smart

Standard

Gisteren kreeg ik de nog maar eens naar mijn hoofd (vragender dan verwijtend) dat ik niet al mijn geheimpjes van het internet deel. Nu ja. Ik ga er vaak ook aan voorbij als dagdagelijks: voor mij zijn het vanzelfsprekendheden geworden. Logisch, toch? Niet dus. Daarom: de wondere wereld van de internet geheimpjes!

M is de nieuwe www

vele websites die je normaal bezoekt op het internet met hun www.-kopf er nog aan, hebben ook een mobiele tegenhanger. Als je dan met je smartfoon naar die website surft, krijg je soms al automagisch het juiste formaat voorgeschoteld. Soms loont het echter om te surfen naar http://m.dewebsite.be/ of http://i.dewebsite.be/

Read later

het kan gebeuren dat je op het internet een dol artikel tegenkomt. Vaak zijn dat lange artikels die wel wat tijd vergen. Het durft al eens voorvallen dat je dat artikel liever uitscheurt en later eens leest. Helaas is het internet niet uitscheurbaar…

Maar!
Dankzij een veelheid aan devices die met het internet verbonden zijn, openen zich deuren.
Deurtjes, eigenlijk, want niet iedereen ziet ze, blijkbaar.
Soit.

Ik lees veel via Instapaper.
Een accountje aanmaken, een link naar je bladwijzerbalk slepen en klaar.
En het beste van al: dat brengt alles naar mijn telefoon: Instafetch Lite.

Neem een blaadje papier en noteer…

Evernote is je digitale kladblok.
Zowel op het internet, op elke computer de je gebruikt als, hou u vast, op uw smartphone.
Cross platform en al.

RSS? RSS!

Het afschuimen van steeds dezelfde websites kost tijd. Waarom niet alle inhoud op één plaats laten verzamelen? Waarom het werk niet door een ander laten doen, zodat je je kan concentreren op de inhoud?
Elke zichzelf respecterende website met veranderende content heeft dat.
Blogs, nieuwssites,…

Hoe het werkt?
Ik gebruik het met Google Reader, maar er zijn ook andere toepassingen. (google)
Probeer het vooral even uit.

Nog vragen?
Nog tips?

tijd is een kwestie van prioriteit

Standard

En mijn prioriteiten voor de komende maanden zijn

  • school
    Ik kan het draaien en keren hoe ik wil, maar het schooljaar is weer volledig van start gegaan. Het tweede jaar SLO (specifieke leerkrachtenopleiding) nam zijn zijn aanvang per één september en dat zal zo duren tot half juni.
    Praktisch gezien wil dat zeggen dat er twee avonden in de week klasgezeten wordt met de medestudenten én dat er menig uur aan taken allerhande gespendeerd zal worden.
    Waar ik me steevast voorneem om alles geweldig goed te plannen, draaide het tot nu toe al een paar keer uit op laat doorwerken, laatste momentwerk en stress. Aangezien dit semester de taken niet minder maar wel beter gespreid zijn, durf ik het nog een keer te zeggen: dit keer gaat het beter zijn!
  • musical
    Ergens in november speel ik mee in de musical over Gelmel. Waar ik aanvankelijk dacht aan een eenvoudige bijrol (ruige baard, kapotte kleren en Bragh! Bragh! roepen) bleek al snel dat er wat meer moest gebeuren.
    Schermen, zingen en vooral: vaak repeteren.
    Tot nu toe viel dat nogal mee (vooral omdat ik mezelf er tijdens de zomermaanden wat tussenuit liet vallen) maar de komende weken beloven stevig te zijn.
    De repetities zijn steeds in Hoogstraten en liefst op zondag.
    Aanstaande zondag bijvoorbeeld van 09:30 tot 17:30.
    Auwtsj. Al voel ik als viking natuurlijk geen pijn!
  • arbeiden
    Dagelijks verder bouwen aan het internet, het is niet iedereen gegeven.
    Gelukkig maar dat ik het graag doen. Af en toe een goed gesprek kan wonderen doen.
    Hoewel ik nog altijd mezelf zelf bij elkaar moet rapen en er tegen aan moet gooien 🙂
  • sociaal leven
    De afgelopen twee weken alleen al kreeg ik van een man of vier te horen dat er dringend nog eens moest worden afgesproken. Graag! Liefst nu!
    Maar agendatorisch krijg ik het niet voor elkaar.
    En zij ook niet.
    Maar! We doen onze uiterste best!
  • mijn lief
    Sinds mijn wederhelft in ploegen werkt, zien we elkaar minder dan voordien. We proberen dan ook van de momenten samen echt kwaltijd te maken. Zoals laatst in Amsterdam of in de zoo.
    Maar toch moet ik zorgen dat ik met al het bovenstaande onszelf niet vergeet. Want één plus één is veel meer dan twee…
  • dorpsquiz
    Ik schat dat het een van de laatste heldendaden van mezelf zal zijn voor het verenigingsleven in Meer, althans voorlopig. Samen met een hoopje anderen zullen we zorgen voor een spetterende kwis eind januari 2011. Maar daar moet dringend aan begonnen worden zeg ik u!

