vandaag op’t werk een ppt’je gehad met franse uitdrukkingen in een “dingbats” (Un Dingbats est un jeu de mots ou une expression connue qu’il faut découvrir grâce aux mots eux-mêmes (suivant leur forme, leur placement, leur graphisme, etc.) ou aux illustrations inséréesdans les mots.)
Eén ervan was “l’oreille en coin”.
Wij dadelijk: “huh?”
Naar de franstalige collega’s gestapt die het eigenlijk ook niet bleken te weten en dus maar in de google-blender gekieperd.

http://fr.wikipedia.org/wiki/L’oreille_en_coin

Met als extra bron/info/link onderaan: een weblog!
http://oreille.blogspot.com/

Tinternet is goe bezig zeg ik u.

Vandaag van papa de oude GPS/handheld overgekregen.
Ipaq “i don’t know the number” modelleke met een cradlle en externe antenne.
Schoon gerief, zeker weten.
Syncronizeren met de pc, met outlook en met eender welke map ge maar wilt (als’t maar niet té groot is) en dan ook: TomTom3 erop.

Overal heenrijden zonder moeite.
Alle wegen en paden en als het moet zelfs kerkwegels volgen tot in den treure. Mits ge geen verwarmde voorruit hebt natuurlijk…
En jawel, mijn fordfeest heeft zo’n ontdooiruit.
Stoorzender eerste klas, heel de tijd “GPS locatie onbetrouwbaar” en geen aanduiding te zien.
Tsss, morgen nog proberen, maar anders gaat het terug naar afzender.

Ofwel als agenda en boekskenslezer te gebruiken voor op’t wc op’t werk en al. Gaan ze mee kunnen lachen, dat ik vijf keer per dag twintig minuten weg blijf…

De maandag vind ik altijd de moeilijkste dag van’t weekend: moe, kapot, gebroken en overal pijn.
Een weekend zoals het vorige (wat dan nog niet eens zo spectaculair zwaar was) is eigenlijk niet goed. Vrijdag gaat het eigenlijk al volkomen de mist in: je werkt de hele dag zoals steeds, komt thuis, gaat een glas drinken met de vrienden en kruipt tegen een uur of één onder de wol.
Zaterdag wordt er dan op een deftig uur opgestaan, want die ene vrije dag moet ten volle benut worden.

Zaterdag doen we dus vanalles, zijn we de hele dag actief en ‘s avonds gaan we pilskens drinken en lang wegblijven en dansen en al. Tot een kot in de nacht, want die ene zaterdagnacht moet ten volle benut worden. En dan ‘s zondags uitslapen, want dat moet toch ook een keertje kunnen in de week, nietwaar?
En dan verschieten we er van dat we zondagavond niet goed kunnen slapen wegens ontregeld bioritme en dito darmflora.
Slechte nachtrust dan en ‘s maandags weer om 05.15u uit de veren…

En dan dus nu doodop zijn en niet meer kunnen.
Een watje meneer, dat ben ik…

Wie gisteren verbaasd was dat de Noorderkempen vergeven was van de smurfen: wij hielden een vrijgezellenavondje…

Een enorm luie lamme zondag: fietsen, maar gelukkig niet te snel…

Het was er dan ook geen weer naar om snel te fietsen:

Vanavond vrijgezellenfeest van Koen Brughmans. Den Desje voor de vrienden.
Hij heeft zelf altijd en overal het beest uitgehangen, dus dat belooft…
Dolle pret met de fietskroegentocht , denk ik dan!

Wij van de Chiro zijn nogal verknocht aan foto’s.
Zeker van op kampen en feesten hebben we eindeloos veel beeldmateriaal.
En we wisten dat al wel hoor.
Maar tot voor vandaag stond dat allemaal netjes bij onze proost, gesorteerd volgens een systeem.
Jep, een systeem. Een bij ons onbekend systeem, een door hem nooit neergeschreven systeem.

Een paar weken geleden ruilde de brave man echter het tijdelijke voor het eeuwige en nam met zijn ziel ook zijn sorteersysteem mee naar de hemel. We zijn vandaag even in zijn huis binnengeweest om de dia’s op te ruimen en zagen dat het er niet veel waren: het waren er ENORM VEEL!!! Logisch ook, als je even rekent: twee kampen per zomer (jongens en meisjes) met tussen de 100 en 150 foto’s per kamp. En dat vijfendertig jaar lang…

Nu is de vraag natuurlijk wat er met al die dia’s moet gebeuren.
Stockeren en wegsteken is geen optie: dan kwijnen ze alleen maar weg.
Archiveren dus. En labellen en al.
Maar al die foto’s, da’s een Himalaya aan werk… Inscannen, opslaan, bijwerken,…
En dan alles op DVD’s branden. Gesorteerd per vijf jaar of zoiets. Met een kort tekstueel overzichtje. En een mooi covertje.

Deze namiddag dus even langsgegaan bij het museum van Hoogstraeten. En of ze die kunnen opslaan en digitaliseren en op tinternet gieten. Would be nice.
Want om dat door een commerciële instelling te laten doen hebben we de centjes niet…
En om dat zelf te doen? Geen tijd, zoals steeds.

Ze ging eens efkes iets laten zien. En of ik er een foto van wou maken.
Goe zot ja! 

De Madam zit voor een weekske in Stockholm.
Zomaar. Voor’t plezier. Na de examens en met wat vriendinnen.

