Door de band genomen kan ik redelijk wat druk verdragen.
Wat zeg ik: ik heb wat druk nodig om dingen te doen.
Ik classeer deze eigenschap onder de “studentikoziteiten” tab. Naast de zin om te cantussen en nachtelijke escapades, heb ik dus ook de neiging om te wachten op een zicht- en voelbare deadline.
Waar ik op die momenten van zicht- en voelbare deadlines niet op zit te wachten, zijn afjagers.
Mensen die letterlijk dan wel figuurlijk, over de cshouder komen meekijken.
Omdat dat dan sneller zou gaan.
Helaas.
Vergissing.
Dat gaat voor geen meter sneller.
En hebt u er maar vertrouwen in dat het goed komt.
Als u een meter of zes buiten mijn, letterlijke en figuurlijke, buurt blijft.
Just so you know.
U kent ze ongetwijfeld: hippe kinderen (tussen 13 en 77 jaar) met een fototoestel dat, liefst aan een koord om de nek, in elke situatie wordt meegezeuld.
Ik ben me er meer dan bewust van: ik was ooit ook zo.
Met mijn D70 liep ik door straten om “coole foto’s te trekken”. Het resultaat was vaak minder, de onderwerpen sloegen helemaal nergens op.
Huisvuil op straat? Cool!
Meneertje met een hoed? No way! Nen hoed!
Voorbijflitsende mini-met-kerstboom-door-het-dak? BOOYAH!
Serieus, dacht ik na een tijd. Waar ben ik mee bezig?
Dat zijn dingen om ofwel niet te fotograferen wegens geen waarde in’t geheel ofwel om een snapshot te nemen met een slimme telefoon en direcctte delen met alles wat social network is.
En toen leende ik mijn D70 uit voor onbepaalde tijd.
Zelf loop ik nu rond met een water-,schok- en stofbestendige Olympus Tough TG 310 die ook mooie foto’s snapshots maakt. Ik ben nu enemaal geen fotograaf.
En gij daar met uw veel te duur, te groot en te-veel-toeters-kodakske, ook niet.
Leren uit andermans fouten, het is een kunst.
We doen het allemaal dagelijks en daar kunnen we best trots op zijn.
De goedaards van Bloovi lijsten elf grote social media fouten nog eens op:
Meer en meer bedrijven snappen dat social media geen hype is en ze beginnen de waarde ervan in te zien. Gelukkig zijn er al heel wat bedrijven die grote fouten gemaakt hebben, waaruit wij allemaal kunnen leren. Hieronder zie je een overzichtje van 11 fouten die je als bedrijf, als merk, nooit zou mogen maken.
Enkele Vuistregels
Social Media is aanwezig: wees u er maar bewust van.
Het heeft geen zin het te ontkennen, we moeten er mee verder. Net als met kranten, e-mail en touchscreens.
Goeie content, goeie context
Wat je zegt is uiterst belangrijk. De vergelijking van het café of voetbalkantine (Hoe vaak poeier je zelf de tombola verkoper in de kantine af?) gata nog steeds op.
Waar en wanneer je iets zegt, zal de komende maanden en jaren nog veel belangrijker worden.
Dat je thuis een lekkere fles wijn drinkt, is mooi. Dat je dat in een klein, gezellig en onbekend goedkoop restaurantje doet in de binnensatd is informatie waar ik als bourgondiër iets aan heb.
Gezond. Boeren. Verstand.
Marketees en strategieënlogica zij erg mooi, maar als iemand ene persoonlijke vraag stelt, is het geen optie te antwoorden dat “het bedrijf zegt dat…”
Gezond. Boeren. Verstand.
Bewust zijn, weten wat je wanneer zegt en even nadenken voor je iets voor eeuwig en drie dagen de wereld in katapulteert.
Dat het schoon weer is vandaag.
Met zon en staalblauwe lucht.
Perfect voor onze vierjarige jubilee.
Vier jaar geleden (het was een zaterdag) besloten mijn toekomstige vrouw en ik dat er misschien wel meer was dan een vrijgezellen bestaan.
Het is nog steeds vrij gezellig, dat wel.
