Standard

Elke werkdag ben ik een uur of twee onderweg. Minstens. Want bij tijd en wijlen (en werken in Kontich, accidenten op de ring (Brussel dan wel Antwerpen) en het verwijderen van bruggen op de Singel) durft de tocht al eens wat langer te duren. Tot een enkele reis van twee uur of, in het meest extreme geval, langer.

Deze uren zijn echt verloren tijd. Dat vind ik toch. Ik kan wel naar de radio luisteren of al eens een cd’tje opzetten, maar echt zinnige dingen doe ik niet.
Ik heb dan uiteraard wél veel tijd om na te denken.
Maar wat zijn gedachten als er niets mee gedaan kan worden.
Even heb ik geprobeerd om wat dingen op te nemen op de mp3-speler(sinds kort heb ik er twee op zak, zodat ik er eentje kan uitdelen mocht het nodig zijn) maar dat bleek geen goed idee.

Dingen die ik opneem zijn meestal niet echt helder. Niet van klank, maar ook zeker niet van ordening.
Jammer.
Daarom een kleine vraag aan de lezer: Wat kan men aan nuttige activiteiten doen in de auto? Zonder het verkeer, en mezelf niet in het minst, in gevaar te brengen.
Iemand?

Standard

Luc Zeebroek in de parochiezaal van Meer!
Ik heb de man ooit gezien tijdens een comedynight in de Arenberg.
Spetterend? Neu. Niet echt eigenlijk. Een beetje zoals zijn tekeningen in Humo: geschift. Maar dan op een “aparte” manier.
Niet echt mijn soort van humor, maar het kan maar meevallen.

Meer benieuwd ben ik naar de Comedy Cadetten. Zij verzorgen de aftershow in de Mussenakker. Ik had nog nooit van de mannen (m/v) gehoord, maar lachen is gezond!

Standard

Avondprogramma: der Untergang.
Goeie prent, heerlijk deutsch!
En dat dat een schone taal is.
Vooral als je ze kan roepen (der Schmetterling!) of in pornofilms (jawhol Heinz, jawhol! Schpritzen Sie in mein Gesicht!)

Genieten, dat wordt het.

Standard

Long time no see, long time no say.
De Steven zit nu reeds sinds februari in Londen een stage te doen in london.
Goe bezig, de kerel.
Echt ne krak eigenlijk. En lef en al. Vanalles wat ik niet heb of toch in elk geval niet etalleer.

Ach, als’t’em maar een schoon verlof heeft aldaar. En een contract. Of iets.

Standard

In mijn geval klopt het wat Michel zegt.
Bij mij is het inderdaad de lente die wat in het bloed sluimert.

En de ontelbare bezigheden tussen 18u en 06u.
Feestweekends blijven meestal niet beperkt tot weekends: de naschokken zijn voelbaar tot het weekend dat daarop volgt. Zo ook weer nu: vier dijken van koortsblazen (herpes simplex) op de lippen. (foto’s volgen tegen de avond).

Maar nu dus weekend: rust.
Vandaag al een brunch achter de kiezen (Lunchbox te Antwerpen), vanavond filmke zien of iets en morgen naar Kamagurka.
Zondag Paasdag en maandag tweede Paasdag.

Ik kijk er al naar uit!

Standard

Gisterenavond is ons ChiroFeestWeekend uit de startblokken geschoten.
Dolletjes en al. Met een stevige wandeling, spek en ei, pannekoeken, jenevers en Leffe.
En meer moet dat niet zijn!
Ondanks het eerder gure lenteweertje, was er toch een honderd mensen op de been om onze kas wat te spijzen (en daar gaat het tenslotte om!). Waarvoor reeds dank!

Vanavond wordt er gedanst. Gedanst gedronken en gedanst.
Op een traditioneel chirobal dat zoals altijd en overal een feest belooft te worden.
En veilig, want ik ben één van de securiteitsmensen.
Be aware!

