Rusthuizen zonder WiFi

wifi connects us
Standard

‘t Internet.
Broodnodig voor de ene, het verschil tussen een belegde boterham en een droge korts voor de andere. Ik denk niet dat ik “het internet” kan missen.
Rap iets opzoeken, een mailtje sturen.
Chit chat, werken, proza schrijven.
Therapeutisch surfen en goedkopere surfshorts kopen (vanmorgen nog, bij SportsDirect.com).

Nee, dat internet, we hebben dat nodig.
Durf ik te stellen voor mezelf en voor u erbij. Aan zichzelf kent men de halve wereld.
Maar, er zijn kapers op de kust.
Mensen die ons niet van dat internet willen laten genieten.

De situatie

Mijn oudste grootmoeder, 92 jaar, is voor een testmaand naar een super-de-luxe-home. Vroeger was ze de hipste aller grootmoeders met haar Ubuntu laptop, maar na een laatste val werd die wat te zwaar. Hoppa, iPad mini. In het toenmalige ziekenhuis wisten ze er niet goed raad mee, maar na drie keer zeuren mocht ze toch “op de WiFi”.
Case closed.

Niet dus.
Het home waar ze momenteel verblijft heeft WiFi.
Althans, afficheert daarmee. In werkelijkheid is er WiFi op het gelijkvloers.
Jammer dat moeke op de derde verdieping gehuisvest is. En dat de WiFi niet tot daar wordt versterkt.
Schande. We leven toch in 2014, niet?

En dus belde moeke me vanmiddag.
Of ik iets voor haar wilde opzoeken.
Met liefde en plezier, dat zeker.
Maar een mens zijn WiFi ontzeggen, daar wordt ik slechtgezind van.

Fotocover.be

2014-07-21 14.46.04
Standard

Een hele tijd geleden kwam hij er mee af.
Of ik fotocover.be eens wou proberen.
Goh.
Nee. Want ik heb een HTC OneX+ en dat is net iets te exotisch om fotocovers voor te maken, zo schijnt het. Dus nee, geen cover voor mij.
UPDATE: Momenteel zijn er wel meer modellen mogelijk, precies.

Tot ik bedacht dat ik natuurlijk wel een fotocover voor (de iPhone van, ik doorzag net op tijd uw flauw mopke) mijn vrouw kon maken. Met een foto van principessa De Loore, natuurlijk.
Zo één van die eerste lachjes die we konden vastleggen.

Zo gezegd zo gedaan.
Fotocover.be opengedaan, foto geüploaded, geschikt en gecropped en besteld.
Easy.
Peasy.

Maandag gemaakt, woensdag geleverd.
Gewoon in de bus, met de post.

De éénmaander

ic1dX3kBQjGNaPQb8Xel_1920 x 1280
Standard

Hey lieve Truusje

Een volle maand en een dag of twee. Da’s al best lang hoor, dat je hier bent.
Je hebt al een heleboel knuffels gekregen, mensen gezien en pampers versleten. De eerste pakjes passen al niet meer, want je groeit als kool.
Je bent alerter dan de eerste week, je herkent stemmen en je wordt rustig van de draagdoek.

De Tricot Slen is al meermaals een redding geweest als je eens niet wil slapen. Want we moeten daar eerlijk in zijn: je slaapt best goed. Je bent dan ook een erg braaf meisje. Je huilt zeker niet veel en als je wakker bent, ben je bijna altijd goed gezind.

Sinds deze week heb je ook interesse voor de mobiel van Winnie de Pooh en de speeltjes van je speelmat. Glimmen van trots, dat doen we.
Want echt, je bent zo goed.
Niet voor niets Truusje de wereldkampioen. Roald Dahl had het gewoon mis toen hij zijn boek over die andere wereldkampioen schreef.

Verantwoord vlees eten

10171682_783924211625193_8697320749587471555_n
Standard

Tussen collega’s gaat het al eens over andere dingen dan ‘t werk. Zo ook van de week. Collega R, notoir rockster en sinds enige tijd ook erg bewust aan het leven, had een koe gedeeld.
Hij kocht zijn vlees al langer bij de slager in plaats van uit het vriesvak, maar was sinds enige tijd ook verslingerd aan grasgevoerd rundsvlees.
En nu deelde hij dus een koe.

