Den driemaander

Truus drie maanden
Standard

Lieve Truus

Ineens is het zover.
Je bent officieel een driemaander.
Van weerloos, heel af en toe huilend dan wel lachend, ben je veranderd in een uiterst alert wezentje dat kraaiend van plezier de dag doorkomt.
‘s Nachts slaap je netjes door, zoals we dat graag hebben, ‘s morgens ben je de afgelopen week constant wakker nét wanneer ik moet opstaan. Perfectie is je niet vreemd.

Flessen drinken, nòg harder spetsen in bad en heel de dag door lachen. Proberen de dingen te grijpen en te begrijpen. Niets dat beweegt dat je niet gezien hebt. Een echte FoMo. Niks willen missen en bij alles bij willen zijn.
Klink bekend. Als dat betekent dat jij ook een enorm fijn gezelschap wordt later, kan ik daar alleen maar blij om zijn.

Ja, Truusje.
Het is al plezant geweest, de afgelopen maanden.
Naar zee, gaan wandelen, terrasjes doe, schaterlachen op het grote bed.
En soms ook minder plezant, maar daar heb jij niets van beseft.
Nee, geniet jij nog maar een hele tijd van je eigen coconnetje. Liefdevol opgeborgen in ons gezin.
Want dat zijn we nu. Een gezin. Voor echt.

Wanneer het tijdelijke het eeuwige wordt

Truus op bezoek bij Vava en Moemoe
Standard

Ondertussen een week geleden liet je alles wat het was.
Een week geleden stonden we vandaag met allemaal rond je bed. Erg bedroefd en toch ook een beetje opgelucht. Geen onderzoeken meer, geen transfusies. Alles in rust en stilte opgelost.
Goe gedaan vava.
Topkeirel!

Een paar weken geleden passeerde ik nog met jullie eerste achterkleinkind. Blij als een klein kind toen ze op je schoot zat en naar je lachte. Geweldig trots zoals alleen overgrootouders dat kunnen zijn. Een heerlijke zondag was dat.

Nog maar net geleden gingen jullie met alle kleinkinderen naar zee. En dagje uitwaaien. Een dagje gelijk vroeger. Diezelfde week brakten jullie nog heel de stad af. Een misviering meer meepikken voor de mennekes die daar niet gingen geraken op Moederdag. Omdat je dat belangrijk vond.

Ik herinner me als gisteren dat je op donderdag steeds wist wat de voetbaluitslagen van de jeugd in, gotbetert, Meer waren. Dat je elk krijswoordraadselwoord kon vinden en wist uit te leggen. Dat je wist welke ijsheilige er wanneer kwam en waarom er een bepaalde naamdag speciaal was voor iemand.
Dat wij eigenlijk naamgenoten zijn, via de ondertussen al een hele tijd heilig verklaarde Johannes De Doper.

Dat ik postbode petten in mijn verkleedkoffer had liggen, eerst met weinig gouden biezekes, later met meer. Gewoon, omdat je toen opklom maar wel nog steeds je petten doorgaf.
Dat je mijn lievelingsknuffel maakte en lappen op mijn broeken naaide. Tot voor kort nog hamerde dat ik een zadelhoesje moest kopen om mijn jeans te sparen. Maar dat je er ook niks mee inzat om ze te fiksen.
Dat je vava was. Gewoon, omdat dat zo was.

Dat je het twee jaar geleden niet nodig vond dat wij voor de Kerk zouden trouwen, omdat we daar eigenlijk nooit komen. En dat je wel zo blij was dat we wel op het Schoon Verdiep trouwden. Een pracht van een dag, trouwens.

Dat jij Krols heette en ik De Loore heeft nooit een rol gespeeld.
Dat we geen bloedbanden hebben, is nooit een probleem geweest.
Gewoon, omdat dat zo was.

En nu, nu is’t niet meer.
Niet meer voor echt, want eigenlijk is’t nog wel.
Voor altijd.

Crossfit: kom eens kijken

CrossFit day 2 634
Standard

Soms vragen de mensen mij iets. Hoe het gaat, dat ook, maar ook naar het hoe en waarom van Crossfit. Wat dat dat precies is.
Wat ge dan moet doen en wat dat te maken heeft met oermensen en vlees eten.
En of ge daar echt compleet zot voor moet zijn.

