Het onderwijs anno 2010

Standard

Sinds een jaar en wat maanden volg ik een lerarenopleiding.
Ik vind van mezelf dat ik bepaalde zaken goed kan uitleggen, dus wil ik dat misschien ook wel  om den brode doen. Of toch in elk geval gediplomeerd zijn dat dat kan.
Wat ik al wist uit mijn carrière als lijdend voorwerp, wordt nu nog maar eens bevestigd door wat ik wekelijks te zien krijg.

Leerlingen worden

  • in groepen gesorteerd op leeftijd
  • verplicht stil te zitten
  • gedrogeerd om maar stil te zitten
  • onderricht in vakken waarbij er slechts één oplossing de goede is
  • veranderd van creatieve geesten (kleuterschool) tot slaafse boekenleggers (secundaire school, hoger of universitair onderwijs)

Dat is een vaststelling.
Niet meer, niet minder.
Er wordt op verschillende vlakken (onderwijsmethoden, aanpassingen van standaarden,…) getracht om daar iets aan te doen, maar dat is niet eenvoudig.
Wat echter wel jammer is, is dat  het systeem an sich, niet of maar weinig veranderd.

Een goede schets van het systeem wordt weergegeven door sir Ken Robinson.
12 Minuten van waarheid, feiten en ideeën.
Denk er eens over na.
En hervorm dan het onderwijs eventjes.
Want het systeem van 1700 en nog wat

#kthxbye

via Flanders DC

Observatiestage

Standard

Vandaag mezelf naar de Kempen gegooid. Vroegtijdig op pad on toch maar zeker niet te laat te komen: scholen zijn daar nogal stipt in heb ik gemerkt. Terecht, we moeten het ergens leren.

Een uurtje observeren in een eerste jaar van het Klein Seminarie in Hoogstraten. Gezellig, leerzaam en nuttig. Daarna de papierwinkel in orde gebracht voor volgend semester, voor de échte stage.

Een uurtje extra kijken en dan weer aan de slag als echt werk: een afwisselende week, die maak je zelf!

Mijn mouw

Standard

Als u mij kent weet u het, als u mij niet kent weet u het nu.
Ik heb een enorme mouw.
Daar kruipt niet alleen af en toe een aap uit, maar ik kan er ook heel wat uitschudden.
En dat komt van pas.

Niet alleen wanneer ik abstracte zaken als websites en gebruiksvriendlijkheid moet verduidelijken, maar ook, bijvoorbeeld, bij het draaien van taken voor de opleiding. Taken die een formaat van een pagina of twee moeten hebben maar een inhoud van slechts een A4-tje bevatten. Mits goed omschreven en gehakketakt kom ik ook aan de twee pagina’s. Jammer.
Schrijven is schrappen. Behalve in schoolse omgevingen.

In de privé, daar is’t kort-korter-kortst.
Als het de duidelijkheid tenminste ten goede komt.
Zo las ik een half jaar geleden in Getting Real (en  enkele dagen geleden in Rework) dit:

That’s because being a good writer is about more than words. Good writers know how to communicate. They make things easy to understand. They can put themselves in someone else’s shoes. They know what to omit. They think clearly. And those are the qualities you need.

Schrijven is meer dan woorden op papier zetten.
Schrijven is het zwart-wit maken van gedachten, zodat ook anderen ze kunnen vatten.
En toevallig kan ik dat soms nogal goed.
Oh, ja.

De “smart” in smartphone

Standard

Een telefoon, da’s weinig minder dan een laptop, toch? Bellen en smsen en foto’s maken. En spelletjes spelen. En feeds lezen en tinternet besurfen.

U niet?
Wel, voor mezelf is dat, vooral tijdens het wachten een hele verlichting. Bij geraken met wat interessante blogs, artikels lezen van Instapaper, Facebook en ‘t nieuws.

Wachten was nooit aangenamer met een slim lulijzer.

E19

Standard

Lang geleden dat ik nog eens op de E19 richting Brussel was.
Ik ben er niet rouwig om dat het zo lang geleden was: ik weet weer waarom ik in Antwerpen ben gaan werken.

Fiets heerst!

Liefste JH Mussenakker

Standard

‘t Zou fijn zijn
mocht je een groep
kunnen aanmaken in
de contacts en die dan
via ‘Add Bcc’ kunnen
verzenden naar iedereen.

‘t Zou helemaal te
knettergek
zijn mocht dat
technisch kunnen.

AWEL IN GMAIL KAN DA!

‘t Zou vree de max
zijn mocht ge dat
in’t vervolg ook
doen want ik moet
niet in ieders
mailbox verschijnen.

Dank u wel.
Pintje?

PS: er zijn kleine en uiterst handige newsletter applicaties die je dat ook laten doen.
Echt een nieuwsbrief en al.
Of is dat wat te zot?

