• Er liggen ongeveer honderd infobundels te wachten op manuele verspreiding (hoe doen we dat het snelst?)
• Inschrijvingen en verzekering en zo. Liefst zo snel mogelijk in orde natuurlijk!
• Website van Birthe. Het ding heeft dringend een re-build nodig. Met een deftig iets voor de foto’s/etsen en iets dat Birthe zelf kan aanpassen. Want alle gekheid op een stokje: dit is slècht.
• Sogeti dus. “Ergens in de namiddag is goed”.
• Vanavond waarschijnlijk dineetje met Hannekoekepanne.
• Standaard gaan halen voor de Spellingsbijlage! Dat we eindelijk eens foutloos kunnen schrijven met z’n allen…

En voor de rest? La mama wat helpen zeker…

Michel merkte eerder deze week al iets op in Metro. Ik moet wel zeggen dat dat zeer schoon is.Mensen die elkaar eeuwige trouw beloven en zo. Maar na 6 luttele maandjes? En al alles gezien hebben en al keiveel “probs” opgelost? Ik denk dan (volledig verwikkeld in een “reeds” vijf-en-een-half jaar durende liefdesverhouding) dat die mensen nog niet de helft van de “probs” gezien kunnen hebben.Hoe weet je nu na een half jaar (hoe intens dat dat ook geweest mag zijn) hoe iemand is? Ik verschiet nog regelmatig van kleur als ik met Hanne optrek (en vice versa). En ok, we zijn twee heel complexe en tegenstrijdige persoontjes, maar toch. Straffe gasten die dat na een half jaar al weten. Tsss.Ach, misschien zijn ze wel heel gelukkig en krijgen ze vele kindertjens…

Er zijn zo van die dagen dat je denkt dat er eigenlijk niets te doen is. Of dat je wel zal zien wat er te doen valt. Zo ook vandaag dacht ik gisteren.

Ik moest wel een aantal zaken doen (vergadering voorbereiden, nog een vergadering voorbereiden, 16 cd’tjes branden, gras afdoen, onkruid wieden, boeken halen, langs de Standaard om mijn boekenbon op te soeperen, een vragenlijst maken voor tante Hilde van het ACV ivm werken en verzekering en papperassen,…)

Een aantal van die zaken zijn nu eenmaal dringend(vanavond twee vergaderingen, die cd’s beloof ik al twee maanden, …) en een aantal zaken zijn belangrijk (gras afdoen want dan is de mama content, boeken halen bij Hanne want dan is zij en heel haar familie content).
Ik probeer dus, zoals je misschien al wel hebt gemerkt, te werken met de vier kwadranten van Stephen R. Covey

Als je dit weet en/of kent, besef je pas hoe moeilijk zoiets is in het dagelikse leven. Theorie toepassen op de dag van alledag is heus niet zo vanzelfsprekend. En toch! Agenda plannen, een week van te voren weten wat je gaat doen en elke minuut volplannen. Elke minuut? JAwel! Zo krijg je telkens de keuze om iets anders in de plaats te stellen. Zo stel je voor jezelf prioriteiten. En dat, dat moet ik nu eindelijk eens leren te doen.

Want al bij al heb ik vandaag nog maar weinig gerealiseerd: gras afgedaan en een toertje gaan joggen (ook belangrijk, Habit 7: sharpen the saw!). On with the works!

Vandaag weer een dagje bij het SPRA gewerkt. Net zoals vroger, toen ik er stage liep of toen ik er vakantiewerk deed. Heerlijk om terug in de stad aan het werk te zijn. Geweldig gewoon!
Heel de dag wijn rondbrengen bij de winkels e dan foto’s maken van de wijn (in flessen) in de etalages… Jep, dé grote uitdaging is het niet, maar die komt misschien nog wel in de vorm van Sogeti, Van Roey of De Lijn…

De Lijn, jawel. Ik had mezelf kandidaat gesteld voor de vacature van “hoofd marktonderzoek en ontwikkeling”. Wat ik me daar precies bij moet voorstellen weet ik niet helemaal, maar ik mag wel meedoen aan de eerste proeven! HipHoi! Of niet? Want die proeven vallen op een zondag (!). En laat het die zondag net de start van ons nieuwe Chiro-werkjaar zijn. Slik.