Helemaal logisch.
Of toch minstens herkenbaar. Want toen Danny me een jaar of drie geleden introduceerde in deze verslaving, had ik dezelfde vragen. Alleen was ik iets heviger en minder afwachtend en ging ik er gewoon voor.
Soit.

Zaterdag kan je gerust eens komen kijken. Eens kijken zonder zelf te moeten zweten. Kijken en roepen. En juichen en verschieten van tot wat een mens in staat is. Met gewichten sleuren, springen, lopen, zwieren aan een bar.
Kom eens zien.

Diamond Partner Throwdown – 23 augustus 2014

Het is zaterdag namelijk de Throwdown.
De Partner Throwdown.
Pardon?
Jep, wen er maar aan: crossfitters hebben voor alles eigen woorden. Box speak, so to speak.

Throwdown

Een Throwdown, dat is een wedstrijd. Iedereen doet een aantal WODs (workout of the day) en krijgt daar punten voor. Ofwel omdat ze het snelst zijn, ofwel omdat ze het meeste rondjes hebben gehaald of omdat ze het zwaarste gewicht hebben kunnen heffen. En de tweede krijgt dan iets minder punten en de derde nog wat minder en … Ge snapt het plaatje.

Belangrijk bij de Throwdowns zijn de judges.
Andere crossfitters die elke atleet in’t oog houden of ze wel genoeg rondjes doen, zich aan de standaarden houden. Zodat iedereen dezelfde beweging maakt. Elke keer de kin boven de bar. De heupen volledig gestrekt.
Heel erg streng, ook.
Op een Throwdown worden geen bro reps gegeven…

Partner Throwdown

Maar die Partner dan?
Gewoon hetzelfde, maar dan met twee.
En het speciale deze keer? Dat het met gemixte teams is.
Eén man, één vrouw.
En knallen maar.

Ik ben geteamd met mijn ex-team maat.
Ruth.
Gymnastiek en springerig.
Lopen. Burpeemonster.
Hoegenaamd, op het lopen na dan, mijn tegenbeeld.

Het wordt spannend.
En ge kunt er een serieus goed beeld opdoen van wat crossfit is.
Kom maar af. Eens lachen, eens verbaasd zijn.
En dan moet je achteraf niet meer vragen wat Crossfit nu eigenlijk is.

 Crossfit Antwerpen

Crossfit Antwerpen vind je in de Lamorinièrestraat 161.
In, duh, Antwerpen.
Gewoon binnenlopen en het lawaai volgen!

Het wordt spannend.
En ge kunt er een serieus goed beeld opdoen van wat crossfit is.
Kom maar af. Eens lachen, eens verbaasd zijn.
En dan moet je achteraf niet meer vragen wat Crossfit nu eigenlijk is.

Ons team treedt aan om half tien, elf uur en één uur.
En, mits overweldigend goed, ook om drie uur voor de finale.
Ik hoor u wel roepen!

Google Music Timeline

Screenshot 2014-08-18 20.05.08
Standard

Die van Google weten alles wat er gebeurd.
Ze weten ook wat wij tof vinden en omdat ze àlles weten, kunnen ze daar ook erg mooie statistiekjes van trekken. Coole beans.


Music Timeline

Screenshot 2014-08-18 20.05.08

Dit keer van de muziek door de jaren heen.
Zie hoe stromingen ontstaan en weer uitdoven.
Hoe rock de jazz verdrong.
En kijk gerust in detail hoe trash binnen de metal scene ook best wel wat staaltjes van mooie albums achterliet.

Ik kwam dit tegen via Bart.

Het belang van een goede Facebook cover photo

Facebook Cover Photo Wannes De Loore
Standard

Vanmorgen complimenten.
Op de quasi nuchtere maag, nog nazwetend van een pittige workout.

Seg, uwe Facebook header is mega graaf!

Dat is ook zo.
Maar dat moet eh.
Want een Facebook header kan heel veel zeggen over wie je bent en waar je voor staat.
Denk er dus eens over na.

