wann.es | Power to the dot

slapen want morgen naar Amsterdam, heel vroeg. wegens weekendje weg. ha!

Disconnected is the new connected

Posted on | January 29, 2010 | No Comments

Disconnected wezen, het geeft een akelige rilling in de leden.
Ik bedoel: echt disconnected.
Niet het gevoel dat iedereen kent wanneer je een half uurtje (of meer?!) geen wifi in de buurt hebt.
Niet het gevoel dat je hebt wanneer je dataabonnement het laat afweten.

Nee, echt disconnected. Geen gsmverbinding, laat staan geen gsm.
Geen mogelijkheid tot contact verder dan een meter of tien (laten we het beschaafd houden). Geem mogelijkheid om mobiele foto’s te nemen.
Laatnstaan deze mobiele foto’s rechtstreeks te delen met de wereld.

Dank je Wolfr voor de openbaring.
Ik ga vanaf heden pogen elke week minstens één keer volledig disconnected te zijn.
Hetzij tijdens het lopen, hetzij tijdens alledaagse bezigheden.

I was phoneless. I got to experience Beyonce in all her technicolor glory, life-size. Since everyone else was distracted by their screens, the moment was strangely private aside from Nigel. Maybe I should forget my phone more often.

via Me and Beyonce: Alone at Last.

Disconnected is the new connected.
That is.

Share

Comments

Leave a Reply





  • Alles wat er op dit blog verschijnt speelt in meer of mindere mate een rol in mijn leven. Alles wat er door mijn hoofd flitst op eender welk moment van de dag kan ten prooi vallen aan mijn schrijfsels.

    Mijn werkgever, motionmill, heeft niets te maken met die hersenspinsels. Zij zijn dan ook niet verantwoordelijk voor mijn ideeën, gedachten of daden.

    Waarom ik voor wann.es heb gekozen? Omdat ik mij niet laat tegenhouden door een punt. Of een, in het engels zoveel mooier en krachtigere, full stop. Want wann.es gaat door, ook na de punt.