Carrière

Standard

Volgende paragrafen schreef ik begin september 2010. Het leek me niet zo’n slecht idee om dat nog even ter drafte te bewaren. Het te vroeg of ter ongepaste tijde kond maken van ideeën en meningen heeft al menigeen de dieperik ingesleurd. Zo niet ik!

Professioneel was ik bezig met in een sleur terecht te komen.
Geen andere analyse dan dat mogelijk.
Het was niet anders.

Hier en daar zijn er wat factoren die me dat al een tijdje deden vermoeden (weinig zin om te gaan werken, prikkelbaar, …) maar nu is de knoop doorgehakt.
Vinger op de wonde.
Probleem gelokaliseerd.
Tijd voor een oplossing.

Wat de volgende paragraaf betreft: dat is gemeend, recht uit mijn hart en heeft niets te maken met het exuberante loon dat ik krijg.

Ik heb mijn probleem dan ook even bij één van mijn chefs op tafel gegooid.
Dat ik een beetje niet zo happy in mijn jobvel zit.
Dat ik al een aantal maanden, misschien zelfs een half jaar al, niets nieuws meer bijleer.
Professionalisme ten top, zoals hij daarop reageert.

Dat we er samen eens naar gaan kijken.
Dat ze mij willen houden. *pak van mijn hart*
Dat mijn job goed gebeurt en dat er misschien wel plaats is voor nieuwe dingen.
Eens kijken, peilen en pijlen zetten.
Geen zweverig management gedoe.

Bangelijk.
Ik ben blij dat ik twee-en-een-half jaar geleden de juiste keuze maakte.
En ik hoop dat ik dat nog vaak mag beseffen.

Awel, een half jaar later en geen seconde spijt.
Mijn bazen, dat zijn mannen van stavast die best wel tegen een vraag of een opmerking tegen kunnen. Bazen die je gerust kan aanspreken en grapjes mee kan maken.
Ik zeg u: het is goed bij Motionmill.

UPDATE: er wordt trouwens volk gezocht!

Sociale verdringing

Standard

Wel, ik moet zeggen, J. doet goed werk.
Goede reportages, een beetje te gemaakte voice over, maar vooral: aandacht voor de gewone man en zijn probleem.
Maatschappij kritisch op een brave en serene manier.

Eilandbewoners! Ha!
Ook: sociale verdringing is er in de hele stad, is er al jaar en dag. Kijk naar het zuid (dat er hipper van werd), kijk naar het Falconplein, kijk naar het Noord (dat er marginaler op werd), kijk naar het centrum dat volledig onbetaalbaar is voor de gemiddelde burger.
Ik ben geen historicus, maar in 2011 voor Christus, was dat ook het geval in steden. Daar ben ik van overtuigd…
Eilandbewoners! Ha! Ook: sociale verdringing is er in de hele stad, is er al jaar en dag. Kijk naar het zuid (dat er hipper van werd), kijk naar het Falconplein, kijk naar het Noord (dat er marginaler op werd), kijk naar het centrum dat volledig onbetaalbaar is voor de gemiddelde burger.Ik ben geen historicus, maar in 2011 voor Christus, was dat ook het geval in steden. Daar ben ik van overtuigd…

I’m connected

Standard

Dankzij Linked in ben ik geconnecteerd met een boel professionals.
Ja hoor, dat is overroepen. Net als Facebook.
En Twitter.

Vrienden zijn geen vrienden meer meneer.
Heel juist.
En toch geeft dat een goed (ruw) beeld.

Nieuwe geluidsnormen: ‘Kleine ramp voor kleinschalige concertorganisatoren’

Standard

Via Wim lees ik het volgende artikel: Het Nieuwsblad – Jeugdhuizen: ‘Kleine ramp voor kleinschalige concertorganisatoren’.
Ik zag eigenlijk vooral zijn reactie.

