PhotoShop

Standard

Vorige nacht tot half drie gephotoshopt (gephotoshopped? –> ‘t Kofschip/ ‘t Fokschaap…) voor een pancardje voor de dames van de Mechelse Hogeschool. Zij maken een tafel en moeten die presenteren op een creatief A2’tje. A2 meneer! Om dat in Photoshop te fabriceren op A2-formaat (ge zit dan te werken in 4% bij “overview”) in CMYK, heb je toch al gauw, zonder gek te doen iets van een 600mb nodig. En als je dan ondertussen ook wat muziekjes speelt (het mag tooch plezant zijn, nietwaar?) moet de pc af en toe wel eens heel diep nadenken…En dat duurt!

En dan heb je fotootjes gekregen die maar 257 op 300 pixels groot zijn, hoewel die eigenlijk iets van een 5000 breed moeten zijn om duidelijk over te komen. Bicubic resample… Hupla, 150mb…
En iets creatiefs doen dat per ongeluk over de rand komt is uit den boze: meneer de meester heeft gezegd en meneer de meester duldt géén tegenspraak! En echt niet. Conservatieve oelewapper.
Hoe kan je nu creativiteit beperken? Een kaderke opleggen? Djeezes. Think free! Act free! But stick to the plan… Contradictio in terminis me dunkt.

Hanne gaat dat vandaag afdrukken. Op A2 jawel. Ruim prijzig! Vorig keer (bij een andere copyshop) kostte dat 98euro… Achtennegentig blinkende schijfjes ter waarde van één euro each! Voor ocharme twee afdrukjes. Maar dat kan meneer de meester niet schelen. De sadist!

De rest van de dag wordt een beetje rondwandelen op een stratenplan: de optimale route berekenen tussen verschillende winkelstraten. Om volgende week foto’s te gaan trekken. Hiphoi!
En even informeren naar de toestand van mijn petekindje. Lidemij was maandag met haar neusje op een bankje gevallen op school (schooltje zou té veel Wendy Van Wanten zijn) en heeft dat toen per accident gebroken. “Nu kan ik geen neuzeneuze meer doen…” Gisteren nieuwe foto’s om te zien of het een beetje deftig (lees recht) gebroken is. Hopelijk wel, anders moet er gespalkt worden. En dat klinkt al niet geweldig…