Intussen vier jaren aan de gang en, met de trouwerij in september in’t verschiet, nog geen einde in zicht.
Vier jaar man.
En, nog beter, geen ruzie meer gemaakt sinds we samenwonen.
Te zot eigenlijk, dat dat kan in deze tijden van scheiding, rusie en ontrouw.
De laatste rechte lijn naar de 30 is ingezet. Een jaar om nooit te vergeten, weeral.
Het wordt schitterend, daar zal ik zelf en mijn omgeving serieus aan bijdragen.
Of dat dat erg is, om ouder te worden?
Ik denk dat niet.
Ik weet van niet.
Alles gaat beter, alles komt goed en alles loopt gesmeerder dan ooit.
En mijn omgeving doet daar stevig aan mee!
U zijt allen enorm bedankt om mij al 29jaar te dulden en te verdragen.
Een tijdje geleden hoorde ik van Jan Seurinck een tip op de Tech45 Podcast over myShopi.
Zowel voor Android, Iphone als Windows7 phones.
Ik had dat, mijn lief heeft dat en dat gaat onze toekomst echt nòg beter maken!
Bekijk de winkelrekken en selecteer de producten die je nodig hebt. Of tik een naam in en je krijgt onmiddellijk auto-zoeksuggesties.
Database met vooraf ingevoerde artikelen
Meer dan 1.300 basisartikelen werden reeds ingevoerd (bvb. melk, brood, enz.). Je kan deze database zelf verder aanvullen met andere eigen artikelen van jouw keuze.
Rangschik je aankopen
De artikels worden ingedeeld per productcategorie of rubriek, net zoals in de supermarkt.
Meerdere lijsten
Maak meerdere boodschappenlijstjes naar gelang jouw gewoontes; per winkel, per persoon, enz.
Historisch overzicht
Artikelen die opduiken in jouw boodschappenlijsten worden bijgehouden, zodat je ze makkelijk kan toevoegen aan nieuwe lijstjes.
Email
Stuur jouw boodschappenlijsten door via email; om ze te printen of te delen met anderen.
Maak nota’s
Voeg nota’s toe of vul de specifieke hoeveelheden aan.
Nuttige info’s
Tips en trucjes om slim te consumeren: bvb. seizoensfruit en -groenten.
Hoogstraten, dat is een stad.
Toch zeker in de officiële titel. En dat heeft mijn grootmoeder (die ik deel met nog een heleboel kleinkinderen, natuurlijk) in de woelige jaren tachtig bewerkstelligd.
Goed gedaan Moeke!
Zefa Raeymaekers en Jos Bruurs zijn onlangs uitgeroepen tot ereburgers van de stad Hoogstraten. Deze twee zijn de eerste ereburgers sinds deken Lauwery, en dat is alweer geleden van vóór de fusie in 1977.
Sinds het nieuwe reglement op de gemeentelijke onderscheidingen vorig jaar werd goedgekeurd, zijn er twee voordrachten voor het ereburgerschap van de stad Hoogstraten ingediend. Zo werd mevrouw Zefa Vos-De Loore Raeymaekers als ereburger voorgedragen door Jef Schellekens, voormalig hoofdredacteur van De Hoogstraatse Maand, en Jos Bruurs door Johan Ooms, voorzitter van de Heilig Bloedstichting.
Zefa Raeymaekers, geboren op 11 september 1922 in Retie, was een gedreven journaliste voor onder meer Gazet van Antwerpen en dichteres onder het pseudoniem Rita Reene. Ze was bovendien jarenlang volksvertegenwoordiger voor de CD&V in de Antwerpse Kempen. In deze hoedanigheid heeft zij er mede voor gezorgd dat Hoogstraten sinds 1985 de titel van ‘stad’ opnieuw mocht voeren. Dit gaf en geeft Hoogstraten een zeker prestige naar de buitenwereld, waarvan we toeristisch en economisch de vruchten plukken.
Drie dagen Parijs, twee nachten in Holiday Inn La Vilette dankzij de Flair. Viersterren voor de prijs van een budgethotel: 66euro per nacht.
Wij namen ook twee keer ontbijt op de tiende verdieping met een heerlijk uitzicht over het park. Alles samen: 180 euro.
