gedesoriënteerd

Standard

Zo werd ik zonet wakker.
Denken dat het nog maar een uur of zes is, wetende dat het al tegen de zevenen aanloopt.
Denken dat het mandag is, weten dat het al dinsdag is.
Afvragen waarom het al licht is om zes uur en denken dat het met het winteruur te maken heeft.

Het zijn net iets te veel vragen op een ochtend, echt.
Ik wil liefst van alles wakker worden en klaar zijn voor de dag.
Geen vragen, gewoon klaar.
Met een doel.
Ochtendstond en iets met goud.

Een hele tijd geleden lukte dat.
Waarom het nu niet gaat, geen idee.
Karakter, vrees ik.
Maar eens wat aan werken.
“Maar eens wat aan werken.”

Stom natuurlijk om te denken dat dat de oplossing gaat zijn.
Concreet jom!
Soms denk ik dat ik zot wordt.
Soms denk ik dat ik de pot op kan.
Soms moet ik ook echt de pot op wegens actieve darmflora en – fauna.

Nee, serieus, concrete werkpunten om de dag actief te beginnen.
Mensen die om zes uur al een halve dagtaak achter de rug hebben en daarvoor maar vijf uurtjes geslapen hebben: chapeau.
Dat wil ik ook.
Meer tijd in een dag.
Tijd stelen al het ware.

Ik ben benieuwd…