Mannen maken dolgraag plannen, maar hartverscheurende keuzes als de deze zijn slecht voor de gezondheid, neem het van mij aan…

Niets dan goed nieuws vandaag!

• Daarstraks (9u) gesprek bij Van Roey gehad. Tot half elf binnen gezeten en met een fijn gevoel buitengekomen. In de loop van de week meer nieuws. Het gesprek verliep nogal goed (volgens mij) en de persoonlijkheidstest nadien was ook zo iets (voor zover dat dat slecht kan zijn met een persoonlijkheid als de mijne…).
  Plots kwam echter de vraag als wat ik wou werken (sales, marketing, technisch). Nu ja, ik ging eigenlijk voor de salesfunctie, maar dat wil niet zeggen dat ik de technische kant wil uitsluiten. Heel graag wil ik zelfs wat pctechnisch geschoold worden. En marketinggewijs bén ik al in orde!
  Einde van de week meer nieuws.

• Ook telefoon gekregen van Sogeti. Vanaf 10 november kan ik daar de cursus Tmap volgen! HipHoi! Wat ik dan ook wel zal doen waaschijnlijk. Nog een maand om verder te zoeken (moest het niet lukken, dan heb ik misschien toch iets achter de hand) en om eindelijk eens deftig te leren typen. Want momenteel gaat dat nog met enkele vingers tegelijk en verre van blind. (shame on me!)
  Iemand een gratis en gemakkelijk en snel cursuske/programma? Let me know!

• Mijn lieve kleine, doch oudste zus Lisanne mag vandaag weg uit het ziekenhuis! HipHoi nummero 3 dus! De arme schat heeft er het hele weekend tot en met vandaag doorgebracht met zichzelf en haar dubbele longontsteking. Vandaag dus een feestje en donderdag ook weer want dan is ze jarig!
  Met mijn kleinste zus is tot nader bericht ook nog steeds alles in orde: de lieve meid herstelt flink van haar valpartij (een klein sexy littekentje tussen de ogen zal ze er aan overhouden) en groeit verder als kool! Good girl Jade!

• Morgen werken bij SPRA/WCM om flessen wijn (!) rond te brengen bij winkels… Als dat maar goed afloopt! Het zal trouwens niet mijn laatste korte jobke zijn, want ik wil graag tot 10 november al beginnen met geld verdienen. Iemand een idee? Of hulp nodig? Let me know!

‘t Zal wel zijn! De zenuwen gieren door mijn keel, mijn maag zit vol zenuwknoopsels en de mensen van Sogeti bellen pas morgen terug. Gnnnnnh!
Morgen dus pas een antwoord op de vraag: werk of wa?

En ik moet morgen naar Van Roey in Turnhout. Ge zult zien dat ze mij net bellen als ik daar in gesprek zit. Pfff, vanavond sporten om al die adrenaline kwijt te lopen… Kandidaten om mee te doen? 0473/52.14.93

Godgeklaagd is het. Moe zijn en niet kunnen slapen. Te warm, te koud, muggen, angstige gedachten, spookdromen, …. ik was om 02.44u alleszins wakker. En met geen mogelijkheid meer in slaap te krijgen. Dat doet pijn en duurt vreselijk lang…
Om 08u de bus naar Hoogstraten willen nemen (ik was eindelijk nog eens in Antwerpen…) maar die bus was niet aanwezig. Half negen: nog steeds geen bus! Om 08.44u (jep, zes uur wakker) eindelijk een bus, slechte aansluiting in Hoogstraten naar Meer (of all places) en om 10.18u eindelijk thuis… Met De Lijn zou je er al zijn!

