Standard

Een aantal weken geleden nog eens wat opgeruimd op mijn kamer. En dat het nodig was.

Toen ik in juli mijn kot (*snif*) verliet, werd alles op een redelijk onprofessionele manier in dozen gekijld. En in het “kot” gezet. Alles wat tot voor 30 juni vier jaar lang mijn natuurlijke habitat bepaalde, werd op enkele dagen tijd weggestopt in een donker hoekje, achter allerlei rommel. Behalve de dingen die ik dacht nodig te hebben. Die werden op mijn bureau gezet. En daar stonden ze vorige maand nog…
De moeder des huizes was van oordeel dat mensen die 22 zijn eigenlijk wel het besef mogen hebben van orde en netheid op een beschaafdelijk niveau (ja hoor, met eau!).

Het leuke aan opruimen is dat je dan nog eens wat terugvindt. In mijn geval was het een boekenbon van De Standaard boekhandel. Vervaldatum: 11 december. Fjieuw. Net op tijd. En vandaag gaan verzilveren. Een geweldig gevoel, geld besteden aan redelijk nuttige dingen. Boeken dus.
Euhm, Wannes en boeken. Shit, foute combinatie. Echt waar.

Ik heb nooit een idee waar te kijken, waar te beginnen. Ik ben er ook niet mee bezig, met boeken en lezen. Echt niet. En ik weet wel dat het not done is om te zeggen dat je niet leest en dat boeken kopen niet je favoriete bezigheid dan wel grootst oorzaak van financiĆ«le escapades is. En ‘t is niet dat het me niet interesseert, maar ik kan er precies geen tijd voor vrij maken.
Het is een beetje als met films. Als ik naar een film kijk vind ik die goed of slecht. Acteurs spelen goed of doen hun job niet. Maar vraag me niet wie de stem van Puss in boots vertolkt in Shrek. I don’t give an apeshit.
Wie wat schrijft in dit kleine landje, laat staan de hele wereld, interesseert me ook maar matig. Ik kan bijvoorbeeld gweldig genieten van een goed boek (een bundel papier die ik persoonlijk goed vind dus) maar vraag me niet naar de naam van de kat van de zus van de auteur (m/v).

En ik wil wel een eigen bibliotheek bouwen in een kamertje, maar daar heb ik momenteel het geld niet voor. En de ruimte evenmin. Mensen die hun boeken en films netjes catalogeren, bespreken en “starren”: chapeau (jepjep, weeral eau!). Bruno maakt bijvoorbeeld van elke maand een overzichtje van de nieuwe aankopen van films en boeken. En van Michel weet ik dat hij van streepjescode doet met zijn boeken (of dat toch graag zou doen). Netjes, proper en dingen.

De boekenbon vinden was dus eigenlijk een gelukje met een geattacheerd probleempje: leuk, vijftig euro nuttig besteden. Maar besteden aan welke boeken? Wat koopt een man van 22 die niet al te veel weet heeft van boeken en literatuur in het algemeen? Licht opsteken op het web? Zou kunnen. Misschien had ik Bruno’s quotering kunnen volgen. Of iets. Maar dat heb ik niet gedaan. Ik ben naar de winkel gereden om boeken te kopen. Goed of slecht, dat is een persoonlijke kwestie.

Nah. Ik zie wel. Lezen in de file…
Of misschien de audio versie eens ergens opduikelen.
Zoals die van de Lord of the Rings. 2.5GB mp3-luisterplezier.