Wie ben jij?

Naam, adres, bla bla bla.
Als je iemand op café tegenkomt en je geraakt er mee aan de praat en je vraagt niet naar zijn/haar naam, hoe wil je dan dat die persoon jou zal herinneren?
Als de grappige? Als de zeurkous? Als de gortdroge-maar-best-wel-interessante-pee?

Waar sta je voor?

Wat zijn de dingen die jij belangrijk vindt in je leven?
Werken en geld verdienen?
25 Pinten in een uur kunnen drinken?
5km Kunnen lopen in minder dan 20 minuten?

En hoe draag je dat in je vaandel?

Vroeger, in de middeleeuwen, hadden ridders en jonkvrouwen een vaandel.
Persoonlijke blazoenen die vertelden hoe dapper ze waren en hoeveel koppen ze hadden afgehakt dan wel minnaars versleten.
Tegenwoordig is ons vaandel niet alleen hoe we door het leven banjeren, maar ook hoe ons leven er online uitziet.

Facebook Cover Image

Met de Facebook Cover photo is dat heel makkelijk aan te passen.
Tonen wie je bent (met je profielfoto) en waar je voor staat of wat je megagraaf vindvindt in je Facebook cover photo. En nuances in de statusupdates.

Denk er eens over na, maar niet te hard.
Wees vooral jezelf.

Mijn Facebook Cover Photo

Mijn Facebook cover foto komt van bij Holstee.
Ik heb vorig jaar hun manifesto ontdekt en probeer daar nog steeds zoveel mogelijk naar te leven.
Omdat ik dat belangrijk vind.

 

Rusthuizen zonder WiFi

wifi connects us
Standard

‘t Internet.
Broodnodig voor de ene, het verschil tussen een belegde boterham en een droge korts voor de andere. Ik denk niet dat ik “het internet” kan missen.
Rap iets opzoeken, een mailtje sturen.
Chit chat, werken, proza schrijven.
Therapeutisch surfen en goedkopere surfshorts kopen (vanmorgen nog, bij SportsDirect.com).

Nee, dat internet, we hebben dat nodig.
Durf ik te stellen voor mezelf en voor u erbij. Aan zichzelf kent men de halve wereld.
Maar, er zijn kapers op de kust.
Mensen die ons niet van dat internet willen laten genieten.

De situatie

Mijn oudste grootmoeder, 92 jaar, is voor een testmaand naar een super-de-luxe-home. Vroeger was ze de hipste aller grootmoeders met haar Ubuntu laptop, maar na een laatste val werd die wat te zwaar. Hoppa, iPad mini. In het toenmalige ziekenhuis wisten ze er niet goed raad mee, maar na drie keer zeuren mocht ze toch “op de WiFi”.
Case closed.

Niet dus.
Het home waar ze momenteel verblijft heeft WiFi.
Althans, afficheert daarmee. In werkelijkheid is er WiFi op het gelijkvloers.
Jammer dat moeke op de derde verdieping gehuisvest is. En dat de WiFi niet tot daar wordt versterkt.
Schande. We leven toch in 2014, niet?

En dus belde moeke me vanmiddag.
Of ik iets voor haar wilde opzoeken.
Met liefde en plezier, dat zeker.
Maar een mens zijn WiFi ontzeggen, daar wordt word ik slechtgezind van.

Fotocover.be

2014-07-21 14.46.04
Standard

Een hele tijd geleden kwam hij er mee af.
Of ik fotocover.be eens wou proberen.
Goh.
Nee. Want ik heb een HTC OneX+ en dat is net iets te exotisch om fotocovers voor te maken, zo schijnt het. Dus nee, geen cover voor mij.
UPDATE: Momenteel zijn er wel meer modellen mogelijk, precies.

Tot ik bedacht dat ik natuurlijk wel een fotocover voor (de iPhone van, ik doorzag net op tijd uw flauw mopke) mijn vrouw kon maken. Met een foto van principessa De Loore, natuurlijk.
Zo één van die eerste lachjes die we konden vastleggen.

