Brief aan Josefien

Standard

Liefste Josefien

Het is een hele tijd geleden dat ik je een brief schreef. Niet dat er niets te vertellen was, integendeel, maar omdat we zoveel met elkaar omgingen. Late babbeltjes in de nacht aangezien je al een tijdje kan horen wat er gezegd wordt, concertjes waar je erg druk van wordt en fistbumbs door de buikwand heen. Nachtelijke potjes voetbal en ‘s morgens een schouderklopje voor ik heel vroeg stillekes naar buitensluip om te gaan sporten.

Ja Josefien, wij hebben een band.
Vooral emotioneel en minder fysiek dan dat je met je mama hebt, maar wel een band. Het wordt dan ook dolle pret in mei. Of juni, hangt van je geduld af natuurlijk. De vroedvrouw vond je in elk geval al erg beweeglijk en “gezond actief”. Zo met je kopje naar beneden, kont in de lucht en voetjes daar ergens langs. Ja. Gij weet u nu al goed te leggen.

En dat zal nodig zijn als je hier in ons huisje bent, dat goed leggen. Van de box naar de verzorgingstafel naar de reiswieg naar het bedje. En vooral: veel in mijn armen. Want weet je Josefien: het is hier al bijna klaar voor jou.
Ik ga blij zijn dat je er bent.