Blijkbaar zijn er mensen die altijd de scherpe kant van alles willen zien.
Het is natuurlijk ook niet netjes om mensen achter hun rug (hoewel het internet een redelijk publieke plaats is) jeanet te noemen.
En al helemaal niet als het dan nog onterecht is ook.
Vooral ook niet als de bedoelde personen véél ouder dan wel een pak jonger zijn en dus bij voorbaat gedoemd tot zwijgen wegens verbaal minder straf.

Bij deze:

° sorry.
– Sorry wie?
° Sorry meneer.
– Meneer wie?
° Meneer de **(zwijgen Wannes, zwijgen)**

Volgende keer nog maar eens properen zeker?

Een tijdje geleden had ik een lumineus idee:
Mijn huidig peeceetje zou ik bombarderen tot “muziekskesbak”.
Een aankoop dringt zich dan natuurlijk op (e-mail, surfen, foto’s, websites,…).
Ene laptop droeg mijn volledige voorkeur weg.

Maar dan natuurlijk wel een schootrekenaar met de allernieuwste technologietjes en kracht.
Zodat ik er echt een racemachien mee zou hebben.
Fijne vooruitzichten doemden op in mijn hoofd.

Nu.
Mening herzien.
Door toedoen van anderen, weliswaar, maar toch ookj een beetje door mezelf.
Als ik nu eens, in een zotte bui, mijn huidige peecee gewoon “tune”. Pimp als het ware.
Met een extraatje in het geheugen, wat extra harde schijfsels en DVD-alles-kunner.
Zodat de desktop dient voor het “zware werk”: photoshop, muziek, DVD’s, archiveren…
En dat de laptop (een degelijk, doch niet overdreven duur modelleken) door een geekvriend kan omgecat wordn naar een Linuxrenpaard. Open source en gratis wat de klok slaat (OpenOffice, the Gimp, Thunderbird, …).
En klaar voor werken met draadloos internet, externe harde schijven, mijn en anderen’s fototoestel, Skype and whatever more.

Lijkt mij goed.
Andere opnie?
Laat het maar weten!
Want eigenlijk heb ik een beetje last van PeeCeeFobie…

Vandaag het contract getekend.
Vanaf 1 juli ben ik dus in Antwerpen te vinden!
Jawel, in Antwerpen.
Vlakbij het Falconplein, de Stadswaag, de Zwartezustersgang en de hoeren.
Dolle pret binnen een kleine maand.

Want nu moet er nog ingepakt worden.
En adreswijzigingskaartjes gemaakt worden.
En inventarislijsten.
En afspraken en bankrekeningen en bewonerskaarten en verzekeringen en wat weet ik  veel nog allemaal.

Blij ben ik wel.
Eindelijk.
En ook nog: een bed kopen!
Met plaats voor twee (naast elkaar, want steeds in de dubbeldek liggen is ook niet alles).
En een gigantische kleerkast.
En een opbergplekrek.

Jep, de hemel klaart op in mijn hoofd!

Goed. Weer.
Zon. Ne. Schijn.
Op. Mijn. Smoel.

Heelrijk.

 

Onze trouwe viervoeter, Spike, heeft dan gelukkig toch geen kankercellen in het bloed. Het beestje at al een tijdje weinig, hij was totaal futloos en zijn normale activiteiten konden nog slechts zelden op zijn medewerking rekenen.
Naar de dierenarts dan maar voor een bloedonderzoek.

De dierenarts voelde ook even aan zijn lymfeklieren en slaakte bijna een kreet van afgrijzen: een handje-vol kwam aardig in de buurt… Daarom dacht ze dat het misschien wel een vorm van leukemie kon zijn. Bittere tranen werden net niet ontrold, doch een stevige krop in de keel kon niemand vermijden.

Na negen jaar van vriendschap en plezier komt er blijkbaar toch ook een einde aan een hondenleven. Gelukkige is de bloeduitslag niet geheel en al positief qua kankercellen, maar verder onderzoek is niet uitgesloten. Nu eerst een weekje proberen met cortisone en lekker eten en veel knuffels… 

Dikke rip-off.
Drie dagen Ardennen?
M’n oor.
Na een halfdagske regen hadden de medereizigers het al voor bekeken willen houden.
Een half dagske!
De auto’s gaan halen in’t dorp, rugzakken weggestoken en terug.

