Antwerp

web, werk, idiotie en platte banden

Standard

Een schone dag vandaag.
Om 06:10 bij bakkerij Vervoort in de Lange Koepoortstraat een Boerenbol halen om de dag door te komen want een mens moet af en toe eens iets vreten om recht te blijven.
Knallen met de Porsche Fiësta om de file voor te blijven end at lukt aardig: 07:15 met de eerste koffie achter de PC.

De dag doorbrengen met belangrijke dingen die eigenlijk vorige vrijdg een dealine hadden: minder goed bezig dus. Toch de bevestiging gekregen om even verder te doen, want beter goed en te laat, dan helemaal niet.
Als ik lange en zinvolle dagen maak, voel ik me altijd een pak beter dan wanneer ikd at neit zou doen.
Nog een minimeetinkje erdoor en klaar voor vandaag.
NOT!

Weer knallen met de Porsche Fiësta om dan in het centrum van Vlaanderen uit te komen (de rest is parking): Antwerpen, ja zeker! Babbeltje doen met een redelijk gezellige kerel die we naar de toekomst toe misschien we eens wat beter kunnen leren kennen. ‘t Zou ons alletwee vooruit helpen!

Dan van de babbel naar de Princess of Spoons, een excellente keet om er een platke en twee dagscotels te slurpen. Kip met curry en gember: I just love it!
Het eten was de.ico.us (to remember!) en het gezelschap was ook niet slecht. Niet mijn perfecte date (lang blond haar, borsten en lange benen zouden een stap in de goede richting zijn) maar wel onderhoudend over de inhoudelijke dingen des leven: web2.0, ‘t internet in’t algemeen en hoe bedrijven daar mee om kunnen gaan. En vooral hoe ze daar niet mee om kunnen.

Op dat vlak heeft Pieter echt wel een fijne job: een hobby die betaald wordt door een groot bedrijf. Branding, invloed, al dan niet meten van de fanbase van een product en waarom al die “normale” zaken de weg van het bedrijfsleven meer en meer beginnen te bepalen.
Dat we aan de voet van de berg staan en dat we verdikke een schone voorsprong hebben op het peleton.

Dan aan de auto aangekomen en verdorie een platte achterband gevonden.
Een kwartiertje van werk en klaar was de spreekwoordelijke kees.
Als morgen ook zo’n goede dag wordt, ben ik alvast een blij man!

Easy does it

Standard

Een rustig weekend zonder uitspattingen: de ideale voorbeeiding voor wat een hectische week lijkt te worden. Het zal een wek worden met kansen, chansen en leuke mensen. Vooral ook nieuwe mensen die we totaal niet kennen.
Nu ja, “via ‘t internet” kennen is ook een beetje kennen, niet?

Vooral woensdag wordt een piekmoment.
Twee afspraken, ondermeer eentje met Pieter van pietel.be en pieterbaert.be. Eten en een stevig doordeweeks pintje drinken. Babbelen over werk, fotografie, reclame, auto’s, vrouwen en ‘t stad in’t algemeen.

Donderdag komt de zelfvermaarde javadude Tom J tot aan mijn deur voor een glas en een rondleiding in onze villa. Daarna ongetwijfeld een beetje bijbabbelen. Ooit, in den tijd, was Tom J een fijne collegatester.
Hij zocht echter andere professionele horizonten op in de IT oceaan.
Mensen die liever programmeren dan testen, ik zal het nooit begrijpen.
[demon]
Wat is er cooler dan iets waar iemand uren en uren en dagen aan heeft gezwoegd, kapot te maken?
[/demon]

Dinsdag een avondje opruimen @home.
Er staat hier een afwas  die sinds vorige week alleen maar groeit, er staan  overal lege glazen  die dringendterug richting kast moeten en de hoop vuile sokkenonder de zetel neemt legendarische posities aan.
Tijd voor een zerotolerance actie dus!
Dat laatste zal in Antwerpen niet zo’n probleem zijn zeker?

Verder is er deze week ook wat vaderwerk gepland.
In de betekenis van werken voor vader dan.
Ideeën genoeg, maar dat mag gestructureerd op papier komen.
Krijtlijnen, blauwdruk en kladjes: een stevig geheel!

