Deze mannen zijn te zot voor woorden.
Smijten ze even met een goede 200 liter Coke Light…
Ideetjes voor een zonnige zaterdag!
Via Mouseover

Normaal blog ik vanuit Powerblog. Maar momenteel heeft’em er geen goesting meer in. Alles terug via het net. Kei web 2.0 maar ik hou meer van de vaste dingen. Alles in een toepassingske: Outlook, Word, Excell, Dreamweaver,…

De laatste dagen is’t blijkbaar mode om alles online te doen. Via Google kunnen we heden ten dage tekst verwerken, spreadsheets laten tellen, mailen en de agenda beheren.
Cool. Proper. Maar bestond dat al niet?

Oude wijn en propere zakken.
En of dat nu echt zo handig is?
De meeste mensen die ik ken hebben ofwel a) een “vaste” pc ofwel b) een laptop die ze overal met zich mee zeulen. In beide gevallen volstaat een deftig desktop model. Iets met opties en preferences en al. Stevig en redelijk stabiel. Want wat gebeurt er als er plots een internetbreedklapband plaatsvindt? Alles weg?
Ik moet er vooreerst niets van weten.

Mijn eerst gedacht was: juij!
Ik kwam eindelijk toe aan LDV in mijn rssreader. En dat staat er zo’n post: de HUMORzender!
Ik startte het ding, kreeg een flauw moppenparadijs gevolgd door Geert Hoste. Cool!
24/7.
Heel de week dus.
Ideaal voor op’t werk tijdens de breaks.
Of tussen de breaks!

Vandaag het heuglijke nieuws gekregen dat er meer dan één weblog eigenaar is in de fusie! Dé fusie, dat is dan fusiegemeente Hoogstraten, noordelijker dan Antwerpen, Westelijker dan Limburg, Oostelijker dan de Schelde en Zuidelijker dan Nederland.
Nu ja, een boerengat eigenlijk, fijnbeschouwd. Maar dat we daar trots op zijn!

De nieuwe blogger is dan ook een “early adopter” uit het hippe Meer. Meer, Meerer en meest Meer. Een trouwe lezer van mij, maar nu dus zelf ook aan het filosoferen geslagen..

Het ga je goed Jelvis!

Woensdagochtend, iets voor elf. Het was zo ver.
Nog enkele minuten en Spike, de lieve boxer van ons gezinnetje, zal het ruime sop kiezen naar de eeuwige jachtvelden.
De brave hond lag vanochtend toen ik vertrok roerloos op een deurmat: hij ademde nog maar kwispelen of de kop wat lichten was er teveel aan.
Toen vader een uur later met hem naar buiten ging voor de geregelde behoeften, legde hij zich achteraan in het lange gras en wou niet meer opstaan…

En hij kan echt niet meer.
Moeder belde me met tranen in de ogen en een krop in de keel.
Want ondanks alles (ruiven, kwijlen, blaffen,…) was Spike een lid van ons gezin.
Een vrolijke, altijd waakzame vriend.
Iemand die altijd wou spelen en die altijd in was voor een fikse wandeling.

Om elf uur krijgt hij een spuitje.
Een lethal injection.
Heel jammer, maar noodzakelijk: het heeft geen zin om iemand die je graag ziet langer dan nodig te laten lijden.

We zullen hem missen, die lieve wildebras.
*snif*

Doordeweekse pintjes (pintjes cola weliswaar) zijn altijd lekkerder.
Maar morgen smaken ze waarschijnlijk nogal bitter: early birds fly higher, maar deze vroege vogel zal morgen slechts scheervluchten maken…

En Frank, er zullen nog pintjes gedronken worden, wees daar maar zeker van!

Bijna tickets besteld voor Scotland. Bijna, want de website van ryan-Air doet een beetje moeilijk over de creditcard.
Ik krijg geen bevestigingsscherm.
En geen bevestigingsmail.
Zou het aan FireFox liggen?
Of zal ik toch een echte creditcard moeten gebruiken ipv zo’n gehackt geval van tinternet?

Update:
‘t Is dus de schuld van FireFox. De stommeling weigert omte bevestigen, IE doet dat wel.
Onderhand dan toch maar eens terug vertrouwen schenken aan IE. De zeven dan wel. Met tabs en van die dingen.