Dju toch!
Jeanetten!

Vandaag op meteo.be:

vandaag

 

  zwaar bewolkt, eerst regen later kans op neerslag vannacht

zwaar bewolkt met kans op neerslag
morgen

 

  zwaar bewolkt met lichte regen of motregen

zaterdag zwaar bewolkt met lichte regen of motregen

En daar gaan wij door…
Is dat dan wel verstandig?
Of kunnen we het met gemak dommigheid noemen?
Is het wel een slim plan om twee dagen door de regen te gaan ploeteren in de Fagne?
Om te slapen in een zak die hopelijk waterdicht is?
Om eten te eten dat maar niet gaar te krijgen is?

JA!
Natuurlijk is dat goed.
Irrationeel als de pest,
stupide en onnadenkend.
Zo handel ik graag.
Vanaf zondag foto’s…

‘t Is blijkbaar niet altijd schoon om mensen af te schilderen als HitHunter.
Zeker niet als je niet de hele geschiedenis kent en als je weet dat de menskens in kwestie eigenlijk doodgoed zijn. Zij zullen op hun communiezieltje geen vlieg kwaad maken en al helemaal geen e-fly.

Edoch! Clopin legt vandaag uit dat het eigenlijk ging om het spel enerzijds en anderzijds om het genereren van traffic naar “een groepje” webloggers. The happy few.
En jahaa, missie volbracht!
Mijn conclusie van gisteren (Belstathoer) was dus eigenlijk slechts gedeeltelijk juist.
Daarom, mijn nieuwe conclusi:

Clopin is lid van een HitHuntersbende. Een speelse HitHuntersbende met gevoel voor (verfijnde!) humor. Schoon, als het ware.
Met een vervolg in de toekomst.
De interactieve én virtuele speelpleinen voor de Grote Vakantie komen binnen handbereik!

Het wordt een mooie zomer zeg ik u!

 

En het weer ziet  er niet echt geweldig uit voor de volgende dagen:

Donderdag: zwaar bewolkt met lichte regen of motregen

Vrijdag: zwaar bewolkt met lichte regen of motregen

Zaterdag: zwaar bewolkt met kans op neerslag

En toch, toch wil ik gaan bivakere.
Daar geen Frank Deboosere tegen op!

Nah!

De grootste Belstathoer van 2006 is ook weeral bekend!
Op BlogCom in Antwerpen werd er al eens iets van gezegd.
Kevin kende wel iedereen, maar niemand las de arme kerel.

Nu waren er enkele mensen (jep, ook en ja hoor) die hem daar wel even bij wilden helpen. Ook Mark van Gigadesign droeg zijn steentje bij. Schoon allemaal, die sollidariteit.
Maar of dit nu de manier is?
Ik heb het wegens te druk bezig met andere dingen niet echt gevolgd, maar grappig was het wel.
Maar nu is’t gedaan en mag het gewone leven (en geblog Clopin!) hervat worden.

Want vanaf nu wacht ik op verse en goeie blogpost van de herborene!

Het weer voor de volgende dagen ziet er niet echt veelbelovend uit: regen wind en af en toe een opklaring. En frisjes (maxima van 13-15 graden). Dat belooft voor de Ardennen. Champlon, meer bepaald.

Van donderdag tot zaterdag/zondag (afhankelijk van’t weer) kamperen aldaar. Bivakeren is eigenlijk beter. We stappen namelijk de hele dag met het bouwen van een kamp als afsluiter tegen de avondval. En een kamp, dat bouwen wij met schuilzeilen en een kampvuurtje. En dan koken en eten en koffie slurpen en slapen met het gezicht in de nacht. Heerlijk!

Net al eventjes gaan trainen met de stokken: Nordic Fitness Walking. Dolle pret, zo na een regenbuitje. Eekhoorntjes en konijntjes en hazen die allen laatstgenoemdes’ pad kozen: z-a-a-l-i-g!
En dan die fijne vermoeidheid: voelen dat je actief was, maar niet moe zijn (zelfs niet na zes kilometer op 3kwartier).