Uiteraard zijn de “bezorgdheden van kleine concertorganisatoren” veel belangrijker dan het beperken van gehoorschade. Zeikerds. Ik heb er nog geluk mee gehad en ik wens het niemand toe!

Ai ai, denk ik dan. Ai ai.
Gelukkig niet van mijn oren (ook ik ben altijd goed weggekomen) maar van mijn hartje. Ik ben al enige tijd geen actief lid meer, maar De Mussenakker draag ik nog diep in mijn hartje. Omdat ik er toch een hele tijd vrij actief was. Met veel lawaaierige optredens, foute feestjes en tutende oren op zondag en maandag tot gevolg.
Zonder echt langdurige schade, gelukkig.
Anderen waren helaas niet zo fortuinlijk (hoewel ik er in onze hoop niet direct kan aanduiden).

Wat ik wel merkte, elk jaar opnieuw, was dat de maatregelen en regelgevingen elk jaar sterker werden. Moeilijker. Investeringen vragend. Optredens werden plots dubbel zo duur.
Als het weekbudget 20 euro bedraagt, is acht euro voor een avond vol optredens in een jeugdhuis best veel geld. Zodat er een terugval was van de opkomst. Waardoor de verplichte investeringen (geluidsisolatie, afzuiging,…) plots nog duurder uitvielen.

De laatste jaren is de horeca in het algemeen en de jeugdhuizen in het bijzonder sterk geviseerd: geluidsisolatie, afzuiginstallatie, zware administratieve rompslomp, rookverbod en nu nog maar eens geluidsinspanningen. Je hoort me niet zeggen dat er geen controle moet zijn (bij ons is er al een jaar of vijftien een (streng gecontroleerde en bezegelde) begrenzer aanwezig die niet toelaat om boven de negentig db te gaan) of dat het initiatief van de bezoeker moet komen.

Wel dat jeugdhuizen door deze maatregelen bijvoorbeeld de toegangsprijs zullen optrekken en er dan minder volk komt zodat de kleinschalige concerten er (op termijn) tussenuit vallen. En dat is erg. Zelfs als je, net als ik, gerust wat meer inkom wilt betalen voor grotere dan wel kleine zalen.

Arm commercieel kunstminnend Vlaanderen.

London: gesorteerde tips

Standard

Een gesorteerde lijst werkt altijd makkelijker.
Overzichtelijker vooral. Maar verder is het volgens mij vooral het beste om veel kleine tips op te nemen in het al dan niet collectieve reisgeheugen en ter plaatse te improviseren. Of een planning te maken die plaats laat voor improvisatie.
Nog eens een enorme dank u zeer beleefd aan de informanten!

Vervoer

Wij gaan per spoor. Met een ticket naar Londen kies je een station in België waar je de eerstvolgende trein naar Brussel Zuid neemt. Op tijd boeken en op tijd aan de gate staan is uiterst belangrijk, zo schijnt het.

voor het openbaar vervoer koop je best per dag een dagkaartje (als je die nog niet zou hebben): je kan hiermee op bus en metro (zone 1 en 2 is genoeg). De mevrouw van Jet Air gaf ons de tip om die tickets al te bestellen. Kwestie van uit het station te komen en de metro naar het hotel te nemen.

Slapen

Volgens Ine is het zeker de moeite om eens op Butikk te kijken. Daar verzamelen zich designer en betaalbare hotels.
Wij logeren in het Royal National hotel, op aanraden van Flair en Jet Air.

Shoppen

Massa’s tips over het winkel- en retailgebeuren in Londen. Winkelen zal vooral winkelkijken worden, aangezien de Pond nog steeds hoger staat dan de euro. Helaas :-).

