Impressies van Wannes

Power to the dot!

25/01/2012
by Wannes
2 Comments

Wachten op tram 3

De laatste rechte lijn naar de 30 is ingezet. Een jaar om nooit te vergeten, weeral.
Het wordt schitterend, daar zal ik zelf en mijn omgeving serieus aan bijdragen.
Of dat dat erg is, om ouder te worden?
Ik denk dat niet.

Ik weet van niet.
Alles gaat beter, alles komt goed en alles loopt gesmeerder dan ooit.
En mijn omgeving doet daar stevig aan mee!

U zijt allen enorm bedankt om mij al 29jaar te dulden en  te verdragen.

Maar wachten op tram 3?
Ik dacht het niet!
Rock!

24/01/2012
by Wannes
0 comments

myShopi: winkellijstjes zoals het hoort

Een tijdje geleden hoorde ik van Jan Seurinck een tip op de Tech45 Podcast over myShopi.
Zowel voor Android, Iphone als Windows7 phones.
Ik had dat, mijn lief heeft dat en dat gaat onze toekomst echt nòg beter maken!

myShopi – de boodschappenlijst voor iedereen

Selecteer artikelen via foto’s

Bekijk de winkelrekken en selecteer de producten die je nodig hebt. Of tik een naam in en je krijgt onmiddellijk auto-zoeksuggesties.

Database met vooraf ingevoerde artikelen

Meer dan 1.300 basisartikelen werden reeds ingevoerd (bvb. melk, brood, enz.). Je kan deze database zelf verder aanvullen met andere eigen artikelen van jouw keuze.

Rangschik je aankopen

De artikels worden ingedeeld per productcategorie of rubriek, net zoals in de supermarkt.

Meerdere lijsten

Maak meerdere boodschappenlijstjes naar gelang jouw gewoontes; per winkel, per persoon, enz.

Historisch overzicht

Artikelen die opduiken in jouw boodschappenlijsten worden bijgehouden, zodat je ze makkelijk kan toevoegen aan nieuwe lijstjes.

Email

Stuur jouw boodschappenlijsten door via email; om ze te printen of te delen met anderen.

Maak nota’s

Voeg nota’s toe of vul de specifieke hoeveelheden aan.

Nuttige info’s

Tips en trucjes om slim te consumeren: bvb. seizoensfruit en -groenten.

21/01/2012
by Wannes
0 comments

Zefa Vos-De Loore Raeymaekers

Hoogstraten, dat is een stad.
Toch zeker in de officiële titel. En dat heeft mijn grootmoeder (die ik deel met nog een heleboel kleinkinderen, natuurlijk) in de woelige jaren tachtig bewerkstelligd.
Goed gedaan Moeke!

Twee nieuwe ereburgers voor Hoogstraten – Gva.be

Zefa Raeymaekers en Jos Bruurs zijn onlangs uitgeroepen tot ereburgers van de stad Hoogstraten. Deze twee zijn de eerste ereburgers sinds deken Lauwery, en dat is alweer geleden van vóór de fusie in 1977.

Sinds het nieuwe reglement op de gemeentelijke onderscheidingen vorig jaar werd goedgekeurd, zijn er twee voordrachten voor het ereburgerschap van de stad Hoogstraten ingediend. Zo werd mevrouw Zefa Vos-De Loore Raeymaekers als ereburger voorgedragen door Jef Schellekens, voormalig hoofdredacteur van De Hoogstraatse Maand, en Jos Bruurs door Johan Ooms, voorzitter van de Heilig Bloedstichting.

Zefa Raeymaekers, geboren op 11 september 1922 in Retie, was een gedreven journaliste voor onder meer Gazet van Antwerpen en dichteres onder het pseudoniem Rita Reene. Ze was bovendien jarenlang volksvertegenwoordiger voor de CD&V in de Antwerpse Kempen. In deze hoedanigheid heeft zij er mede voor gezorgd dat Hoogstraten sinds 1985 de titel van ‘stad’ opnieuw mocht voeren. Dit gaf en geeft Hoogstraten een zeker prestige naar de buitenwereld, waarvan we toeristisch en economisch de vruchten plukken.

16/01/2012
by Wannes
0 comments

Parijs: de tips

Drie dagen Parijs, twee nachten in Holiday Inn La Vilette dankzij de Flair. Viersterren voor de prijs van een budgethotel: 66euro per nacht.
Wij namen ook twee keer ontbijt op de tiende verdieping met een heerlijk uitzicht over het park. Alles samen: 180 euro.
Een geweldig hotel voor niet zo heel veel geld. Dank u Flair!

We splitsten de stad op in drie dagen zodat we niet teveel plannen maakten: tijd voor hapjes en drankjes en wendingen van het moment zijn erg belangrijk, vinden wij. Belangrijker dan het dichten van culturele gaten, in elk geval.

Op zaterdag bracht een wandeling ons door La Vilette. Mooi, gezellig en ideaal voor lopers. Het wetenschapsmuseum lieten we links liggen, net als La Géode. We namen de metro (kies voor een carnet van 10 kaartjes voor 12,70euro ipv voor een dagpas: je neemt heus niet zó vaak de metro) naar het centrum om even bij La Fayette binnen te gaan. Chique gebouw, minder coole winkel. Kookwinkel E. Dehillerin was daarentegen wél onze meug: alles voor de professionele hobbykok. Echt alles.

