Stille mars.
Sebiet eens vertrekken.
En dan opgaan in de mensenmassa.
Ik heb het nog nooit gedaan, zo veel volk bijeen.
En ik weet ook niet of ik dat wel zo plezant vind.
Maar voor alles een eerste keer zeker?
En met wat schoon weer erbij.
Het kan al niet meer stuk.
Hoop ik.

Ja lap, ik ben het al aan’t doen: traffic generen naar anderen.
Uit sympathie, omdat het plezant was en ook uit principe.
Via Rik (via PDW ) vandaag Normanieren leren kennen.
Droog en vettig: as i like it…

Donderdag was er (zo stond te lezen op tinternet) een bijeenkomst voor bloggers bij Microsoft.
Er waren een aantal A-listers uitgenodigd om eens een kijkje te komen nemen. Zij mochten kijken hoe live.com er uit ziet in de beta-fase. Onder andere Cindy De Smet en Luc Van Braekel waren er bij.

Ik had er ergens al eens iets van gelezen, maar nog niet echt gekeken wat het echt was. Luc omschrijft het als volgt: “Windows Live is een persoonlijke, beveiligde, door Microsoft gehoste werkomgeving waarmee je vanuit je webbrowser persoonlijke en publieke informatie kunt organiseren en beheren. “
Klinkt niet slecht, dacht ik op het eerste zicht. Je eigen startpagina met het hele web in een oogopslag aan de klikvinger.

Nu kwam me dat bekend voor. Een hele tijd geleden (19 december 2005) zag ik via Tim Aerts ongeveer hetzelfde ding van Google: Netvibes.

Ik snap het verschil tussen de beide dingen niet zo heel goed eigenlijk…
Kan iemand me dat uitleggen?

Soms kan ’em echt sip kijken.
Echt of er niemand met hem wil spelen.
Den duts… 

Morgen stille mars tegen zinloos geweld en voor meer veiligheid.
Ik ga er heen. Met het openbaar vervoer en al.
Misschien gaan er nog wel mensen mee, maar dat weten ze dan nog niet.

Net met Madame gebeld en zij vindt het redelijk hypocriet om nu plots wel mee te gaan doen met een mars. En of ik niet inzag dat er elke dag erge dingen gebeuren. Verkrachtingen en home/carjackings en meer van dat fraais. En dat zo’n stille protestmars toch niets uithaalt. En dat er toch niemand iets mee zal doen.

Mijn veralgemenende reactie was dan redelijk contradictorisch: “dus eigenlijk kan ikd an uit je woorden besluiten dat we dan maar beter niets doen. Dat een druppel op een hete plaat toch niets afkoelt en dat de zee toch al vol water zit…”

Olie op het vuur dus. Want ruzie maken, dat kunnen we. Aan de telefoon dan nog.
En na een kwartier besluiten dat het toch wel goed is om af en toe eens alle gal over de ander te kunnen spuien. Kewl!

Dat weblogs overroepen zijn.
En dat de mensen erachter echt wel mensen zijn.
Dat het Bangelijk goed was.
En dat sommige mensen zichzelf ruim serieus nemen.
En dat ik soms wel eens een flapuit durf zijn (wat zelden wordt gesmaakt door de rest van het gezelschap).

Nee, het was goed en plezant. Wat onwennig in de eerste minuten, wat standaardvraagjes (wie ben jij en waar schrijf je?) en een drankje (van het huis, letterlijk dan).
Dan de benen onder tafel en wachten op de pasta. Ondertussen werd er al eens gebabbeld over (huh?) weblogs. Wie wat schrijft, wie wat leest en waarom, wat er belangrijk wordt gevonden in blogs, waarom mensen bloggen,…
De mensen rondom mij (Peter, Mark, Nathalie en Rik) hadden geen van allen van mij en mijn blog gehoord. Wederzijds, helaas.
En of dat gaat veranderen? Geen idee.
Ik heb me vandaag eens door de waslijst weblogs geworsteld die op de wiki staan (pfff, labeur en hard) en veel variëteit gezien. Ook echt goeie blogs. Dingen die me interesseren. Maar om nu alles te gaan lezen? Nope.

Het internet is ook zo groot, er zijn zoveel impulsen langs alle kanten, iedereen heeft tegenwoordig een weblog en iedereen maakt er iets naar eigen goeddunken van.
En sommige weblogs/mensen boeien me gewoon niet. En dat zal ook wel wederzijds zijn.
En dat gezegd mag worden: je kan nu eenmaal niet alles willen…

Maar dus: pasta met saus en kaas en brood en (veel te veel doch heerlijke) boter. Lekker maar niet om over naar huis te schrijven. Maar bij dat eten kwam er een bierken: how baas! Subliem. Overheerlijk. Geweldig. Superlatieven te weinig om dat te omschrijven. Het heet dan ook niet voor niets “nen bangelijke”… Wel sterk (9.5% alcoholvolume) en in grote hoeveelheden geschonken: pitchers! De garçon werd dan ook door Michael snel gepromoveerd tot Pitcherman. Persoonlijk vond ik Canman beter.