Ik begrijp er niets van. Telkens ik een reis wil verzinnen, vind ik niets op het internet. Alleen van die extreem dure vlucht-met-hotel-en-kamer-met-ontbijt-aanbiedingen. Maar dat wil ik niet. Ik wil gewoon een appartementje in Praag waar we tegen een lage prijs heen kunnen vliegen.
Niet meer, niet minder.

Of met de trein.
Of…

Vanavond (en de hele week al) liep Media Morgen op één.
Om kort te gaan: ik heb er niets van gezien, ik weet niet precies waar het over gaat.
Ik kijk namelijk nooit of zelden TV.
Waarom? Omdat ik liever achter de PC zit en liever tinternet afschuim en al.
En aangezien de PC niet in de buurt van de lichtbak staat, zijn die twee moeilijk te combineren.

Maar dus.
Zonet mijn mediaprofiel getest. En ik kan me daar wel in vinden. Hoewel!

Prikkels & Avontuur

Eén van de dagen (weken) stap ik over naar WordPress.
En ga ik mezelf ens serieus gooien op de markt.
Want eigenlijk ben ik een dikke pummel qua webloggerij:

• schrijven: check
• lezen: check
• comments: nah
• comments on comments: nah

En het zijn net die twee laatse dingen die weblogs eigenlijk pas echt interessant maken: commentaar en reacties. En door die commentaren en reacties kan je dan weer verder en dieper het web in…

En daar wil ik aan werken. Morgen. Media Morgen, wel te verstaan!

Een pak vetter dan de “wij geven jou fanta en jij maakt gratis reclame voor ons” ding van Ogilvy
http://www.prepareyourhair.be/.
Echt super!

(via Huug en daarna vie i.)

Zo dadelijk wordt er vergaderd met de mannen van’t huis.
Hennie Huismannen eigenlijk.
Er wordt even stilgestaan bij de dingen die een modern huisgezin als het onze nodig heeft in de dagelijkse struglle for life in the urban jungle.

Borden en kopjes en bestek en potten en pannen en wasmachines en salons en boekenkasten en bedden en teevee’s en videospelers en dvdspelers en stereotorens en draadloze netwerken en vanalles.
Want we willen er een gezellig en proper kot van maken. Netjes aan kant, netjes opgeruimd en netjes zoals wij. Met alle gemak (vier gemakken voor de goede verstaander) en comfort van deze tijd en liefst nog iets meer.

Domotica is niet echt aan de orde, maar stromend water, gas en elektriciteit des te meer. En zachte zetels om in neer te ploffen. En een bed. Een bed dat ik nog moet kopen wegens nu een enkel maar tegen dan een dubbel willend. En een zwembad voor op de koer…met jaccuzi!

Het afscheid nemen is ingezet…
Vandaag besloten met de hele familie dat Spike te erg achteruitgaat en dat er binnen dit en afzienbare tijd een niet terug te draaien beslissing genomen zal worden.

Momenteel heeft hij er nog wel zin in, maar hij takelt elke dag een beetje meer af.
Zolang hij geen pijn heeft, geven we hem alle goede zorgen die we kunnen (speciaal eten, cortisone, liefde bij de vleet en streeltjes de hele dag).
Maar vanaf het moment dat er meer bij komt kijken, heeft het geen zin meer.

Hard en jammer, maar een dierbare zien lijden, kan ik niet over mijn hart krijgen. 

Michael wordt op regelmatige basis al eens bestoeft.
Zelf geniet hij er vooral van, maar mij brengt dat op ideeën…
Ik denk dat ik maar eens een audiëntie bij de koning van de WordPress vraag…
Kwestie van mezelf eens uit de Bloggerse-klei te trekken en verder te kijken dan de neus lang is.

Dat ik écht kan beginnen.
Want de ideeën zitten vooralsnog redelijk ongerangschikt doch rijp in mijn hoofd.
Mailken maken, nalezen en zorgen dat er voldoende typefouten instaan en dan richting Merksem vlammenper e-duif.

De zomer is begonnen zeg ik u!

Ja wadde.
De kindjes van’t werk hebben het weblog van mezelf ook ontdekt.
Geen probleem voor mij, maar die knapen doen daar wel met geweld raar over.
Even toch.
En toen was’t van: “Ah ja, een weblog. Mijn broer heeft dat ook…”

Oppassen dus wat ik hier in’t vervolg neerpoot aan sollicitatie en andere plannen… 🙂