Vakantie II

Posted on | July 23, 2010 | No Comments

Het werd tijd.
Na een heerlijke week Frankrijk was er het doordeweekse rennen-springen-vliegen-duiken-vallen-opstaan-en-weer-doorgaan voor iets minder dan anderhalve week.
Laatste woensdag hielden we allemaal samen de tradities recht en vierden we dat België nog steeds België is (en hopelijk nog wel een tijdje blijft). Gisteren deed ik eigenlijk niets (ik las een boek, deed een terras, strijkte (streek?) met het nieuwe machien van ‘t liefke en kocht opblaasbaar materiaal) en ging mijn lief voor’t eerst echt werken.

En vandaag?
Vandaag pak ik in voor een verlofke.
Vakantie 2.
Niet twee-punt-nul, want dat bestaat niet echt.

Nee.
Vanavond gaan de Mannen naar het zuiden.
Een kleine tussenstop bij de kindjes van de Chiro die op kamp zijn in Dworp en dan move up to the South!
Le Midi, l’Auvergne. Bref.

Een week in een huis met een zwembad en een sauna.
In een klein dorpje, met 8 venten (waarvan één chef kok en één Jef Voeten).
Kan niet mislukken me dunkt.
Er wordt gegeten, geBBQd, wijn gedronken en geraft.

Ik zeg het u, het wordt een zotte week!

‘t Schijnt dat er in Gros ook en nest Bavaria Babes zit…

Share

Mijn nationale feestdag

Posted on | July 21, 2010 | No Comments

Koffie en boek. En Ray laMontagne.

Share

mè mij kunde lachen eh

Posted on | July 20, 2010 | No Comments

Daar word ik nu gelukkig van zie:

Herwig Illegems, de man die in 'Van vlees en bloed' de rol van buurman Herman vertolkte, krijgt een eigen serie.Illegems neemt niet alleen de hoofdrol op zich, maar schreef ook het scenario voor de serie. Het voorlopig nog naamloze project telt 7 afleveringen en zal in november te zien zijn op Canvas.Volgens Canvas-netmanager Jan Stevens wordt het een eigenzinnig serie.

via Buurman Herman uit ‘Van vlees en bloed’ krijgt eigen serie | zita.

Eindelijk het respect dat hij verdient!

Kempenzonen vooruit!

Share

Open brief aan de burgemeester

Posted on | July 19, 2010 | 3 Comments

Geachte heer Janssen, Beste Patrick

U kent mij niet.
Geen erg: u kan niet alle mensen uit uw stad kennen. Ik begrijp dat.
Dat ik tot uw stad behoor, dat weet u ook niet. Ook wederom: geen erg.
Nee, wij, wij kennen elkaar eigenlijk maar éénrichtingsstraatgewijs: ik u een beetje en dan nog maar heel vluchtig.

Het gaat er mij ook in zijn geheel niet om om u beter te leren kennen.
Of vice versa: wat een gedoe zou het worden als u iedereen zou kennen als goede maten die samen geregeld aan de een of andere bruine kroegentoog gezellig de wereld vebeteren.
Nee, ik heb een paar vragen en suggesties aan uw adres.

Soms, eerlijk gezegd te weinig, maak ik een ommetje door de stad.
Te voet al wandelend of al hollend met sportsloefen aan.
Fietsend op het snelste stadsvoertuig of al trammend.
Ook koning auto komt al eens van stal, al is dat meestal om buiten de stad te toeren.

Om te beginnen: ge zijt goed bezig. Echt.
‘t Stad is de afgelopen 8 jaar (sinds ik hier woon) enorm hard veranderd en, in mijn ogen, met rasse schreden voorwaarts getreden.
Wel, ik vraag mij al eens mijmerend wat af:

