Bijna acht maanden

Standard

Truusje luusje.
Bijna acht maanden geleden, bijna acht maanden gegaan.
Het was al tof eh, tot nu?
Doorslapen en nachtbraken, veel eten en veel niet eten, spelen en spetsen in bad.
Gij wordt echt al keigroot.
En toch, ben je “nog maar” acht maanden.
Bijna, dan nog.

Nee, echt al wel groot, als je mee aan tafel zit en komkommerschijfjes molesteert. Hoewel ook dat nu veel beter gaat, met die twee vlijmscherpe tandjes van je. Nu gaat er soms een korstje brood in die mond van jou. En stukjes blauwe bes.
Drinken van een beker ZONDER TEUTJE.

Oh, en dan je gespeel.
Voor een half uur of langer mooi rechtop zittend spelen op je speelmat. Af en toe eens opkijken of we nog in de buurt zijn en dan verder spelen. En brabbelen en vertellen.Of speelgoed van je neefje afpakken. Of achter de bal aangaan. Kruipen durf ik het niet te noemen, maar je geraakt wel waar je wil zijn. En je hebt wat je wilt hebben. Zoals een baard om ‘s nachts aan te trekken.

Yo pa, hier is uwen baard.
Ik trek eraan.
Voor een uur.
Nu kan je niet slapen eh!

Jep, kleine meisjes worden groot.

En blijven ook klein.
Zeker als je zielig kweelt wanneer je snottebellen worden afgeveegd. ik snap dat je liever hebt dat die worden uitgezogen, maar daar kan de omgeving niet altijd even goed tegen. Wij wel eh.
Of die keren dat je midden in de nacht wakker werd en niet meer wilde slapen in je eigen kamer. Weet je wel, die kamer met mooi behang en een pracht van een antiek bedje. Of wanneer je in het grote bed ligt, dan ben je echt heel klein.
Gelukkig maar.

Want eerlijk, Truusje luusje potloodgat, jij bent het liefste schattigste grappigste musje van de hele wereld. Ons kleine helle musje.
Van bijna acht maanden begot.
Blijf nog maar even klein.