We besloten de dag aan Montmartre. Een kleurige bar (Le Soleil de la Butte) voorzag ons van warmte en een glas wijn, de gratie haalden we in de Sacre Coeur. Vooral het uitzicht over de Lichtstad sprak, wederom, boekdelen.
Wij kozen een Italiaans restaurant met zowat de beste pizza die we ooit aten: Alice.
Heerlijke wijn, de allerbeste mouilleux.

En daarna rap rap naar huis door de vrieskou.
Om nog iets in de bar van’t hotel te gaan drinken. –> die was dus dicht, in’t weekend…

Zondag de markt “Marché Richard Lenoir” gezien aan de gelijknamige boulevard.
Coole markt, een beetje als de vreemdelingenmarkt op zaterdag in Antwerpen, maar dan in’t Frans.
Daarna de Place de la Bastille rondgewandeld, ons afgevraagd warvoor dat beeld in’t midden dient en verder naar’t Voskesplaain.
Place des Vosgues, officieel.

Weer verder langs de Seine, Ile de la Cité met zijn kerk van binnen en van buiten en al die toeristen er rond.
Big up for Paris: overal openbare toiletten.
Van die propere, waar ge geen geld voor moet betalen.
Daar kan Patrick Janssens nog iets van leren!

Snel naar binnen in de Conciergerie waar kinders tussen 18 en 25 gratis binnen mogen.
Charlotte dolgelukkig, ik voelde me even een oude aap.
De films die binnen het hele verhaal vertelden deden dat goed en de poppen illustreerden het gevangenisleven.
Op een klein uurtje heb je’t gezien.

Dan, voor mezelf, het hoogtepunt van de dag: het Louvre.
Ik was daar nog nooit binnengeweest, maar nu dus wel.
Geen volk dat stond aan te schuiven (25 mensen, da’s geen volk, tenzij in uwe living) en ook hier: kinders tussen 18 en 25 van de verniet.
Gelukkig zijn wij twee volwassenen die de opportuniteiten en lief en leed delen, dus dat kwam op 5 euro elk.
Mona Lisa? Gezien. Venus van Milo? Gezien.
En nog een heleboel omringende werken.
Een anderhalf uur rondgelopen en dan maar weer naar buiten: dat gat in de cultuur mag er nog wel een beetje blijven.

Los door de Tuillerieën naar de zuil aan La Place de La Concorde om daar de metro in t e duiken naar Quartier Latin.
Om pinten te gaan drinken en Grieks te gaan eten en met gezellige mensen te babbelen.
Ze Bar, voor de halve liters Delirium.
La meteora, voor heel lekker Grieks voor heel weinig geld (34 euro, drie gangen, twee personen, vin/eau inclu.)
Heerlijke afsluiter.

En dan was er nog maandag.
Met weer een fantastisch ontbijt op het tiende, een checkout en achterlaten van de koffers, de Arc de triomphe, de Eiffeltoren, de Champs Elyzées.
En een rustige treinrit later waren we thuis.

Totale kostprijs (vervoer, verblijf, versterking van de innerlijke mens) voor dit grapje: 250 euro per persoon.
Veel geld, maar niet voor wat je er voor terug krijgt. Vind ik.
Of kan dat beter?

09/01/2012
by Wannes
0 comments

Ongeadresseerd drukwerk

Het vliegend heen en weer krijg ik er van.
Reclame waar ik noch een andere bewoner van ons appartement om heeft gevraagd.
“Mark as Spam” lukt nog niet aardig en de bezorgers lezen steevast over de sticker “geen ongeadresseerd reclamedrukwerk” heen.

Een aantal weken geleden liep ik bijna rood aan en stond ik op het punt om de deur open te trekken en de spammer eens duchtig mijn gedacht te zeggen. Dat morgen heel de straat weer versierd zal zijn met zijn rondgestrooide boekjes. Dat er  een duideijke sticker op de deur hangt en of hij zijn rommel alstublieft weer wil meenemen of het ter plaatse zal mogen opeten.
Vorte, achterlijke rotzak!

Maar toen ik de deur opende en de man zag staan, dacht ik heel nel iets anders.
Hij trok net op tijd zijn handel terug en ik vroeg beleefd of hij het wilde meenemen.
Een beetje gebrekkig Nederlands, wat onverstaanbare woorden en een kruimelig Engels met excuses.
Dat het zijn enige jobje was.
Dat hij de stickers niet kon lezen.

Dat het begot een zielig tafereel was, die volwassen veertiger uit een Afrikaanse natie, lichtgrijzend aan de slapen.
Ooit een trotse mens, nu een zielig hoopje bezorger.
Boodschapper. De pianist uit het spreekwoord.

En ik, ik trok al mijn slechte gedachten in en zag de meneer afdruipen.
Op weg naar een lege kar en een klein loontje.
Om zijn ongetwijfeld bloedjes van kinderen toch een beetje een fijne vakantie te bezorgen.