Ja, ze hebben het toch zwaar, die studentjes…

Vandaag mezelf een externe HD gegund.
250GB, 149 euro.
Vooral om wat muziek en foto’s te back-uppen.
l met de muziekskes gaat ‘ie een tijdje zoet zijn denk ik…

Een nieuwe peecee wordt in overweging genomen.
Wegens het net niet voldoende van het huidige ding, dat nog wel nèt doet wat ie moet doen nog wel nèt meekan, maar het vaak ook gewoon laat afweten. Selecties maken in fotosjop en muziekjes luisteren: forget it…

Dus wordt er nagedacht over iets anders. Een laptop of watdachtunu.
Zo’n multimedia notebook met onbegrensde mogelijkheden qua performance en connectiviteit met de buitenwereld. Zo eentje waarop het leuk toeven is. Ook voor een dvd’tje en een muziekske. Overal.

Yeah. I’ll rock this summer on the terraskes.

Genoeg. Meer dan voldoende. Overdreven belachelijk zelfs.
En dan heb ik het over de tijd die ik vandaag in de voiture heb doorgebracht.
Vanochtend zoals steeds vroeg vertrokken (06:03) om De Madam te gaan ophalen een paar straten verder. De Madam moest in Antwerpen zijn en aangezien ik daar toch alle dagn passeer….
Goedgemutst vertrokken, Madam afgegooid in’t Stad (en da’s van iedereen trouwens) en de weg vervolgd.

Op’t gemakske naar Brussel en dan doorsteken naar Leuven om tegen half 8 de dagtaak aan te vatten. Op zich een schone prestatie: iets minder dan anderhalf uur over iets meer dan honderd kilometer met het doorkruisen van een grootstad inbegrepen. Goed gedaan, banaan.

Een dagtaak en vele liters water en zweet verder de terugweg aangevat. Wegeninfo.be gaf geen noemenswaardige meldingen (Mechelen – Rumst: file… duh!) en dus goedgemutst en volgetankt de baan weer op.
En toen begon de miserie.

E40: file. Ring (zelfs met shortcut): file. E19: file. Merksem-A’pen Noord: file. A’pen Noord tot Brecht: inhalende Hollandse camionneurs. Dat laatste is dus een veredelde vorm van file, voor zij die het geluk hebben dit akelige fenomeen niet te kennen.

Twee uur en een kwartier later thuis aangekomen.
Dood, kapot en op voor vandaag.

Wegscore voor vandaag: 1.5+2.25 = 3.75 uur…

Zo kan het toch niet meer zeker?
Want er zijn elke dag meer en meer mensen die dat voorhebben. Er zijn ook al jaren mensen die dat dat elke dag doen, in de file staan. Structurele file.
Kunnen we niet beter allemaal eens beginnen nadenken?
Trein tram bus?
Fiets?
Thuiswerk?

Ik ben reeds aan het denken geslagen…

Pizza, ozon en joggen is geen goede verzameling.

Zeker niet op korte termijn.
‘t Was vanavond een presentatie van Borland door Mieke Gevers (solution alliance architect). Omdat het nog eens van doen was, werd er pizza voorzien en dat lieten we ons geen twee keer zeggen natuurlijk.

Iets te hevig zo bleek. Want na een kwartiertje thuis werd er van joggen gedaan met de Sanderbroer. Een dikke vijf kilometer met een sprintje eraanvast op het einde. Natuurlijk veel te veel ozon in de lucht met als gevolg dat er slechts een weinig zuurstof door de aderen vloeide en dat er dus verkrampte spieren aan staan te komen…

Pfff, summer rules big time!

Vandaag zijn Jan en tania komen barbecuën.
Niets speciaals, ware het niet dat dit een soort van laatste avondmaal was.
Zij vertrekken donderdag voor altijd (!) naar Mexico!

Nieuw leven, nieuwe carrière, … alles vers en maagdelijk.
Good luck dude and dudete!

Tijd is een kwestie van prioriteit, vertelde een wijs man me ooit.
Ongetwijfeld heeft hij nog steeds ongelooflijk veel gelijk.
Het probleem is dus dat ik, de tijd=prioriteitsgedachte indachtig, moeilijk prioriteiten kan geven aan de dingen.
Want ik wil nogal veel.
Ik wil én de hele nacht in duistere kroegen hangen én ‘s morgens fit zijn om te joggen/te wandelen én liters bier drinken én een hele dag actief kunnen zijn.
Probleem: dat gaat niet…

Alleszins ik kan dat niet.
Er moeten dus hartverscheurende keuzes gemaakt worden.
Morgenvoormiddag bijvoorbeeld wil ik graag mijn voiture wassen, mijn nieuwe wandelschoenen gebruiken waarvoor ze gekocht zijn (en nee, da’s niet als vaas) en misschien nog een beetje zwemmen.
Dat alles moet gebeuren voor 13.30u, want dan is’t van chiro te doen.

Mezelf marineren me streekbieren zal er dus niet echt inzitten vanavond.
Uitslapen morgenvroeg ook niet.
Een alternatieve oplossing voor de avond en nacht: naar zee met Hanne (ergens te Nerderlande, nooit geweest eigenlijk) en vanavond een terraske in den hof. Of zo.
En dan morgen de voiture wassen en wandelen voor het al te warm is.

En na de middag: zwemmen in de Mosten met de bengels!