Zo gezegd zo gedaan.
Fotocover.be opengedaan, foto geüploaded, geschikt en gecropped en besteld.
Easy.
Peasy.

Maandag gemaakt, woensdag geleverd.
Gewoon in de bus, met de post.

De éénmaander

ic1dX3kBQjGNaPQb8Xel_1920 x 1280
Standard

Hey lieve Truusje

Een volle maand en een dag of twee. Da’s al best lang hoor, dat je hier bent.
Je hebt al een heleboel knuffels gekregen, mensen gezien en pampers versleten. De eerste pakjes passen al niet meer, want je groeit als kool.
Je bent alerter dan de eerste week, je herkent stemmen en je wordt rustig van de draagdoek.

De Tricot Slen is al meermaals een redding geweest als je eens niet wil slapen. Want we moeten daar eerlijk in zijn: je slaapt best goed. Je bent dan ook een erg braaf meisje. Je huilt zeker niet veel en als je wakker bent, ben je bijna altijd goed gezind.

Sinds deze week heb je ook interesse voor de mobiel van Winnie de Pooh en de speeltjes van je speelmat. Glimmen van trots, dat doen we.
Want echt, je bent zo goed.
Niet voor niets Truusje de wereldkampioen. Roald Dahl had het gewoon mis toen hij zijn boek over die andere wereldkampioen schreef.

Verantwoord vlees eten

10171682_783924211625193_8697320749587471555_n
Standard

Tussen collega’s gaat het al eens over andere dingen dan ‘t werk. Zo ook van de week. Collega R, notoir rockster en sinds enige tijd ook erg bewust aan het leven, had een koe gedeeld.
Hij kocht zijn vlees al langer bij de slager in plaats van uit het vriesvak, maar was sinds enige tijd ook verslingerd aan grasgevoerd rundsvlees.
En nu deelde hij dus een koe.

Ik was direct aangesproken.
Een paar weken geleden werd ik me nog maar eens pijnlijk bewust van de vreselijke voedselcyclus waar ik deel van uit maak als omnivoor. Ik eet namelijk alles, zonder al te veel stil te staan waarvandaan en onder welke omstandigheden en al.
Niet meer.

Ook ik deeleenkoe.be.
Omdat die koe maar pas geslacht wordt wanneer ze helemaal verdeeld, verkocht en betaald is. Omdat die koe goed gras heeft gevreten (en dus veel gezonder is).
Omdat die koe uit België komt en wij onze lokale dealers beter moeten steunen.
Omdat koevlees begot enorm lekker is.

Wij krijgen op 5 juli 10 kilo Bella thuisgeleverd.
Rosbief, rumsteak, entrecote, stoofvlees, hamburgers, gehakt, américain, soepvlees, gepelde biefstuk 1ste keus en gepelde biefstuk 2de keus.
Versneden, vacuümverpakt en gelabeld.
Klaar om verantwoord op te vreten.

Hah!

Vaderschapsverlof

Standard

Van 29 mei tot vandaag.
Een grote roze wolk, met ene paar moeilijke nachten en heel veel vertederende momenten. Een moment van bijna tweeënhalve week. Een familiemoment.
Samen de hikjes opvangen, de boertjes becommentariëren en elke volle pamper met luid applaus en waardering onthalen.

De officiële drie + zeven dagen  werden uitgebreid met twee betaalde vakantiedagen en dat maakte dat we gewoon twee volle weken thuis waren. Twee weken die voorbijvlogen en waarin eigenlijk niets moest. Genieten, dat wel. En een beetje administratie, dat ook.
Maar verder werd er af en toe voor ons gekookt, gingen wij rond een uur of tien slapen en stonden we elke twee uur daarna op.

Maar.
Morgen is het gedaan met de pret.
Dan ben ik vader en moet ik, naast de dochter, ook de rest van de wereld mee in gang gestampt houden. Of zoiets. Eerlijk? Dat gaat niet lukken.
Nu nog niet. Ooit misschien wel, maar de komende week nog niet.
Daarom.
Omdat Truus de norm is.

Daarom.
Lieve wereld.
Geef mij gewoon concrete taken die ik kan afwerken en waarbij ik niet elke vijf seconden wegdroom en de nood krijg om het thuisfront te bellen.
Want anders komt het niet goed, deze week.

