Nu ik in Antwerpen woon sinds 1 augustus, komt er met de verkiezingen wel een woelige tijd aan.
Ten eerste moet ik de golven in eigen streek (mijn domicilie en stemadres is nog steeds in Meer) volgen, maar langs de andere kant mag ik de tsunami die ‘t Stad overspoelen zalniet uit het oog verliezen.

Ik probeer op beide fronten ogen en oren open te houden en voor mezelf een zo neutraal mogelijk beeld te vormen van elke partij.
Maar wat ziet mijn oog bij foto’s van de lokale groenen?
De Madame!

In volle actie! (tweede van rechts)
En waarom weet ik daar weer niets van?
Omdat wij over zo’n zaken niet praten thuis.
Daarom.

Dat het goed was, staat zowieso buiten kijf.
Dat het héél goed was nog meer!
Die landschappen, die beesten, die mensen , die monsters: onbeschrijfelijk!
(hoewel veel van die mensen wel een lokale nessie hadden kunnen zijn, jongens zo lelijk!)

Nee echt, het was een tweewekelijks avontuur dat zeker nog eens moet overgedaan worden.
Liefst met iets dat met een motortje werkt, want zoals ik al zij: public transport is “sjaait”! Zeker in de geprivatiseerde vorm: geldwolven!

Vanavond lekker gegeten en mezelf eens gewogen: 5kg minder…
Nu even timen en zien tegen wanneer ze er terug gaan bij zijn. Of mag het iets minder zijn?
Misschien de sport wa aanspreken…

Bankrekening is trouwens leeg als een dozeken haringen na zes weken op een zeeroversboot…
Maar toch: feest!
Morgen in Antwerpen, vrijdag in Meer (kermis), zaterdag idem dito en zondag 0110-concerten in Antwerpen!

En dan: back to work you lazy piece of shit!

Hostel in Glasgow voor morgenavond is geregeld, de vliegtickets liggen klaar, de douche stoomt en de goesting is nog altijd niet op!
Er kan dus nog twee dagen een lap op gegeven worden dat het niet schoon staat.
Wel met het geld van Gert (de rest is op…) maar dat gaat ons niet tegenhouden!

Mijn verjaardagskado mag in 2007 trouwens een paar Heelys zijn…

Een laatate verslagje, want vanaf heden komt er niet echt veel nieuws onder de zon.
Niet dat onze activiteiten zijn stilgevallen, maar ze zijn wel lichtjes verwesterd tegenover het eerste deel van de tocht.

In Inverness zijn we vorige woensdag tegen een uur of acht de plaatselijke kroeg ingedoken om daar een uur of vijf later buitengestampt te worden. Kroegen in Inverness sluiten blijkbaar om 1u…
In die vijf uurtjes hebben we enkele pints of Stella genuttigd (hier heet dat Wife Beaters omdat mannen die dat drinken later thuis hun vrouw slaan…) en een beestig optreden gezien van Stevie Rebel. Stevie Rebel: local dude, global attitude.
Goed gedanst, vrouwen het hof gemaakt en eindelijk echt een avondje uit als het ware.

De dag erna naar Isle of Skye voor wat Wildlife en een nachtje eiland van een eiland.
Fijne hostel in Portree, wat uitleg gekregen over de mini=van tour die we vrijdag zouden maken. Drie uur met een gids rondknallen over het eiland met vele verhalen en wetenswaardigheden. Veel wildlife hebben we helaas niet gezien: een paar buizerds en veel kraaien. Er waren ons nochtans zeehondjes en arenden beloofd…

Vanuit Portree dan de bus genomen naar Glasgow. 1515u tot 2205u en 25 pond lichter…
Dat het openbaar vervoer in Belgie maar beter niet geprivatiseerd kan worden! Een hostelletje vinden in Glasgow bleek dan ook weer geen sinecure.
De twee die werden aangeraden door de Blue Hostel Guide zaten alletwee stampvol.
Dan maar naar de Globetrotters hostel. Aangeraden door Lonely Planet, afgeraden vanaf nu door mezelf en de metgezellen…
Vuil, vol en smerig. En niet volledig koosjer.
Toch even naar de King Tut’s die blijkbaar om 12u al dichtgaat!

De volgende dag dan maar op tijd een trein gezocht naar Edinburgh. Daar wist Gert een goed hostel: Macbackpackers.
Alles afgegooid en de stad in.
Dolle pret, maar!
Al het geld is plots op…

Nu ja, plots: we hebben de voorbije week nogal ruim geleefd, hostels en resto’s aangedaan en enkele pubs bezocht voor een lokale Guinness.
Toch wel vervelend.
Vandaag naar Stirling gereisd, met de laatste pencen een hostel voor twee nachten geboekt en eten gekocht…

Nog drie dagen te gaan zonder geld als het ware.
Och:

• morgen naar het kasteel hier
• vanavond Bravehaert zien
• dinsdag naar Glasgow
• woensdag Prestwick-Charleroi
• donderdag: foto’s op Flickr!

Dat het hier plezaant is verdorie!

