Fiets – jeansbroek: 1-0

IMG_2300
Standard

MAAR!
Er wordt teruggevochten. De jeans van weleer is niet meer, maar er is andere jeans.
Elk half jaar opnieuw.
Een broek per half jaar, ik vind dat veel.
Niet meer dankzij mijn Rapha jeans.

Serieus. Een jeans, de meest stevige én maatschappelijk aanvaarde broek (gaan werken in een leren broek?!) tot op de draad verslijten op, ocharme, zes maanden?
Zotjes.
Vroeger was dat niet, dus het moet wel te maken hebben met het dagelijks naar’t werk te fietsen.

Mijn zadel is kapot, dacht ik.
Mijn fiets heeft ergens een haakje en daar schuurt het te hard.
De jeans heeft afgedaan, was een andere gedachte. Auwtsj.
Als je, zoals ik, veelal rondhost in alleen een jeans en een t-shirt, dan heeft het wegdenken van de jeans best een grote vestimentaire impact.

Nee.
Er moest een andere oplossing bedacht worden.

Rapha jeans

En toen stond daar Rapha.
Fietskledingsmerk voor de modebewuste wielertoerist.
Maar nu niet alleen voor het obligatoire rondje met de zielsgenoten op zondagochtend, nee nee: voor elke dag. Om mee naar’t werk te rijden.

Goed.
Ik was een beetje sceptisch. Na vijf jaar met de fiets gaan gaan werken en jaarlijks twee jeansbroeken mogen weggooien kan dat ook wel. Ik vond mijn sceptisme onderbouwd.
En toen probeerde ik een jeans van Rapha.
Om mee te gaan werken. Ik had een paar weken voordien nog een andere gekocht van een bekend merk en dat was perfect om de vergelijking aan te gaan.

Een half jaar lang week om week (ongeveer).
Met een voor mij erg verrassend doch door Rapha voorspeld effect.
De andere jeans passeerde vorige week langs de kleermaker. De Rapha jeans was nog steeds als nieuw. Lichte tekenen van verkleuring, maar verder niets.

Water- en vuil afstotend.
Stevig.
Stretch.

Zelf noemen ze het de City Riding collection.
Ik kan dat niet ontkennen: ik rij ermee door de stad alsof ik de Tour de France rij.
En vooral: niet kapot na een half jaar.

Strak.

Waar het spreekwoordelijke schoentje aan mijn billen wringt: Rapha is een Italiaans merk. En mijn billen zijn niet van Italiaanse makelij. Nee, mijn bovenpoten zijn van Vlaamse klei.
Stevig en van stavast.
En dus moet ik mijn Rapha jeans minstens drie dagen dragen voor ze écht goed zit. Maar dan zit ze ook wel goed voor de komende maand.

Hoe doe jij dat, fiesten en jeansbroeken dragen?

Director of operations

Untitled design
Standard

Aka: moms.
Moeders.
Mama’s.

Ik heb er een hoopje en binnenkort zit er hier thuis ook zo eentje.
Een echte, op en top, reuzegoede moeder.
Trost is nu al mijn deel en dat gaat alleen nog maar stijgen.

De mensen bij CardStore grepen de kans aan om een fictieve vacature uit te schrijven. Een job waarin je nooit gerust bent, geen vakantie hebt en alles moet laten vallen voor “the associate”. Geen verlof en vooral: geen wedde.

Maar ge krijgt er zoveel liefde voor terug!

YOURLS

DSC02369
Standard

Urls, het internet hangt er vol mee. Precies spinnewebben.
Want laat ons eerlijk zijn: niemand onthoud een url als deze:

 http://blog.wann.es/?utm_source=blog&utm_medium=wann.es&utm_campaign=yourls

En daarom heeft er een slimmerik de URLVERKORTER uitgevonden.
Ge kent het al hoor.
Ge gebruikt het geregeld, daar ben in zeker van.

http://youtu.be

http://fb.com

http://t.co

http://bit.ly

Ik heb nu YOURLS, Your Own URL Shortener geïnstalleerd.
Omdat dat kan.
Omdat ik nog eens iets wilde proberen.
En euhm, omdat dat cool is, om een eigen url shortener te hebben. Wat de rest ook zegt.

De bovengenoemde url wordt dan:

http://wann.es/s/5

Cool, right?