En verder heb ik nog een pak ideeën die ik wil uitwerken, boeken die ik wil lezen of schrijven en nieuwigheden die ik wil leren.
En tussen alle bedrijven door moet ik ook nog eens mezelf wat op orde krijgen.

Awel, het wordt een stevig half jaar, dat staat vast.

Gangsterdam

Standard

Afgelopen weekend zaten we met z’n beidjes in Amsterdam.
We logeerden in het Golden Tulip in Osdorp, een kleine randgemeente van Amsterdam.
Na één nacht bleken we vooral in de aap gelogeerd te zijn.

Rond een uur of twee des nachts vond een onverlaat het nodig om op de parking van het hotel de auto pal naast de onze nogal letterlijk het vuur aan de schenen te leggen. Geloof me, dat is geen lachertje.
Gelukkig was het hotel voorzien van geluidwerende isolatie zodat we onze nachtrust er niet voor moesten laten.

Wanneer we op zondagvoormiddag nog snel wat vreten uit de kofferbak van onze zweed willen puren, blijkt er gebroken glas rond de auto te liggen. Aan de moddervette Audi a4 tuned new model was langs achteren niets te zien. Tot we dichterbij kwamen.

De capeau stond open en een beetje uit de haak.
De drie voorruiten waren er gebarsten aan toe.
De voorbanden waren onbestaande en plat, respectievelijk rechts dan wel links.
De motor hing op een eerder onorthodoxe manier uit het gareel en steunde vooral op de grond.

Ik kan u vertellen dat ik zeer blij was dat onze auto minder vet/cool/ruig/duur was dan die van de Duitse buurman. Anders had de onbekende pyromaan de zweed wel eens kunnen willen roosteren.

Nee, onze wagen was alleen maar gesmolten aan de koplampkas (wat in geen enkele taal een bestaand woord is) en aan de plastic voorbumper. De man van de verzekering verklaarde dat het perfect veilig was om er mee te rijden aangezien de elektronica zich links vooraan bevindt. Als we maar overdag de weg onveilig maakten. ‘s Nachts en bij avondval zou het een beetje problemenzoekerij zijn.

De verzekering hoopt nergens op, wij nog minder.
Dat het oneerlijk is dat de dader niet gepakt gaat worden.
Dat het belachelijk zou zijn om nu achter Geert Wilders aan te gaan en te zeggen dat hij gelijk heeft.
Want ik weiger te geloven dat dit het werk is van een mens.

IMAG0074IMAG0073IMAG0072IMAG0071IMAG0070IMAG0069IMAG0068

Weekendje Amsterdam

Standard

Het was lang geleden dat we nog een citytrip deden en dus werd er afgelopen weekend tot Amsterdam getript.
Er was twee weken geleden een reservatie gemaakt in het Golden Tulip Amsterdam West omdat daar de prijzen het gunstigst waren: 135 euro voor twee nachten en evenveel personen, dat kon er wel vanaf.

Twee nachten, dat zijn drie dagen: da’s bijna een midweek.
Dat is bijna echt vakantie!

Zaterdag

Zaterdag dus naar het noorden gereden met de Zweed.
160 km en anderhalf uur later stonden we in Osdorp.
Onmiddellijk werden er raps en strofes van  de gelijknamige Posse genoemd.
Sfeer verzekerd!

Geweldig onthaald, twee uur vroeger dan voorzien mogen inchecken en een OV-chipkaart voor het openbaar gekocht.
48 uur voor 11,5 euo; dat is niet zo veel als je weet dat een enkele rit 2,6 euro kost in Amsterdam.
Trams elke tien minuten en dus stonden wij korte tijd later op de Damrak.

Toerismus al te gaar, een beer’n’babes, Mc Donalds en KFC.
Mwoa.
Liever iets meer, iets beter en iets minder commercieel.
Meerwaardenzoekers, dat zijn wij!