VRIJDAG
Na de heerlijke maaltijd in Inversniad volgde een deugddoende nachtrust.
De hot tube en pilsjes doen hun werk: om tien na negen slapen we allen als roosjes.

ZATERDAG
Dat het verwennerijtje van de Inversnaid Bunkhouse wat ponden ging kosten, wisten we. Maar 50 pond is tochwel wat veel.
Nu ja, `t is maar een keer vakantie zeker?

Een stevige trip tot aan Crianlarich heeft nogal wat voeten in de aarde.
We nemen onderweg een pont naar de overkant van Loch Lomond om daar te genieten van een stevige beefburger en om wat proviand in te slaan.
Na een uur of twee staan we terug aan de wandelkant en er moetem nog dertien kilometer afgelgd worden.. Tegen de zevenen beslist Gert om d tent op te zetten op een splitsing: een kant naar Tyndrum, andere kant naar Crainlarich.
Ik loop even om water in de plaatselijke hostel en als ik terug kom, liggen de wee andere dudes onder het muskietennet te genieten van de aanwezigheid van honderden midgies… Een heerlijk zicht (pictures will follow!).
Een soepke, wat brood en een slechte nacht in de tent.

Ideaal!

ZONDAG

Om zeven uur opstaan, om 8u vertrekken en om tien uur in Tyndrum voor een stevig ontbijt.
Full breakfast met bonen, spek, black pudding en eieren.
En dat het op de maag ligt.
Op naar bridge of Orkney!
Daar is de hostel vol en is er enkel een plaatsje in het hotel/bunkhouse.

Een heerlijk diner en een goeie nacht later staan we klaar voor wat de heldentocht van het gebeuren gaat worden!

MAANDAG

We vertrekken tegen half tien met een licht ontbijtje aan een tocht die initieel iets van een dertien mijl zal bedragen. Tot Kingshouse, want daarna is er een stuksken met een hoogteverschil van 350m: Devil`s Staircase!
Die willen we dinsdag doen.

Aangekmen in Kingshouse besluiten we om toch maar door te gaan. Het is dan ook nog maar half drie.
Een extraatje van 8mile en volledig dood komen we aan in Kinglochleven.

DINSDAG

Fort William komt in zicht.
21 kilometer en het regent.
Of toch tot de middag.
Dqaarna een stralende zon en de wind draait: alles langs achteren!
Hostelletje aandoen en slapen.

WOENSDAG

Inverness en de internet access is bijna op…

Een mini verslag uit de highlands!

WOENSDAG

Om zeven uur werden we afgehaald door Joke.
Om tien uur waren we nog steeds omderweg… monsterfile op de E19.
(qwerty sucks btw!)
Uiteindelijk toch op de luchthaven van brussel zuid geraakt.
en gelukkig mochten we nog inchecken!
Twee minuten later en het was te laat geweest…

Aankomst in Glasgow Prestwick, trein naar Glasgow zelf en een Burger Kingetje achter de kiezen. Beter dan mc doh!

Tegen half vier het begin van de West Higland way bereikt, drinken gekocht en aangevat.
Een kilometer of zeventien, een pint of coke en een guiness verder werd er gerust. Nice and comfy campsite! Alleen wij als bezoekers, warm water, toiletten en een zalig stukje om de tent op te zetten.

DONDERDAG

Om 00:45 wakker geworden omdat Gert dacht dat er een paal op de tent ging vallen. Slechte dromen en met z’n allen in een tent: slechte combinatie.
Om half acht wakker geworden met de regengeluiden die schotland zo eigen maken: bugger.
Tent opbreken, ontbijten en beginnen aan de echt wandeling. Dwars door de weiden, langs koeien en schaapjes en over heuvels.
En een berg!
Stijgen van 75m naar 360 meter op minder dan een kilometer: wederom zottenwerk!
Halverwege de berg een tentje opslaan met het dekzeil en een pot pasta eten. Dolle pret, vooral als de passeerders hongerige blikken werpen.
En dan begint de hel pas echt.
Van 14u tot 20u doorstappen (krampen en vermoeidheid ten top) om tegen kwart na acht eindelijk een tentje te kunnen zetten. En te kunnen eten in een echt restaurant met een Ben Lomond Burger en een Pint of Coke.
Slapen om 10u en geen vallende palen op onze tent…

VRIJDAG

Sunshine like hell!
Ontbijt bestaat uit een enkele Snickers, maar desalnietemin vertrekken we goedgemutst: vandaag gaan we naar de Inversnaid Bunkerhouse alwaar men een hot tube heeft!
Amper twaalf kilometer te dalken…
Het steekt net voor de middag wel tegen (klimmem en dalen en weer klimmen…) maar na een stevige maaltijd gaat het weer hevig.
Om drie uur zijn we al aan het inversnaid hotel waar we een pint of coke bestellen en een guiness en een bestelling plaatsen bij de lokale Bunkerhouse: ze komen ons potdorie met de voiture halen!

Hot tube buiten (met wat lokale schonen en pilsjes erbij) en dan een enorm lekkere maaltijd (pasta again…) en sebiet: een echt bed!
Ik kijk er al naar uit!

< <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Alleen geen gsm ontvangst me dunkt!

