Sunparks

Standard

Een paar weekends geleden vond u mij in Vielsalm.
Ons moeder regelde een huisje in Sunparks Ardennen en dat was dat.
Half pension, zodat er niemand moest koken overdag.

De oudste broer kwam en meldde zich doodziek, wat wel een streep door de feestvreugde was.
Echt jammer.
‘t Zusje lief en haar lief waren wel aanwezig, alsook ikzelve en mijn aanstaande vrouw.
Tel daar het ouderpaar bij op en je komt op zeven-en-een-half (de ziek halve telt niet mee).

Als ik denk aan Sunparks, denk ik aan zwemmen.
Toen ik op zaterdagochtend het exotische chloorbad in ogenschouw nam, wist ik snel andere gedachten op te brengen. Ardennen, dat wordt wandelen. En geocachen.

Vrijdagavond werd afgetrapt met de goulash van mijn lief.
Met vlees uit eigen stal, daar bereid je de lekkerste stoofpotten mee! Smullen likkebaarden, dat was een feit.
Een potje Trivial, wat glazen wijn en whiskey en u raadt het al: de eerste avond was een succes.

Ontbijten in het halve pension dat ons was aangesmeerd bleek evenzeer een succes. Broodjes, croissants, spek, omelet, hardgekookte eieren, charcuterie, yoghurt, fruit, chocomelk, muesli,… Dik gegeten, want half pension betekent ‘s middags kinkloppen. En daar zijn wij niet voor gemaakt. Buffelen en bunkeren, de lieve lust lag er dikkervinger bovenop!

Cache van de Duivel

Intussen was er al tweemaal stevig getafeld, tijd voor wat anders. Iedereen de lelijke schoenen en dito outdoor kleren aan: hop, den bos in. Op zoek naar de steen die de Duivel had achtergelaten in een verloren stukje bos, vlakbij Wanne.
Schoon wandeling, schone regen en hagel en een heerlijke Rochefort 8. Ik kan mij ergere zaterdag voorstellen.

Daarna met ons moeder alleen nog wat cache hunting gedaan (onder een brug, in een grot) en een stevige toer extra gestapt. Om halverwege (toen we moesten terugdraaien, eigenlijk) dat we op een haar na te laat waren voor het avondmaal.
Halfpension, ge moet er aan wennen.

Gelukkig was het grillbouffet van dien aard dat er voldoende was van al het lekkers dat Sunparks te bieden had. All you can eat formule en er was over. Laten we dat dus maar op more you can ever eat houden.
Een verderzetting van het meest triviale spel ooit en wat cadeautjes voor mijn lief (omdat de brave duts zou gaan verjaren in’t kort) zorgden voor een meer dan geslaagde dag.

Zondag

Zondag was in vele opzichten een herhaling van zaterdag, wat zoals ook u weet vaker wel dan niet voorkomt op dit soort weekend. In ons geval betekende dat overigens geen enkel probleem: herhaling van Fun und Leute is dubbel plezier.
Wij, ‘t lief en ikzelve, hielden Sunparks echter voor bekeken rond de klok van vieren.
Om verder te gaan, wat dan eigenlijk niet verder dan wel dichter bij huis was. Kwestie van de verjaardag in stijl te celebreren.

B&B

We vlamden tot aan de file in Spa en schoven daar een uurtje aan. Nog een uur later en meer dan beu arriveerden we aan onze bed en ontbijt instelling. Als u een B&B zoekt in de buurt van Maastricht: Au Deux Coin Ronds. Lieve mensen, licht gereserveerd (ik heb dat graag) en proper. Rustig en gezellig. En goed ontbijt, zou veertien uur later blijken.

We waagden ons aan een lokaal restaurant (telt u mee? Dat is dus vijf keer horecaans gegeten op drie dagen) dat geheel tegen alle Ardeense verwachtingen in een wonderwelle Vlaamse keuken op het bord toverde.
Bent u in de buurt van Aubel? Spring eens binnen in Le Panier Gourmand.

Wij aten er met twee voor 78 euro (drie gangen, aperitief en een halve liter wijn) een uitstekend maal dat de verjaardag van de volgende dag perfect inluidde. Mijn lief was content. En, u weet dat, dan ben ik dat ook.

Wandelen

Om het weekend in stijl af te sluiten, reden we de volgende dag verder den vreemden in. Nederland, volgens het bord, de kleine Alpen volgens ons gevoel. We wandelden namelijk in de buurt van Vijlen, Nederlands enige echte bergdorp.
Een mooie wandelling, veel wilde plannen gemaakt en de perfecte vakantie voor het weekend gezien.
Wij waren de koning te rijk.