Telenet Klantendienst: mega service

Untitled design (2)
Standard

Met het verschuiven van mijn wereldbeeld kijk ik tegen een aantal zaken anders aan.
Niet heel anders, maar toch. Een voorbeeld? De klantendienst van Telenet.
In het verleden kende ik die vooral als automatisch doorverbinden van de ene dan wel andere kiestoon, zoals “bij alle andere klantendiensten”.
Niet bijster positief, dus.
Enter Truus.

Op woensdag 28 mei bestelden mijn vrouw (in volle verwachting) en ik (ook in verwachting, maar dan eerder de platonische versie) een film bij Telenet. In de Teletheek, of hoe het ook mag heten. We betaalden netjes, er was chips en cola en een glas bier voor de vader in spe. Kortom: gezelligheid troef. Goeie film ook, The Dallas Buyers Club.
Of toch: goed voor zover we dat konden zien.
Ook hier: enter Truus.

Na een uurtje film, namen de weeën de overhand. De mama van Truus was de hele avond al wat wiebelig en kon niet blijven zitten, maar te tienen moest een bad soelaas brengen. Film op pauze, glas bier half. Maar geen erg want: we kijken sebiet wel verder.
Om kwart voor twaalf een eerste keer (onverrichterzake) richting verloskwartier, om kwart voor vier in zeven haasten terug omdat Truus er om kwart na vier wel wou zijn.

Tja, daar stond de film dan, met dat halve glas bier.
Jammer, want de dag erna was er geen tijd om naar de film te kijken en toen was de huur termijn al weer verstreken. Moeten we die film opnieuw huren.
Of ergens via via via downloaden.
Pest, cholera. Moeite quoi.

Een klein mailtje naar Telenet (afgelopen donderdag) en een telefoontje (gisteren, op zondag) van Kobe van de servicedesk later was alles in de sjakkos. Een voldoende grote financiële compensatie om de film opnieuw te huren. En dat we onze digicorder mogen gaan ruilen voor een vers model.
Awel.

Ik word daar warm van.
Waarvoor dank.
Job well done, Telenet!

Welkom Truus

geboortekaartje door http://ellenkoyen.be
Standard

In alle hevigheid van een enorm vlotte bevalling bijna vergeten te bloggen over onze kleine spruit. 3kilo200 zwaar, 46cm groot en oneindig mooi en schattig.
Een prinses die haar gelijke niet kent. En ik ben niet de enige die dat dat vindt: ook de mama is er helemaal weg van.

Terecht.
Want de kleine handjes en voetjes, de kleine kreetjes en grote bulderkrijsjes: alles draagt bij aan lieftalligheid. klein maar dapper, en als ge dat niet gelooft nog veel rapper.
Ah ja, om 03u40 zaten we nog thuis en om 04u15 slaakte het kleine wonder haar eerste kreet.
Geboren worden voor time, ons Truusje kan dat.

Truus.
Meer dan welkom en nu al meer dan graag gezien.
Kaka die naar roosjes ruikt, huilbuien die als muziekjes klinken.
Oogjes die schitteren en nachten die nu tenminste ten volle gebruikt worden.
Heerlijk.

Trouwens, lieve wereld, u zijt alvast allemaal bedankt voor de lieve wensen. We zijn ons er van bewust dat we momenteel slechte gastheer en -dame zijn. Maar eerlijk: we don’t care. Alles is relatief en Truus is momenteel de norm. En tot spijt van wie’t benijd: u komt nog niet tot aan haar tenen.
De komende weken en maanden ben je meer dan welkom bij ons thuis, maar laat even iets weten. U weet ons wel te bereiken, niet?

Laat nog maar efkes

GlassTeaPot(withYellowRoses)
Standard

Ze doet dat goed, die prinses van ons.
Negen maanden de tijd nemen en dan gewoon nog even.
Ze pakt haar tijd. Komt pas als het helemaal goed is.
Volgens Meneer Doktoor ging dat gisteren zijn. Althans, dat zij zei hij al in oktober.

