Vorige zondag.
Mijn lief en ik, wij deden een klein feestje op ons eigen.
Met lekker eten (boterhammen met kip curry en croque monsieurs), gezellige muziek en fijne cadeautjes.
Vooral: samen met twee alleen gezellig warm binnen.

Cadeautjes?
Check.
Het gekke? Dat we eigenlijk voor mekaar hetzelfde kochten.
Ik had mijn lief een abonnement op het betere boekske gedaan, zij had voor mij een abonnement op wat quality time.

Quality time?
Nope, geen kinky dingen.
Wel een vrijdagse en zaterdag/zondagse editie van het betere dagblad.

Zodat we samen meer aan’t weekend gaan hebben in 2011.
Kwestie van de rem op te trekken.
Gedaan met tig-en-twintig dingen per week te willen doen.
Weg met rushen, weg met haast.

Spoed was zelden een goede bondgenoot, in 2011 krijgt die volledig de rode kaart.
Wij laten de dodemansknop stof bergaren.
Nah.

Vier dagen alleen fijne dingen: lezen, niksdoen, lekker eten en drinken, wandelen, sauna, filmke (Dirty Mind van Wim Helsen: aanrader!) en pinten pakken.
En knt dingen en dinges.

Goe zenne.

• Einde van de eerste kwarteeuw van m’n leven
• Terugkeer uit India
• Familiale verwelkoming

Februari

• Chirocantus met zowel een kater als een lief tot gevolg
• Heerlijk eten met de maten (merci Dirk!)
• Een nieuwe voiture van’t werk
• opnieuw beginnen werken
• Elias komt aan in België
  Foto’s!

Maart

• Opdracht bij Vodafone in Nederland.
  Elke dag naar Maastricht tussen zes en zeven des ochtends…
• Oogontsteking

April

• Chiroweekend!
  Man zo goed.
• Weekendje naar Normandië met de misses.
  Foto’s!

Mei

• Beginnen werken bij motionmill.
• Lente!

Juni

• Werchter!

Juli

• Twee dagen Sunparks bij de familie van de misses
• Elf dagen Chirokamp
  Man zo goed.
• Elf dagen Chirokmp zonder de misses.
  Elf dagen is enorm lang
• Storm op kamp.
  Geen gewonden en geen ernstige voorvallen.
  Wel een goede tet voor de nieuwe hoofdleider!
  Goed gedaan Koen!

Augustus

• De misses op kamp.
  Tien dagen zijn enorm lang.
• Falen deed nog nooit zo pijn als tijdens de dodentocht.
  En credo’s als “goed geprobeerd” en “meedoen is belangrijker dan winnen”: f*k da.
  Falen is falen.
• Een halve maand bokken wegens falen bij de dodentocht.

September

• Vakantie in Balaruc-les-Bain.
  Foto’s!
• blog van de week bij nieuws.be

Oktober

• Babbel met Bart De Waele van netlash.
  Verhelderend.
• De economie die volledig op de bek gaat.
  De schrik ligt me nog niet echt aan het hart.

November

• motorijles
  En hoe!
• Een beetje de nerd uithangen door een usbstick te laten booten met Ubuntu.
  Maar het werkt wel!
• Twitter als gewone posts displayen lijkt niet zo’n goed idee.
  Boskabout heeft in elk geval (terechte) commentaar.
  Opgelost na een stuk of zeven tweets.
• Dublin!
  Foto’s!

December

• Babbel bij Microsoft
• Nerdy
• Ziek
• Oudjaar

Vogel er voorbij
het mooie moment ook.
Dat was gisteren, en vandaag nog een keer.
Of twee.

Maar hey!
Blauwe lucht.
Zachte bries.
Aangename temperatuur.

Is het de aarde die opwarmt
Of ben ik het gewoon?

Mijn hoed die heeft drie deuken,
drie deuken heeft mijn hoed.
En had die hoed geen drie deuken,
dan was hij mijn hoed niet meer.

Een man draagt een hoed.
Een cadeau een strik.

Ik ben tijdens de feestdagen een cadeau met een hoed.
En lichtjes zot in de kop.

En krijgen ook: Louis Theroux’s boek!
Waarvoor dank!

Conclusie van de avond: dit gaat nog gebeuren!

Ondanks het feit dat we twee nummertjes van Children of Bodom misten wegens moeilijk binnen te geraken en we egens in de nok mochten gaan zitten, was het echt wel een stevige avond.

De kinderen van Bodom speelden iets langer dan eerst gepland en Slipknot begon iets vroeger.

Van waar we zaten, in de nok en recht voor het podium hadden we een perfect zicht op het geheel: zowel het volledige podium als de dansende meute.
Vooral fijn was dat we de volledige show echt goed konden zien.
Negen groepsleden: drie drumstellen, wat gitaristen, een bassist, een toetsenist en een plaatjesdraaier vormden het ensemble rond de zanger.

Gemaskerd als steeds, maar ook een nieuwe dimensie van drummen: met en basebalbat! Op een biervat.
EN nog: het “gewone” drumstel ging plots de lucht in!
En kantelde dan naar voren, deed een rondedans en ging dan terug.
En Joey drumde lustig verder!

Echt.
Genoten.

Ik verwacht echt een dijk van een show.
Want eerlijk is eerlijk: het is en blijft een grote gimmick van zichzelf.
Mannen met maskers die het podiumbeest letterlijk en figuurlijk los laten zijn één ding, bijna tien jaar datzelfde scenario volhouden is nog iets anders.

Valse noot van de avond: Machine Head die afzeggen.
Erg jammer, want die had ik graag gezien.
Ook graag gezien.
Gelukkige krijgen we nog een kans in april, met hun optreden in het voorprogramma van Metallica.

Maar vandaag dus Children of Bodom en Slipknot.

En speciaal voor jou mama, een voorproefje:
Slipknot

Children of Bodom

[BAC]