Ik was direct aangesproken.
Een paar weken geleden werd ik me nog maar eens pijnlijk bewust van de vreselijke voedselcyclus waar ik deel van uit maak als omnivoor. Ik eet namelijk alles, zonder al te veel stil te staan waarvandaan en onder welke omstandigheden en al.
Niet meer.

Ook ik deeleenkoe.be.
Omdat die koe maar pas geslacht wordt wanneer ze helemaal verdeeld, verkocht en betaald is. Omdat die koe goed gras heeft gevreten (en dus veel gezonder is).
Omdat die koe uit België komt en wij onze lokale dealers beter moeten steunen.
Omdat koevlees begot enorm lekker is.

Wij krijgen op 5 juli 10 kilo Bella thuisgeleverd.
Rosbief, rumsteak, entrecote, stoofvlees, hamburgers, gehakt, américain, soepvlees, gepelde biefstuk 1ste keus en gepelde biefstuk 2de keus.
Versneden, vacuümverpakt en gelabeld.
Klaar om verantwoord op te vreten.

Hah!

Vaderschapsverlof

Standard

Van 29 mei tot vandaag.
Een grote roze wolk, met ene paar moeilijke nachten en heel veel vertederende momenten. Een moment van bijna tweeënhalve week. Een familiemoment.
Samen de hikjes opvangen, de boertjes becommentariëren en elke volle pamper met luid applaus en waardering onthalen.

De officiële drie + zeven dagen  werden uitgebreid met twee betaalde vakantiedagen en dat maakte dat we gewoon twee volle weken thuis waren. Twee weken die voorbijvlogen en waarin eigenlijk niets moest. Genieten, dat wel. En een beetje administratie, dat ook.
Maar verder werd er af en toe voor ons gekookt, gingen wij rond een uur of tien slapen en stonden we elke twee uur daarna op.

Maar.
Morgen is het gedaan met de pret.
Dan ben ik vader en moet ik, naast de dochter, ook de rest van de wereld mee in gang gestampt houden. Of zoiets. Eerlijk? Dat gaat niet lukken.
Nu nog niet. Ooit misschien wel, maar de komende week nog niet.
Daarom.
Omdat Truus de norm is.

Daarom.
Lieve wereld.
Geef mij gewoon concrete taken die ik kan afwerken en waarbij ik niet elke vijf seconden wegdroom en de nood krijg om het thuisfront te bellen.
Want anders komt het niet goed, deze week.

Telenet Klantendienst: mega service

Untitled design (2)
Standard

Met het verschuiven van mijn wereldbeeld kijk ik tegen een aantal zaken anders aan.
Niet heel anders, maar toch. Een voorbeeld? De klantendienst van Telenet.
In het verleden kende ik die vooral als automatisch doorverbinden van de ene dan wel andere kiestoon, zoals “bij alle andere klantendiensten”.
Niet bijster positief, dus.
Enter Truus.

Op woensdag 28 mei bestelden mijn vrouw (in volle verwachting) en ik (ook in verwachting, maar dan eerder de platonische versie) een film bij Telenet. In de Teletheek, of hoe het ook mag heten. We betaalden netjes, er was chips en cola en een glas bier voor de vader in spe. Kortom: gezelligheid troef. Goeie film ook, The Dallas Buyers Club.
Of toch: goed voor zover we dat konden zien.
Ook hier: enter Truus.

Na een uurtje film, namen de weeën de overhand. De mama van Truus was de hele avond al wat wiebelig en kon niet blijven zitten, maar te tienen moest een bad soelaas brengen. Film op pauze, glas bier half. Maar geen erg want: we kijken sebiet wel verder.
Om kwart voor twaalf een eerste keer (onverrichterzake) richting verloskwartier, om kwart voor vier in zeven haasten terug omdat Truus er om kwart na vier wel wou zijn.

Tja, daar stond de film dan, met dat halve glas bier.
Jammer, want de dag erna was er geen tijd om naar de film te kijken en toen was de huur termijn al weer verstreken. Moeten we die film opnieuw huren.
Of ergens via via via downloaden.
Pest, cholera. Moeite quoi.

Een klein mailtje naar Telenet (afgelopen donderdag) en een telefoontje (gisteren, op zondag) van Kobe van de servicedesk later was alles in de sjakkos. Een voldoende grote financiële compensatie om de film opnieuw te huren. En dat we onze digicorder mogen gaan ruilen voor een vers model.
Awel.

Ik word daar warm van.
Waarvoor dank.
Job well done, Telenet!