  • Bezoek buroughmarket op vrijdag zaterdag of zondag met een lege maag en veel honger (metro halte london bridge)
  • Als je into antiques zijt is Nothing Hill zeker de moeite
  • Apple store bij Covent Garden en op Oxford Street. Just sayin’…
  • Camden

Eten en drinken

  • Soho: Old Compton Street: Maoz voor de snelle hap (falafel) of een paar huizen verder Tai: uitgebreid buffet, exotische smaken voor slechts enkele ponden, agavesapje erbij en je waant je in een andere wereld; veel kleurrijk volk trouwens in die buurt;
  • Camden: gezellige pubs en live muziek
  • voor de koffieliefhebber: tegenover die Tai is the Algerian Coffee Store; keuze uit 60 smaken!
  • Skip het visrestaurantje aan/op burough market. Ze kennen hun prijzen en daarvoor is de kwaliteit van bereiding niet goed genoeg
  • Ga in Covent Garden beneden (je zal wel merken wat ik bedoel) iets drinken. 9/10 staat er een fanastisch te zingen met een geweldige akoestiek.
  • Voor de snelle hap: Guerilla Burgers.
  • Ga naar ‘Patisserie Valerie‘ op zoek. Echt waar, ga het de eerste dag zoeken dan kan je de dag nadien nog eens gaan. 😉 Er zijn enkele vestigingen verspreid over Londen..

Entertainment

Zelf musical tot je hobbies rekenen, naar Londen gaan en geen show meepikken zou heidens zijn. Gelukkig was mijn lief alvast godsvruchtig genoeg om kaarten te kopen voor We will rock you.

Voor de volgende keer deze tip:

  • Voor goedkope tickets, check mijn mapje, goed adresje waar een paar last-minute boots zijn.

Musea

Blijkbaar zijn de meeste musea in Londen gratis.
Geweldig. Want hoewel ik van musea hou, ben ik het er na een uurtje meestal wel beu. Vooral tijdens een citytrip. Dan wil ik liever nog een extra uur buiten en in de stad hossen.
De musea zullen dus eerder doorlopen worden in plaats van bezocht.
Omdat het kan.

  • Britisch Museum
    een trip door de wereldgeschiedenis = British Museum: Egypte, Mesopotamië, Griekenland, Rome, Vikingen(!), take your pick! en door de rest loop je even door, het spaart je een wereldreis
  • Tate Modern
    the must see om in de tijdsgeest te komen: topwerken van hedendaagse kunst;
    mind you: hedendaagse kunst betekent als toeschouwer je kritische massa in beweging zetten, of, zoals Bill Viola zei: ‘mijn kunstwerk is het bewustzijn van de toeschouwer’; trouwens het hele museum is een pareltje van toegankelijkheid en communicatie en geeft een mooi zicht op de Thames van op de Milenniumbridge (St Pauls op de andere oever)
  • National Gallery
    National Gallery aan Trafelgar biedt een kleurrijk overzicht op de schilderkunst van middeleeuwen, renaissance (Leonardo da Vinci!) en verder tot de Franse impressionisten;

Bezienswaardigheden

  • Hoewel het waar is dat je zo veel mogelijk tourist-traps moet vermijden, vind ik persoonlijk de Tower wél de moeite (zeker als je de rondleiding pakt).
  • London Dungeon
  • Chinatown is daar, euhm, om de hoek
  • Soho
  • Camden Lock, Camden en de hele marktenzwik aldaar

Extra Tips

Tips over de usual suspects (eten, drinken, winkelen en toerismus) vind je eigenlijk overal. Dat die tips dan van mensen komen die je min of meer kent en die ongeveer dezelfde kijk op een aantal dingen hebben, maakt hun tips waardevoller.

Maar de echte kracht ligt in de goede raad en coole dingen die je meekrijgt. Waarvoor ontzettende dank!

