Mijn buurman

Standard

Arnold Van AperenHet gaat niet zo goed met mijn buurman.
Vanuit verschillende windrichtingen hoor ik vanalles.
Dat zijn gezondheid niet meer je dat is.
Dat zijn gestel lijdt onder allerlei problemen.
Dat vind ik jammer. Want met het nieuwe jaar wens ik iedereen altijd alleen maar het beste toe.
Zelfs als ik de streken van mensen niet volledig kan goedkeuren.

Ik begrijp wel dat hij zich slecht voelt.
Het politieke leven in Hoogstraten is dan ook volledig ontaard in een lelijke poel van onheil. Daar waar het beleid achtien jaar redelijk goed is verlopen, loopt het nu allemaal mis. Alles loopt in de soep, iedereen verraadt een ander en niemand, maar dan ook niet niemand van alle Hoogstraatse politici denkt aan de burger en zijn (m/v) welzijn.

Dat de hele zaak dan ook nog eens zwaar in de media komt, vind ik helemaal een schande.
Zeker omdat bepaalde mensen er anders worden afgeschilderd dan dat de feiten zich eigenlijk voordoen.
Mevrouw Tinne Rombouts wordt bijvoorbeeld constant mooi naar voren gebracht. Een jonge, ambitieuse vrouw die op een vreselijke wijze van haar ambt als jongste burgemeester is gehouden. Daar zit die hyena van een Arnold achter, zo blokletterden de kranten.

Dat mevrouw Tinne Rombouts nu aan de lokale afdeling van het Vlaams Blok vraagt om mee in de OCMW raad te stappen en te stemmen voor hen, wordt netjes doodgezwegen.
CD&V staat voor verjonging en vernieuwing. Mooi en ambitieus, maar waarom halen ze dan een, ongetwijfeld zeer geschikt, man van 76 jaar uit de kast als voorzitter van diezelfde OCMW raad.
Dat zij nu aan de macht zullen kunnen komen omdat Groen! en Hoop hun afspraak met KVB hebben gebroken, wordt nergens vermeld.

De wolf van een burgemeester is en blijft de boeman.
Nergens wordt er aandacht besteedt aan alle ratten die het zinkende blauwe schip verlaten. Nergens wordt er correct bericht, nergens wordt er een duidelijk antwoord gegeven aan de burger.
Geruchten, dat wel.
Dat er bepaalde hooggeplaatsten binnen de KVB naar de andere kant overlopen, enkel en alleen voor een schepenzetel.
Dat mensen die altijd hun nek hebben uitgestoken voor diezelfde blauwe partij, nu plots niet meer naar de vergaderingen gaan omdat ze er niet meer bij willen zijn.

Op oudejaarsnacht heb ik tegen een uur of vier nog ruzie gemaakt met één van de mensen die het schip nu schijnbaar verlaten. Dat een mening niet verder mag gaan dan een partij en dat op de man spelen niet kan. Dat hij nogal teleurgesteld was dat mijn gedachten niet strookten met hun ideeën, dat ik hun actie niet goedkeur.
Wel, als zo iemand dan stopt, hoef ik mij daar niet teveel van aan te trekken van die mening. Dan moet ik mezelf niet opwinden. Dan moet ik niet zeveren over de anti-politiek die er in Hoogstraten door allen gevoerd wordt.

Dan moet ik mij gewoon afzijdig en mijn lip houden.
Doe ik dat?
Nee.
Censuur vind ik zowieso al iets misselijkmakends.
Dus helaas beste mensen: als ge’t niet wilt lezen, doe dan uw ogen dicht.