Verdeeld

Standard

Omdat ik deze week veel stage doe, is mijn tijd redelijk verdeeld.
Vervelend, vind ik dat.
Ik doe eigenlijk twee jobs (waarvan mijn echte job nog altijd de belangrijkste is) voor de tijd van een.
Gelukkig komt  dan het educatief  verlof een beetje te hulp: tijd kopen van de baas.

Want laat me toe even heel eerlijk te zijn (ik ben dat 99% van de tijd): ik hou er niet van om iets maar halfsegat te doen.
En toch zal mijn werk deze week iets minder nauwgezet gebeuren, meer doorgegeven worden (aan onze nieuwe stagiair, bijvoorbeeld) en uitgesteld of opgeschoven worden.
Naar de week erna.

Oh, en dan zijn er nog dingen die tijd vragen en deze week gewoon te weinig tijd krijgen/gekregen hebben.
Bij voorbaat weten en er dan maar naar leven.
Het geeft me een verdeeld gevoel.

Maar: hierna is er weer veel meer tijd.
Quality time en andere.
En ruimte ook: plaats in de agenda, lijstjes en dagen.
Weekends om te vervelen, te hangen en te niksen.

Want da’s al meer dan twee jaar dat ik mij niet meer heb verveeld, dat er altijd iets te doen was.
Vanaf mei streef ik naar een verveeldag per maand…