  • Skip de touristen ‘must sees’ waarvoor je moet betalen.
    Dat de koningin mooie juwelen heeft, dat zal wel, maar je verliest uren met in de rij staan in de Tower en wordt dan op een soort loopband voorbij de blingbling gereden; bovendien kost het nog veel geld en waar hebben we internet dan voor?
  • Koop een zakje pindanoten en ga de eekhoorntjes voederen in Hyde Park. Verbazend hoe tam die zijn.
    Je kan ze ook vinden in het kerkhof bij Chelsea (iets minder romantisch, maar soit :p)
  • Een dagpas op je oystercard.
    Die gaat je normaal gezien sowieso het goedkoopste geven, gewoon credit op zetten en gebruiken. Eens je er geweest bent zul je teruggaan dus je credit is niet verloren
  • Je zal verdwalen in Camden Lock, neem dat in rekening .
    But it’s awesome.
  • Remember to stop and enjoy.
    Het kan soms wat te veel worden, en dan vergeet je soms kleine dingen zoals afternoon tea.

Wat wij vooral zullen doen: stop and enjoy.
Ik geniet tijdens een weekend vooral van de dingen die ik niet doe.

No stress, no rush.  A lot of fun and lush.

London: Tips

Standard

Vorige week vertelde ik dat wij naar Londen gaan.
Een weekendje. Citytrip. Gezellig en verkennend.
Wat we willen doen? De stad. De mensen. De sfeer.
En of jij daar tips voor hebt, als ervaren Londenreiziger.

En of jullie tips hadden!
Na een week hebben we genoeg tips om het weekend nog eens over te doen, lijkt me.
En tips op alle vlak: eten en drinken, musea, hippe buurten en sfeervolle eekhoorns.
Speciaal voor zij die er nood aan hebben, lijst ik ze even op, alle credits aan de gulle gevers!

Nonkel Bart

  • laat je niet vangen in de touristtraps: dat de koningin mooie juwelen heeft, dat zal wel, maar je verliest uren met in de rij staan in de Tower en wordt dan op een soort loopband voorbij de blingbling gereden; bovendien kost het nog veel geld en BTW waar hebben we internet dan voor?
  • Gratis musea:
    • Britisch Museum
      een trip door de wereldgeschiedenis = British Museum: Egypte, Mesopotamië, Griekenland, Rome, Vikingen(!), take your pick! en door de rest loop je even door, het spaart je een wereldreis
    • Tate Modern
      the must see om in de tijdsgeest te komen: topwerken van hedendaagse kunst;
      mind you: hedendaagse kunst betekent als toeschouwer je kritische massa in beweging zetten, of, zoals Bill Viola zei: ‘mijn kunstwerk is het bewustzijn van de toeschouwer’; trouwens het hele museum is een pareltje van toegankelijkheid en communicatie en geeft een mooi zicht op de Thames van op de Milenniumbridge (St Pauls op de andere oever)
    • National Gallery
      National Gallery aan Trafelgar biedt een kleurrijk overzicht op de schilderkunst van middeleeuwen, renaissance (Leonardo da Vinci!) en verder tot de Franse impressionisten;
  • Lekker eten
    • Soho: Old Compton Street: Maoz voor de snelle hap (falafel) of een paar huizen verder Tai: uitgebreid buffet, exotische smaken voor slechts enkele ponden, agavesapje erbij en je waant je in een andere wereld; veel kleurrijk volk trouwens in die buurt;
    • voor de koffieliefhebber: tegenover die Tai is the Algerian Coffee Store; keuze uit 60 smaken!
    • Chinatown is daar, euhm, om de hoek
  • Openbaar vervoer
    voor het openbaar vervoer koop je best per dag een dagkaartje (als je die nog niet zou hebben): je kan hiermee op bus en metro (zone 1 en 2 is genoeg)

Anne en Peter

  • De gratis musea: die zijn er met hopen en van een heel hoge kwaliteit
  • Een dagpas op je oystercard
  • Skip de touristen ‘must sees’ waarvoor je moet betalen
  • Bezoek buroughmarket op vrijdag zaterdag of zondag met een lege maag en veel honger (metro halte london bridge)
  • Skip het visrestaurantje aan/op burough market. Ze kennen hun prijzen en daarvoor is de kwaliteit van bereiding niet goed genoeg

Stijn

  • Koop een zakje pindanoten en ga de eekhoorntjes voederen in Hyde Park. Verbazend hoe tam die zijn.

