Vaarwel lieve schat

Posted on | August 18, 2005 | No Comments

Vandaag de laatste keer in Antwerpen geweest als bewoner. Slik.
Kort en krachtig afscheid, maar toch: een steek door het hart. Ik denk dat ik er vandaag hoop en al drie kwartier ben geweest, maar het waren schone minuten: van het station naar de Ossenmarkt, eventjes binnen, sanitaire stop en dan naar de bus. Een Sprite halen bij de Coco, verse broodjes lucht snuiven van Olliver’s en dan wachten op de Roosevelt.

Lijn 60 richting hometown Meer. Nostalgisch komt alles terug naar boven. Elke halte staat in mijn geheugen gegrift, elke meter werd opgeslagen. Kilometer na kilometer vreette de bus de afstand weg. Alle persoonlijke bezittingen uit Antwerpen, schone stad, zijn netjes opgeborgen in dozen, herrineringen in foto’s, schrijfsels en gedachten. Zelfs op Blogmap mezelf aangepast…
Gelukkig zijn er redenen genoeg om er af en toe eens terug naar toe te gaan: Hanne studeert vanaf september weer daar, eventjes zijn er bij de vleet en weekends kunnen ook daar ingevuld worden. Verslagjes daarvan: Antwerpenblogt.be! Want ik laat de stad natuurlijk niet verkommeren!

Ooit keer ik er terug. Als ik in de Stad van Hoogstraeten een startkapitaal vergaard heb. Adecco geld in mijn zak. Dan ga ik terug. Terug naar de stinkende geliefde, die ik heb bemind en vervloekt, waarvan ik hou en die ik haat. En jawel, het is wederzijds, in aller facetten.

Antwerpen, mijn stad, onze stad, stad van iedereen. Ik heb je lief.

Share

Comments

Go to wann.es' photostream

• No public Twitter messages.

My Music

• The Hellacopters – Better Than You
• The Hellacopters – Down On Freestreet
• The Hellacopters – All New Low
• The Hellacopters – By The Grace Of God
• Streetlight Manifesto – A Moment of Violence
• Streetlight Manifesto – The Saddest Song
• Streetlight Manifesto – The Big Sleep
• The Dead 60s – We Get Low
• The Dead 60s – Nationwide
• The Dead 60s – Loaded Gun

Search for:

Alles wat er op dit blog verschijnt speelt in meer of mindere mate een rol in mijn leven. Alles wat er door mijn hoofd flitst op eender welk moment van de dag kan ten prooi vallen aan mijn schrijfsels.

Mijn werkgever, motionmill, heeft niets te maken met die hersenspinsels. Zij zijn dan ook niet verantwoordelijk voor mijn ideeën, gedachten of daden.

Waarom ik voor wann.es heb gekozen? Omdat ik mij niet laat tegenhouden door een punt. Of een, in het engels zoveel mooier en krachtigere, full stop. Want wann.es gaat door, ook na de punt.