Informatief

Standard

Zo dadelijk een informatief gesprek bij BFDservices. Een onafhankelijk fincieel adviesbureau.
Wat dat is? Ik weet het u straks te vertellen. Momenteel heb ik er de ballen verstand van…

Verder wordt het vandaag zowel een drukke als een fijne dag:

  • BFDS
  • Lenzen
  • Feestje voorbereiden
  • Feestje
  • Tandarts
  • Feestje
  • Vergadering
  • Feestje

en ondertussen ook proberen om een Flickr pro-account te fixen en de chirokampfoto’s on-line te kwakken!

UPDATE (13.56u)

  1. BFDS wordt hoegenaamd niets. Ik zie het niet echt zitten om als zelfstandige advies te verkopen… Momenteel toch niet.
  2. Lenzen zijn gehaald: juiste sterkte, juiste hoeveelheid, te dure prijs. Zoals steeds. Grmpf.
  3. Broer Sander heeft werk. In een vleesverwerkend bedrijf… Good luck boy!
  4. Sebiet feest!

Vaarwel lieve schat

Standard

Vandaag de laatste keer in Antwerpen geweest als bewoner. Slik.
Kort en krachtig afscheid, maar toch: een steek door het hart. Ik denk dat ik er vandaag hoop en al drie kwartier ben geweest, maar het waren schone minuten: van het station naar de Ossenmarkt, eventjes binnen, sanitaire stop en dan naar de bus. Een Sprite halen bij de Coco, verse broodjes lucht snuiven van Olliver’s en dan wachten op de Roosevelt.

Lijn 60 richting hometown Meer. Nostalgisch komt alles terug naar boven. Elke halte staat in mijn geheugen gegrift, elke meter werd opgeslagen. Kilometer na kilometer vreette de bus de afstand weg. Alle persoonlijke bezittingen uit Antwerpen, schone stad, zijn netjes opgeborgen in dozen, herrineringen in foto’s, schrijfsels en gedachten. Zelfs op Blogmap mezelf aangepast…
Gelukkig zijn er redenen genoeg om er af en toe eens terug naar toe te gaan: Hanne studeert vanaf september weer daar, eventjes zijn er bij de vleet en weekends kunnen ook daar ingevuld worden. Verslagjes daarvan: Antwerpenblogt.be! Want ik laat de stad natuurlijk niet verkommeren!

Ooit keer ik er terug. Als ik in de Stad van Hoogstraeten een startkapitaal vergaard heb. Adecco geld in mijn zak. Dan ga ik terug. Terug naar de stinkende geliefde, die ik heb bemind en vervloekt, waarvan ik hou en die ik haat. En jawel, het is wederzijds, in aller facetten.

Antwerpen, mijn stad, onze stad, stad van iedereen. Ik heb je lief.

Blogmeeting

Standard

Voor alles een eerste keer, zo ook voor een Antwerpse blogmeeting met mezelf in volledig vlees en bloed aanwezig zijnde. Zeer grappig eigenlijk: op een plaats komen waar je niemand kent, waar je nooit komt en waar je dan plots een afspraak hebt met onbekende mensen. Nu ja, onbekend.
Ik lees er wat van, ik probeer de mens achter het blog natuurlijk wel eens te ontdekken maar toch.

En gisteren, gisteren kregen er een aantal een gezicht. Jeroen, Kevin, Frank, Pol, Stefan en Lieven. Die laatste kende ik totaal niet, de rest al van lezen en kijken.
Nu, wat een korte vergadering moest worden over Antwerpenblogt.be (which is ready to kick ass!) werd uiteindelijk een geweldige nacht in de Nieuwe Linde. Laat en leerrijk.

HipHoi! Nu pintjes met den Droes!

Deutschland bitte

Standard

De zon schijnt, de vogeltjes fluiten en mijn sandalen zitten nog steeds als gegoten! Klaar dus…voor Deutschland!
Want jawel, nog even en we vertrekken!
HipHoi!

PS: en Seppe heeft bijna al zijn fotogriefjes mee!

Deutschland?! Jawohl!

Standard

Nog wat handelaars bezoeken in de Jezusstraat en op De Keyserlei (blauwe postmanzak van centre-ville, wit geruit hemdje en een jeans, that’s me!) in verband met de Quinzaine Française in oktober en dan is’t weekend!
Morgen vertrekken we met de familie De Loore naar Duitsland voor enkele dagen eten en drinken. Ganz toll! Super Techno!
Want veel meer dan eten en drinken zal er ook niet kunnen denk ik: vanaf zaterdagmiddag worden er in de Moezel alleen maar buien en bliksems verwacht… Niet echt hét ideale weertype, maar er valt iets mee te doen natuurlijk.
D70 gaat (eindelijk) ook mee op reis en hopelijk neemt Seppe zijn lenzenzakje *ahum* mee. Kan ik eens wat proberen… Foto’s vanaf dinsdag op Flickr!

