Open, eerlijk en lange termijn denkend.

Ik heb dus voor mezelf volgende situatie geschetst:
Ooit wil ik een job waarin ik de communicatie verzorg voor een (of meerdere) bedrijf(ven). Dat kan in een reclame/communicatie bureau, maar dat kan ook binnen een groot, non-communicatie bedrijf. Een bedrijfsblad, intra-/extranet, website: content en al.
Als er zich een opportuniteit voordoet in die richting: twee handen die het aangrijpen. Even goede vrienden, maar als dat niet onder de huidige baas kan, dan niet.
Mocht ik mezelf toch nog wat in de IT houden als tester, dan lijkt het jobhoppen me totaal overbodig.

What?! Jobhoppen overbodig?!
Ja.
Want ik ben er heilig van overtuigd dat, long term, loyauteit beter betaald dan geld. Een overstap voor tweehonderdvijftig euro heeft in mijn optiek alleen maar zin als er ook een andere functie achter zit.
Iets met communicatie dus.

MAAR!
Het gesprek met de CEO van vandaag ging over…communicatie!
Ze wou eens weten hoe ik mezelf een communicatiejob zag doen binnen het bedrijf. Hoe ik mezelf in twee talen zou uitdrukken in nieuwsbrieven en op het intra-/extranet. En ik weer dat het frans me wel wat avonduren zou kosten, maar dat een kunstwerk eerst ook vaak een homp klei…

En dat ik nu dus mezelf eens moet verkopen in twee talen.
JA! Zeg ik u.
Want ik heb goesting om er stevig voor te gaan!

Genoeg

Standard

Genoeg gewerkt voor een zaterdag.
Auto in, vlammen en pinten pakken.
Want dat er een feest wordt gehouden!

Spam

Standard

Wat is de bedoeling van onderstaande spam?

Inderdaad, de professor haalt opnieuw een emmer van onder de tafel, deze
keer gevuld met zand, en vult de vaas tot ze helemaal vol is.
Overigens levert de call die jij opneemt voor een andere participant je
ook onmiddellijk geld op.
” Sommigen suggereren dat wanneer u denkt dat uw agenda helemaal vol is,
er toch nog altijd plaats is om kleine taken uit te voeren.
Dit keer bracht de invoering van de no-claimregeling voor
ziekenfondsverzekerden extra drukte met zich mee.
Indirecte gevolgen van slecht onderhouden databases werden niet
meegerekend. Dat leidt uiteindelijk tot prestatieverbetering van het
gehele team.
De belangrijkste reden hiervoor is dat steeds meer klanten met hun
mobiele telefoon bellen en de kosten voor bedrijven verder oplopen.
Waarmee kan ik u van dienst zijn? Driekwart van de ondervraagden zegt te
werken op een benauwde en rommelige plaats. Uitschieters van toen kwamen
nu aanzienlijk beter uit de bus.
Het nummer is onbereikbaar, de verbinding wordt verbroken of de beller
moet eindeloos wachten. Nuon heeft twee minuten nodig voordat ze de
klant te woord kan staan, Eneco anderhalve minuut en Essent iets meer
dan een minuut.
Dit ondersteunt volgens de onderzoeker het volwassener worden van de
contactcenters en hun strategie.
Daarin moest een professor voor een groep toekomstige bedrijfsleiders
over time management.
Dat gaat ook op bij vragen over een autoverzekering, reisinformatie of
energienota.
Het gevolg is dat zij gedwongen worden hun spullen steeds te
verplaatsen.
” Sommigen suggereren dat wanneer u denkt dat uw agenda helemaal vol is,
er toch nog altijd plaats is om kleine taken uit te voeren. ” Sommigen
suggereren dat wanneer u denkt dat uw agenda helemaal vol is, er toch
nog altijd plaats is om kleine taken uit te voeren. Het ene is bestemd
voor ‘binnen de garantie’, het andere voor ‘buiten de garantie’.
Tot slot vraagt de man wat nu de moraal van de hele demonstratie is.
Ze knikken bevestigend.
Hij vult de vaas tot aan de rand met keien en vraagt aan zijn publiek of
het denkt dat er nog iets bij kan.
Het ene is bestemd voor ‘binnen de garantie’, het andere voor ‘buiten de
garantie’. Een mooie illustratie hiervan is een verhaal dat enkele jaren
geleden op het internet circuleerde. Dit ondersteunt volgens de
onderzoeker het volwassener worden van de contactcenters en hun
strategie. Wij vragen u op een later tijdstip terug te bellen.
Vervolgens kunnen succesvolle doorverwijzingen worden beloond door het
bedrijf.
Niet het moment waarop aan de andere kant van de lijn de hoorn van de
haak werd genomen, was beslissend voor de wachttijd, maar het moment
waarop een mens van vlees en bloed zich meldde. Gelukkig wordt de
telefoon bij veel bedrijven en instellingen sinds vorig jaar iets
sneller opgenomen, maar dat is volgens deskundigen nog niet genoeg.
Wel te hopen voor hem dat hij dan ook wordt teruggebeld. Excuses voor
het ongemak.
Vooral de Belastingtelefoon drijft dit jaar menig beller tot wanhoop.
Hij vult de vaas tot aan de rand met keien en vraagt aan zijn publiek of
het denkt dat er nog iets bij kan. Het nummer is onbereikbaar, de
verbinding wordt verbroken of de beller moet eindeloos wachten.
Voor het in stand houden van zakelijke relaties geeft zelfs bijna
tweederde aan de telefoon het belangrijkste te vinden, zo blijkt uit het
Zakelijke Telefonie Onderzoek BBeyond. In veel gevallen blijken er wel
procedures voor controle te zijn, maar worden deze niet nageleefd. In
feite komt het erop neer dat inhousers elkaars werk overnemen op het
moment dat het ene bedrijf met overcapaciteit kampt en het andere met
tekorten.
En het gaat langzaam de goede kant op. Bellers kregen dan het advies via
het keuzemenu de antwoorden op de meestgestelde vragen te beluisteren en
vervolgens de hoorn op de haak te leggen. Daarom is het enorm druk.
Packard Bell wilde niet reageren op de resultaten.
Als hij niets meer bij in de vaas krijgt, vraagt hij opnieuw of er nog
iets bij kan.
De meeste keren reageerde de Belastingtelefoon met: tuut.
Daarin moest een professor voor een groep toekomstige bedrijfsleiders
over time management.
Wij vragen u op een later tijdstip terug te bellen.