• Waarom staan er zo weinig vuilnisbakken in deze stad?
  Een ergernis van zowel mezelf als diverse van mijn mede ommegangers.
  Idee: op elke hoek van de straat eentje.
• Wanneer ik halverwege tussen twee horecastops in plots een hoge nood voel, waar moet ik dan heen?
  Openbare toiletten lijken me geen overbodige luxe voor een stad als Antwerpen, met haar massa toeristen. Dan kan ook het horecasanitair weer gratis.
  Of betaalt u graag voor een plasje?
• Kunnen we, de ultieme democratie in het achterhoofd, geen openbare prioriteitenlijst samenstellen?
  Zoiets waarop we dan allemaal facebookgewijs onze like/dislike op kunnen achterlaten.
  Kwestie van vooral uit te voeren waar om gevraagd wordt. Of zou dat te ver leiden?
• Als we dan toch online zijn, kan er dan misschien ook iets meer van het gevoerde beleid online komen?
  Een plaats om zaken te melden. Zoals verkerslichten die niet lang genoeg groen blijven voor voetgangers, bijvoorbeeld. (aan het kruispunt van het Hessenplein en de Oude Leeuwenrui, ik noem maar een dwarsstraat)

Ik weet wel dat dat allemaal niet makkelijk is hoor, een stad besturen (ik heb al moeite met mezelf en ons gezinnetje van twee) maar zo een beetje kleine dingen aanpassen, dat zou echt cool zijn.

Beste Patrick, mijn hart is een beetje luchtiger.
Geniet van de zomer in de stad en misschien tot aan de één of andere bruinekroegentoog!

Met Antwaarpse Handjes,

Wannes

Share

Decadent leventje

Posted on | July 15, 2010 | No Comments

Wij, wij leven nogal, euhm, decadent.
Niet dat wij niets anders doen dan brassen en zuipen en van alles het duurste moeten hebben.
Nee, dat zou niet bij de persoon van ons beider passen.

Nee, wij, wij leven heel decadent met twee.
Samen plezante dingen doen.
Samen er zijn: met elkaar, voor elkaar en voor anderen.

Want hoewel er mensen zijn die daar geheel en nog wat andere meningen over op na  houden, ik geloof samen met C dat wij samen echt wel beter zijn. 1+1 > 2.
En blijkbaar is dat, zo ontdekte ik vanochtend  tijdens een gesprek met mezelf, redelijk decadent.

We hebben ook wel alles wat ons hartje begeert hoor, daar niet van.
Auto, woonst in het centrum van het centrum van de wereld, internet, telfonie en kabeltelevisie. En ook boeken en cd’s dat het geen naam heeft. En een zetel en ene zitzak.

En beste van al: klapkampeerstoeltjes waarmee ge gewoon aan de rand van een  riviertje kunt gaan zitten met uw lief en dan een boekske kunt lezen.

En gij?
Leefde gij ook zo decadent?

(geïnspireerd door de Nomadz)

Share

Reistips voor India

Posted on | July 14, 2010 | No Comments

Bea, een kotvriendin eerst en later een gewone vriendin, gaat een verlofke doen in India. India, u weet dat, is een land hier ver vandaan.
Groot, veel volk en allesbehalve Europees.
Ja?

Nee.
Bea vroeg me wat vraagjes en ik antwoordde wat antwoordjes. En, aangezien ik een dealer ben, deel ik ze met u. Want ik ben daar ooit al eens geweest, in India. Alleen en al.

Voor de rest: veel plezier!

Share

Verlof

Posted on | July 12, 2010 | No Comments

verlof

Originally uploaded by wann.es.

Wij, wij waren daar op verlof, wij.
Maar nu, nu zijn wij terug.

Share

My backyard

Posted on | July 12, 2010 | 2 Comments

Er wordt weleens gewezen
met vingers allerhande
door mensen allerlandestreken

Dat ik in een stad woon
vies vuil vadzig
binnen beton muren

Awel dat is niet waar
niks grauw grijs
maar blauw wijs

Water, gras en gezelligheid
feest in een fles
festival op elke bank

Mijnen hof, beste criticaster
heeft een vijver en gras
en van’t weekend hadden wij
grote boten.

Nah.

Share

Verlof

Posted on | July 2, 2010 | No Comments

Vandaag staan wij met de nacht.
Na een iets tragere dag dan anders, volgt er nu een (helaas) ongewone nacht.
Helaas?
Helaas: het zou wat vaker zo mogen zijn!

Want vannacht steken wij de grenzen over richting zuiden.
Het Zuid, dat ligt op een natte scheet van onze burcht, maar het zuiden, da’s een pak verder.
La Motte-Chalançon, La Ferme de Clereau.
42 Plaatsen, 9 hectare campinggrond.