Welkom Truus

geboortekaartje door http://ellenkoyen.be
Standard

In alle hevigheid van een enorm vlotte bevalling bijna vergeten te bloggen over onze kleine spruit. 3kilo200 zwaar, 46cm groot en oneindig mooi en schattig.
Een prinses die haar gelijke niet kent. En ik ben niet de enige die dat dat vindt: ook de mama is er helemaal weg van.

Terecht.
Want de kleine handjes en voetjes, de kleine kreetjes en grote bulderkrijsjes: alles draagt bij aan lieftalligheid. klein maar dapper, en als ge dat niet gelooft nog veel rapper.
Ah ja, om 03u40 zaten we nog thuis en om 04u15 slaakte het kleine wonder haar eerste kreet.
Geboren worden voor time, ons Truusje kan dat.

Truus.
Meer dan welkom en nu al meer dan graag gezien.
Kaka die naar roosjes ruikt, huilbuien die als muziekjes klinken.
Oogjes die schitteren en nachten die nu tenminste ten volle gebruikt worden.
Heerlijk.

Trouwens, lieve wereld, u zijt alvast allemaal bedankt voor de lieve wensen. We zijn ons er van bewust dat we momenteel slechte gastheer en -dame zijn. Maar eerlijk: we don’t care. Alles is relatief en Truus is momenteel de norm. En tot spijt van wie’t benijd: u komt nog niet tot aan haar tenen.
De komende weken en maanden ben je meer dan welkom bij ons thuis, maar laat even iets weten. U weet ons wel te bereiken, niet?

Laat nog maar efkes

GlassTeaPot(withYellowRoses)
Standard

Ze doet dat goed, die prinses van ons.
Negen maanden de tijd nemen en dan gewoon nog even.
Ze pakt haar tijd. Komt pas als het helemaal goed is.
Volgens Meneer Doktoor ging dat gisteren zijn. Althans, dat zij zei hij al in oktober.

Met een foutenmarge van een week of twee, maar dat hoorden wij toen niet.
Nee, wij hoorden alleen: 27 mei.
Niet dus.
Want het is al de 28ste.

Ach.
Zij mag dat.
Want, en dat is het ding,

als ge op een goei wei zit, kunde daar best wel wat langer blijven hangen.

Sebiet aan de monitor om eens te kijken hoe het er mee gaat.
En in de komende dagen zal er dan wel iets gebeuren zeker?

Onder voorbehoud

Josefien
Standard

Het is zover.
Alles wat ik zeg en beloof voor de komende weken is onder voorbehoud.
Ik zet mijn leven niet stop, zeker niet.
Nee, we gaan gewoon verder. De randen van de comfortzone worden alleen niet meer overtreden.
Geen zotte dingen meer, eventjes.

Maar het gaat er de komende weken wel anders uitzien, ons leven.
Want het moment is bijna daar.
Niks Doos van Pandora, maar wel de blijde intrede van onze miniprinses.
En die gaat voor. Op alles.

Dus ook op u en de afspraken die ik met u maak.
Niks van kwaaie wil hoor en verre van iets persoonlijks.
Maar van kwajongen vader worden, daar hoort een kleine transitieperiode bij.
En die kan nu elk moment starten.
Als juffrouw De Loore er klaar voor is, dat spreekt voor zich.

Content Marketing, oedoededa?

Standard

Soms vragen de mensen mij iets.
Hoe het gaat, dat ook, maar ook naar het hoe en waarom van content marketing.
Want hey, ik werk nu eenmaal aan “die zijde van de markt”, met The Social Media Club.
Wij doen dat eh, content marketing.
En dan krijg je van die vragen: oedoededa?

Wat is dat eigenlijk, content marketing?

Content marketing gaat over het vertellen van uw verhaal. Niet door over jezelf te vertellen, maar door te vertellen wat er aansluit bij je eigen verhaal én bij het verhaal van je publiek. Dat “het publiek” uit kleine groepjes of segmenten kan bestaan, is een feit dat zeker is. En andere segmenten vragen om een andere aanpak.

In de praktijk komt het er vaak op neer dat je kennis en inzichten deelt.
Dat je mensen wijst op zaken die bestaan, geschreven en verteld worden en daar al dan niet een eigen mening aan geeft of er uitgebreid tegen in gaat.
Op die manier laat je de rest van de wereld (voor zover je eigen kleine netwerkje de rest van de wereld is) weten dat jij veel weet over dat waarover je wil vertellen, dat wat je interesseert of, no shit Sherlock, dat waarmee je business wil doen en waarmee je geld wil verdienen.

