Onze pelouse

Standard

We kochten in oktober 2013, iets van een half jaar geleden, een huis met tuin. En met gazon, dachten wij. Maar. Het is niet al gras dat groen ziet! Wisten wij veel, ondanks onze boerenbuitense afkomst. Maar een grasveld, dat hoort bevolkt met groene sprieten. Dat wisten we dan weer wel.

Het hele proces van zaaien, sproeien en vooral: wekenlang met een zandvlakte zitten, stond ons niet erg aan. Dat dat ook niet geheel nodig was, wist onze insider bij de groendienst ons te melden. Officer Crabtree-gewijs werd ons dat in één keer duidelijk gemaakt. Dat we beter een egaal biljartlaken van rolgazon legden. En, zo wist onze insider ons te melden, dat hij daar gerust bij wilde komen helpen.

[aesop_parallax img=”https://blog.wann.es/files/2014/04/2014-03-29-17.01.20.jpg” height=”250″ parallaxbg=”on” floater=”on” floaterposition=”center” floateroffset=”25%” floaterdirection=”up” captionposition=”bottom-left” lightbox=”off”]

Mits barbecue, natuurlijk.
Want laat ons eerlijk zijn: niets zo goed als in den hof een gazongladstrijken om dan de barbecue aan te steken en een pintje te drinken. Onze pelouse ziet er nu, dankzij voldoende bewatering en dito bemesting, enorm goed uit. De lijnen beginnen te vervagen en de merels durven er al op rondhoppen.

Onzen hof maat, dat is een plezier om in te zitten.
Want wij hebben daar een gazon, veel zon en bakken barbecue.
Wanneer kom jij eens langs?
Bring Your Own Meat of stukske vegetarische quorn en voor je’t weet haal ik mijn fles zelfgemaakte limoncello boven.

Ow. Yeah.