Van pils

Standard

Onder het motto “ene Stella is gene Stella”, gisteren dus “efkes” “iets gaan drinken” in de Kassa4. Zeer plezant, ondanks de magere opkomst. Hoewel, mager. Met ons gezessen was het gezesligheid troef. Marian, Lies, Sven, Sarah, Jef en ikzelve waren reeds een hele tijd gezeten toen (Sarah was al terug weg wegens andere leukigheden op het programma) Emilie ons vervoegde.

Ganz toll, maar wel pas tegen half één in het nestje kunnen kruipen. No problemo! Uitslapen tot kwart na acht, rustig en op’t gemak alles bijeenscharrelen en nóg met gemak op tijd aankomen op het werk. En fris! Volgens mij zitten we in een tijd dat alles en iedereen op tijd aankomt. Zoals Michel hier en hier…

Geluksvogels, dat zijn wij!

One city. Fits all.

Standard


Voor alles een eerste keer. Zo ook voor het zetelen in een jury. Deze voormiddag mocht ik mee naar de jury om een nieuw grafisch bureau te kiezen voor Toerisme Antwerpen. Niet dat ik er iets mee te maken heb, maar via Inge (Marstboom, vooraan op de foto) kon ik mee. Ik mocht geen stem hebben, geen mening geven en zeker geen verslag maken van wat er allemaal gezegd is (wat ik dan ook niet doe) maar ik mocht wél kijken, luisteren en leren.

Want dat heb ik gedaan: gekeken, geluisterd en wat geleerd. Over de huisstijl van Antwerpen en hoe die toe te passen. Eigenlijk over elke huisstijl. Dat dat toch wel belangrijk is en verder gaat dan de juiste kleuren en de juiste lettertypes. Dat drukken met een stochastisch raster duur is. Dat verschillende mensen eenzelfde briefing totaal verschillend maar toch zo gelijklopend kunnen interpreteren. Dat mensen vanuit hun natuur nogal lui zijn. Zeker kunstenaars en dergelijken. Dat databases de toekomst zijn. En…dat in een jury zitten wel leuk is voor even, maar dat na twee presentaties mijn maat van stilzitten wel bereikt is.

Ach, een ervaring als een andere zeker?
Vanmiddag een afficheke maken voor de braderij in A’pen Noord en dan: feestje met de klas van weleer! Kassa4 zal naar goede gewoonte worden ingepalmd (hoewel het niet zo heel druk zal zijn schat ik) en dat tot in de vroege uurtjes.
Morgen helaas wel werken, maar het verleden wees al uit dat dat geen enkel probleem mag vormen voor mensen als ik in een bedrijf als dit…

Volgende week trouwens nog twee dagen hier (SPRA/WCM). Mijn laatste vakantiewerkdagen. Gedaan met student, gedaan met vakantiewerk. Vanaf 29 augustus begint de stage/opleiding van Adecco in Hoogstraten, dus een vertrek uit Antwerpen zit er ook aan te komen. Helaas. Gelukkig blijft er een grote kans dat ik hier terug kom, want hey, I like this town!

Waarom? Veelzijdig, multicultureel, gezellig, groot,… En een mooie slogan, gepikt van deze morgen:

Antwerp. One city, fits all.

Adecco of adecco ni?

Standard

Nog steeds niets gehoord.
Zonet eventjes e-mailgewijs mijn licht proberen op te steken, maar hey, e-mailgewijs eh. Dus dat kan nog wel een tijdje duren. Ach, ze bedoelen het allemaal goed eh, daar niet van. Maar ik wil ook graag wat plannen. En werken hoort daar per toeval ook bij.
Zeer graag zelfs.

Iemand nog een jobke?

BTW, mijn nieuwe CV staat bijna on-line!

Update: staat on-line (rechtermuisknop, save as. PDF, 70k)

Lamstraal ik

Standard

Echt niet te doen.
Na enkele weken pc-loos bestaan, lijkt er een serieuze ommekeer in mijn leven plaats te vinden: no more bits and bytes… Ik moet verdorie moeite doen om nog achter mijn pc te kruipen, om Photoshop open te doen en om er dan nog iets zinnigs mee te doen. Djeezes toch.
Waar ik vroeger als ochtendritueel had om de pc op te zetten nog voor m’n bril mijn neusvleugels raakte, drink ik nu eerst een tasje koffie, neem ik een doucheke en eet ik wat. En dan nog moet het lukken dat die grijze massa me aanzet tot enige digitale activiteit.

Misschien komt het wel doordat mijn eigen peeceetje niet meer verbonden is met ‘t internet. En dat hij op een ongelukkige plaats staat. In een hoekje. Straks een beter plaatske geven. Centraal. Zonder de mogelijkheid van er internet in te pluggen. Snif.

