Channel Zero

Standard

Een eerste in een reeks unieke concerten, dat hebben we gisteren beleefd.
Fijn in de AB (echt wel een plezante zaal), gezellig volk (zwartzakken, langharig tuig en metalheads) en een pintje bier.
Echt, zo tussen op zware meatelen levend volk, daar bevinden wij ons graag.
Meestal zijn dat de gasten die ik gerust ‘s nachts in een donker steegje wil tegenkomen (geen idee hoe ze het doen, maar die mannen hebben altijd een blikje bier vast).

Channel Zero deed het knoerhard.
En ondanks alle goede wil (gratis oorstopjes aan de toog, berichten in de krant,…) deed ik m’n oren toch pijn door gewoon te luisteren.
En nee, het was geen gefolter: op het balkon, waar wij stonden, was de muziek niet té hard.
Met oordopjes zelfs iets te zacht.
Zotjes.

Van op het balkon wa het trouwens zeer goed te zien dat het een oudere band betrof: lange manen hadden plaatsgemaakt voor menig blinkend kopke.
Grappig.

De show?
Goed.
Publiek?
Ook zeer goed.
Avond?
Uitermate geslaagd!

Een klein stukje uit de show (en een persoonlijke favoriet)

Ook bangelijk: suck my energy (1:10)