fit her schim eg

Standard

Cryptische omschrijvingen zijn blijkbaar hip en broodnodig op het intenet.
We vertellen elkaar alles, delen onze grootste geheimen en maken alle plannen kond.
MAAR!

Er zijn grenzen.
Zo is er Bruno die al een tijdje niet wil zeggen waarover hij niets  mag vertellen.
Ook Bart van Netlash heeft een vrij abstract idee.
En ook ik doe sinds kort mee aan het vertellen van wazige praatjes en het ten toon spreiden van geordende chaos.

Want het zijn niet allemaal goede mensen daarbuiten meneer!
Sommige mensen nemen u potvolsnottepietjes altijd serieus.
Het is sommige mensen niet gegund andere vol vuur te horen lezen over avonturen in het heden, verleden of komende.
Er zijn van die mensen (Spanjanezen noemen het Cabron of Cochino) die denken dat de hele wereld tegen hen is. En dan vooral ik. Omdat ik nogal veelvragend ben. Niet veeleisend, dat niet.
Want eisen is iets voor de winter.
En laat ik die rechtse rakker maar snel links liggen!

Nee.
Er zijn zaken waarover we beter niet bloggen.
Relaties tussen man en vrouw (wanneer het fout gaat) vind ik persoonlijk een blogtaboe. Al denken anderen daar anders over.
Werksituaties en het werk als geheel. Al denken anderen daar anders over.
Foto’s van mensen waarvan je weet dat ze het niet graag hebben. Al denken anderen ik daar soms anders over.

Eerlijk?
Ik ben voor een open communicatie.
Echt. Van mij mag alles op het web.
Als ik er persoonlijk iets tegen zou hebben, laat ik het, de rest kan aan m’n gat roesten.

En dan zijn er morele regels.
Ethiek.
Onderkruiperij.

Tsss.