Kevin De Mulder

  • Doe zeker wat Stijn zegt.
    Je kan ze ook vinden in het kerkhof bij Chelsea (iets minder romantisch, maar soit :p)
  • Hoewel het waar is dat je zo veel mogelijk tourist-traps moet vermijden, vind ik persoonlijk de Tower wél de moeite (zeker als je de rondleiding pakt).
  • Je zal verdwalen in Camden Lock, neem dat in rekening .
    But it’s awesome.
  • Als je into antiques zijt is Nothing Hill zeker de moeite.
  • Voor goedkope tickets, check mijn mapje, goed adresje waar een paar last-minute boots zijn.
  • Zoals Anne zegt: get the oystercard. Die gaat je normaal gezien sowieso het goedkoopste geven, gewoon credit op zetten en gebruiken. Eens je er geweest bent zul je teruggaan dus je credit is niet verloren
  • Ik vond London Dungeon wel leuk, maar is lang geleden en toen was ik veel jonger dus ja…
  • Ga in Covent Garden beneden (je zal wel merken wat ik bedoel) iets drinken. 9/10 staat er een fanastisch te zingen met een geweldige akoestiek.
  • Shop till you drop, maar check hoe het pond staat
  • Apple store bij Covent Garden en op Oxford Street. Just sayin’…
  • Remember to stop and enjoy.
    Het kan soms wat te veel worden, en dan vergeet je soms kleine dingen zoals afternoon tea.

Mister Wasabi

  • London Dungeon. Niet voor watjes!

Olivier Dujardin

Broertje Jesse

  • The British Museum, omdat het daar vet cool is.
  • Naar het schijnt is Covent Garden ook wel de moeite.
    persoonlijk vond ik daar niet zo veel aan, maar ik ben dan ook niet echt het type dat graag op overdekte (rommel)markten rondloopt.

Glenn Brosens

  • Ga naar ‘Patisserie Valerie‘ op zoek. Echt waar, ga het de eerste dag zoeken dan kan je de dag nadien nog eens gaan. 😉 Er zijn enkele vestigingen verspreid over Londen..

Ine Dehandschutter

Volgende stappen in mijn plan:

  1. lijstje op soort activiteit (eten, slapen, shoppen, entertainment)
  2. planning voor het weekend…
  3. weekendje Londen! 🙂

En vooral: van het plan afwijken als de situatie dat vraagt…

Examen

Standard

Wie lesvolgt, doet ook examens.
Zo ook voor meesters in wording.
En examens, da’s blokken.
En blokken, da’s examenstress.

Echt. Net zoals dat dat zes jaar geleden was, zo was het ook gisteren en vandaag.
Stress. Opgedraaid.
Kriebels.

En toch.
Weten dat je’t kan, weten dat het goed gaat zijn.
En ook: twijfelen aan jezelf, schrik om dingen te vergeten.

Maar:  perfectie was mijn deel.
No shit.
Geen bijvragen, blijven doorgaan tot er instemmend geknikt werd.
Alles zeggen wat er gehoord wou worden.

Tof wel, eigenlijk, examens.

Weekendje London

Standard

Wij gaan binnen een paar weken een weekendje naar London, dank zij de Flair.
Het ligt eigenlijk al echt lang (méér dan een maand 🙂 vast, en echt waar: ik heb er zin in!
Ik hoor al jaren niets dan goeds van, spannende, coole, hippe, toffe, keineige en mensen, musea, theaters, musicals, pubs, bars, clubs, restaurants.
Zeer vriendelijke mensen, wordt gezegd.
Toffe bezoekjes te over.