Een redelijke anticlimax na een zeer fijn weekend.
Vrijdag JOL (jonge oud leerlingen avond van het secundair) met een kroegentochtje toe. Zaterdag voetbal tegen de gevangen van het Gelmelslot (ja echt, geen gezwans: in de gevangenis van voetbal gaan spelen!) met een fijne doch te korte derde helft.
De avond ingezet met een stukje “Any way the wind blows” op La Deux afgewisseld met wat K2voetbal. Olivier, de rakker uit Lier, kwam tegen 22u aangestoven en tesamen zijn we dan maar het Meerse nachtleven ingedoken.
Zondagmiddag verder gekeken naar “Any way the wind blows”, hetzij dit keer de nederlandse versie. En tijdens het kijken een gigantische heimwee naar Antwerpen gekregen…

PS: nog niets gehoord van Sogeti. Zouden ze mij vergeten zijn?!

Dat het vanochtend mistig was. Niettemin was ik op tijd op het appèl in Antwerpen: half tien, randje hoerenbuurt. Half tien in de ochtend, weinig klanten en werkvolk daar…
Soit, ik moest er een net naast zijn en ik zat er dan ook recht bovenop: Sogeti. Om testen in logisch denken en analyse te doen. Drie testen, een kleine introductie rond Sogeti en de Cap Gemini group en de ochtend was voorbij.
Drie testjes, in een razend tempo natuurlijk. Standaard hoor, daar niet van, maar toch niet al te simpel: tijdsdruk en logica, niet de beste vrienden op een ochtend.

Om 14u dan opgebeled en of ik zo snel mogelijk naar het kantoor kon komen. Natuurlijk kon ik dat! Haast en spoed, soms wel goed! Mezelf wat rust in gepraat en voorbereid op een gesprekje.
Gesprekje van bijna anderhalf uur, jawadde! Mijn zieltje volledig blootgelegd, eerlijk geantwoord en gevraagd.

Resultaat? Maandag. Dan wordt ik gebeld met al dan niet een positief antwoord. En dan nog een opleiding volgen in Nederland. Met hotel…

Ach, nu eerst maar wat schietgebedjes voor mijn lieve oudste zus: ons Lisanne ligt namelijk met een dubbele longontsteking in het ziekenhuis. De pruts.

Donderdag, fijne dag.
Vanochtend de bus tien minuten te laat, gelukkig mijn aansluiting niet gemist en ruim op tijd in Turnhout aangekomen. Frans en Engels getest bij Unique, goed bevonden en terug ewweg. Op de bus gewacht en uiteindelijk (anderhalf uur later!) aangekomen in Meer. Dat het hier het einde van de beschaving is! Een afstand van, och here god, vijfendertig (35) kilometer (Meer – Turnhout) duurt verdorie langer met de bus dan met de fiets!
Dat je al moet overstappen is erg, maar dat er dan nog geen aansluiting is… Meer dan een half uur wachten omdat de bus enkle minuutjes (welgeteld drie (3)) te laat is…
OK, een half uur is niet het einde der tijden natuurlijk en een goed boek (Raymond E. Feist’s Magiër, over het leven, welzijn en oorlogje voeren in Midkemia) kan zeer effectief de tijd doden. Maar toch! Dan wordt er al eens een heel systeem opgesteld zodat je vanuit deze uithoek die Meer toch wel is eindelijk overal kan geraken, werkt het niet!

Deze middag dan maar wijselijk thuisgebleven, een jaarplanning gemaakt voor de Chiro in MS Project en geprobeerd om mezelf eens een overzichtelijk netwerk aan te meten in MindManager. Misschien zijn er andere programma’s die een pak handiger werken voor een soortgelijk netwerk, maar die ken ik dan nog niet. Visio lijkt me ook wel te doen, maar daar ben ik niet echt (echt niet dus) in thuis…
Een indrukwekkende verzamiling is het zeker al: de onderverdeling in familie, vrienden, dorp, Chiro, School, internet lijkt me niet volledig maar wel werkbaar. En dat het verdorie veel volk is dat ik ken! En dan reken ik alleen maar de goeie kennissen erbij. Voor internet neem ik bijvoorbeeld de mensen die ik regelmatig lees of die ik al eens heb ontmoet. En dan relaties leggen… Eigenlijk zou ik dit in een database moeten draaien, iedereen een steekkaart geven met relevante en minder relevante gegevens en dan iets werkbaars van het geheel persen. Zodat ik met simpele zoektermen de juiste persoon op de juiste plaats kan zetten.
Waarom ik dit allemaal doe en belangrijk vind? Dankzij het gisteren ontdekte netwerken.blogspot.com. Of het iets wordt valt natuurlijk af te wachten, maar mezelf kennende: a hell of a dBase!