Ik heb er verdikke al goesting in!
Vanavond eerst nog wat easy in de zetel met Debby en Nancy, Flikken en daarnet al met de Pappenheimers!

Keuzes

Standard

Het is verdorie niet gemakkelijk, zo op twee plaatsen actief zijn.
Enerzijds is er de schone stad van Vlaanderen alwaar mijn bed staat en er vuile was proper gezet moet worden.
Anderzijds is er het heerlijke Meer met zijn Chiro, jeugdhuis en wat nog meer.

Het grote probleem is dat ik nu dus op twee fronten actief ben.
Ik kan het landelijke Meer de rug niet toekeren omdat ik er te veel belang aan  hecht.
Hetzelfde geldt voor Antwerpen, waar ik woon, naar mijn werk vertrek en veel te weinig leef.

Ik denk dus soms dat er gekozen moet worden.
Ofwel terug in Meer gaan wonen (met een woon-werk afstand van 200km/dag tot gevolg) ofwel de stad niet meer zo vaak verlaten.

In de praktijk komt het erop neer dat bijna alle vrije tijd wordt opgesoupeerd in Meer (waar het uiteraad goed toeven is!) en dat de stad er wat bij wordt verwaarloosd. En dat, dat is jammer.

Zoals Raymond het zingt: trek me uit de Vlaamse klei!
Maar vandaag nog niet, Oh nee!
Vandaag is er zotte Chiro!

Zeewinden

Standard

Een paar uur uitblazen aan zee is heerlijk.
Het duurt een tijdje voor je er bent, maar dan heb je ook wat.
Van Antwerpen naar Nieuwpoort in een uur en half.
En dan later nog eens terug ook.

Drie van de broers gezien, evenals mijn chinese adoptiezus.
Dat ze het er naar hun zin hadden.
Ik had er nog een briefje vol nieuwjaarswensen te voldoen voor de mama en de papa.
Ontroerd en al.
Minder als bij de omameter, maar wel: tranen onder de oksels en emoties in de keel.

En dan: wandelen en uitwaaien.
Nu: moe, voldaan en zand in de schoenen…

Google

Standard

Af en toe geef ik mijn eigen naam eens in bij Google.
Kwestie van eens te zien waar, wanneer en hoe vaak ik op het internet voorkom.
Meestal weinig verrassende zaken: als je zoiets vaak genoeg doet, went het gewoon.

Vandaag echter eens alleen op familienaam gezocht.
Helaas kwam ik tot de ontdekking dat ik niet voorkom op de eerste pagina’s!
Verdorie.
Daar moet dringend iets aan gedaan worden.
Wel plezant: familienaamgenoten leren kennen!
Zo is er een zekere Joris De Loore die in Wilrijk op de tennisschool zit.
Ook op verschillende universiteiten doen familienaamgenoten het goed.

Zo is er een mevrouw Ellen De Loore die aan de Antwerpse Universiteit werkt. In hetzelfde gebouw als waar ik mijn cursusje SQL heb gevolgd. Dat ik haar toen niet tegen het lijf ben gelopen!

Bert De Loore is een “retired astronomy professor” van de Vrije Universiteit Brussel. Momenteel is hij bezig met het uitvinden van een nieuwe kunstvorm: Senzaquarelle.

Ongetwijfeld zijn er nog tal van andere “beroemde” familienaamgenoten, maar deze zijn wel fijn om weten.

Plotseling, na een pagina of drie zoekresultaten, bedacht ik dat er ongetwijfeld ook foto’s benoemd zijn met onze familienaam.
Google Afbeeldingen en hopla!
Tante Kristina op één!
Kristina De Loore is een creatieve doe-al die zich laat uitblinken op het vlak van juwelen en edelstenen. Ooit, lang lang geleden, heb ik met haar ook een ring gemaakt. Een ring die me nu zelfs niet meer aan mijn pinkje past. Schone herinneringen!
Maar dat zij met foto op het internet te vinden is, wist ik niet.
Nu wel.
En met mij: de hele wereld!

Een echte impact heeft het gegeven niet op mijn leven.
Maar: ‘t is fijn om weten dat ik niet het enige genie ben uit de hoop!

Multiculturele feestperiode

Standard

Vandaag even de Meir getrotseerd in de zoektocht naar cadeautjes.
Onverrichterzake teruggedraaid.
Zo druk!