Daarom aan u die er al was de vraag: wat moeten wij zeker zien?
Wat is er echt de moeite?
Wat is er tof voor mensen die graag mensjes kijken, lekker eten, cultuur willen opsnuiven en coole shops willen zien?
Wat raadt u ons aan?

Wat er nu al op het lijstje staat:

  • Musical: We will rock you
  • Harrods
  • Hamleys  toy store
  • Soho (om te eten, maar waar?)
  • Camden (voor drugs, naar’t schijnt?)

Maar daar gaan we onze drie dagen durende trip niet mee vullen.
We willen meer.
Er wordt al druk gekeken naar Take-a-trip, maar wat jij tof vindt, lijkt ons een betere richtlijn…

Shoot!

UPDATE: vul gerust de kaart aan op Google Maps!

Cocktails (II)

Standard

Cosmopolitan (Smirnoff)

Flauw zonder meer.
Chemisch en niet lekker.

Mojito (Smirnoff)

Lekker.
Dik ok.

Manhattan (J&B)

Lekker.
Lekkerste van de drie.

Conclusie

Geef ons maar bier of wijn…

Cocktails

Standard

Een tijdje geleden werd ik lid van The Insiders.DSC_8924
GOed plan, zo bleek, want voor een paar vragen kreeg ik een paar flessen drank.
Cocktails.
Voorgemixt.

Ik ben altijd nogal sceptisch geweest tegen alcoholpops.
Lekker en zoet, dat wel.
Maar ook: te zoet.
Ach, ieder zijn  meug, niet?

Omdat het voor Lies is, wil ik het nog een keer een kans geven.
Benieuwd naar de reactie van de rest.
Vooral ook benieuwd naar de smaak, want dat is nog steeds het belangrijkste.

Het testteam: vier mannen, één vrouw.
Vijf fervente bier- en wijndrinkers.

Hoe smaken zij de cocktails?
Wat vinden zij van de  pré-mixt shizzle?

Schrijven

Standard

Een van de goede voornemens van dit jaar is schrijven. En dan Vooral meer. Naar het idee van Seth Godin, één van mijn helden ondanks het grote kijk-eens-naar-mij gehalt, wil ik dit jaar meer verschepen.

Ship it. Ship a lot.
Quality will follow.

Want het afgelopen jaar verscheepte ik niets.

Goedendadenman

Standard

Nans vroeg hulp vorige week:

iemand huisraad/keukengerei teveel? Voor nichtje (17) dat onverwacht alleen moet gaan wonen..

Ik kan me voorstellen dat dat geen fijne momenten zijn in de familie. Onverwachts grote stappen moeten nemen, bah.
Soit.
Wij hadden hier nog wel wat potten liggen, die weg mogen. En ondertussen ook zijn opgehaald.
Awel, de jongedame kan er maar goed mee zijn.

En voor ons: veel vliegen in één klap:

  • medemens geholpen
  • alle oude potten buiten en plaats voor nieuwe
  • niet naar het containerpark moeten lopen
  • good karma

Moraal van het verhaal: wie geeft, krijgt veel meer terug dan hij gaf…

Hoge Bomen

Standard

Bart en de zijnen schreven een trendrapport voor 2011. Samengesteld uit trends die werden aangereikt door een bende zelfvermaarde zelfverkklaarde specialisten. Een specialist ben je, volgens mij, als je ergens meer van weet dan een ander, niet? Specialist zijn, dat hangt dus, in mijn eigen kleine opinie af van de context.
Soit.
Een turf van 91 digitale pagina’s lang, breed en diep.
Te kopen en gratis te downloaden.

Lees ik bij Jan dat er heel wat gemopper op komt.
Negativisme, gezeur, prietpraat.
Oeverloos geneut over iets dat je zelf niet beter kan: STFU.
Please.

Ik vind het een beetje belachelijk dat mensen negatief doen over het trendrapport.
Tuurlijk noem je dat werk “het trendrapport”. De trendrapport? Laat je nakijken.

