SpitSpot spotnight

Standard
Gisteren eens een stapje hapje cultuur opgedaan. Cultuur met de grote C! Jawel. SpitSpot organiseerde wederom een comedynight van formaat met als lolpantalons van dienst onderstaande lieden. Belgen, Hollanders, venten en wijven. Alles was aanwezig gisteren in de Bourla in Antwerpen. Jawel Antwerpen! De meest fascistische stad van het land, 1/3 VB’ers, 1/3 buitenlanders en 1/3 honden, maar bovenal dé stad van Vlaanderen, dé stad waar mensen gezellig samen kunnen genieten van een avondje zaploos door brengen met elkaar en met wat gelach. En dit keer niet in de gelachzaal…
Per foto (gepikt van Spitspot…) en menske een kort beschrijving. 
 
 
 
Als laatste komen op een avond als deze kan naast een godsgeschenk ook een verdomde merde zijn. Je hebt dan al enkele kleppers zien passeren en je moet beter, harder en vlotter. Kwestie van een climax te bekomen. Probleem is echter dat het publiek er al wat op heeft zitten. Flauwe grappen worden tijdens de eerste minuten alicht geslikt als zoete koek, later op de avond zijn ze eerder enerverend.
Kristel Zweers, Hollandse op en top. Geen blad voor de mond, geen taboes en liefst een grote bek. Ziet ze er nog goed uit ook. Maar moet dat dan constant over sex gaan? (“Ik zoek een grote trilplaat of een drilboor….” *satisfaction* ” als verrassing voor mijn vriend”). Ongetwijfeld sterk, maar niet als afsluiter.
Toen ik de affiche zag, wist ik hoe laat het was: ik moest en zou Henk zien. Na al het fijne dat ik had gelezen bij i. wou ik nu wel eens zelf de waarheid onder ogen zien. Het begon nogal flauw. Een slechte grap, slecht verteld (“wat een spannend boek, zo spannend dat ik het niet openkrijg…) was niet bepaald dé entree die ik verwacht had. Gelukkig duurde dat slechte stukje slechts een paar minuten. Al snel werd er overgegaan op de GB, hoe die er hiphop-gewijs zou uitzien… Heerlijk! En waarom de uitvinder van het winkelkarretje zo’n klootzak was: drie goeie wielen en één slecht… En over oude wijven! Djeezes, een breuk en hoe ze te lachen: Henk Ryckaert!

Piv Huvluv
Grapjurk van het eerste uur. Trad ooit samen met Nigel Williams, Raf Coppens,… op maar werd nooit zo groot als hen. Jammer, want er schuilt verdorie wat humor in die man! Met zijn plaatjes op de platenspeler van opa zaliger (Petere Mafay – Du: “..ich kan nicht sagen…” yeah right!), zijn trekzak-astma imitatie en de begrafenis mét erfennis van wijlen opaatje. Cool!

Wim Helsen

Helaas ziek maar geweldig vervangen door Alex Agnew. Grof, snel en spraakwatervallend door zijn twintig minuten. Zijn stukje over de Joden, God en waarom die laatse een komiek is: sterk erover, maar daarom niet minder grappig. Een heleboel sterke geluidjes, imitatie van stemmen, stemwisselingen (God, Chassidische Jood,…) en een gigantisch ego mét een hoog energie verbruik: spetterend, ik wacht op een avondvullend programma!


King of comedy 2005 (ofte Patrick Vandekieboom)

Als enige zonder foto (en maar terecht ook, want hij zag er niet uit) en jammer genoeg ook één van de mindere. Ik kan hem mij zelfs niet meer zo goed herinneren…. (HELP!) Misschien was hij wel goed, maar stak hij er niet torenhoog bovenuit? Wie mijn geheugen kan opfrissen: doe gerust!


Katinka Polderman (NL)

Zoals presentator Gunther het zo schoon wist te beschrijven: “een Hollandse met dikke t*tten! En dik in het algemeen!” Nu ja, dat kunnen we niet ontkennen. Maar goed! Vooral wat muzikale impressies met grandioze kwikslagen (“homo’s mogen zoveel meer…” “met een ring door mijn marmot, was ik ook een goeie struise pot”) en grappen. Zichzelf en alle vrouwen uitlachend met het beeld van Christina Aguilerra als de perfecte en nieuwe vrouw: subtiliteit is nooit Hollands troef geweest. En gelukkig maar!


Wouter  Deprez

Slimste mens ter wereld en de flukste wiskey mixer die ik ooit op een podiuym zag. Kort maar krachtig. En dat het krachtig was! Van oranje lycra trainingspakken over naar de Zon die ging Zakken in de Zee, zijn broer die “een gat zag kakken in’t wc”, kakkenestjes en wiskey motherfucking mixers. Dat alles aangevuld met een hyperactiviteit waar een doordeweekse ADHD’er wel pap van lust. Helaas “maar” een kleine twintig minuten…


Thomas ‘E.T.‘ Schmidt aka Smith (UK?)
presentatie

Aantwaarreps en goe.


Gunter Lamoot
presentatie
Gentsj en iet wa meijnder…
 

 
Conclusie van de avond: Humor rockt nog steeds stevig! Volgend jaar opnieuw!
Powered By Qumana

Leave a Reply

Your email address will not be published.