Dropkick Murphys: Oi!

Standard

Enkele jaren geleden zag ik de Dropkick Murphys op Pukkelpop en in Hof ter Loo.
Daarna zag ik ze nog eens op Werchter.
En gisteren zag ik ze in de AB.

Het gevoel van weleer maakte zich volledig meester van me: kippevel bij The Foggy Dew, rilligen bij de eerste gitaarberoeringen.
Al Bar en de zijnen wisten er weer een feest van te maken zoals dat hoort.
Alle vrouwen op het podium, iedereen op het podium, aanmoedigen van stagedivers (“het is hier precies een zwembad”, wist mijn compagnon me te melden) en retestrakke folkpunk.

Oude nummers, klassiekers en nieuw werk.
Het was een schone mix en zoals altijd veel te vroeg gedaan.
Maar toch: Oi!