Standard

GOTVERDOEME!
(ja, met T, ge moet tegenwoordig schijnt opletten met wat ge publiceert)

En ja ja, GOTVERDOEME!
Het verdorie niet eerlijk!
Iedereen mag (of wil) meedoen en ikke weeral ni.
Dat het niet eerlijk is en dat de grote mensen altijd meer gelijk krijgen en dat alle privileges altijd voor dezelfde nest zijn en dat ik daar ook wil bijhoren.

Kijk, toen ik bij Cindy het volgende las, was mijn aandacht dadelijk een beetje groter. Een mailtje was snel geschreven en de reply liet slechts enkele dagen op zich wachten.
Dat ze het gingen bekijken met de klant en alles.
Ik vol verwachting, stilletjes al vanalles klaargezet voor de rest van de week (drafts, fototoestel op statief, inleidingen, titels,…). Klaar om te testen. Geen softwaren zoals elke dag, maar echte dingen. Producten van vlees en bloed als het ware. Gerief dat ook echt kapot kan (Softwarecrashes en bluescreens is niet écht kapot: dat is als een crashtestdummy testen met een auto en dan bij een gebroken zijspiegel zeggen dat de dummy niet crashtestvolledig is en al. Hierbij is het telkens (de pc dan wel de voiture) het testmiddel, niet het te testen product).

Test it ’till it’s broke. To make something “fool”proof you should be the fool.

Jep, en Dominiek en Smetty mogen dat wel. En die krijgen een ongetwijfeld gigantisch pakket aan Fantaspul om te drinken, te koken, te fotograferen, te proberen en vooral: te beschrijven.
Want dat is de bedoeling van die marketeers van Ogilvy. Dat de “gemiddelde en onafhankelijk” Jan-met-de-pet zijn zeg doet over het product in kwestie. Mond aan mond reclame, maar dan blog aan blog.
En dat dat werkt, het zal nog niet.

Mensen met websites waar dagelijks iets van een honderd-en-tig mensen langskomen (al dan niet via RSS et al) geven nogal snel iets verder. Aan mensen met min of meer een zelfde interesse. Een beetje als een jeugdhuis waar veel verschillende mensen komen met veel verschillende meningen en nog verschillender interesses. Dé plaats waar ook meteen ruimte wordt gelaten voor discussie (comments, …) en van waar alles gemakkelijk verder gaat: links, trackback,…

En dat ik daar niet aan mag deelnemen is jammer. Het is geen ramp van niveau 911, maar toch minstens even lasterlijk als Deense cartoons (wat meteen het laatste is dat ik daarover zeg. En ook het eerste). Een volgende keer hopelijk meer geluk. En dat ik Anja nog eens zal moeten bellen. ‘t Arme kind zal niet weten wat haar overkomt als ze mijn stem hoort… “nananananaah” (Nonkel van Grauwel)