Ik lach het leven tegemoet!

De Bonte Beestenboel (er schijnt iets mis te zijn met de website) in Wortel Kolonie is open!
En wij zijn er gaan kijken.
En wat we daar zagen heeft ons blij gemaakt!

Echt mooi. Echt rustig. Echt zoals een kinderboerderij moet zijn.
Schapen, een varken wat geiten en een paard. En een muildier.
En kippen ganzen en eenden.
En een ezeltje. Noortje.

De Kleine grootste zus Lisanne werd plotseling door mezelf getrakteerd op een meterschap van een naar eigen believen te kiezen dier. Goed gezien van de Bonte Beestenboelmensen: iedereen kan peter of meter worden van een beestjen, geeft een zelf te kiezen donatie en krijgt met kerst en nieuwjaar (en bij eventuele gezinsuitbreiding) een kaartje. Met, één keer per jaar, een overschrijvingsformulier erbij. Naar godsvrucht en vermogen natuurlijk.

En dat mijn hartje smelt bij zulks een schouwspel!
Gelukkige kinderen die van hot naar heir lopen om gras te plukken en beesten te voederen en dan wil ik alles opgeven om ook zo’n job te gaan doen. Probleem: ik ken niks van boeren, beesten en oogsten. Maar misschien kan daar wel een mouw aan gepast worden.

Slaapzak? Check
Bivybag? Check
Drinkbeker? Check
Slaapmatje? Check
Rugzak? Check
Wandelstokken? Check
Wandelschoenen? Check
ZIPblokskens? Check

Oui oui, le bivouac se présent!

Een begrafenis is nooit echt wat je noemt het feest van de week.
Droevig en sereen en meestal ook wel niet plezant.
Want er is iemand uit je omgeving die je nooit meer zal weerzien.
Iemand die goed kent, die je als een vriend beschouwt is er nu niet meer.
Nooit meer.

En elke keer opnieuw doet het pijn.
Een paar maanden geleden was het Jo, ons allen zeer dierbaar en verdoeme veel te jong.
Nu is het “onze Jan”, de proost van de Chiro en priester emeritus (op pensioen) van de parochie.
HIj was een vriend. Steeds bijdehand, steeds goede raad.
Altijd ging hij mee op kamp.
Eerst elf dagen met ons, dan nog tien dagen met de meisjes.
EHBO, foto’s en bezinningen: dat was zijn taak.
En ook de kleintjes over hun heimwee helpen.
En een deftige babbel doen met de leiding als het even niet zo goed ging.

Ja.
We zagen het aankomen.
En ja, hij was al 84 jaar.
En ja, hij had niet het allersterkste gestel.
Het was te verwachten.
En toch, toch stond er gisteren een massa tranen klaar om over mijn wang te biggelen.
Ik was aan het nadenken over een tekstje ter afscheid en toen, toen kwam de krop.
Slik.

Vanavond een eerste sessie Nordic Walking achter de rug.
Wandelen met stokken in een vlak landje: ge moet maar zot zijn. Dacht ik.
En ja, het ziet er extreem belachelijk uit. Echt.
Tot je het eens gedaan hebt. Ook echt.

Echt sneller ga je er niet van (eigenlijk wel, maar dat hoeft niet per sé de bedoeling te zijn) maar je traint wel je volledige “ahum” body. Armen en buik en rug. 90% van alle spieren worden gebruikt. “En als ge nog wa glimlacht, 92%!”.
En dat de sfeer erin zat en al.

Wat hebben we nu geleerd?

• niets is zo belachelijk als het er uit ziet
• muggen steken ook in mei. En in mij gdv!
• hypes zijn er om aan mee te doen
• een beetje buitenlucht is niet slecht na een dagsken werken
• wandelen is plezant: volgende week bivakkeren!

En last, but not least: Bucht van den Aldi is inderdaad bucht. De stokken die er lagen (en die ik gekocht heb) zijn eigenlijk niet echt gemaakt om te Nordicken. Onaangepast handschoentje. Tsss.
En toch doen ik veurt! Nah.