Recruitement Consulent

Standard

Vandaag dan wel volgende week word ik gebeld. Door Adecco. Omdat ik gisteren een zeer interessante infosessie heb gehad en ik er stage/opleiding/training kan doen. Onbezoldigd, weliswaar. Profiteren van de kindertjens die geen ervaring hebben, heet dat dan informeel.
Na die ene maand kan er dan gekeken worden in welke mate we bij elkaar passen. En of er een samenwerking in de lucht hangt.

Als ik de recruteerder van gisteren (Jean Paul Van Damme) moet geloven, wel. De man gaf een verkoopspraatje dat eigenlijk te vlot afgerammeld werd. Moest hij een moto te verkopen hebben, het zou hem lukken (“Hij gaat 300km/h, heeft een verbruik van 8l/100km én u krijgt er de handschoenen gratis bij. Gratis handschoenen dus, die vindt u nergens anders!). Een vlot presentatietje dus.
Maar na een tijdje drong de eerlijkheid door (ofwel ben ik te naïef). Adecco ís een jong en groeiend bedrijf. Informeel gedrag is heel normaal daar. Een “sjotterkesbak” in de cafetaria. De CEO in T-shirt en jeans. “Hey Mark,…” als aanspreking van de gelijknamige CEO.

Heerlijk! Nu maar wachten op een telefoontje…

BTW, gisteren stonden we in de Gazet! Jaja, zot van “A”…

Back again

Standard

Een geweldig en beestig kamp achter de rug (foto’s laatste avond, de rest volgt later) en terug aan het werk. Vakantiewerk, wel te verstaan. Bij het SPRA/WCM (again). Weinig blogtijd wegens geen internet in mijn hok (hok van Hanne, maar nu eventjes geleend…) en geen tijd op’t werk. En wegens veel buitenshuis werk (Abdijstraat, Winkelhart,… winkeliers bezoeken en brieven bussen (jep, als werkwoord!)).

Deze week wel wat foto’s proberen te maken met de grote kodak. Want het is nodig!

En een pro account aanmeten bij Flickr voor de Chiro. Iemand ervaring?
(want ja, ik ben nogal lui op dat gebied…)

En solliciteren, dat moet ik ook doen. Donderdag bij Adecco bijvoorbeeld. HipHoi!

Kamp? Jawel meneer

Standard

Morgen tegen een uur of elf wordt er vertrokken naar Someren Heide, een boerengat ergens in de buurt van Eindhoven. Tien nachten en elf dagen zal er van Chiro gespeeld worden in en op en rond Bivakboerderij Greymans.
Tot 31 juli zijn we dus weg, onbereikbaar voor de grote mensenwereld, rust en vrede zullen jullie deel zijn. Geniet er maar wat van, want daarna duurt het weer een jaar!

Gelukkig werkt in Nederland ook al zoiets als “De Post”. De Nederlanders brengen met veel plezier kaartjes, brieven en postpakketten naar ons. En dan vooral naar mij;-)
Voel je geroepen en schrijven maar!

Chirojongens Meer
Wannes De Loore
Smulderstraat 23
5712 PN Someren Heide
Nederland

Alvast bedankt!

(nu nog wat inpakken en wat winkelen…)

Foto’s

Standard

Wat een gemak is die Flickr toch.
Eindelijk eens gebruikt waarvoor het dient: om veel foto’s up te loaden!
Hier die van Corfu!
Als ik met de D70 overweg kan, schaf ik mezelf toch wel een pro account aan schat ik… (en misschien ook eentje voor de Chiro…)

Vakantie… *sigh*

Standard

Sinds gisteren dus terug van weggeweest.
Het was er goed, maar ons verblijf duurde met zijn acht dagen, zeven nachten lang genoeg. Corfu is nu eenmaal niet zó geweldig als je a) geen auto kan huren (niet onder de 23…) en b) niet echt opgezet bent met volledige dagen te slijten tussen vadzige Duitsers en Engelsen op een kasseistrand…
Maar, zoals ik al zei, het was er zeer goed: warm, terrasjes, frappe, Hanne, cultuur, zwembaar water, Hanne, veel groen, bergen en dalen, Hanne en ik zelve natuurlijk.

Elke dag een verslagje gemaakt in een schriftje (met een balpen jawel meneer!) dat nu dus nog moet uitgetikt worden. Volgende week ergens, want vanavond wordt er van feestweekendje gedaan met de leiding: met z’n allen weg met de bus (openbaar vervoer welzeker) en dan maar zien waar we uitkomen… Waarschijnlijk eerst op de Turnhoutse Vrijdagen met wat drankjes (zonet naar de winkel geweest, gnagnagna) en morgen wil er iemand per sé naar Lommel omdat er daar iets gedaan wordt met Fata Morgana en dat kan het mediageile kind in Bart Buyens (aka Den Buyes, zie fotootje) niet links laen liggen natuurlijk. En wij gelukkig ook niet, of er zou een alternatief moeten komen… (and they are plenty)