Weekend!

Standard

Vrijdag

  • Eten bij de Mutti met een korte doch gezellige babbel er bovenop
  • Trappistkwis van de KWB.
    Geen idee wat er verwacht mag worden, maar ‘t zal smaken!

Zaterdag

  • Op tijd opstaan (voor negen uur) om dan naar Antwerpen terug te keren in de nieuwe bolide.
    ‘t Is dat er gewerkt moet worden.
    Proberen om de dingen eens wat deftig op e-papier te krijgen en de klanten content te maken.
    Tegen half december ook iets met Bart proberen af te spreken.
  • Heel de dag werken, zoals een voltijds job.
    Maar dan op één dag doen waar een pro een hele week voor gebruikt

Zondag

  • Uitslapen en rusten tot ‘s middags
  • Chiro
  • Eten bij de Mutti met een gezellige en hopelijk niet zo korte babbel achteraf
  • Back to Antwerp

SQL

Standard

Cursussen van Cevora, het zijn fijne pareltjes!
Een eerste halve dag van vier gehad en ik wordt word er nog wijs uit.

Niet dat we al ergens gekomen zijn, maar toch.
Ik begin het zelfs fijn te vinden!

Dank u werk!

Jobbeurs

Standard

Gisteren naar de jobbeurs geweest in Leuven.
Om wat cv’kes rond te delen, om eens te kijken wat de markt in petto heeft voor mij en om mezelf een gezellige avondactiviteit te geven.
Wat ik al wist werd helaas wederom bewaarheid: er zijn massa’s jobs, niemand kijkt naar je diploma, maar als gegradueerde (wat bachelor?) grijp je naast een heleboel fijne jobs.

 Het afgeven van cv’s is dus echt niet voldoende.
Een persoonlijke gesprek en wat persoonlijke interactie moest dus soelaas brengen.
Misschien stom, maar na negen werkuren stond mijn hoofd niet echt naar het babbelen met slijmjurken die allemaal de hemel beloven.

Dus maar even bij de eigen stand langsgegaan, een proper cv afgegeven en gezegd dat ik kwam appliceren voor een job.
De reactie was wel wat voorspelbaar: “Huh? Hoe moeten we dit nu interpreteren?”
Ach, een beetje pushen in de richting die ik uit wil kan nooit kwaad, denk ik maar.
En dan aan de CEO mijn mini verhaaltje gedaan (fijn bedrijf, redelijk leuke job, maar toch liever communicatie..) en zij dan weer dat er misschien wel plaatsen gemaakt kunnen worden.

Op lange termijn…

Tijd

Standard

‘t Is iets schoons als ge’t hè’t meniejer.