Met een foutenmarge van een week of twee, maar dat hoorden wij toen niet.
Nee, wij hoorden alleen: 27 mei.
Niet dus.
Want het is al de 28ste.

Ach.
Zij mag dat.
Want, en dat is het ding,

als ge op een goei wei zit, kunde daar best wel wat langer blijven hangen.

Sebiet aan de monitor om eens te kijken hoe het er mee gaat.
En in de komende dagen zal er dan wel iets gebeuren zeker?

Onder voorbehoud

Josefien
Standard

Het is zover.
Alles wat ik zeg en beloof voor de komende weken is onder voorbehoud.
Ik zet mijn leven niet stop, zeker niet.
Nee, we gaan gewoon verder. De randen van de comfortzone worden alleen niet meer overtreden.
Geen zotte dingen meer, eventjes.

Maar het gaat er de komende weken wel anders uitzien, ons leven.
Want het moment is bijna daar.
Niks Doos van Pandora, maar wel de blijde intrede van onze miniprinses.
En die gaat voor. Op alles.

Dus ook op u en de afspraken die ik met u maak.
Niks van kwaaie wil hoor en verre van iets persoonlijks.
Maar van kwajongen vader worden, daar hoort een kleine transitieperiode bij.
En die kan nu elk moment starten.
Als juffrouw De Loore er klaar voor is, dat spreekt voor zich.

Content Marketing, oedoededa?

Standard

Soms vragen de mensen mij iets.
Hoe het gaat, dat ook, maar ook naar het hoe en waarom van content marketing.
Want hey, ik werk nu eenmaal aan “die zijde van de markt”, met The Social Media Club.
Wij doen dat eh, content marketing.
En dan krijg je van die vragen: oedoededa?

Wat is dat eigenlijk, content marketing?

Content marketing gaat over het vertellen van uw verhaal. Niet door over jezelf te vertellen, maar door te vertellen wat er aansluit bij je eigen verhaal én bij het verhaal van je publiek. Dat “het publiek” uit kleine groepjes of segmenten kan bestaan, is een feit dat zeker is. En andere segmenten vragen om een andere aanpak.

In de praktijk komt het er vaak op neer dat je kennis en inzichten deelt.
Dat je mensen wijst op zaken die bestaan, geschreven en verteld worden en daar al dan niet een eigen mening aan geeft of er uitgebreid tegen in gaat.
Op die manier laat je de rest van de wereld (voor zover je eigen kleine netwerkje de rest van de wereld is) weten dat jij veel weet over dat waarover je wil vertellen, dat wat je interesseert of, no shit Sherlock, dat waarmee je business wil doen en waarmee je geld wil verdienen.

Waarom is dat beter dan iets anders?

Het idee achter content marketing is heel menselijk.
Veel mensen doen onbewust al aan content marketing. Je drinkt ergens een lekker glas wijn, checkt welke wijn dat dat is en volgende keer dat je gasten aan tafel krijgt haal je die wijn in huis. En je vertelt er over. Wij doen dat in elk geval. Omdat wij graag wijn drinken en omdat wij daar graag anderen van laten genieten. Wij staan dan ook te boek als wijnliefhebbers.

Zelf vertel ik graag over WordPress, Crossfit en Social Media.
Omdat ik daar in geïnteresseerd ben, omdat ik daar meer van ken dan de gemiddelde mens in mijn kringetje en omdat dat soms gevraagd wordt.
Wat maakt dat mensen mij gaan geloven en mij daarover aanspreken.

Zonder op te dringen, zonder te forceren.
En dat maakt dat content marketing beter werkt dan schreeuwerige, drammerige prietpraat van traditionele reclame. Het is ook toegankelijker dan traditionele reclame: iedereen die toegang heeft tot het internet, kan er mee weg.

De basis van content marketing is, wait for it: content.
Goede, relevante verhalen, artikels, video’s, infographics, afbeeldingen en columns.
Zelf geschreven of van anderen. En het ene kost al meer moeite / tijd / geld dan het andere.
Want alleen de zon doet haar truukje gratis en voor niets.

