Geluk

Standard

Wat is geluk, vroeg het boek. Ilja Gort, Nederlands wijnmaker in Frankrijk en verteller van vertelsels. Vraagt ie zoiets. Terwijl we op reis zijn in gotbetert Frankrijk.

En niet zomaar hollandistan aan de Middellandse Zee of de Provence-waar-het-zo-leuk-is. Nee. Midden. Frankrijk.
340 inwoners. Geen bakker maar een point de vente de pain. Of iets. Mijn Frans is nogal weggekwijnd de laatste jaren. Bijna appeljúsderransj.

Midden in Frankrijk. In een gat. Verlaten door de meeste boeren. Maar bomvol geluk.

De afgelopen week was mijn geluksweek.

Om zeven uur opstaan en ontbijten met de prinses. Dan samen naar de pointe de vente de pain. Te voet, met de prinses in fe draagrugzak. Hoeden op, zonnebril op en ju.
Kwartiertje wandelen, klapke doen met de madame van de bakker, brood en croissants en chocoladebroodjes kopen en weer terug. Samen in de zon zitten en wachten tot de andere prinses er komt bijzitten.
Tweede ontbijt nemen met het hele gezin. Blijven hangen tot de kleinste groentenpap belieft.

Awel.
Dat.
Dat is geluk.
En gelukkig zijn.