Waarom is dat beter dan iets anders?

Het idee achter content marketing is heel menselijk.
Veel mensen doen onbewust al aan content marketing. Je drinkt ergens een lekker glas wijn, checkt welke wijn dat dat is en volgende keer dat je gasten aan tafel krijgt haal je die wijn in huis. En je vertelt er over. Wij doen dat in elk geval. Omdat wij graag wijn drinken en omdat wij daar graag anderen van laten genieten. Wij staan dan ook te boek als wijnliefhebbers.

Zelf vertel ik graag over WordPress, Crossfit en Social Media.
Omdat ik daar in geïnteresseerd ben, omdat ik daar meer van ken dan de gemiddelde mens in mijn kringetje en omdat dat soms gevraagd wordt.
Wat maakt dat mensen mij gaan geloven en mij daarover aanspreken.

Zonder op te dringen, zonder te forceren.
En dat maakt dat content marketing beter werkt dan schreeuwerige, drammerige prietpraat van traditionele reclame. Het is ook toegankelijker dan traditionele reclame: iedereen die toegang heeft tot het internet, kan er mee weg.

De basis van content marketing is, wait for it: content.
Goede, relevante verhalen, artikels, video’s, infographics, afbeeldingen en columns.
Zelf geschreven of van anderen. En het ene kost al meer moeite / tijd / geld dan het andere.
Want alleen de zon doet haar truukje gratis en voor niets.

Nee, content marketing is niet eenvoudig, niet goedkoop, er zijn geen shortcuts en er is geen niet altijd een pot goud aan het einde van de regenboog. Dat wil nog niet zeggen dat het niet de moeite loont. Content marketing werkt op lange(re) termijn. Het duurt namelijk een tijdje voor mensen zien en beseffen dat jij en niet een ander dé specialist is op het gebied van radiografisch bestuurbare vliegtuigen. Bijvoorbeeld.

Workflow

“Maar waar haal je die content dan vandaan Wannes? Wanneer kan ik dat doen? Ik werk al heel de dag, moet ‘s avonds met mijn kinderen bezig zijn en af en toe moet de riem eraf en wil ik gaan sporten.”
Net zoals elk stukje van de marketing cirkel verwacht ook content marketing een goede opvolging en bijgevolg een strikte en gebruiksvriendelijke workflow.

De eerste stap bestaat eruit om je onderwerpen te bedenken.
Hoe specifieker je onderwerp, hoe beter afgelijnd je niche, hoe beter je aansluiting gaat vinden bij de doelgroep en hoe “gemakkelijker” je dé specialist kan worden.
Specialist zijn in websites is niet zo evident, specialist in WordPress websites in België is al meteen een pak realistischer.

Nu komt het er op aan om de juiste artikels, infographics, video’s,… te vinden.
Net dit is voor veel mensen een mysterie. Waar vind je die?
Zijn er tools om dat te doen? Ter inspiratie of ter beheer?

JA!

Er zijn de laatste tijd meer tools gebouwd dan er liters water in de Schelde zitten. Het is dus zaak om een paar tools te proberen en te kijken waar je je goed bij voelt, wat voor jou werkt en waar je de beste resultaten mee behaalt.

Mijn favoriete tools:

  • Feedly: content verzamelen van sites die je al kent en makkelijk weer delen
  • Zite: op basis van interesses krijg je een boel artikels voorgeschoteld van verschillende websites
  • Flipboard: op basis van bestaande websites maak je een magazine dat je makkelijk op je tablet kan doorbladeren
  • Pocket: wil je een interessant artikel later lezen? Saven in Pocket. Easy peasy.

Automatisatie

Het grote probleem van vandaag is tijd.
Met z’n allen lopen we constant achter de feiten aan, hebben we niet genoeg aan 24 uren en is iedereen altijd en overal drukdrukdrukdruk bezig.
Wanneer vind je dan tijd om ook nog veel te lezen, te filteren én te delen met je achterban?
Hoe kan je dan in hemelsnaam zelf bloggen, artikels schrijven of, beter nog, videoboodschappen opnemen, editeren en delen?

Hier zijn drie pistes mogelijk.