Losse gedachten

Standard

Wat als

  • iedereen twitter zou gebruiken?
  • er geen ratten meer in Antwerpen zouden wonen?
  • de kapotte koelkasten van Afrika hierheen zouden worden gestuurd?
  • we de werkwoordvervoegingsfouten per seconde zouden kunnen tellen?
  • elk cool idee ook effectief zou worden uitgevoerd?
  • ik een dagje nee zou antwoorden op alles?
  • studenten zouden werken en later zouden studeren?
  • Hitler ooit gewonnen was?
  • twitter nooit was uitgevonden?
  • mijn harde schijf crasht?
  • mijn knie mijn harde schijf achterna zou gaan?
  • dezelfde dokter zowel mijn knie als mijn harde schijf zou kunnen repareren?
  • het internet echt voor dummies was?
  • alles for dummies was?
  • iedereen een specialist zou zijn?
  • we allemaal zouden staken in plaats van te onderhandelen?

Als ik zou ga lopen, dan schiet er wel wat door mijn hoofd.
En dan bespaar ik u nog de bijvragen, doorvragen en bijhorende antwoorden.
Als ik ooit een marathon loop, dan schrijf ik een boek.

Mens erger je niet

Standard

Vanaf het moment dat ik stress ervaar, draai ik beter.
Vanaf het moment dat ik teveel stress ervaar, draai ik door.
Echt, de druppel is genoeg. Vaak is het zelfs maar een klein druppeltje.

Zo ook vandaag. Planning liep iets van een anderhalf uur vertraging op nog voor ik goed en wel bij bewustzijn was. The sick, echt waar. Geen wekker maar een spontane bloedneus helpt de situatie niet echt de goeie kant uit.

Gelukkig vind ik op zo’n moment snel m’n Zen weer en kan ik verder. Huishouden, de dag mentaal plannen, eten en in de vlucht nog wat tickets beantwoorden. Om dan, iets later dan gepland, te ontdekken dat mijn fiets nog op’t werk staat en dat ik per spoor moet en dat er geen tram direct in de buurt is en dat dat zwaar tegensteekt.

Maar dan denk ik aan een of ander boek dat ik ooit las waarin gewag werd gemaakt van een quadrant en maak u niet druk in zaken waaraan je niets kan doen.
Dank u.
Zen.

Sales cursus

Standard

Klanten en bijhorende contacten leiden soms tot businessdeals. Voor mij gebeurde dat tot vandaag eerder in de marge: ik wist dat dat er was, maar ik stond er zelden bij stil.

Genoeg van dat, sprak de baas. En dat ik mee mocht naar de salesles. Voet tussen de deur, lucht verpatsen en geld rijven. Dacht ik.

Sales is dus echt meer dan dat. Psychologie, communicatie en rede. Het worden boeiende lessen!

Autoloos

Standard

Gisteren was de stad autoloos.
De rust die tot ons doordrong vanuit het open venster was oorverdovend.
Naar de bakker gaan in stilte.
Heerlijk.

Na de middag een tochtje gemaakt naar verschillende hoeken van de stad.
De binnenstad, wel te verstaan.
Alleen de stukjes binnen de boulevard werden ontzegt ontzegd aan koning auto.
Een gebied dat van mij persoonlijk nog wel een ring of twee groter had mogen zijn.

Binnenin ‘t stadje was er gezelligheid, diversiteit en sport.
En spel. En Zuiderzinnen. En Frank Boeiyen.
De Nationalestraat bevolkt door fietsend volk!
De Leopold Dewaelplaats vol geparkeerde tweewielers!

Nee, echt.
Nog autoloze dagen.
Maak er voor mijn part een week van!
De dag van gisteren had geen sikkepit met vergane folklore te maken.

Wat een familie

Standard

Vrijdagavond, een rustige avond in het jeugdhuis.
Lang geleden dat ik daar nog ben geweest maar echt, het deed deugd.
Wat hangen aan de toog, wat babbelen over koetjes, kalfjes en de dingen des levens.
Tot er plots iemand vraagt om de familiesituatie uit te leggen…

Hij had ergens iets horen waaien dat het niet zo eenvoudig was.
En of hij dat mocht vragen en of ik dat niet vervelend vond en al.
Bijlange niet, mijn familie is mijn leven!

Dus.

Ieder de helft

Wij zijn altijd al trendsetters geweest.
Toen ik te 1983 ter wereld kwam, waren mijn mama en papa dolgelukkig.
Met mij, wel te verstaan.
Met elkaar hadden ze wat meer moeite, maar dat werd redelijk snel opgelost.
Telkens ik vechtscheidingsverhalen hoor denk ik: wij deden dat veel beter, beschaafder en eigenlijk, eigenlijk heb ik er geen echte schade door opgelopen.

Maar dus gingen ze ieder hunweegs en kon ik er  een beetje tussenin drentelen.
Op zich geen erg, maar toendertijd was dat al een straf verhaal in de kleuterschool.
Zeker toen de mamie en de papie beiden opnieuw de respectievelijke man dan wel vrouw van hun leven vonden.
Dolle pret: twee trouwfeesten!