Morgen zondag: kippenfestijn! Spektakelnamiddag!
Eerst lekkere gebraden kippetjes eten met frietjes, groentjes en appelspijs om daarna te genieten van een nooit gezien spektakel: vier ploegen van vijf die strijden om een beker. En strijd zal er geleverd worden: klimmen rennen lopen springen vallen en weer opstaan!

En morgenavond: uitgeteld.
Maandag verlof.
Mmmmh.

weekend!

Standard

Het weekend is begonnen!

Een lang weekend, hoe heerlijk kan dat zijn?
Vooral omdat morgen een rustdag wordt (een paar uurtjes naar de sauna en al) en we een appartementje gaan bekijken. Een echt schoon appartementje.
In de Schoytestraat, midden in’t stad!
Heerlijk.

En morgenavond wordt er op leidersweekend vertrokken: twee dagen afzondering om een feest van elf dagen en tien nachten in elkaar te boksen. HET KAMP!
Met dertien confrators zullen we ons naar het schone Okselaer begeven. Nee niet te voet (ht ligt wel in SCherpenhuvl, maar kom), er zal zowieso al genoeg afgezien worden (des ochtends bij het krieken der dageraad).

En Michel en Sandra hebben er een dochter bij!
Proficiat!

Standard

Vrijdag een DVD van Brainstore aangekregen.
Brainstore is een IdeeënFabriek. Er worden daar dingen bedcht, uitgetikt en verkocht. Heerlijk!

Maar vooral iets voor de rijkere medemns: want dat dat kost!
Mijn volgende job heb ik al gekozen, bij deze!

T-R-U-T

Standard

Ik hoopte ooit dat er echt veel erlijke fijne en betrouwbare mensen waren in de wereld. Tot een uur of twee geleden dacht ik nog steeds zo.
Ik was er echt van overtuigd dat mensen ter goeder trouw handelden. Zo ook gisteren toen de dame van ons appartement ons liet weten dat ons contract op tekenen na in orde was. Zo net een sms (!) gehad dat “een vriendin” plotseling de niet te onderdrukken drang voelde om ons appartement te huren. En dat die trien dan nog de voorkeur gaf boven ons… DJU TOCH!

Of zijn wij gewoon naïef? En zijn mensen eigenlijk niet zo eerlijk als wij? Of als wij geloven?
Da’s dan wel spijtig, denk ik in mijn hoofd! Trut.

Decisions are to be made…

Standard

En dat we besloten hebben!
Als we gevraagd worden, doen we het! Zo spraken we in de vooravond. En net kregen we het verlossende sms’je: donderdag wordt alles geregeld!
ZALIG!!!

350 EURO, nog wat kosten zoals gas en elektrik en tv en internet en al. En wat we dan hebben? Een appartement. Twee slaapkamers, een grote living, een coole keuken, een berghok voor fietsen en vuilbakken, een badkamer met douche en toilet (en proper, jongens toch) én een fancy buurt. Rustig en al. En veel parkeerplaats overal. En bij alle invalswegen in de buurt: ring, singel en leien. En het centrum? 15min met de benenwagen, een minuutje of vijf met de fiets en minstens evenlang met de voiture…

Ingang vanaf 1 april. Da’s nog keilang en al… Ni! Volgend weekend is’t jandorie al zo ver…

Huisje Weltevree

Standard

Half elf en een zeer geslaagde avond achter de rug.
Tegen de vijven met Tommy afgesproken, wat huisjes gekeken op tinternet en dan ook maar eens gebeld. Gebeld voor een huis (jep, geen appartement!) met twee verdiepingen en evenveel slaapkamers. Netjes proper en rustig.
Te rustig eigenlijk. En of we dat zo alstublieft ook konden houden en misschien zelfs verbeteren.
Misschien wel ja.
Dan maar eventjes wat verder gedrenteld en nog wat rond gekeken. En gevonden!
Een dijk van een appartement, twee slaapkamers een grote living een fijn keukenske en een badkamer-douche-toilet. En een fietshok met ruimte voor vuilbakken. En voor zo goed als geen geld! Joechei! Vandaag ons ja-woord voicemail en sms-gewijs doorgegeven, donderdag meer nieuws…
Fingers crossed!