1/ De eigen prioriteiten verleggen

Zelf de boeken induiken en leren hoe het werkt. Zelf aan de slag met content, verhalen en foto’s, video’s, presentaties. Zelf met Storify iets bijeenharken en publiceren.
Gewoon, elke dag een uurtje of twee.

Dat kan perfect. Maar dan moeten er andere dingen schuiven.
Een keuze die je moet maken, net zoals je je auto misschien zelf onderhoud.
Maar “het er wel bij nemen” werkt niet.
Voor niets en ook niet voor content marketing.

2/ Uitbesteden aan een content marketing bureau

Je vertelt wat je wil, waar je naartoe wil en hoe je dat graag wil en je partner in content crime doet het vuile werk. Want content marketing bureaus werken als partners. Betrokkenheid en authenticiteit zijn enorm belangrijk. Reken ook op een stevig budget.

3/ Automatisatie

Het beste van twee wereleden: jij verzamelt content, iemand anders schrijft daar proza rond en jij beslist wanneer het online gaat.
Om hier een workflow voor op te zetten werk je best samen met iemand of een bureau dat van wanten weet. Gelukkig voor de portemonnee gaat het dan om een duidelijk afgelijnde taak: maak een flow en schrijf mijn artikelen wanneer ik dat vraag.

Wil je daar meer over weten?
Geef gerust een seintje!

Presentatie

De presentatie die ik gaf aan de mensen van Musea en Erfgoed van Stad Antwerpen

wehavestandards.com: A Free Self-Management System to Stay on Track

DeathtoStock_Spring2
Standard

Een tijdje geleden had ik het over LIFT. Een systeem om goede gewoonten te kweken.
Je maakt een lijstje met nieuw te kweken gewoonten en stipt die dag na dag af. Of niet. Afhankelijk van je karakter en prioriteiten heb je dan na 21 dagen (of iets langer) een nieuwe gewoonte.
Maar da’s digitaal.

En voor sommige mensen werkt dat gewoon niet.
Gelukkig kwam ik van de week de Standards app tegen.

A Free Self-Management System to Stay on Track

A Free Self-Management System to Stay on Track

Every week, he uses this site to print a PDF with the things he wants to do (and not do) that week. Then he tapes it to a wall and puts a check or an X in each box as the week goes on. It reminds us of the chore-calendars kids have at school when learning to complete tasks regularly.

link

Zeker het proberen waard en zelfs makkelijk uit te breiden.
Eens zien hoever ik er mee kom, want ik heb nog wel wat zaken bij te leren.

Uitdagingen en disruptie

DeathtoStock_Spring3
Standard

Gooi uw comfortzone eens overhoop.
Want dat was al een tijdje geleden.
Nu ja, van toen de vrouw ontdekte dat ze zwanger was.
En toen die keer dat we verhuisden naar buiten de ring die ze gaan gaan overdekken.
En het appartement dat we verpatsten en ineens de extra lening bijna helemaal konden afbetalen.
En toen die keer dat we terugkwamen van drie maanden de toerist uit te hangen in India.

En ja, zo nog van dat.
Halve marathon zonder trainen? Check.
Koken in een tajine? Check.
Een dag zonder koffie? Check.
(zot. Zonder koffie?)

Maar dus, morgen.
De comfortzone nog een keer snel uittreden.
In plaats van gewoon 38 uur bij dezelfde werkgever te arbeiten, doe ik er sinds 1 mei (jep, beginnen met een lang weekend) 40 bij twee werkgevers.

Vanaf morgen dus echt bij de nieuwe uitdaging.

Digitale communicator bij Netwerk Antwerpen

En voor de rest gewoon vijf dagen werken in drie dagen.
Zorgde vandaag in elk geval voor een kleine mind fuck:

Woensdagavond is ineens vrijdagavond bij de ene werkgever en zondagavond bij de andere. En toch is deze middag den beenhouwer langs geweest om de week door te kappen.
Eunk?!

Verder: belachelijk veel goesting in!