Na de pasta nog een bangelijk gesprekje gehad met zij die in de buurt zaten: Frank, Kevin, Michael, Pol (die het eigenlijk vergeten was!)  en nog enkelen die me volledig ontschieten.
Toen ook even met Cindy gebabbeld (vragen gesteld eigenlijk) en vrij brutaal tegen geweest (denk ik toch, waarvoor mijn excuses). Nu ja, als het bier is in de man…
Wel enkele goede tips van de dame gehad qua “going out working”.

Om af te sluiten nog een pilsken gedronken in De Nieuwe Linde met oa Stefan Kolgen van Kolgen en Laenen. Kolgen heeft ook een podcast opname gemaakt die hopelijk deze week ergens online verchijnt.

Ach, blogs zijn overroepen maar daarom niet minder plezant!
En de mens achter het blog al helemaal niet!
Van de zomer nog en meer en beter en al…

Morgen eten in het Pakhuis.
Da’k er al naar uitkijk!

Net  terug van gaan lopen.
6 km mét in elke hand een halter van twee kilo.
Zot zeg ik u.
Moe maar tevreden…

Mijn reactie op een postje van Dwangbuis.
Ik kwam er per toeval terecht omdat er volgens mijn stats van daaruit naar mij werd gelinkt.
Kom ik daar comments tegen van mijnn jonge (en soms wat naïeve) oudste broertje. Van 17. Even oud als Joe. Rebels maar rechtschapen.
En als hij dan spreekt over: “ Een willekeurige onbekende persoon is voor mij per definitie belangrijker dan ik .” dan houd ik mijn hart vast. Want de lieve jongen zou het nog echt doen ook.
En da’s niet slim.

Twee dingen:
Ik ken Jephikles persoonlijk en ik weet dat hij er zou tussen komen. Hij is er dan ook naar: goed van hart, ijzersterk, getraind en lichtelijk geschift.
Ik kan zijn reactie echt wel begrijpen en ik vind het ook wel moedig. Maar ook wel een beetje dom.

Als je nog nooit in een conflictsituatie bent geweest (en dan bedoel ik een echte situatie) weet je niet waarover je spreekt. Het kan heel mooi staan om overal rond te bazuinen dat je iedereen wel wil helpen, maar als er plots een creatuur voor je neus staat met een mes (of een revolver) dan doe je niets meer.

Anders ben je gewoon dom. Het beste wat je dan kan doen? Alles afgeven wat je bij je hebt, identiteitskaart en rijbewijs en SIM kaart en alles terugvragen en netjes weggaan.
Want wat is die mp3-speler of die twintig euro voor jou waard?

Ik ben een paar jaar geleden overvallen door twee hangjongeren. Met een revolver. Waarschijnlijk een alarmpistool, maar wist ik veel.
Of ze mijn geld en mijn GSM konden krijgen en dat het geweer geladen was. Om twaalf uur des middags, vlakbij de uit/ingang van de Aldi in Antwerpen. Op’t Zuid. Propere buurt en al. En niet één of ander duister station in Brussel (niet het Noordstation zo duister is, maar kom).

Daarom Jephi: wees wijs en doe niet wat  ik ook niet zou doen!

Mijn situatie speelde zich een jaar of vier geleden af. Mijn eerste jaar op kot, tegen het einde van het schooljaar. Eerst of ik wat wiet bij me had. Toen of ik een jointje wou kopen. Dan of ik (met een revolver in de buik) mijn GSM en geld wou afgeven. En dat ik al mijn kaarten mocht houden, omdat het toffe jongens waren.

Verschillende mensen die me voorbij liepen terwijl ik met mijn rug tegen een parkeermeter stond. De revolver nog steeds in de buik. En niemand die iets deed. Niemand die zag dat er iets aan de hand was, hoewel ik zweette als een rund, bibberde als een riet en alles netjes afgaf.

En vanaf toen ben ik veranderd. Als er een vreemdeling (belg, noordafrikaan, oosteuropeaan, zuideuropeaan,..M/V) mij iets vraagt op straat, ben ik bang. En klaar om te vluchten als het kan. Want vechten is per definitie niets voor mij. En in zulk een situatie kan je niets doen. Want in minder dan een fractie van een seconde is alles voorbij. Leve het angsthazengevoel.

Joe is dood. Leve Joe.

Morgen eten in Antwerpen.
Spaghetti Bolognese/bolonaise.
Met veel kaas.
So far so good.

Ik ken er slechts enkelen, slechts enkelen kennen mij.
Geen vooroordelen, maar ‘t zijn stuk voor stuk mensen met een blog.
Denkt u dan ook spontaan aan nerds/geeks?
Kent u dan wel het verschil tussen nerds en geeks?

Ik voel mezelf het tweede. Geïnteresseerd in alles wat met electronica, chips, computers en meer te maken heeft. Wereldminnend en buitenkomend. Sociaal en vriendelijk.

Ik ga er dan ook heen om me te amuseren, nieuwe mensen te ontmoeten, nieuwe dingen te leren en pintjes te drinken.
Anderen gaan er blijkbaar ook “werken”.
Werken. What’s in a name….