Daarom naar Anne Frank en haar museum.
Of wat er van het Achterhuis overblijft in elk  geval.
Een rij van bijna 100 meter die gelukkig wel zeer snel vooruitging zodat we kort na aankomst werden rondgeleid in de jaren van het Achterhuis.
PLezierig? Pakkend is een betere omschrijving. Leerrijk, dat wel.

Een klein terrasje met Duvel en wijn deed alles beter verteren en een klein wandelingetje door de Kalverstraat zorgde voor een on beter passende sfeer en hemd.
En teensletsen, want het was nu eenmaal belachelijk goed weer.

Wanneer de inwendige mens gevoed moet worden, opteren wij tijdens citytrips graag voor de betere horeca gelegenheid.
We vonden de Jordaan en bijhorend een toprestaurant: Burgers Patio.
Heerlijk en eerlijk.
Water en brood en kleine groentenhapjes vooraf en gratis en al.
En dan een hoofdschotel van steak of lasagna met dessertjes toe.
Perfectie benaderend!

Aan de overkant van de straat (wij zaten al op het terras en moesten dus maar vier meter gaan) zagen we een gesjellige kroeg: donker maar toch licht, bruin maar toch hip.
En beste van al: er werden een boel Belgische bieren geschonken.
Met als kers op de spreekwoordelijke taart:  La Chouffe van’t vat.
Onze eerste dag werd mooi afgerond…

Zondag

De zondag begon met een kleine vertraging.
Een spijtig voorval waar we ons op de twee uur na, geen jota meer van hebben aangetrokken.
Wij hadden zelf niets en de zon scheen: geen hond die ons kon tegenhouden om gelukkig en in Amsterdam te zijn.
Later meer hierover.

De stadswandeling begon met de Walletjes.
Hoeren en hun omgeving zijn ons geen vreemd gegegevn. We lopen zelf slechts op een ruk van het ramenkwartier van Antwerpen en komen hier al dan niet uit vrije wil wel eens doorgewandeld.
We hadden dan ook grote verwachtingen bij de A’damse tegenhanger.

Dit werd helaas een A’damse tegenvaller: 5 hoeren gezien (twee oude lelijke en drie travestieten) en veel, heel veel sexshops.
Wel goed gelachen, dat wel.
En dan uit frustratie maar een satékroket uit de muur gegeten.
Lekker? Niet echt, maar je kan er in Nederland niet aan buiten om minstens één keer per bezoek iets uit de muur t evreten, toch?

De tegenvaller wist Amsterdam goedgemaakt met het sexmuseum.
U lacht? Wel, dit is meer dan de moeite waard: goed gelachen, seks door de eeuwen heen uitgebeeld gezien in prenten, hout/ivoorsnijwerk en standbeelden.
We leerden vooral dat de mens op seksueel vlak eigenlijk geen ruk veranderd is.
Wat dan weer grappige woordspelingen  oplevert.

Omdat de dag al ver gevorderd was, werd de innerlijke mens versterkt met een English Breakfast  (om 17u, gotbeterd!) zodat we verder konden naar het terras van café Hoppe op het Spui.
Of z ebier hadden? Ja hoor. Belgische makelij, van’t vat: Affligem blond, in een glas!

Daarna naar het Leidseplein voor een Thaise hap (toeristenmenu) en een gezellig avondeinde in het Hardrock café.

Maandag

Aangezien het Golden Tulip nogal uitgebreid ontbijt buffeteert, schoven we ons om half negen met de knieën onder tafel.
Verse broodjes, dito fruit, spek en eieren, worstjes, yoghurt, heerlijk beleg.
Fruitsappen en koffie.
En heerlijk gezelschap (aan mijn tafel in elk geval).
Echt, ontbijten gelijk ne grote, wij kunnen dat.

Er was na het uitchecken nog plaats voor een Vondelparkse wandeling waar we beiden van genoten.
Ook het Vondelpark was aangenaam verrast door onze komt.

Conclusie

En dat, dat was Amsterdam.
We hebben niet alles  gezien (geen Artis, geen Van Gogh museum, geen Rembrandtplein) en ook niet alles gedaan (geen wiet, pado’s coke of vloeibare xtc).
Wel hebben we genoten van de stad, de zon en het goede leven.
Amsterdam is voor ons in de eerste plaats een fijne stad en in de tweede plaats een stad waar we gerust zouden kunnen wonen.

Wat viel er op?
Dat iedereen er Engels spreekt. En ook iedereen in’t Engels aanspreekt.
Slecht Engels, meestal, alicht.

En dat iedereen er uitermate vriendelijk en behulpzaam is.
Echt, Hollanders, ik moet ze meer dan ooit momenteel.