Nee, echt.
Dat het je koude kleren niet raakt, snap ik al te best.
Dat Bart dat voor eigen eer en glorie doet: jazeker. Waarvoor komt die mens anders zijn bed uit?
Dat zijn ego groter is dan hijzelf? Ik mag het hopen (‘t is gene grote, den Bart). Maar, euhm, who cares? Behalve gij dan met uw klein pietje?
Nee, echt.
Nieuwjaarsbrieven in al zijn vormen verdienen respect.
De durf om dat uit te spreken en neer te pennen en te delen en al: ROCK!
Hoge bomen. Ik zeg het u.
Die vangen veel wind.
En wie zijn kop uitsteekt zal als eerste slaag krijgen.
En applaus.
Die mannen (m/v) op Twitter zijn bij tijd en wijlen iets te negatief, vind ik.
DIY bitch!

Een zalige kerstvreet

Standard

Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het elk jaar meer wordt.
Meer eten, meer feesten , meer.
Met het laatste van vijf kerstfeesten in zicht overdenk ik even de afgelopen drie dagen.

Na kerstavondlijk getafel (tafelgrill, hertenkalffilet, varkenshaasje , bijpassende wijnen en een afsluitend glas Chimay Blauw, goed voor 8u gezelligheid) werd er gekerstbruncht (sapjes, soep, harme wapjes, broodjes, poffertjes, koffie en een glaaje port for the road) voor een uur of vier en reden we naar het eerste echte kerstmaal.

Gelukkig voor onze magen was dat al bijna afgelopen en deelden we een eenvoudige doch niet te versmaden broodmaaltijd (met heerlijke rosbief, winterse paté, kazekens allerlei en een glas wijn van een jaar of twaalf) met onze dierbaren. Aan het einde van het tafelrondje viste er nog iemand een des noens vergeten busch op. Kerststronk van het zuiverste kaliber, met room en suikerzoete versiering. Feest!

Op zondag, tweede kerstdag, lieten we één feest volledig links liggen en concentreerden we ons op het andere. Zonder schuldgevoel overigens: dat ene halen we op 1 januari wel in. En voor de grote honger moesten we het ook niet doen.
Videe, stoofvlees, kroketten en, achteraf en enkele uen later, een dessertbuffet om u tegen te zeggen. “U”.
Gezelligheid troef, hell yeah!

Vanmiddag, 27 december, derde kerstdag, treden de vreetgladiatoren weer rond de feestdis.
Want het is toch belangrijk, eh, Kerstmis? Tuurlijk.
Echt, samenzijn in (schoon)familieverband is heel belangrijk. We dragen dat dan ook beiden hoog in het figuurlijke vaandel (‘t Staat wat belachelijk, denk ik net, om zo’n vaandel omhoog te houden met wat familieverband erop…).
Maar vijf (plus nog een geskipt) feesten, ‘t is me wat.

Gisteravond protesteerde mijn maag dan ook, danig.
De elementaire beleefdheid van het bord leeg te eten brak me letterlijk zuur op.
Drie dagen van room, suiker, vet en alcohol.
Vandaag de laatste rechte lijn.
Met gezelligheid en alcohol en koffie en sukergoed.

Ik laat m’n gewoonte van tweede en derde bord (van elke gang) varen.
Volgend weekend en volgend jaar, doen we het nog eens lichtjes over.
En om daarvoor al een levercirose te  krijgen, dat zou jammer zijn, niet?

Wat? Arme kindjes met niets dan vliegjes op hun lippen?
Wordt gezegd ja. Denk ik.
Ik kocht mijn goed geweten al af met Music for Life.
Niet dat ik echt weet wat dat inhoudt, eigenlijk, maar toch: het geweten is gesust.

En u?  Vrolijke kerstvreetpartijen gehad?
Gedacht aan het leed van de wereld?
Mooi zo. Dan kunnen we er samen weer een jaartje tegen!