 

Oh mijn god!
Net met Picasa eens door de image files van mijn pc aan het bladeren.
Erm. Yeah.
Am I good?
Quoi! 

Amper een dag na mijn artikeltje op Antwerpenblogt (dank voor de hulp bij het posten aan Jeroen!) heeft men in gent de bui al zien hangen. Michel lachte eens hol en nam de handschoen op. Nu ja, opnemen.
Hij weet ons allen te vertellen dat het eigenlijk niet de stad is die’t ’em doet, maar de mensen in die stad.

Volledig mee eens. Mensen maken of kraken de stad. En de projecten die erin lopen.
Maar om dan te poneren dat er in Gent toffere mensen zouden wonen?
Of dat die toffere mensen dan beter kunnen samenwerken en picknicken en al?
Awel, ik geloof het graag. Doe maar van kokeneteke met uw allen daar!

Zullen wij ons wel wat amuseren met onszlef beter te voelen dan de rest van de wereld.
Want Antwerpen is nu eenmaal het centrum van de wereld.

En de rest? Da’s parking!

Vanavond ging het in Mekka (Studio Brussel) over Thuis in de Stad.
Een schoon project om de stad erug sexy te maken. Goed plan hoor. Want steden zijn ongelooflijk sexy.
Er werd gebeld met minister Marino Keulen. Minister van vanalles en nog wat, maar dus ook van stedenbeleid.
Vroeg onze lieve Ruth Joos vroeg de ongetwijfeld brave man (en inwoner van Limburg) in welke stad hij zich het meest thuisvoelt.

Hij zei dat hij én Gent én Antwerpen wel de moeite vond.
Mijns insziens geen slechte keuze.
Ruth speelde echter een ander spelletje.

“Je mag volgens de website slecht smet één stad deelnemen. Welke kiest u dan? Gent of Antwerpen?”

Marinootje wist mevrouw Joos dolgelukkig te maken met zijn antwoord: als Antwerpen bewoonster moest ze het met hem eens zijn dat Antwerpen de schoonste aller steden is.
Zij die het tegendeel beweren, hebben ongelijk. Hoewel, smaken en kleuren en al…

Nu, waar het mij om gaat: er zijn mensen die nogal sterk tillen aan de “bestheid” van hun stad. In Gent zijn ze ruim fanatiek, in Leuven zeer zeker ook. Er waren daar indertijd al wat g-e-schilletjes (zeg: [ge ii schilletjes] zoals in [ii-mail]) rond toen het schoonste websitetje van België werd gekozen op de website van de Standaard.

Tot nog toe hield Antwerpenblogt zich netjes langs de zijlijn wegens niet echt geïnteresseerd te zijn (en een lager maturiteitsniveau te hebben dan gentblogt). Nu liggen de kaarten echter anders.

We hebben namelijk reeds de steun van minister Keulen himszelf!
En dan nog een dijk van een fotowedstrijd waarmee we amper kunnen verliezen!

Daarom: fotografeert u er gerust op los, als u nog eens door onze koekenstad paradeert. Fotoos naar  antwerpenblogt@gmail.com of rechtstreeks naar dé Antwerpse Flickr.

Vrijdag is er trouwens een etentje waar allerlei snode plannen gesmeed kunnen worden! Gna gna gna…

(meer nieuw ongetwijfeld op antwerpenblogt.be)

Ik trek mijn woorden terug: Rawshooter essentials werkt!
Vandaag nog eens geprobeerd en gelijk een koffiemolentje draait het.
Fijn hoor.
Net Picasa ook ernaast gezet en nu worden alle fotoos op de hele PC gezocht.
En dan kan de pret niet meer op: alles van labeltjes en stickertjes voorzien en mits tijd en middelen eens wat op dvd branden. Dat er opnieuw wat plaats komt op de harde schijf.

En dan eens iets van Linux proberen, want mijn bakske begint zowaar nogal traag te draaien bij tijden (en intensief gebruik van én Photoshop én Firefox én Outlook én Dreamweaver én muziekskes spelen…). En naart schijnt is dat met linux opgelost (wegens geen photoshop maar Gimp en geen Outlook en geen dreamweaver).
Maar da’s toekomstmuziek.

Morgen eens kennismaken met de toekomstige huisgenoot en nog een snaar het toekomstige huis kijken. Jep, toekomstig. Schoon vooruitzichten, nietwaar?!

Vrolijk Pasen!

Maar verder: zever.
Van de week op aanraden van michel in RAW beginnen trekken. ‘t Zal allemaal wel goed zijn en al,maar niet echt iets voor mij: Nieuwe programmaatjes installeren kan mijn pc niet aan…
En nog: nieuwe uitdagingen die tijd kosten zijn momenteel ook niet aan mij besteed. Druk en meer.

Wel plannen!
Laptop, nieuwe lenzen, iPaq, appartement, archief en kasten en al.
En boeken lezen.
En een uurwerk met 30 uur in een dag kopen….