Man.
Ik haat het om in de rij te staan voor de kassa en al helemaal als je constant je adem moet inhouden.
Want shoppende medemensen zijn niet altijd van de fristen.
Gedimme.
Nu dus nog shopwerk.

Maar!
Op de Meir stond nog wel een bord van de Joodse gemeenschap (denk ik).
Met de steun van A en al.

Chanoekah

Wat Antwerpen niet tolerant?
Wat verdrukking van gemeenschappen?

Ha! 

 

 

M A’dam

Standard

Een weekendje M A’ dam: Met de Madame naar Amsterdam.
Gezellig, dolle pret, diepgaand en verbredend.
Het had alles wat een citytrip moet hebben:

  • Hotel: met een bon van de Flair voor maar 30 euro per nacht (natuurlijk komen daar nog stadstaxen en heffingen en al op) en dat aan twee nachten. Ook met een ontbijtbuffet van heb ik jou daar en lekkere koffie op de kamer.
    Golden Tulip is echt een aanrader: net buiten het centrum, twaalf minuten met de trein (station naast de deur) en enorm vriendelijke mensen.
  • Cultuur: Het Van Gogh – museum over de schilder zelf en zijn volgelingen.
    Ik ben geen kunstfreak. Kunst is voor mij mooi of niet mooi. Whatever het verhaal erachter is. En toch!
    Echt mooi. Mooie penseelstreken, mooie prenten, mooie verhalen.
    En lekkere koffie!
    Kopje Koffie

  • Restaurant: een lekkere wok met gebakken udon en garnaaltjes: uhyeah! Het vervolg van het horeca-gebeuren liet niet al te lang op zich wachten. Enkele min of meer gezellige kroegen en Grand Cafés van binnen gezien, maar niet echt om over naar huis te schrijven. De gewoonte van te gaan waar we bekend zijn, zal hier wel iets mee te maken hebben.
    Van de diversiteit aan aangeboden drugs zijn we afgebleven. Een beetje alcohol als harddrug, maar verder niets.
    Geen grass, hash of schimmelsoorten voor ons. Ergens wel jammer, maar het heeft volgens mij geen positief effect om op je eentje als een garsparkiet alle soorten weed uit te proberen als je maar met twee op stap bent.

  • Stad: Amsterdam is een fijne stad. Echt. Drugs en hoeren en toeristen. Niets nieuws onder zon als bewoner van het Antwerpse Noord. En om en bij evenveel hollanders…
    Maar toch. Verschillen alom.
    Veel meer fietsers met een beter infrastructuur. Een stevig openbaar vervoersnetwerk. Duur. Mooi van bouw en gebouwen. Wel scheve gebouwen. Enorm veel inheemse mensen die ons in het engels weerwoord boden na een Vlaamsche vraag…

Kortom: dolle pret!

Amsterdam

Standard

Morgen naar Amsterdam.
Twee dagen gluren bij de buren.
Eigenlijk mogeren we in Zaandam, een beetje zoals Brasschaat is van Antwerpen.
Landelijk doch gezellig en al.

En met een avondje in het casino inbegrepen!
Ik ben benieuwd!

Netwerking

Standard

Ik vermeldde hem al een keer.
Ik heb bij hem de gratis e-course netwerking gevolgd en ontvang als gevolg daarvan nu geregeld een nieuwsbriefje.
Meestal gaan die nieuwsbriefjes gepaard met een vraag naar actie: kom eens naar een opleiding, ga eens naar de boekhandel en koop mijn boek,…

Nu lees ik tussen de regels echter de smeekbede om meneer’s blog te frequenteren. Om eens te kijken welke tips hij me wekelijks onde de neus kan schuiven.
En om te zeggen dat weblogs dé hype van het moment zijn.

Verder geeft hij het advies om, als je zelf nog geen weblog hebt, er een te beginnen. Om je kennis te delen. Om mensen uit je netwerken ervaringen en advies aan te reiken op een ogenschijnlijk ongedwongen manier.

En hij heeft gelijk.
Of toch gedeeltelijk.
Blogs zijn niet dé hype en zeker niet van het moment.
Blogs zijn wél uitermate geschikt om mensen te leren kennen en hun gedachtengoed te begrijpen.
Blogs zijn in elk geval cool.