Morgenvoormiddag naar de dokter. Eindelijk nog eens een check-up. Annual? My *ss. Zou moeten, daar niet van, maar het komt er nooit van. Nu gelukkig wel tijd want dat werd het ook zeer hoog. Ik heb namelijk overal “bollekes” in mijn lijf. Heel mijn kathedraal van een lichaam is vergeven van de “knobbeltjes”. Tot nu toe zijn ze altijd vriendelijk geweest, maar zoals dat kan gaan naar het schijnt wil ik niet wachten tot ze zich kwaadaardig gaan gedragen. Want daar houd ik, als vredelievend persoon, niet zo van. En mijn omgeving ook niet. Morgen dus naar meneer/mevrouw doktoor om de motor na te kijken. Want zoals zovelen onder u regelmatig kunnen opmerken: aan de carrosserie is niets aan! Strak, sportief en gestroomlijnd!

…
Morgen trouwens nog van testje doen, maar dan in Turnhout bij Unique Interim. En nee, niet bij Adecco. Daar mocht ik zelfs geen test doen (in Antwerpen, bij de Office side of Adecco). Soit, morgen dus weer vroeg uit de veren om mezelf nog eens wat hart onder de riem te pompen…

Ach, nog anderhalve dag en dan kan er gepakt worden voor het weekend. Kermisweekend in Meer! Maar…niet voor mij. Als dwarsligger zou het me niet passen om ook maar iets gezelligs te vinden aan dat hele circus. Zuipen om te zuipen, allemaal goed voor mij, maar niet “omdat de rest het ook maar doet”! Als ik een hele nacht wil feesten, doe ik dat wanneer ik daar zin in heb. En niet omdat het precies weer die ene dag in de dorpsgeschiedenis is dat de kerk gewijd is. Nee bedankt, geen kermisgedruis voor Wannes.

Wannes gaat namelijk naar de Ardennen! Twee dagen kamperen in de bossen, afgewisseld met wandelen, ravioli eten, koffie drinken, naar de sterren kijken, Chilli con carne eten, schijten achter de bomen, slapen en wandelen. Met vader Stijn, broer Youri en Johan. Van vrijdag tot zondag. En jawel hoor: Ik kijk er verdorie erg naar uit!

En geslaagd!
Vandaag in de vroege ochtend naar Vedior geweest. In de “big bad city” natuurlijk. Om testen te doen. Vraag me niet waarom, maar het had iets te maken met: “uw cv, ja, daar stáát dat wel. Maar klopt dat ook?” Of mijn Frans dus echt wel goed zit. (een flauwe woordspeling dient snel de kop ingedrukt) En voor mijn Engels van hetzelfde doek een sazie. “En Excell jongen, kende daar iets van? En kunde gij wel plannen?”

Awel, de mensen van Vedior mogen verdomme blij zijn met mezelf als kandidaat. “Een uurke of anderjhalf hebde zéker nodig voor die zeven testjes.” Mon oeil. Een uur ja. Twee Engels, twee Frans, Excell (“waar staat de knop om een werkblad op te slaan?”), een administratief geval en een planningstest.
De planningstest was trouwens zeer ingewikkeld. Een plannetje met verschillende te bezoeken punten (restaurant, sollicitatiegesprek, garage, bank, gemeentehuis,…) die slechts op bepaalde momenten konden of moesten bezocht worden, moesten in een zo logiscg mogelijke volgorde gedaan worden. Tja, uitmuntend is het juiste woord natuurlijk.