Jabberwocky

Standard

Gisteren horen voordragen, vandaag even gegoogled en nagelezen.

via wikipedia

‘Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe:
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.
And the mome raths outgrabe.
“Beware the Jabberwock, my son!
The jaws that bite, the claws that catch!
Beware the Jubjub bird, and shun
The frumious Bandersnatch!”
He took his vorpal sword in hand:
Long time the manxome foe he sought—
So rested he by the Tumtum tree,
And stood awhile in thought.
And, as in uffish thought he stood,
The Jabberwock, with eyes of flame,
Came whiffling through the tulgey wood,
And burbled as it came!
One, two! One, two! And through and through
The vorpal blade went snicker-snack!
He left it dead, and with its head
He went galumphing back.
“And hast thou slain the Jabberwock?
Come to my arms, my beamish boy!
O frabjous day! Callooh! Callay!”
He chortled in his joy.
‘Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe:
All mimsy were the borogoves,

En ook geluisterd.

Dank u zeer Mathias!
Misschien toch ook het boek maar eens lezen.

GMail: Priority Inbox

Standard

Ze zijn goed bij Google.
Erg goed.
Ik zoek niet meer want ik google.
En ik vind bijna altijd wat ik wil.

Mijn spam?
Al een hele tijd redelijk stilletjes.
Mooi zo.
en nu: Priority Inbox.

Alle belangrijke e-mails worden automagisch van de rest gescheiden.
Google weet nu eenmaal wanneer iets belangrijk is.
Google weet wanneer je antwoordt op e-mails, welke berichten je leest, met wie je vaak een e-mailgewijze conversatie voert.
Alles.
Meten is weten.

En daarop baseren ze nu hun nieuwste telg.
Ik weet nog niet goed of ik er voor ben.
Dat ik het ga proberen, dat wel.
Allicht.
Maar daarna ook effectief ga gebruiken?

E-mail is wat achterhaald.
Vaak zwaar overschat in belang.
Bel me als je echt iets wil zeggen.
Bel me als het echt belangrijk is.

Of zorg dat ik je e-mail lees, beantwoord en lees en beantwoord en…

Meer diversiteit

Standard

Wel, persoonlijk vind ik dat zo zot nog niet. Meer diversiteit, meer verschil.
Maar wat dan met de verhouding mannen/vrouwen? meer diversiteit! http://bit.ly/9duQs9 maar wat op andere gebieden? alles in een mathematisch model? klinkt angstwekkend bekend…

Akkerpop

Standard

Akkerpop.
Jaarlijks wederkerend feest.
Iets met gitaren, bier en dansen.
Emmers vol sfeer ook.
En knappe grieten achter den toog.

En ook vanaf helemaal op’t laatste dansen met SmegmaSquad!

SmegmaSquad

You’ll love Smegma!

Familietrekje

Standard

Men zegt wel eens dat iedereen in een bepaalde familie dezelfde trekjes heeft.
Door de band genomen heet dat dan een familietrekje.
Moeilijker moet dat niet zijn.

Wij hebben dat ook.

Als’t is om te helpen, dan doen wij dat met plezier.
Als’t is om om zeep te helpen, dan dan doen we dat nog liever.
En als’t is om te kl*ten, dan moet je’t zelfs niet vragen!

Multimedia

Standard

Ik heb al een tijdje een boel multimediale technologieën onder de motorkp van onze huiskamer staan.
Zo was er eerst de telenet digicorder, daarna een HDX1000 erbij en sinds een paar maanden ook een Wii.
Dolle pret?

Right.
Ik durf u te vertellen dat ik het laatste jaar enorm veel heb bijgeleerd over die drie apparaten, een netwerkje en het aan elkaar hangen. Momenteel begint alles in orde te komen en worden ze alledrie op regelmatige basis gebruikt.
Maar het is niet altijd zo vlot gegaan.

De digicorder bracht de minste problemen, eigenlijk.
Die was te programeren, was gekend en deed eigenlijk geen gekke toeren.
Tot we die via tv.be konden programmeren!
Bangelijk.

De tweede multimediareus was alvast een ander paar mouwen.
Wat ik er mee wou doen, is, achteraf bekeken, vrij eenvoudig uit te voeren.
Ik wil:

  • via het netwerk dvd’s rippen en rechtstreeks op de interne hd zetten
  • muziek afspelen zonder de tv op te moeten zetten
  • surfen op de tv

Een harde schijf vastvijzen was zelfs voor een onhandige harry als ikzelf geen probleem. Maar dan.
Een netwerk bouwen met een router, een telenetdoosje en wifi was geen sinecure.
Gek? Ja.En nee.
De truuk is dat je eerst de router in de switch stopt en daarna pas de telenet digicorder. Andersom werkt blijlbaar niet.
Voor ik dat helemaal uitgevogeld had, was ik weer een tijdje verder.