Met zes

Trouwen doet blijkbaar kinderen houwen want na een paar jaar waren we met vijf en met zes.
Ik tel mezelf dubbel, dat begrijpt u.
Vier broers in totaal en een zusje.
En ouders in’t kwadraat.

Een straf verhaal, zo wat nieuw samengestelde gezinnen met mezelf als verbindende factor.

Moeke toch!

Aangezien moeke al erg lang alleen was, besloot ze even te hertrouwen.
Net op tijd, want ze was nog geen tachtig.
En dat meneer toch geen oude vrouw kon trouwen.
Geweldige kerel, Staf.
En met het prille huwelijksgeluk van de tortelduifjes kreeg ik er plots een hele familie bij.
De familie Vos toonde zich een waardige familiehelft!

Helaas.
Helaas was het geluk maar van korte duur. Staf bleek zieker dan gedacht en in 2006 ging hij heen.
De familie hielden we wel een beetje (die komen nog steeds bij moeke over de vloer) maar Staf zijn we voor altijd kwijt.
Zijn lachen en grollen, liedjes en vehalen.
Helaas.

Aanhang

Kleine kindjes werden groot en brachten af en toe eens een liefje mee.
Tot nu toe valt dat nog mee qua verloop, maar het telt toch op.
Zeker ook als je de schoonfamilies (schoon familie, zijt maar gerust) meetelt.

Ik ging van twee (mamie en papie) plus één (familie Vos) plus één (liefje’s familie) min één (ex-liefje’s familie) plus één (liefje’s familie) naar vier families. Met de bijhorende feestjes.
Kan u zich voorstellen wat dat met het eindejaar is?

Plus!

De papa ging naar China op reis met de mama en bracht mee: een nieuw zusje!
Een wolk van een zusje, dat zeker wel.
Een vuil blad ook: de woordenschat van de juffrouw staat bijna tien jaar verder dan die van haar leeftijdgenootjes.
Discussies tussen haar en de rest vand e wereld zijn te vermijden als deelnemer, maar heerlijk als toeschouwer.

En nog!

Er werd een hevige interne en juridische strijd gevoerd met een tripje naar Ethiopië toe.
En hop: een nieuw broertje!
Elias is (voorlopig) nog steeds de jongste van de hoop.
En de donkerste.

Awel

Wij doen dus niet van traditionliteit.
We keuren het ook niet af, zeker niet.
Ik kan u wel verzekeren dat het een fijne boel is, zo bij ons.
Zeker nu wij (Miss Charly en ik) feestjes doen voor alle ouders, broers, zussen en aanhang.
Meer dan twintig man! Da’s pas een familie.

Maar ook: hoe leg je dat op een constructieve manier uit aan onze toekomstige kinderen?
Dat tante Jade en tante Marjolein niet uit dezelfde nest komen?
Dat er ook een donkere nonkel  rondloopt?
Dat er drie paar grootouders zijn?
En dat die hen allemaal even graag zien?

Het zal niet gemakkelijk worden voor onze **** en ons ****.
En voor onszelf ook niet: er zal nogal gekweekt moeten worden om iedereen van een petekind te voorzien…

En dan vergat ik ook nog bijna te vertellen dat

  • mijn oudste zusje heerlijk gitaar kan spelen
  • twee broers dingen naar de titel van sterkste man van België
  • we een linux specialist in de nest hebben
  • er bewijzen zijn dat je uit een boom kan vallen én weer kan opstaan
    (quasi ineens. wat zijn nu vijf maanden in een mensenleven?)
  • en dat ik voor geen geld van de wereld die complexiteit zou willen missen. Het heeft me gemaakt tot wie ik ben en dat wil ik nog graag heel lang zo houden

En u?
Hoe zit uw fmilie in elkaar?

rabarberbarbarabar

Standard

De baas wil graag het recept van de taart van mijn madam.
Awel, dan geven we dat.

Lekker, fris en supergemakkelijk

Bereidingstijd:30-60 minuten
Keuken:Belgische keuken
Smaak:Zoet
Techniek:Bakken in oven
Soort gerecht:Banket

Ingrediënten voor 4 personen

Bladerdeeg,1,2 kg gewassen en goed afgedroogde stukjes rabarber, 1 zakje vanillesuiker,2×1 tas fijne suiker, 1 tas zelfrijzende bloem,4 eieren, wat bloemsuiker

Voorbereiding

Bladerdeeg uitrollen en taartbodem ermee bekleden.
Dikke laag rabarberstukjes op de bladerdeeg brengen tot de taarboden bijna gevuld is.

Bereidingswijze

Strooi een zakje vanillesuiker over de rabarber.
Meng een tas suiker met een tas zelfrijzende bloem en strooi over de rabarber.
Meng nog en tas suiker met 4 eieren en klop met een vork, giet dit over de taart.
Bakken op 225?C gedurende een half uur.

Serveertips

Bestrooi na afkoeling met bloemsuiker.

Bij Smulweb