Langs de frituur gaan en zeggen dat ge soms wel eens iets zot doe in uw vrije tijd kan weleens rare conversaties opleveren.
Vandaag was het een man die al een hele tijd de pensioengerechtigde leeftijd bereikt had.
Hij stond voor mij in de frituur en vroeg waarom ik zo vrolijk was.

Bwoa, meneer, de dag is net half, we hebben plezierig gelachen daarnet en sebiet kan ik in alle rust en vrede een zalig pak frieten in m’n kas slagen.

Jaja, da’ zal wel.

Uhu. En gij?
Ni goe gezind?

Och meniejer. ‘t Is ni gemakkelijk voor iemand met een klein pensioentje. Van armoe moet ik nu naar’t frituur komen. Allee, ‘k was in de buurt eh.

*vette knipoog en slijmlachske*

Bleek dat de meneer eventjes langs de dames van weinig schaamte was geweest. Samen flosjentrek gedaan en al. En nu een fritje met tartaar maar zonder vlees, want dat kruipt tussen de tanden. Hij was al heel zijn leven alleen, had altijd gewerkt en gespaard en nu wist ‘ie niet goed wat met z’n geld te doen.
Hij had in de buurt een “schoowen maske” leren kennen van ergens in de jaren ’60. Voor hem een “fris poepeke” met “ne farme koemisveur”. En daar wandelde hij af en toe eens binnen om wat zwart geld te verpatsen.

Och, hij kan het maar hebben zeker?
Dat we veel mogen mogen meneer!

Some days just rule

Standard

Kinda nice day ‘till now and counting!
Het wordt reuze interessant wegens strak werk en dito schema: werken van 07:10 tot 15:00 is redelijk kort als je gewoon bent van de lijn af te maken tegen de vijven.
Het wordt dus een superconcentrated professional day!
 

Een beetje zoals sinas squash…maar dan lekker!
Vanavond wordt er nog een beetje voor persoonlijke rekening doorgedraaid en naar oplossingen gezocht.
Ik heb mezelf gisteren even laten gaan in Mindmanager (het gratis speeltje voor bloggers van mindjet.nl) en ik moet zeggen: dolle pret!
Gedachten ordenen, notaatje toevoegen, ideeën erbij en in een Wordje kappen.
Manneke, plezierig dat ik dat vind!
 

Dat ik dan ondertussen een beetje minder slaap krijg, neem ik er met plezier bij!
Dank u Mark en Dirk en Lien (en jullie vooralsnog onbekende collega’s!)

Een nieuw project

Standard

Bij tijd en wijlen heeft een man eens nood aan een vers project.
Zowel in het dagdagelijkse leven als in het professionele leven. We moeten af en toe eens veranderen van saus om het dagelijkse laagje suspens te vrijweren van roest.

Een vers weblog met dito url en uitzicht is één ding, een nieuwe, extra professionele uitdaging is een tweede.
Het leven van een test engineer is zeker niet saai of licht gevuld. Wie een bourgondische uitdaging aandurft op het gebied van werkuren: be my guest!

Dat wil echter niet zeggen dat er geen tijd is voor andere dingen.
Nieuwe, communicatieve dingen.
Plezant en professioneel, het gaat blijkbaar samen.
Nog niet volledig en fulltime, maar af en toe een opdrachtje: ja graag!

Daarom nu op zoek naar facturatiebedragen, info over zelfstandigheid (al dan niet in bijberoep) en freelancewerk. Want wat kan iemand vragen voor een a4’tje met min of meer inhoud?
Twee cent per letter?
Of tellen we per creatief uur?

Ik heb er hoegenaamd geen idee van…

Fijn nieuws

Standard

 

Dat het in Hoogstraten niet altijd kommer en kwel is, lijkt me wel duidelijk.   

Goed om te weten dat een accident als in deze oefening redelijk deftig kan worden opgelost. En al helemaal goed om weten dat de burgemeesters van de verschillende gemeenten, Hoogstraten en Breda, alles netjes hadden voorbereid. Kwestie dat de burger ook zijn stukje zekerheid krijgt, ondanks een felle verkiezingsstrijd (die nog steeds niet beslecht is, hoor ik uit welingelichte bron!).

Wat het nieuws helemaal fijn maakt, is dat de papa uit Meer er ook aan heeft meegewerkt (of toch minstens zijn dienst van het werk). Als Belg in een Nederlands ziekenhuis is hij een beetje de Verpleger Zonder Grenzen van de Noorderkempen. En als dan alles goed verlopen is, lijkt me dat helemaal een pluim waard!

Ik spoor vanaf 2007 (of 2008?) min of meer gerust van Antwerpen naar Breda. Of van Breda naar Parijs, Lyon of Londen.

Nu ja, gerust sporen…