Standard

Zondagavond.
Nog een valies vullen met het kampeergerief, lekker slapen en morgen vertrekken voor een weekske Antwerpen. Een hele week in het kot van Madam slapen en wonen en al.
Kwestie van ‘s avonds wat tijd te hebben om huizekens te gaan bekijken.

Want deze week moet het gebeuren!
En anders volgende week wel…

Maar een hele week weg, houdt ook een hele week weg van mijn pc’tje. Nu mag ik gelukkig wel de laptop van Madam gebruiken, maar die is niet echt gecustomiseerd naar mijn normen. Geen e-mailapplicatie die geconfigureerd is, geen Firefox, geen… En dat gaan we daar ook niet opzetten.
Privacy en eigen inrichting en alles: respect hebben we daarvoor.
Maar dus John Haller’s website nog maar eens aangesproken. PortableApps: Firefox, OpenOffice, Thunderbird en Gaim. Dat moet volstaan voor deze week.

Maar nu: inpakken!

Weekend!

Standard

Vanochtend om kwart voor zeven (op de Brusselse ring) nog snel eventjes met Hanne gebeld. De arme duts moet een hele week naar Spanje. Schoolreisje. Een paar dagen Madrid, een paar dagen Bilbao. Schandalig eigenlijk: wij gingen hoogstens naar turnhout. Of wandelen op de Kalmthoutse hei. Of bier drinken bij Palm.
MAAR! het weekend is dus aan mij! Feest!

Vanavond vergadering met de trezebezen van de dameschiro. En natuurlijk ook met de rest van de ventjesleiding. Plezant? Not at all, geen zak goesting ook van mijnentwege. Niet dat de collegae van de Chiro daar iets aan kunnen doen, ik heb gewoon geen zin in vergaderen: wederom formeel gedoe en zitten en al.
Daarna een pintje drinken en op tijd de tram in. Kwestie van wat slaap in te halen…

Zaterdag minisponsortocht, kapper, voetbal en cantus. Jawel, cantus. Zangstonde en pilsgedrink. Zeer plezant, zeer lang geleden ook. Er is een tijd geweestd at er twee cantussen per maand in mijn agenda stonden, maar dat was in het eerste jaar der studiën: cantus van 19u tot een uur of 2, dan een kebabke steken en dan naar een feesje… tot het ochtendgloren, wel te verstaan. Tegen kwart voor negen dan in de les zitten en tot 16u doorgaan met de slimme uit te hangen… En ‘s avonds weer van’t zelfde. Zalig!
Maar nu gedaan…

En zondag: CHIRO! Feest van twee tot vijf! Spelen gelijk een snotjong!
Nah.

En volgende week?
Een weekje Antwerpen. Want nu de madam weg is, mag ik haar stulpken gebruiken. Voor de overnachtingen en alles. En als uitvalsbasis om appartementjes te gaan bekijken. Want dat ik in Antwerpen wil gaan wonen. In een loft van 180m² met een badkamer en een wc en vanalles. Maximum huurprijs? 400 euro. Iemand een idee?!

Standard

Peking express.
Vorige week in slaap gevallen, vandaag een betere poging…
En morgen nogmaals zwaar loos gaan tussen 7 en 19u! Caffeïne zal mijn maatje zijn, alsook de “choco-de-luxe”!

En zaterdag: bestellinkje plaatsen alhier denk ik….
Want zulk een minilavalampje op USB is de max!
Dan worden de USBpoortjes op’t werk toch nuttig gebruikt…..