2014, een terugblik

Standard

2014 Is sowieso het jaar waarin Truus geboren werd. Period.
Het jaar waarin ik papa werd en het kleine spookje na zeven maanden rondkreffelt als een volleerd welpje. Met grommen en roepen incluis.

Maar 2014 was nog wel meer.
Kijkt u even mee over mijn schouder?

2014 Was het jaar dat we de kracht van AirBnB in Londen ervoeren als enorm positief.

Nog positief dit jaar: de service van Telenet. Toen we onze bestelde film moesten afbreken omdat mevrouwtje Truus geboren werd, kregen we de film terugbetaald. Schoon, heel schoon.

We namen met spijt in het hart ook afscheid van een hoop groten.
Vava.
Luk De Vos.
Jean-Luc Dehaene.
May Tilburgs.
Koningin Fabiola.
Robin Williams.
En nog een hele rist iconen die het tijdelijke voor het eeuwige verruilden.
Helaas iets dat in 2015 niet zal veranderen.

2014 Is ook het jaar waarin mijn professioneel kalme zee een stevig briesje kreeg. Net geen witte koppen op de golven, maar wel genoeg om een zwakke maag tot braken te brengen. Ik ging van voltijds naar tweemaal halftijds en voel me daar, na een half jaar, goed bij.
Bij het regime, in elk geval.
De inhoud moet nog wat gefinetund worden, maar ook dat komt goed in 2015, zoveel is zeker.

2014 Was het jaar waarin we een paar keer zeer goed gingen eten (bij Graanmarkt 13 bijvoorbeeld). En dat wil ik meer.
Onze tijd samen is sowieso wat teruggelopen, laten we er dan wel betere momenten van maken. Niet per se super duur, wel super lekker.

Het is ook het jaar waarin enorm veel actie wordt gevoerd voor Ringland. Het is gelukkig al zover dat de crowdfunding goals gehaald werden. Laat 2015 het jaar zijn dat er een positieve beslissing wordt genomen. Dat de politiek maar eens wat ballen kweekt, gotverdoeme!

Afgelopen jaar kwam Sander ook terug. Na zeven maanden de hippie uit te hangen in Zuid en Midden Amerika, stond de goede kerel plots terug op Vlaamse grond. Een zalige reis, veel geleerd en naar wat ik merk, best wel wat veranderd. Ten goede. Nog beter, eigenlijk.
All the best bro!

Ook voor de andere broers (the brothers from another mother), niks dan goeds. Werk. Een werkende rug. Een diploma. Een lief.
Het jaar waarin de (ex-)sterkste man van België iets begint met de sterkste vrouw van België, moet worden genoteerd in de annalen.
Dat de ruggen het dit jaar beter doen.
Dat de ziekenhuisbacterie wordt overwonnen.

Voor de zusjes en die kleinste rekel: niets dan goeds.
Feesten en speelgoed en diploma en plezier.
Juij!

Op sportief vlak kijk ik terug op een heuvelachtig parcours.
Met de komst van ons derde gezinslid was het af en toe wat hectisch, maar viell het uiteindelijk beter mee dan gedacht. Het was vooral toen mevrouw naar de crèche ging dta sporten naar een laag pitje zakte. De partner throwdown was een geweldige ervaring (vierdes, trouwens) en plots lukte het me om (bijna) 20 pull ups te doen. Doet u beter?

Nog in 2014 ontdekte ik meditatie.
Via calm.com lukte het me af en toe om de stekker uit te trekken.
Reset.
Kwam via Lift.do en komt voor dit jaar op de Goede Voornemens lijst.

Verder was er weinig speciaals, eigenlijk.
En ik hoop dat dat ook voor 2015 zo gaat zijn: niet te veel speciaals maar wel woelige baren en een strakke wind. Vooral ‘s morgens.