Gisteren dus droog in de poep genomen aan het begin van de Bevrijdingstunnel.
Voiture naar de maan:

• koffer staat nu op de achterbank
• motorblok ligt bijna op straat
• zetels van de achterbank staan 5cm uit elkaar
• bestuurderszetel volledig afgebroken

Zelf ben ik gelukkig ongedeerd.
Wel een zware klap gekregen, maar ik kon mezelf nogal sterk vastzetten én ik had mijn gordel aan.
De meneer achter mij helaas niet.
Die is afgevoerd naar’t ziekenhuis.

En vandaag begint mijn verlof, maar dus sebiet eerst nog langs’t werk…

Want ‘t is niet omdat mijn kleinste zusje een schatje is,
dat mijn grootste zus geen schatje zou zijn!
‘t Zijn verdorie alletwee tijgers van zussen! 

Mijn kleinste zusje.
Dat het een schat is!

 

De nieuwe naam van de Ford Feest.
Vandaag de laatste dag gewerkt voor de vakantie, om 17u de deur achter me laten dichtdraaien en mezelf behaaglijk in de auto gezet.
De radio aan en cruisen maar.

Eventjes telefoneren, handenvrij, met Gert. Nog wat praktische dingen afspreken voor schotland, overmorgen vertrekken we immers.
Verder langs de A12, want de E19 stond lichtjes dicht: 17km file…

De Boomsesteenweg op, van licht tot licht en dan de Bevrijdingstunnel in.
Dacht ik.
Dat was dus het initiële plan.
Helaas moest er iemand anders over beslissen.

In de invoegstrook naar de tunnel vertraagde het verkeer. Dat kan al eens gebeuren tegen de zessen. Zeker op een invalsweg naar een grootstad als Antwerpen.
Ik vertraag, hou afstand, rem en sta stil.
In de spiegel zie ik een voiture tegen een rotvaart aan komen rijden.

Ik zet, tevergeefs, mijn vier pinkers nog aan, rem nog een paar keer uitdrukkelijk, maar helaas.
Bolide in de kont genomen…
Kompleet naar de zak: chassis verwrongen, motor ophanging kapot, bestuurderszetel afgebroken.

Politie, takeldiensten en een uur of twee later staan we met een vervangmobiel terug op straat.
Een goede verzekering, een fijne leasemaatschappij: het werpt zijn vruchten af.
Wel jammer, want de Feest had nog geen 45.000 km gedaan…

Zaterdag is een dag voor feestjes.
Liefst de hele dag, vandaag vanaf de middag.
In Ham, bij de familie.

Met Staf (sinds donderdag terug uit het ziekenhuis) en Moeke.
Foto’s?
Morgen op Flickr!

Morgen start het nieuwe Chirojaar.
2006-2007 wordt een werkjaar om, zoals steeds, nooit te vergeten.
Achter de schermen althans.
Morgen wordt er namelijk bepaald wie welke afdeling voor zijn rekening neemt.
En wie welke taken gaat vervullen.

Ik weet voor mezelf al wel dat ik niet teveel taken op mezelf ga nemen.
Het vorige werkjaar werd het me soms echt teveel.
Als een hobby een verplichting wordt waar de fun factor soms heel klein bij lijkt, moet er iets veranderen.
Daarom minimaliseer ik mijn taken tot het volstrekte minimum.

Waarom? Daarom.
Vetorecht, het is een schoon ding! 🙂

Vanochtend vroeg vertrokken naar de dagtaak.
Omdat ik gisterenavond nogal laat (na zeven uur) arriveerde in Antwerpen, was elk beschikbaar plaatsje al ingenomen.
Dan maar geparkeerd over het Falconplain en over ‘t Brouwersvliet.
Een stevige doch fijne wandeling wachtte me dus deze morgen.

Goed gezind en stevig van pas de dag instappen, deur dichtkletsen en: “Avanti!”.
Falconplein oversteken.
Nog superveel volk in de Bartillia, een lokale en hippe kroeg.
Dju, de goesting om te werken vermindert al een beetje.

Dan: twee hoeren die op de taxi staan te wachten.
Gegiechel en gelach als ik voorbij loop.
En of ik niet snel even wil.
Nee bedankt. Hoeren die zo lachen, moeten wel een goed verdienende nacht gehad hebben.
En dat, dat vind ik vies.

Een huis of drie verder: de pipo’s van the block, Falconplein zijn al begonnen;
Of nog bezig.
Een beetje te vroeg eigenlijk, want twee hondermeter verder kom ik een geluidsman tegen. Een vriendelijke geluidsman.
Toffe job lijkt me.
Heel de dag met een hond op een stokje rondhossen…

Maar dan: combi’s! Zwaailichten! Flikken en flikkers!
Achtervolging die wordt ingezet: twee te voet, twee met de voiture.
Een hoop volk uit de Schipperskappelstraat. Dames in lingerie, venten met de broek wat open, buitenwippers met een lederen frakske.
De straat ruikt naar stad: zweet, angst, sex. Verschaald bier.

En dat allemaal om twintig over zes.
Morgen vetrek ik vroeger.
Om nog wat langer te kijken…