Het andere stuk van weblogs, de interactiviteit, heeft hij niet helemaal begrepen denk ik (trigger alert!). Enkele dagen nadat ik op mijn weblog iets heb gepost over hem en zijn netwerking cursussen, kreeg ik zijn mailtje (uit een bulk opdracht, wat had je gedacht).

Nieuwsbrieven om eens alstublieft naar mijn website te gaan kijken.
‘t Wordt precies wel een hype.
Daar zal Pietel wel voor iets tussenzitten!
Want beginnen iet alle hypes in Antwerpen?

Betalend parkeren

Standard

Sinds ik officieel in Antwerpen woon, heb ik me naar het districtshuis gerept voor een bewonerskaart.
Want ik wil in de buurt van onze villa kunnen parkeren wanneer ik wil, hoe lang ik wil en gratis.
Dat dat niet in de hele stad kan, begrijp ik.
Maar waar zit de logica om in verschillende zones een verschillend beleid te voeren?

Dan doel ik vooral op de regel dat er vanaf 18u gratis geparkeerd mag worden.
Tot 09:00u ‘s morgens.
MAAR! Blijkbaar is dat niet in de hele stad zo.
Ik stond vandaag geparkeerd in de Lange Herentalsestraat om 18:30u.
Efkes rap de Mediamarkt binnenwippen.

Niets gevonden en dus onverrichter zake terug.
Twee RoodJassen die rond mijn voiture dwalen: nooit een goed teken.
En ja, ook deze keer.
Briefje onder de voorruit.
21.5 euro.

“joa meneer, da’s hier tot eenentwintig uur betalend parkeren eh”.
What?!

Als ik zoek op de site van Antwerpen, vind ik niet zoveel.
Op het interactieve parkeerplan van Het Gemeentelijk Autonoom Parkeerbedrijf Antwerpen wordt mijn zoektocht gestaakt.
Helaas heeft de RoodJasserige dame (beleefd en schoon van voorkomen en al) gelijk.
Betalen tot 21u.
Ik, in de veronderstelling van gratis als de grote wijzer boven en de kleine wijzer onder staan, mezelf volledig misrekend.
Twee meter verder geparkeerd (mocht er plaats geweest zijn) had mezelf wel wat misère bespaard.

Pfff.

Weekend!

Standard

Vrijdag

  • Eten bij de Mutti met een korte doch gezellige babbel er bovenop
  • Trappistkwis van de KWB.
    Geen idee wat er verwacht mag worden, maar ‘t zal smaken!

Zaterdag

  • Op tijd opstaan (voor negen uur) om dan naar Antwerpen terug te keren in de nieuwe bolide.
    ‘t Is dat er gewerkt moet worden.
    Proberen om de dingen eens wat deftig op e-papier te krijgen en de klanten content te maken.
    Tegen half december ook iets met Bart proberen af te spreken.
  • Heel de dag werken, zoals een voltijds job.
    Maar dan op één dag doen waar een pro een hele week voor gebruikt

Zondag

  • Uitslapen en rusten tot ‘s middags
  • Chiro
  • Eten bij de Mutti met een gezellige en hopelijk niet zo korte babbel achteraf
  • Back to Antwerp

Fijn nieuws

Standard

 

Dat het in Hoogstraten niet altijd kommer en kwel is, lijkt me wel duidelijk.   

Goed om te weten dat een accident als in deze oefening redelijk deftig kan worden opgelost. En al helemaal goed om weten dat de burgemeesters van de verschillende gemeenten, Hoogstraten en Breda, alles netjes hadden voorbereid. Kwestie dat de burger ook zijn stukje zekerheid krijgt, ondanks een felle verkiezingsstrijd (die nog steeds niet beslecht is, hoor ik uit welingelichte bron!).

Wat het nieuws helemaal fijn maakt, is dat de papa uit Meer er ook aan heeft meegewerkt (of toch minstens zijn dienst van het werk). Als Belg in een Nederlands ziekenhuis is hij een beetje de Verpleger Zonder Grenzen van de Noorderkempen. En als dan alles goed verlopen is, lijkt me dat helemaal een pluim waard!

Ik spoor vanaf 2007 (of 2008?) min of meer gerust van Antwerpen naar Breda. Of van Breda naar Parijs, Lyon of Londen.

Nu ja, gerust sporen…