Goede gewoonten: een eerste terugblik

DeathtoStock_Spring5
Standard

Mijn nieuwe gewoonten dit jaar (tot nu toe):

  1. Meer water drinken: ik start de dag met een beker van 700 ml en probeer doorheen de dag minstens een liter extra te drinken.
  2. Vroeger opstaan: om mezelf voor te bereiden op wat komen zal (The Unknown Live of a Father) wil ik ‘s morgens gaan sporten. Drie à vier keer per week. En dus moet ik vroeger uit dat bed. Vooral omdat ik dan vaak nog een of ander huishoudelijk klusje meepak.
  3. Vroeger gaan slapen: om punt twee heel de week vol te houden, heeft het geen zin om na twaalven onder mijne ketel te kruipen. Vooral niet gemakkelijk om mijn wederhelft daarvan te overtuigen, maar de dochter heeft precies meer overredingskracht want sinds een week of zes is vroeg gaan slapen geen punt meer voor mijn zwangere vrouw.

Dingen waar ik dit jaar nog naartoe wil werken:

  • Dagelijks timesheets invullen: nu is dat vaak een miserie op het einde van de maand. En met de nieuwe job erbij wordt het helemaal knippen en plakken
  • Gezonder eten begint in de winkel: ik wil er een punt van maken geen crap meer te kopen. Geen bereide gerechten, geen (geraffineerde) suiker, weinig koolhydraten. Meer de echte groentewinkel en de echte slager. Omdat dat dat nodig is.

Boterhammen met hagelslag, da’s puur geluk

Standard

Waarom nemen we geen genoegen met onze successen en moet het alsmaar meer zijn, generatie Y?

Waarom nemen we geen genoegen met onze successen en moet het alsmaar meer zijn, generatie Y?

Fernand Van Damme is student internationale politiek (UGent) en freelancejournalist voor demorgen.be.

link

Fernand Van Damme schreef een paar weken geleden een stevig stukje kritiek bij elkaar. Kritiek op de generatiegenoten voor wie het nooit genoeg is. Kritiek op de ouders van de generatiegenoten omdat ze ons teveel kansen geven. Kritiek op de maatschappij omdat er teveel van ons verwacht wordt.
Maar eigenlijk schreef Fernand vooral kritiek op zichzelf.

Een inzicht dat hij kreeg via Jeroen van Baar. Dé neurowetenschapper. Schrijver van De Prestatiegeneratie. Dat we met z’n allen wel heel hard naar de top reiken. Dat we bovenaan moeten staan en hoger moeten willen. Schuld van de ouders, van de maatschappij, van onze eigen afgunst.

Afgunstig op successen van anderen. Liefst dicht genoeg bij ons om Facebookvriendjes te zijn. Om dan tegen elkaar op te bieden met prestaties. Hoe meer en exclusiever hoe beter. Gewoon is niet genoeg, burgertrutten zijn van een andere generatie.

Go hard or go home.

Awel, ik volg Fernand.
Gewoon is genoeg. Gelukkig zijn en vriendschap. Dagelijkse sleur en kleine gelukjes.
Als er iets is dat ik mijn dochter wil meegeven, dan is het dat.
Dat het best ok is om te kunnen genieten van kleine dingen.
Dat je niet altijd het meest exclusieve moet hebben om gelukkig te zijn. Dat jezelf goed voelen veel belangrijker is dan jezelf goed voordoen.

Onze dochter, ik hoop dat die de wereld kan veroveren.
Hoe groot die wereld is, moet ze zelf maar kiezen.
Als zij na hard buitenspelen met neefje Marcel kan genieten van een in driehoekjes gesneden boterham met hagelslag&boter, awel, dan ga ik content zijn. Want laat ons eerlijk zijn: wat is er lekkerder dan een met veel liefde in driehoekjes gesneden boterham met hagelslag&boter?

Wolven zijn de coolsten

photo credit: Sustainable Man/YouTube
Standard

Een heleboel jaren geleden hebben ze in het Yellowstone Park in de VS van A een nieuwe roedel wolven uitgezet. Dat dat een effect ging hebben, was zeker. Maar wel heel zot wat er allemaal veranderde:

  • Er werd af en toe eens een hert doodgedaan en opgepeuzeld. Logisch.
  • Maar hierdoor bleven de herten weg op sommige plaatsen en
  • kregen de bomen meer kans om te groeien en
  • kwamen er meer vogels en
  • kwamen er meer bevers en
  • dankzij de kadavers die de wolvenroedel achterliet
  • kregen de beren meer plaats en
  • en…

Heel zot.
Maar het allerzotste?
Dat de rivieren beter werden.
Stevigere randen, stabielere beddingen, minder gemeander, meer drinkplaatsen.

Ja, wolven.
Dat zijn samen met bijen echt de coolste beesten die er zijn.