Een tent, een hangmat, een stapel cd’s en leesvoer.
Lekker eten, wat champagne, pastis en wijn.
Een barbecue op tijd en stond.
Stevige croisants als ontbijt.

Maar vooral: wij met twee.
Asociaal en alleen wij.
Geen anderen en geen interesse in de rest van de wereld.
Nah.

Tot volgende week!

Share

Notre Voiture

Posted on | July 1, 2010 | No Comments

In de aanloop van’t verlof nog snel even naar de garage voor een klein onderhoud omdat de boordcomputer dat zegt. En dan nog even langs de keuring omdat Vadertje Staa dat zegt. En dan ook nog even de verzekering vernieuwen omdat dat ook verplicht is..

En dan denkt ge dat alles in de sakkosj is om op verlof te vertrekken, vertelt de keurmeesteres van dienst mij dat ik dat beter niet doe. Of dat ik maximum 50 kilometer mag rijden. Zowel in afstand als per uur. Best. Ze vertelde het als een aanrader.
Omdat de voorbanden, euhm, totaal naar de botten waren. Dat er draadjes uitkwamen.

Ik die niets van auto’s, banden of wat dan ook ken schrok nogal: ik herken geen vier- van een zescilinder, maar dit was niet pluis. Mezelf eens ferm boos gemaakt op de mensen van de garage, want ik had hen gevraagd om de auto na te kijken zodat die zonder moeite door de keuring kon en ik met een gerust hard verder kon. Klootzakken.
Ze mogen blij zijn dat mijn papa ze goed kent, want ik zou bijna hun naam durven noemen hier. En slijk smijten. En van die web2.0’se vunzigheden.

Weet dat ik het niet erg vind om te betalen voor dingen. Services, geoderen, noem het en ik ben bereid een min of meer eerlijk aantal dukaten neer te tellen.
Dat het soms wat meer dan eerlijk is, neem ik er bij: luxe komt met een prijskaartje, de naam van de voiture dient ook betaald.
Maar, euhm, ik verwacht dan wel dat het een beetje goed gebeurt.

Niet dus.
Op naar de bandencentrale voor nieuwe banden en een uitlijning en dan weer naar de keuring.
Gelukkig mocht ik daar een beetje voorkruipen: er is een aparte “lane” voor  herkeuringen, ik hoop dat u die nooit dient te gebruiken. Maar ‘t is maar dt ge’t weet.
Auto helemaal in orde, iedereen content.

Niet dus.
Airco leeg.
Bij Midas laten vullen voor 75 knotsen, da’s zonder zorgen zeg ik u.
Klein onderhoud zou er voor onze Zweed (‘t is nog eentje van voor de overname) op iets van een  135 euro’s komen. Da’s ongeveer een 200 euro minder dan ik bij de “authorized dealer” mocht betalen.
Een naam kost geld, ik zei het al.

MAAR!
De Zweed staat te pronken op zijn plaatske, ronkt als een paard 136 paarden met goesting en laat de temperatuur dalen tot kort bij het vriespunt.
Wij gedrieën, wij zijn er helemaal klaar voor, voor ons verlof.

Share keep looking »

Go to wann.es' photostream

• No public Twitter messages.

My Music

• The Hellacopters – Better Than You
• The Hellacopters – Down On Freestreet
• The Hellacopters – All New Low
• The Hellacopters – By The Grace Of God
• Streetlight Manifesto – A Moment of Violence
• Streetlight Manifesto – The Saddest Song
• Streetlight Manifesto – The Big Sleep
• The Dead 60s – We Get Low
• The Dead 60s – Nationwide
• The Dead 60s – Loaded Gun

Search for:

Alles wat er op dit blog verschijnt speelt in meer of mindere mate een rol in mijn leven. Alles wat er door mijn hoofd flitst op eender welk moment van de dag kan ten prooi vallen aan mijn schrijfsels.

Mijn werkgever, motionmill, heeft niets te maken met die hersenspinsels. Zij zijn dan ook niet verantwoordelijk voor mijn ideeën, gedachten of daden.

Waarom ik voor wann.es heb gekozen? Omdat ik mij niet laat tegenhouden door een punt. Of een, in het engels zoveel mooier en krachtigere, full stop. Want wann.es gaat door, ook na de punt.