Toen was er dus een netwerk en kon er, euhm, niets gedaan worden…
De harde schijf moest eerst van SAMBA voorzien worden.
Het lukte me voor geen meter, tot ik, op een donkere nacht ergens in januari, de knop “installatiehulp” dan toch maar indrukte. HD geformateerd, samba share aangemaakt en hoppa: plots was het netwerk 640GB groter…
Ondertussen stond die doos van en HDX er al een half jaar: WOMBAT.

Het hek was helemaal van de dam toen ik een echte NMT handleiding (dank je wel Huub Mons) in het Nederlands ontdekte, was ik de koning te rijk.
Plots bleek er ook een tooltje te bestaan om rechtstreeks programma’s te installeren. Cross-frakking-platform! NMT Community Software Installer rules!
Telnet erop, Transmission, nieuwe theme, Mediatomb,… sky was the limit!

En toen was er de Wii.
Een derde apparaat in de tv kast.
Weinig echt goede spelletjes (die langer dan een uur boeien) behalve Mad World dan.
Maar vooral: geen DVD in af te spelen.
Gelukkig! Is alles te hacken

DVDs spelen lukt nog niet, maar dankzij de Homebrew browser kunnen we wel Heretic spelen.
En van die oude Arcades.
Als ik dan geen MAME mag, dan dit!
Ha!

Nu nog een grote tv of HD beamer en een surroundsysteem…

Omnivreter

Standard

Op een gegeven moment werd ik in één zin genoemd met “vegetariërs”. Geen haren ten berge, dat niet, maar toch een klein snaartje dat een beetje trilde. Een beetje een gevoelig snaartje. Bleek het achteraf een beetje een vergissing of iets te zijn (redelijk twittertechnisch eigenlijk) maar het leefde wel een beetje in mijn hoofd.

vegetariërs in de komkommertijd http://bit.ly/aE43pT cc @lamazone @wannesdeloore @RaphaelCockx en @ntone 8:02 PM Aug 17th

via Twitter / janseurinck: vegetariërs in de komkomme ….

Begrijp me vooral niet verkeerd: ik ben voor eigen keuzes, ideeën en overtuigigen, echt eerlijk waar. Ik denk dat ik ergens een trauma heb opgelopen met het vorige lief: die was nogal stipt in de vegetarische mood, tot kokhalsgeluiden toe terwijl ik een bloederige steak openreet. Nu ja, da’s één keer gebeurd.

Het leefde dus een beetje in mijn hoofd. Ik las van Tijs dat hij ook nogal strikt van vleselijke onthouding doet. Geen erg natuurlijk, maar het deed me wel nadenken.
En ik kwam tot een verrassende conclusie, eigenlijk.

Ik ben, in tegenstelling tot carnivoren een echte omnivoor.
Ik eet letterlijk alles dat aan mijn minimale normen voldoet. Zowel alles dat door de inlandse boer gekweekt wordt, beestjes die in de zee of een lokale kreek leven én al hun floralische tegenhangers.
Tot zover de situatie.
En meteen ook het einde van mijn betoog.

Een kleine telling (ik geraak door de band genomen niet verder dan drie) levert me op dat ik, and correct me when I’m wrong, 66% gevarieerder kan eten dan de herbivore medemens. Gesteld dat er met vlees, vis en hun vervangers evenveel gevarieerd kan worden.
Wat ik tot op heden helaas nog niet heb mogen ervaren.

Ik heb nochtans wel al vaak vegetarisch gegeten (drie maanden lang in India, met een heilige koe steak en wat vis als afwisseling), maar toch vind ik het een verarming van de keuken. Ik vreet dan ook alles met evenveel plezier…

Wijnproeverij

Standard

Om kwart voor zeven stond de mevrouw van Cuvino voor de deur. Wijn, dito glazen en een interessante babbel.

Toen om half 8 de laatste gasten arriveerden, nam ze met een aanloopje het voortouw. Dat er witte en rode en rose en bubbels zouden zijn, dat we alles gingen proeven en daarna de flessen verder mochten leeg tutteren.

Tof, gezellige avond met zeer fijn volk. En binnenkort heerlijke wijn in ons rek. En nog beter: wij kregen een beest van een kurkentrekker. Als cadeautje om hosts te zijn. En 20 euro korting.

Wie wil er dan geen host zijn?