Zaterdagochtend, tot in de perfectie

Standard

Uitgeslapen wakker worden, zonder wekker, om half negen. Wat rondstommelen in de keuken en al eens de eerste pagina’s van de krant omdraaien. De krant die alleen in’t weekend in de bus valt. Papieren media vragen tijd en die is er pas in’t weekend.

Een tas koffie erbij en wat lachen met foto’s in de krant. Lezen is pas voor straks.

De bakker van schuin tegenover om een brood vragen en in een adem ook maar een pakske sossies meenemen. Want broodbeleg is schaars in de frigo.
Terug naar huis, tafel dekken en nog een tas koffie. Met wat boterhammen met sossies. En een stukje chocola. Witte. Met gepofte rijst.

Wat luchtige dingen lezen op’t internet. De playlist “easy” door de boxen. Denken wat het weekend nog gaat brengen: bezoek met taart en pinten drinken en bezoeken en nog pinten drinken en pannenkoeken eten en chocoladefonduĂ«en (chocolade fonduen?) en taart eten en zusjes doen verjaren.

En naar de markt voor een groentenpakketje van vijf euro en nog wat dingen uit het centrum. Met het fietske omdat dat kan.
Mezelf afvragen waarom er zoveel verkleinwoordjes gebruikt worden. En of ik niet aan het “Wendy Van Wanten” syndroom lijd.

Ja de zaterdagochtend, dat is hemel en melk en honing.
Gewoon. Omdat dat kan.