Nee, content marketing is niet eenvoudig, niet goedkoop, er zijn geen shortcuts en er is geen niet altijd een pot goud aan het einde van de regenboog. Dat wil nog niet zeggen dat het niet de moeite loont. Content marketing werkt op lange(re) termijn. Het duurt namelijk een tijdje voor mensen zien en beseffen dat jij en niet een ander dé specialist is op het gebied van radiografisch bestuurbare vliegtuigen. Bijvoorbeeld.

Workflow

“Maar waar haal je die content dan vandaan Wannes? Wanneer kan ik dat doen? Ik werk al heel de dag, moet ‘s avonds met mijn kinderen bezig zijn en af en toe moet de riem eraf en wil ik gaan sporten.”
Net zoals elk stukje van de marketing cirkel verwacht ook content marketing een goede opvolging en bijgevolg een strikte en gebruiksvriendelijke workflow.

De eerste stap bestaat eruit om je onderwerpen te bedenken.
Hoe specifieker je onderwerp, hoe beter afgelijnd je niche, hoe beter je aansluiting gaat vinden bij de doelgroep en hoe “gemakkelijker” je dé specialist kan worden.
Specialist zijn in websites is niet zo evident, specialist in WordPress websites in België is al meteen een pak realistischer.

Nu komt het er op aan om de juiste artikels, infographics, video’s,… te vinden.
Net dit is voor veel mensen een mysterie. Waar vind je die?
Zijn er tools om dat te doen? Ter inspiratie of ter beheer?

JA!

Er zijn de laatste tijd meer tools gebouwd dan er liters water in de Schelde zitten. Het is dus zaak om een paar tools te proberen en te kijken waar je je goed bij voelt, wat voor jou werkt en waar je de beste resultaten mee behaalt.

Mijn favoriete tools:

  • Feedly: content verzamelen van sites die je al kent en makkelijk weer delen
  • Zite: op basis van interesses krijg je een boel artikels voorgeschoteld van verschillende websites
  • Flipboard: op basis van bestaande websites maak je een magazine dat je makkelijk op je tablet kan doorbladeren
  • Pocket: wil je een interessant artikel later lezen? Saven in Pocket. Easy peasy.

Automatisatie

Het grote probleem van vandaag is tijd.
Met z’n allen lopen we constant achter de feiten aan, hebben we niet genoeg aan 24 uren en is iedereen altijd en overal drukdrukdrukdruk bezig.
Wanneer vind je dan tijd om ook nog veel te lezen, te filteren én te delen met je achterban?
Hoe kan je dan in hemelsnaam zelf bloggen, artikels schrijven of, beter nog, videoboodschappen opnemen, editeren en delen?

Hier zijn drie pistes mogelijk.

1/ De eigen prioriteiten verleggen

Zelf de boeken induiken en leren hoe het werkt. Zelf aan de slag met content, verhalen en foto’s, video’s, presentaties. Zelf met Storify iets bijeenharken en publiceren.
Gewoon, elke dag een uurtje of twee.

Dat kan perfect. Maar dan moeten er andere dingen schuiven.
Een keuze die je moet maken, net zoals je je auto misschien zelf onderhoud.
Maar “het er wel bij nemen” werkt niet.
Voor niets en ook niet voor content marketing.

2/ Uitbesteden aan een content marketing bureau

Je vertelt wat je wil, waar je naartoe wil en hoe je dat graag wil en je partner in content crime doet het vuile werk. Want content marketing bureaus werken als partners. Betrokkenheid en authenticiteit zijn enorm belangrijk. Reken ook op een stevig budget.

3/ Automatisatie

Het beste van twee wereleden: jij verzamelt content, iemand anders schrijft daar proza rond en jij beslist wanneer het online gaat.
Om hier een workflow voor op te zetten werk je best samen met iemand of een bureau dat van wanten weet. Gelukkig voor de portemonnee gaat het dan om een duidelijk afgelijnde taak: maak een flow en schrijf mijn artikelen wanneer ik dat vraag.

Wil je daar meer over weten?
Geef gerust een seintje!

Presentatie

De presentatie die ik gaf aan de mensen van Musea en Erfgoed van Stad Antwerpen