Een geweldig hotel voor niet zo heel veel geld. Dank u Flair!
We splitsten de stad op in drie dagen zodat we niet teveel plannen maakten: tijd voor hapjes en drankjes en wendingen van het moment zijn erg belangrijk, vinden wij. Belangrijker dan het dichten van culturele gaten, in elk geval.
Op zaterdag bracht een wandeling ons door La Vilette. Mooi, gezellig en ideaal voor lopers. Het wetenschapsmuseum lieten we links liggen, net als La Géode. We namen de metro (kies voor een carnet van 10 kaartjes voor 12,70euro ipv voor een dagpas: je neemt heus niet zó vaak de metro) naar het centrum om even bij La Fayette binnen te gaan. Chique gebouw, minder coole winkel. Kookwinkel E. Dehillerin was daarentegen wél onze meug: alles voor de professionele hobbykok. Echt alles.
We besloten de dag aan Montmartre. Een kleurige bar (Le Soleil de la Butte) voorzag ons van warmte en een glas wijn, de gratie haalden we in de Sacre Coeur. Vooral het uitzicht over de Lichtstad sprak, wederom, boekdelen.
Wij kozen een Italiaans restaurant met zowat de beste pizza die we ooit aten: Alice.
Heerlijke wijn, de allerbeste mouilleux.
En daarna rap rap naar huis door de vrieskou. Om nog iets in de bar van’t hotel te gaan drinken. –> die was dus dicht, in’t weekend…
Zondag de markt “Marché Richard Lenoir” gezien aan de gelijknamige boulevard.
Coole markt, een beetje als de vreemdelingenmarkt op zaterdag in Antwerpen, maar dan in’t Frans.
Daarna de Place de la Bastille rondgewandeld, ons afgevraagd warvoor dat beeld in’t midden dient en verder naar’t Voskesplaain.
Place des Vosgues, officieel.
Weer verder langs de Seine, Ile de la Cité met zijn kerk van binnen en van buiten en al die toeristen er rond.
Big up for Paris: overal openbare toiletten.
Van die propere, waar ge geen geld voor moet betalen.
Daar kan Patrick Janssens nog iets van leren!
Snel naar binnen in de Conciergerie waar kinders tussen 18 en 25 gratis binnen mogen.
Charlotte dolgelukkig, ik voelde me even een oude aap.
De films die binnen het hele verhaal vertelden deden dat goed en de poppen illustreerden het gevangenisleven.
Op een klein uurtje heb je’t gezien.
Dan, voor mezelf, het hoogtepunt van de dag: het Louvre.
Ik was daar nog nooit binnengeweest, maar nu dus wel.
Geen volk dat stond aan te schuiven (25 mensen, da’s geen volk, tenzij in uwe living) en ook hier: kinders tussen 18 en 25 van de verniet.
Gelukkig zijn wij twee volwassenen die de opportuniteiten en lief en leed delen, dus dat kwam op 5 euro elk.
Mona Lisa? Gezien. Venus van Milo? Gezien.
En nog een heleboel omringende werken.
Een anderhalf uur rondgelopen en dan maar weer naar buiten: dat gat in de cultuur mag er nog wel een beetje blijven.
Los door de Tuillerieën naar de zuil aan La Place de La Concorde om daar de metro in t e duiken naar Quartier Latin.
Om pinten te gaan drinken en Grieks te gaan eten en met gezellige mensen te babbelen. Ze Bar, voor de halve liters Delirium. La meteora, voor heel lekker Grieks voor heel weinig geld (34 euro, drie gangen, twee personen, vin/eau inclu.)
Heerlijke afsluiter.
En dan was er nog maandag.
Met weer een fantastisch ontbijt op het tiende, een checkout en achterlaten van de koffers, de Arc de triomphe, de Eiffeltoren, de Champs Elyzées.
En een rustige treinrit later waren we thuis.
Totale kostprijs (vervoer, verblijf, versterking van de innerlijke mens) voor dit grapje: 250 euro per persoon.
Veel geld, maar niet voor wat je er voor terug krijgt. Vind ik.
Of kan dat beter?