OK, ik doe misschien wat dikkenekkerig over de resultaten, maar ik ben er wel trots op. En ja hoor, het zal best dat dit standaard tests zijn en dat er duizenden zijn die een evengoed of beter tot veel beter resultaat ten berde weten te brengen. Mooi zo, goed voor hen. Maar vandaag was het mijn beurt en kreeg ik eindelijk deze week eens goed nieuws. Want afspraken waar je naar uitkijkt die dan worden verzet, er zijn fijnere momenten te bedenken…

In mijn zoektocht naar een job ben en blijf ik natuurlijk een rookie. Ondanks de honderden brieven en e-mails zit ik nog steeds in de startblokken. Hoewel, in de startblokken…
Daarom vraag ik wel eens raad aan mensen die er iets vanaf plachten te weten. Mensen uit de communicatie. Lieven Bax van AntwerpenApart bijvoorbeeld. Straks nog eens wat mee mailen/msn’en (raar werkwoord trouwens). In het kader van “vraag het aan de pro” daarnet ook even met Cindy De Smet gechat. (jaja, rijmen en dichten…) Of ze als professional wat tips had qua solliciteren. Taarten bakken, balonnen opsturen, een grote bek opzetten: allemaal plannen voor morgen!
Dank u reeds Smetty!
En nu: on with the BodyCount!

Een vak leren had mezelf alles zoveel makkelijker gemaakt. Liefst iets in een kneluntberoepsrichting. Werkzekerheid, geod loon, toekomst!
En wat heb ik nu?
Een “algemeen diploma”. Wat talen, wat marketing, wat economie, wat communicatie, wat pc kennis,… Van alles wat, maar vis noch vlees.
En of de markt daarop zit te wachten? Ja!
Overal worden administratief bedienden gevraagd, overal moeten er mensen andere mensen helpen. Had ik maar iets geleerd in al die jaren: al was het maar iets simpels als solliciteren. Want hoe je het draait of keert, solliciteren suckt! Je stuurt honderd brieven en krijgt vijf reacties. Zijn die andere brieven dan niet goed aangekomen? Zijn die e-mails dan stante pede in de junk folder terechtgekomen? Nee hoor, wekgeveres zijn gewoon niet gediend met mijn sollicitatieperikelen. Er ligt niemand te wachten op Wannes de Communicant. En niemand ziet mij graag…

PS: een boek schrijven dient zich aan. Zwarter dan het gat in de Arbeidsmarkt wordt de werktitel! U bent hierbij getuige van een primeur, alstemblief!

Moest het geen reclamebureau zijn, ik zou mezelf zowaar als alcoholicus bestempelen. Des halfs dags reeds aan sterkere drinkjes dan Pilsbier beginnen: schoenmaker, blijf bij je leest!
Nee, gelukkig voor mezelf en mijn omgeving betreft het hier een reclamebureau in Anderlecht. Een groot bureau met, naar het schijnt, een goede reputatie.

Wat ik daar ga doen? Een kijkje nemen, eens luisteren en mezelf presenteren. Voor een job, want zoals nog steeds het geval is: ik ben op zoek naar een job! Wat zeg ik? Een job? Een carrière ja. En daar werk ik morgen aan verder. Morgen is het namelijk dinsdag en dinsdag is de proefdag bij Basic Impulse als “sales and Marketing Teamplayer” wat ik me er dan ook bij moet voorstellen.

Morgen dus Anvers, vandaag Bruxeles Midi et une petite (2.14km) promenade…

UPDATE: Gunther geraakt niet in zijn bureau vandaag… De brave man belde vanochtend om
8.55 om te melden dat de afspraak een week wordt verschoven. Jammer en helaas maar niet onoverkomelijk natuurlijk.
Morgen een dagje meedraaien gaat gelukkig (tot nog toe) wel door!

UPDATE II: ook morgen wordt verzet naar volgende week. Deze week dus nix van sollicitaties (tot dusver). Morgen nog wel wat afspraken uit de brand proberen te slepen. Kwestie van de week zinvol door te brengen natuurlijk.
En ook nog eens wat foto’s gaan maken en flickr omzetten naar een pro-account en het eventuele kadootje van Michel proberen…